op onderzoekstap rond de Lochemseberg ... (foto Robbert-Jan)
All shall be well, and all shall be well, and all manner of thing shall be well."
(Alles zal goed komen, en alles zal goed komen, en allerlei soorten dingen zullen goed komen).
Deze beroemde quote is afkomstig van Julian of Norwich (Juliana van Norwich), een veertiende-eeuwse Engelse mystica en anachoress (kluisenares) en een bekende passage uit haar werk Revelations of Divine Love . Levend in de tijd waar de Pest roodwaaide en rondzaaide.
Zondag 01 november 2026
Een lezing van Rodolf Steiner uit 1917
Hoe bepaalde occulte stromingen de mensheid van de evolutie kunnen afleiden. De taak van de Christus voor het vijfde en zesde postatlantische tijdperk. Het overwinnen van het nationalisme. De noodzaak om de juiste begrippen te ontwikkelen.
Een even krachtige occulte impuls, die mislukte, werd nagestreefd door mevrouw Besant toen zij het Alcyone-fiasco lanceerde. Als het geloof in de incarnatie van Jezus in Alcyone post had gevat, was dit een sterke occulte impuls geworden. Zo ziet u dat zelfs de loutere verspreiding van bepaalde begrippen, bepaalde ideeën, sterke occulte impulsen in zich kan dragen. En aangezien die broederschappen waarover ik heb gesproken zich ten doel hebben gesteld om het vijfde postatlantische tijdperk — in het egoïstische belang van hun groep — tot het langetermijndoel van de aardse evolutie te maken, waarbij zij uitsluiten wat in deze aardse evolutie in het zesde en zevende postatlantische tijdperk moet komen, zult u begrijpen waarom deze broederschappen de dingen de wereld in sturen die ik heb beschreven. Om hun doelen te bereiken, moeten zij impulsen creëren die niet alleen betekenisvol zijn voor geïncarneerde mensen, maar ook voor hen die niet geïncarneerd zijn. De tijd is gekomen waarin het noodzakelijk is dat ten minste enkele eenzame individuen deze dingen begrijpen, zodat zij zich een voorstelling kunnen vormen van wat er werkelijk gaande is en tot stand wordt gebracht.
Willen dit mogelijk zijn, dan moeten er begrippen over het leven van de mensheid op aarde ontstaan die steeds juister worden. Het is ondenkbaar dat die begrippen kunnen voortbestaan die in onze tijd zoveel schade aanrichten. Want hoe meer mensen er zijn die de juiste begrippen bezitten, des te minder zullen bepaalde occulte stromingen in staat zijn om onrust te stoken. Zolang de dingen die vandaag de dag in Europa worden gezegd echter blijven klinken — dingen die de waarheid over de onderlinge betrekkingen van de volkeren opzettelijk vertekenen —, is dit een teken dat er vele occulte impulsen werkzaam zijn met het doel de aardse evolutie weg te leiden van het zesde postatlantische tijdperk. Er zullen immers belangrijke dingen tot stand worden gebracht door het zesde postatlantische tijdperk. Ik heb er heel sterk de nadruk op gelegd dat Christus voor de individuele mens is gestorven. Dit moeten we zien als een essentieel aspect van het Mysterie van Golgotha. Hij heeft een belangrijke taak tijdens het vijfde postatlantische tijdperk, die we voor het moment even laten voor wat het is. Maar Hij heeft ook een belangrijke taak in het zesde tijdperk. Deze bestaat erin de wereld te helpen de laatste overblijfselen van het nationaliteitsprincipe te overwinnen. Dat dit niet mag gebeuren, dat er tijdig stappen worden ondernomen om elke invloed van Christus in het zesde postatlantische tijdperk te voorkomen — dat is het doel dat wordt gediend door de impulsen van die broederschappen die het vijfde postatlantische tijdperk willen behouden op de manier die ik heb geschetst.
De enige tegenmaatregel is het creëren van de juiste begrippen en deze geleidelijk in steeds sterkere mate met leven te vervullen. Deze juiste begrippen moeten leven. Volkeren zouden zo vredig naast elkaar kunnen leven als zij maar hun best zouden doen om de juiste begrippen en ideeën over hun onderlinge betrekkingen te ontdekken. Zoals ik heb gezegd, kan geen enkel programma, geen enkel abstract idee, maar uitsluitend de juiste concrete begrippen, leiden tot wat er tot stand moet komen.
Het Karma van de Onwaarachtigheid II, Voordracht van Steiner, 21 januari 1917
Agenda van de Gai-Ervaringstochten in de maand october.
Tijdstippen van 10.30 -17.00 uur.
Zondag 25 october ter Apel Vrouwenplekken
Maandag 26 october stad Groningen heilig centrum (deel 2)
Dinsdag 27 october Vries e.o.: thema octopus (groter gebied) Oergodin
Woensdag 28 october (eigen onderzoek: Utrecht)
Donderdag 29 october Lochemseberg
Vrijdag 30 october Uddelermeer
Zaterdag 31 october (eigen vooronderzoek Gooi )
Zondag 1 november GooiMeerrand excursie extern: Werkgroep De Nieuwe Mens
Maandag 2 november stad Groningen e.o., deel 2 zwaanslijnen en -invloeden
ik vroeg AI: wat is de oudste afbeelding van een draak in Europa en de omgang met dat oerdier aangevend als koesterend of dodend
Het bepalen van de "oudste" afbeelding van een draak in Europa hangt erg af van wat je precies onder een draak verstaat (een slangachtige vorm of een modern wezen met vleugels en poten).
Hieronder is dit uitgewerkt aan de hand van archeologie, kunst en de culturele omgang met het wezen.
De Keltische en antieke wortels (slangachtige draken):
Overgang van slang naar draak: Voor de 13e eeuw werden draken in westerse illustraties vrijwel altijd getekend als grote, kronkelende slangen (serpentes) met eventueel een paarden- of vogelkop.
De anatomie: MS Harley 3244 combineert voor het eerst strak alle vier de hoofdcomponenten in één gestroomlijnd ontwerp: poten, vleugels, schubben en een gekrulde staart.
De blauwdruk voor de westerse draak: Dit specifieke ontwerp vormde de basis voor latere verbeeldingen in de heraldiek, prentenboeken en verhalen over Sint-Joris en de draak gedurende de late middeleeuwen en renaissance.
De klassieke 'moderne' draak in de middeleeuwen:
In de Europese traditie is de omgang met het oerdier overwegend dodend, bestrijdend of overwinnend.
De Europese omgang kent growweg twee invalshoeken, die beide vijandig of hiërarchisch zijn:
Het doden als heldendaad (Slaying):
In de Europese folklore en heldeneptiek is de draak het ultieme kwaad, de belichaming van chaos, duisternis of de duivel.
Religieus/symbolisch: Denk aan Sint-Joris en de draak of Aartsengel Michaël, waarbij de heilige de draak doorneemt of verslaat om het christ પછી geloof of de onschuld (de maagd) te redden.
Mythen en sagen: Helden zoals Siegfried (Nibelungenlied) en Beowulf moeten de draak doden.
Instrumentaliserend (Wapenschilden en heraldiek):
In de middeleeuwse heraldiek en vlaggen (zoals de Y Ddraig Goch, de Rode Draak van Wales) komt de draak veelvuldig voor.
De oudste afbeeldingen variëren van Keltische slangachtige bronzen ornamenten (ca. 5e eeuw v.Chr.) tot de volledig gevleugelde middeleeuwse draken uit de 13e eeuw.
Het begrip "drakenhoeder" (of drakenhoedster) als een specifiek personage dat draken verzorgt, fokt of trapt als een soort vee of huisdieren, is in de Europese traditionele mythologie en geschiedenis vrijwel afwezig.
Toch bestaat het idee in verschillende (beperkte) vormen, zowel historisch-mythologisch als in moderne popcultuur.
In de Europese en Griekse mythologie was de rolverdeling andersom: de draak zelf was de hoeder (bewaker).
het Griekse woord drákon afgeleid is van drakomaí ("scherp zien" of "waken").
Draken werden door de goden aangesteld om schatten of heilige locaties te hoeden.
Er was dus zelden een mens die de draak hoedde;
Hoewel het doden van draken de absolute norm was in Europa, zijn er een paar zeldzame volksverhalen en klassieke notities te vinden waarin sprake is van het temmen, voeren of verzorgen van een draak/slang:
Macedonische folklore & Romeinse geschriften: In een enkele antieke bron (zoals beschreven door de Romeinse schrijver Aelianus) werd beweerd dat er in Macedonië tamme, grote slangen/draken waren die door vrouwen werden gevoerd en verzorgd, en waar kinderen mee speelden.
Magneet-/Huisgeesten: In Midden-Europese en Slavische folklore bestaan verhalen over de Zmey of Smok (Slavische draken). Soms kon een tovenaar (Zmeyevit) een draak oproepen, sturen of beschermen.
Sint-Martha en de Tarasque: Een unieke grensgeval-legende uit Zuid-Frankrijk. De heilige Martha besproeide de vreselijke draak Tarasque met wijwater, waarna de draak zo tam werd als een lam. Zij leidde de draak vervolgens aan een lint.
Het specifieke fenomeen van de "Drakenhoeder" (Dragonkeeper) zoals we dat nu kennen — een professionele verzorger, beschermer of berijder van draken — is een recent archetype uit de moderne westerse Fantasy-literatuur en media:
Game of Thrones / House of the Dragon: Hier bestaat de Order of Dragonkeepers, een monastieke orde die de draken van Huis Targaryen verzorgt, voedt, traint en de drakeneieren in broedmachines beschermt.
How to Train Your Dragon (Hoe tem je een draak): Deze reeks keerde het klassieke Europese "drakendodende" motief volledig om door te laten zien hoe mens en draak in harmonie kunnen samenleven.
Fantasy-literatuur: Auteurs zoals Robin Hobb (The Rain Wild Chronicles / Dragon Keeper) en Christopher Paolini (Eragon) hebben de drakenhoeder populair gemaakt als een personage dat een diepe, telepathische of verzorgende band heeft met het dier.
In de oorspronkelijke Europese traditie bestond de "drakenhoeder" als menselijk beroep of rol niet;