vrijdag 3 december 2021

op stap in de subtiliteiten van de Nederlandse Natuur in december

 

wil je geinformeerd blijven, schrijf je in voor de Nieuwsbrief

de schoonheden van ouderdom als men Juist geleefd heeft

 


de schoonheid van een tienduizenden jaren oude offerplek op de Vuursteenberg, 
voor zij die het lezen kunnen

Most people think that when they reach a certain age, their faculties will inevitably decline. Not only will they lose their teeth and hair along with the use of their legs, arms, eyes and ears, but they will also lose their memory and even their wits, and everybody believes this is normal. Well no, it is not normal. For the Initiates, in any event, old age is the best period of life, because years of searching and experience have not only brought them health, but also clarity, wisdom, peace and joy, and everyone comes to learn from them – even children are drawn to them and love them. 
If the opposite opinion is prevalent in the world, it is because for most people, old age is indeed a very unhappy time as a result of the way they lived during their youth. If they spent their youth wasting their energies on foolishness and stupidities, what can they expect in old age? »

Omraam Mikhael Aivanhov

donderdag 2 december 2021

plundering van de ondergrond voor warmte

  

Drinkwaterbedrijven slaan alarm: geef geen vergunningen voor aardwarmteonderzoek

Drinkwaterbedrijven maken zich grote zorgen over de kwaliteit van ons drinkwater nu de ene na de andere vergunning wordt verleend om in drinkwatergebieden te speuren naar aardwarmte. Ze vrezen vervuiling.
https://www.ad.nl/binnenland/drinkwaterbedrijven-slaan-alarm-geef-geen-vergunningen-voor-aardwarmteonderzoek~a69ce461/



woensdag 1 december 2021

Op weg....

 


het eren van een Oersteen 

waarin ondermeer een woudolifant is uitgekristaliseerd cq bewerkt in de Oertijd

in the mists of Fichtelgebirge


Paleo grotten in Brazilie uit prehistorie gemaakt door uitgestorven grote zoogdieren!?

Tunnels Found In The Jungle Were Actually Created By A Chilling Prehistoric Creature 
BY KELSEY NIGHTHAWK 

Ten thousand years ago, the Earth looked like a much different place than our present-day environment. This is backed by the numerous discoveries about our planet’s past by archaeologists and other researchers. In Brazil, experts found a tunnel system that highlights this concept. The caves are lined with scratch marks and peculiar carvings from the claws of a giant beast, which confused scientists for decades. Were huge clawed animals really scouring the planet so recently? Ancient cavesThese tunnels are between 8,000-10,000 years old. Initially, it seemed like a group of ancient humans made the enormous cave system as a way to cut through the dense vegetation that made the Brazilian forest hard to navigate. Experts soon learned that wasn't the case. They were found by modern scientists in the 1930s who believed they were created through a geological process. It wasn’t until 2010 that geologist Amilcar Adamy from the Brazilian Geological Survey decided to investigate this cave system for himself. Not natural Amilcar’s original goal for his exploration trip was to determine which geologic process made the tunnels, but his intentions shifted when he examined the caves. "I'd never seen anything like it before," 

Amilcar said. "It really grabbed my attention. It didn't look natural." Amilcar couldn’t match any processes with the structures. While he was studying his findings, Heinrich Frank from the Federal University of Rio Grande do Sul in Brazil found another unnatural-looking cave in Novo Hamburgo. This wasn’t his only find. Huge Structures Heinrich found hundreds of similar tunnels in the Brazilian wilderness and eventually ventured inside them. This was when he realized how large they were: they’d extend for 300 or more feet with smaller branches that led to separate rooms that snaked from the main section. Shallow Grooves During these trips, Heinrich noticed grooves carved in the granite, basalt, and sandstone rock that comprised the tunnels. After getting a closer look, he realized they were claw marks. "Most consist of long, shallow grooves parallel to each other,” he and his team wrote in their group research paper about this project. Some Irregularity “[They were] grouped and apparently produced by two or three claws," Heinrich wrote. "These grooves are mostly smooth, but some irregular ones may have been produced by broken claws." Where did these ancient claw marks originate?

 Niche Animal Homes Further research revealed the tunnels to be palaeoburrows — which surprised the archaeologists. "I didn't know there was such a thing as palaeoburrows," Heinrich said. “I'm a geologist, a professor, and I'd never even heard of them." Since he authored a massive study on them, he’s probably familiar now. Size Differences At least 1,500 palaeoburrows have been found in southern Brazil. The tunnels are either 3.5 feet around or six feet tall and 12 feet wide — there’s definitely a noticeable size difference between the types. The burrows are complex systems and some are longer than others. Accidentally Finding Something The one discovered by Amilcar was the longest palaeoburrow in Brazil. It's twice as large as the second-place system. He may not have realized what he found initially, but his curiosity drew him to a nearly unbelievable feature made by animals. They’re Megafauna After studying the markings, researchers believe they were made by now-extinct giant ground sloths and giant armadillos! These tunnel systems were actually their burrows. The creatures who made them were certified megafauna — they were at least 20 feet long. But that begged the question: how did a slow-moving giant sloth build a tunnel this complex? What’s Your Secret? Day and night, that question began eating into the paleontologists' brains. The size of these primitive creatures alone couldn't account for the hundreds, or thousands, of miles of caves in a single system. Leaving it Behind If one sloth burrowed through the soil by themself to make the tunnels, they’d have to spend most of their lives making these structures. Scientists theorize the sloths may have handed down their burrows from one generation to the next. This created a complex, multi-generational home-building strategy. Still Observing When their children took over building a tunnel, they were free to add chambers and passages of their own. This would help their home continue to expand. Researchers aren’t sure about the accuracy of this theory and are still learning more about the animals to confirm or deny it. Another Mystery Linking these caves to giant animals also solved another long-running paleontology mystery: where are the animals’ burrows? Experts knew about these sloths, but they had no idea where they'd lived. Plenty of fossil evidence for creatures with digging tendencies had been uncovered by researchers, but they didn’t find these animals’ homes. Now, they could get a complete picture of the beasts. Through the Strata Besides their size, these burrows are impressive because the animals dug them in sedimentary or volcanic rock. Some were able to make their way through sandstone — something a human would need an ax to accomplish. Linking these tunnels to the giant sloths was a huge relief for paleontologists. They finally had answers to a question they'd long been dwelling on. Where are They? Though the animals were prevalent, researchers couldn’t find their homes for a few reasons. They likely didn’t know the best ways to look for the ancient burrows and with the passage of time, a majority of them likely collapsed under the weight of the shifting soil. Big Boys Some of the biggest palaeoburrows were made by sloths from the Lestodon genus. They reached 15 feet in length and weighed 5,709 pounds. 

Their size is almost incomprehensible when you compare them to modern slow-moving sloths. Imagine standing near one of their ancestors. Well-Preserved The enormous burrows dug by ground sloths and giant armadillos were large and apparently well-structured enough to maintain their shape after thousands of years. It also helps that both of the animals went extinct about 10,000 years ago, not too far in the past. But it's a misconception to think that all the most bizarre animals are already extinct. In fact, there's plenty of creatures that roam the earth right now that are more wild than anything from prehistoric times 

Bron: https://abolt.newsweek.com/s/prehistoric-creature-massive-tunnels?as=6dap23848808784250626&utm_source=fb&utm_campaign=6dap23848808784250626&utm_medium=z020111&fbclid=IwAR29rp2Xfjyp04FzXOXJcNQqQkECRjmUbajEiDvVHvHHSgGVtMnzoWnxzKY&bdk=0 V
ideo: https://www.youtube.com/watch?v=ZAYl3yl4Zkw

maandag 29 november 2021

het is weer FEEST in de bergen van het Fichtelgebirge!



 

Spirituele waarden zijn er altijd geweest en worden niet altijd herkend

 


Zo min mogelijk verstoring dankzij spirituele waarden

Het Strubben Kniphorstbosch is een prachtig gebied om te wandelen en fietsen, daarnaast is het een belangrijk gebied voor allerlei dieren en planten. Maar naast deze waarden op het gebied van natuur en recreatie heeft het bos ook spirituele waarden.

Het bos tussen de dorpen Annen, Anloo en Schipborg heeft veel bijzondere plekken; het is niet voor niets het eerste archeologische rijksmonument van Nederland. Naast de eeuwenoude zichtbare sporen, zoals hunebedden, karrensporen en grafheuvels, zijn er ook onzichtbare elementen die het bos speciaal maken. Ruim tien jaar geleden stond de werkgroep Energetische Waarden op om aandacht te vragen voor die elementen. Dat was in de tijd dat de plannen voor herinrichting van het bos bekend werden gemaakt.

Zo min mogelijk verstoring

Doel van de herinrichting was onder andere om de zichtbaarheid van de archeologische rijkdom te vergroten en beter te kunnen beschermen. Daar was ook groot materieel voor nodig, maar de werkgroep Energetische Waarden adviseerde om dat op bepaalde plekken in het bos achterwege te laten, om bepaalde delen van het bos te sparen, er voorzichtig mee om te gaan en om zo min mogelijk het gebied te verstoren.

Voor Kees van Son, boswachter van het Strubben Kniphorstbosch, was de spirituele waarde van het bos nieuw. "Wij boswachters zijn technisch opgeleid in bos- en natuurbeheer. Ik weet van natuurwaarden, maar ik weet niets van spirituele of energetische waarden", zegt Van Son. Maar de verhalen van de werkgroep wilde hij wel horen, hij stond ook open voor een wandeling met wichelroedes. "Ik wilde er wel meer van weten. En sindsdien houden we er rekening mee. Met name in dit bosgebied, waar je overal nog sporen kan zien van het verleden, van onze voorouders."

Onderzoek

Het gevolg van de adviezen van de werkgroep was dat Staatsbosbeheer in een bepaald deel van het bos anders te werk ging. Geen grote machines, er is met kleiner materieel of zelfs met de hand gewerkt. Wetenschapper Cathrien de Pater volgt dit nauwlettend. Ze is verbonden aan de Wageningen Universiteit en doet promotieonderzoek naar de relatie tussen spirituele waarden en bosbeheer. "Ik onderzoek spirituele waarden in het algemeen. Ik wil weten: hoe werkt dat nou door in de praktijk van het bosbeheer?"

Wat een spirituele waarde nou precies is, mogelijk ervaart iedereen dat op een eigen manier. Feit is dat er groepen zijn die een bepaalde ervaring of beleving bij het bos hebben, die zich niet makkelijk laat omschrijven. En dat maakt het onderzoek van De Pater zo interessant. "Spirituele waarden zijn niet tastbaar, niet meetbaar. Maar het is wel heel belangrijk; mensen hebben spirituele ervaringen in de natuur. Niet heel vaak, maar soms overkomt het mensen. Ze weten niet goed hoe ze dat moeten duiden, maar het raakt ze."

Diepe motivatie

Volgens De Pater groeit de groep mensen met deze ervaringen. "Mensen komen steeds meer in de natuur, zeker ook in de coronatijd. En de bosbeheerder moet daar dan weer rekening mee houden. Wat gebeurt er dan, gaan al die mensen bomen knuffelen of langs bepaalde lijnen door een rustgebied lopen?", zegt ze met een glimlach. Het is een van de vragen die in haar jarenlange onderzoek naar voren komt, ze hoopt in 2023 te promoveren. Uit onderzoek blijkt al dat deze groepen mensen vaak een diepe motivatie hebben om de natuur te beschermen. "Spiritualiteit kan heel goed de motivatie vormen als er ook actie nodig is. Je kan het niet volhouden, dat confronteren enzo, als je er niet innerlijk toe gemotiveerd bent, en die vonk kan ook uit spiritualiteit voortkomen."

De werkgroep Energetische Waarden wilde overigens bewust geen actiegroep zijn, de groep heeft vooral geacteerd door aandacht te vragen voor en advies te geven over spirituele waarden.

In ROEG! laat boswachter Kees van Son meer zien van het Strubben Kniphorstbosch. Kijk zaterdag vanaf 17.11 uur naar TV Drenthe of kijk het terug via: https://www.roeg.tv/uitzendingen

Spirituele waarden zijn er altijd geweest  alleen worden ze nu niet meer herkend door de meterialisten/materialisten.

dat onderzoek van die promovendus is interessant maar ook weer gezien vanuit de oppervlakte. Afwachten maar.

Jeanet Reussink die ooit de leergang Gaialogie heeft gedaan, is in de beginfase bij de werkgroep betrokken geweest maar is later afgehaakt omdat de uitvoerders het heel anders uitvoerden dan afgesproken.

nog een lange weg te gaan voor hen