donderdag 28 juni 2012

Afrikaanse elfencircels geomantisch gezien


Op de savanne in Namibië in zuidelijk Afrika vormen zich  vele kale plekken die ‘elfencirkels’ worden genoemd. Jaren later verdwijnen ze plotseling weer.
De grootste cirkels kunnen tot wel 75 jaar blijven bestaan terwijl de kleinere elfencirkels na gemiddeld 24 jaar verdwijnen, zo blijkt uit onderzoek door de bioloog Walter Tschinkel van de Florida State University.
Ze liggen in de NamibRand National Reserve in het zuidwesten van Namibië in de Namibwoestijn. In dit erg afgelegen gebied zijn vele tienduizenden cirkelvormige open plekken te vinden. Na verloop van tijd groeit rond de cirkel hoog gras zodat de kale plek nog beter is te onderscheiden van de omgeving.

Door satellietbeelden van 2004 en 2008 te vergelijken, ontdekte hij dat de cirkels vrij stabiel zijn en relatief snel volgroeid zijn. De kleinste is ongeveer 2 meter in omvang terwijl de grootsten een doorsnee van wel 12 meter kunnen bereiken. Uiteindelijk komen planten op in de kale plek waardoor een soort ‘spookcirkel’ achterblijft. De meeste cirkels blijven tussen de 30 en 60 jaar bestaan.

Vanuit de geomantie kun je een  verklaring  geven van een dergelijk fenomeen; onbegroeide plekken.  Hier is sprake van  inademingpunten door trek van blinde wellen in de ondergrond  waar water omlaag gevoerd wordt. Dat geeft een trek vanuit  een bepaalde luchtlaag in de atmosfeer. De benaming elfenplekken is in zoverre juist dat het luchtaetherplekken zijn waar orgon de aarde instroomt tot wel 700 m diepte.
Onbegroeide plekken kunnen vele oorzaken hebben, ondermeer  ook door een negatief acupunctuurpunt van electriciteit waar  zelfs bepaalde ufofenomenen kunnen optreden, zoals op de Lutteberg.  Negatieve punten kunnen ondermeer ontstaan op een kruising van geheime pijlen waardoor vegetatie niet wil groeien.

Bron: Livescience.com geplaatst in Nibura. Met dank aan m’n trouwe vriend.

vrijdag 22 juni 2012

inspiratieve bijeenkomst in Amsterdam


Volgende week is het weer zover in Amsterdam inspiratieve bijeenkomst nu alleen op de maandagavond  waarvoor ik je van harte uitnodig!  

 Inhoud
Voor wie is geïnteresseerd in Gaialogie en een eigentijdse ervaring, is een maandelijks programma in Amsterdam beschikbaar. Op deze bijeenkomsten komen aan de orde:
actuele thema´s over Aardse subtiele fenomenen
vragen die leven
            uitwisseling van inzichten

Het Thema in  juni is:   “ Wat heb je echt nodig om in deze fundamentele veranderingstijd 'aangenaam' door te leven?

Heftige tijden vragen veel van je menszijn, vooral voor je persooonlijkheidsgebonden materielijf. Leef je op een andere laag van zijn dan is het leven aangenamer, maar is wel de zorg nodig voor lijf (materie), emotie (ruimte) en denken (tijd) en allerlei bezettingen. Hoe kom je uit je kooi van onvrijheden?

 Maandagavond 25 juni
- Ontmoetingsplaats: Annette van de Lang,  PN Arntzeniusweg 52/ 1, 1098 GR Amsterdam, tel. 020 6926941 of 06 27345724, mailadres: annetvandelang@wanadoo.nl
- Tijdstip: 19.30 - 22.00 uur.
- Data eerste helft jaar 2012:  9 juli

Graag tot weerziens op één van deze bijeenkomst en ik heb er weer zin in en ..gasten zijn van harte welkom!
door de bomen nog de eigen boom zijnde  en dan een echte wandelaar des levens te zijn

donderdag 21 juni 2012

Vind je eigen sterviering



Het is weer zover midzomerdag. De zon staat ’s middags het hoogst en heeft haar grootste zonneboog. Maar hoe vier je dat en voor wat?

Voor de oude landbouwvolken was het iets wat bij hun leven en werken hoorde. Zij waren immers geheel afhankelijk van de zonnecyclus. De moderne mens is daarvan onafhankelijk geworden en verdient niet zijn brood op een stuk aarde met wat daarop kan en mag groeien. Het is dan een luxe om de zonnecyclus te eren als niet grond-, plaats en tijdgebonden mens.  De moderne mens is niet zo meer hemel georiënteerd maar meer horizontaal materieel geënt.
Ook leven we in een tijd dat mogelijk andere zonnen geëerd gaan worden, zonnen buiten ons eigen zonnestelsel, de zwarte ruimte, of iets heel anders.  Het collectieve is in elk geval weg.

Wat kun je zeggen over de mensen die nog de zonnewende vieren op de wijze die bij hen persoonlijk past?
-       Die het doen vanuit hun eigen familietraditie op de hun bekende plaatsen. Dat zijn er nog maar heel weinig (rasechte traditionalisten)

-       Het doen vanuit een hang naar de oude cultussen; vaak een resonantie uit hun eigen persoonlijke vorig leven. In deze tijd een groeiende groep die zich vermeerdert door vele actieve groepen. Ik noem ze regressietraditionalisten.
-       Die een band hebben met oude plekken die de cultussen met de kosmos nog in zich hebben en aantrekken. Bijvoorbeeld de zonnewende plekken.  Hier in Schirnding is het bijvoorbeeld de zonneberg de Steinberg; de Basalthugel. Ook een plek ten oosten van Schirnding aan de grens werd daarvoor gebruikt. (plekcultussisten)

-        Die een band hebben met de natuurwezens die nog heel erg in de oude traditielijnen kunnen leven en hun eigen feesten hebben op dit soort dagen. Ik merk het bijvoorbeeld bij m’n huisberg dat ze zeer opgetogen zijn en gericht op de hoofdbergrituelen die de natuurwezens zelf hebben. (de verborgen eerwezens)
-       combinaties van het voorgaande

 In Nederland zijn de zonnemidzomerfeestriten zo rond het jaar 1000 minder en minder gevierd geworden door het volk. De elite in de adel en in het volk- de wetenden- hebben het nog lang gevierd tot in 1300/1400 met de Pestperiode als duidelijke grens.  Hier in het Fichtelgebirge is door de mensen langer het collectief beleefd tot in de 13e eeuw en bij de elite tot in de 15e eeuw toen grote oorlogen de tradities doorbraken.  Speciale Plekcultussen en natuurwezens hebben de tradities echter nooit losgelaten.

Hoe verder te gaan? Elk heeft zijn eigen weg. De verbinding met de aarde en haar plekken en haar wezens is mij dierbaar. Ik heb daar geen uitgebreide menselijke riten voor nodig. Meer een eigen samenzijn met hen. De oriëntering op een ster is ook aan het veranderen en zelf s de zonnester is aan het veranderen. Ook dat is weer persoonlijk wat er mee te doen. Zoek je eigen weg en vindt je verslavingen en onthecht weer en verbindt en onthecht  weer etc.

collectieve en persoonlijke catastrofen in Fichtelgebirge



Je hebt collectieve en persoonlijke catastrofen. Tot de collectieve catastrofen in dit doorgangsgebied het Fichtelgebirge behoren de doorstrekkende oorlogsgroepen en de dorpsbranden. De eersten waarvan historisch bekend zijn dat ze de pas van Schirnding doorkruisten was Karel de Grote in het begin van de negende eeuw. Op zijn eerste tocht tegen de Slaven kon hij geen confrontatie aangaan omdat de Slaven zich steeds terugtrokken en de verbrande aarde techniek toepasten; niets achterlaten dat de vijand kan voeden. 

Karel de Grote heeft later kleine stamgroepen van de Slaven dwangsexportiert uit hun Heimat om ze zo  te straffen. Een nederzetting die toen is ontstaan was ‘Walssassen (Saksen in het bso), zuidelijk van Schirnding.

De christelijke Franken zijn toch ook als bezetter gebleven en hebben op dagafstand hun burchten gebouwd, zoals in Hohenberg op een voormalige maanberg, Tierstein, ook een matriarchaal heiligdom e.d. Daar leefde  een kleine elite zwaar bewapende jonge soldatengarde die het nog in matriarchaat levende Slavische volk in bedwang hield. Het oerlandschap dat de Slaven nog eerden werd vanaf die tijd vernietigd, later met hulp van de kloosters.

Oorlogen hebben het de bewoners later ook niet makkelijker gemaakt.  Bekend zijn de Hussieten godsdienstoorlogen in de 15e eeuw. De grot die ik heb kent nog het verhaal dat de bewoners zich daarin verstopten. Vooral ook de dertigjarige oorlog in de 17e eeuw, een ook echte religieoorlog heeft heel veel verwoest.
Ten tijde van Napoleon die naar Rusland trok, zijn zijn troepen ook door dit grensgebeid getrokken en hebben hun pot moeten veroveren. Ook de terugtocht en de toen oprukkende Russen hebben hun levensonderhoud bevochten. Een bosgebied vlakbij de hof heet Russenlager, waar ze gebivakkeerd hebben; deze wilde Kozakken .

Een recente deportaties zijn de Sudeten-Duitsers die uit hun oorspronkelijke gebieden in Polen en Tse3chie werden verdreven door de  2e W.O.overheersers. Dat heeft weer een diepe wond gegeven die nog lang niet geheeld is. Allerlei programma worden hier gefinancierd om de verhoudingen tussen Tsjechen en Duitsers te verbeteren d.m.v. uitwisselingen.
In het landschap zijn deze oorlogswonden nog te vinden en vragen aandacht.

Dorps- en stadsbranden zijn heel veel voorgekomen en geen plaats is gespaard gebleven. In Schirnding was het in 1873 en uitgerekend mijn hof heeft toen die brand doorstaan! Dat zoveel dorpen afbranden was de geconcentreerde bouw in een centrum waardoor de brand zich snel kon verspreiden door de nog vele houten huizen.

Maar wat doet die Hollander nu hier in het Fichtelgebergte; een beweging naar het oosten naar een gebied dat hij ook heeft bewoond en op verschillende wijze gediend, als oerbewoner, Frank en dorpsbewoner in Hohenberg. M’n oude bekenden kom ik nu hier weer tegen zoals m’n Slavische vriend Bernt.

 Wist je trouwens dat veel hout dat in Nederland werd gebruikt uit het Fichtelgebirge kwam via de Main houtvlotten. In m’n stamboerderij die nieuw is herbouwd in 1709 zitten reuzen stammen die best uit dat gebeid afkomstig kunne zijn.  Het kan verkeren

dinsdag 19 juni 2012

stop planetextraction


Uitspraken op deTop van de Volkeren, een schaduwtop van sociale en groene bewegingen die al op 15 juni begon.  De officiële duurzaamheidstop Rio+20 loopt van 20 tot 22 juni  .

De Duitse milieu-expert Achim Steiner, directeur van het VN-Milieuprogramma (UNEP)uit dat de aftakeling van het milieu "te maken heeft met het economische paradigma dat de planeet behandelt zoals de mijnbouw: extractie, extractie, extractie."

"We hebben begrepen dat de groene economie, die gebaseerd is op de mercantilisering van natuurgoederen, nauw gelieerd is aan een bruine economie" van vervuiling en roofzucht, zegt de Braziliaanse Larissa Packer van de organisatie Terra de Direitos.


De echte "groene economie is niet de groene dollar, zoals onze bestuurders dat zien. Het is ons groen Amazonegebied", zegt de inheemse Boliviaan Edwin Vásquez. Hij beschuldigt de multinationals ervan de natuurlijke hulpbronnen te willen kapen.



De Argentijn Juan Herrera, van het internationale netwerk La Vía Campesina, stelde een "volkseconomie" voor, die solidair is en de kleine boer respecteert, als alternatief voor de agro-industrie "die echte soja- en maïswoestijnen heeft gecreëerd waar voor de boeren zelfs geen plaats meer is."

Een groene economie zonder een reglementering van de financiële markt zal net het tegenovergestelde van behoud veroorzaken: "een niet te voorziene financiële zeepbel", zei Larissa Packer van Terra de Direitos achteraf. "Wanneer een bepaald goed schaars wordt, stijgt zijn waarde. Dus hoe meer men de natuur vernietigt, hoe groter de waarde van de natuurlijke rijkdommen wordt."

Stop multinationals en koop hun produkten niet meer en houdt het klein, groen en zuiver.
Uitspraken uit Trouw van vandaag

subtiel nachtreizen



In de tachtiger jaren toen ik begon met wakkerder worden, was m’n eerste training ‘werken met dromen’. Toen waren er meerdere ingangen om ze te ‘verklaren’. Nu zo’n dertig jaar later bezie ik ze vanuit geheel andere hoek. Het zijn meer waarnemingen van gebeurens van reizen in de nacht. Deze nacht kwam ik terug van een reis in het Al in de absolute stilte en het Niets en reisde via een verdeelstation op weg naar deze materie-tijd-ruimte.  Een drukte van jewelste van terugkerende en ik zocht een plek om met iemand te zitten om wat te bespreken. Een goede vriend ontmoette ik er, maar er was daar geen ‘wachtruimte’. Net of in de reiszone alleen gereisd werd en niet uitgerust of kort verbleven.

zaterdag 16 juni 2012

Zwart water: Buchbrun



Vrijdagmorgen, dagelijkse bezoek aan het woud ten noorden van Schirnding.
Ben in het verlengde van de Blausaulenweg richting Tsjechië. Het bos geeft steeds aan waar iets te ontmoeten is. Daar staat dan in het bos met twee kleine kinderen de kobold. “Wij ruimen de energetische rommel op van het aardoppervlak en jij de fysieke rommel” Hij merkt m’n afvaltas op. Zijn stam reist op mijn verzoek af naar m’n boerderij om op te schonen. Een lange rij werkers trekt in . Zij liften mee op m’n gedachtestroom.
Verder in het bos komen we bij de Buchbrunnen gelegen op de landsgrens . De Tsjechische stad Eger onttrekt hier zijn grondwater.  Een bronhuis staat in het bos waar het water kan worden gedronken. Zwart aether water! He wat opmerkelijk.  De bron is tegelijk een bovenpunt van een onderaardse zwarte piramide waar in de bovenlaag zwarte nixen wonen, daaronder een aardedeva en vervolgens de zwarte  Oergodin. Zwarte punten hebben wat speciaals en zijn energetisch zeer verrijkend .  Schirnding is ook een zwarte punt. “Dit is een heel oude plek die mensen al heel lang bezoeken. Dit water transformeert. Vanaf nu is de Buchbrunnen voor mij de zwarte bron!
Thuis gekomen is het toveren geblazen met het zwarte water om het subtiele lichaam op te schonen.

dinsdag 12 juni 2012

Blausäulenlinie


Vandaag de  Blausaulenweg gelopen met m’n dochtertje. Een kaarsrechte weg door het bos in het noordenn van Schirnding.  Een weg uit het jaar 1100 die aangelegd is om het bos te ontkrachten. Energetici hebben in het verleden alles gedaan in de christelijke era om de natuur te ontkrachten. De rechte weg trok de energie naar een plek die de Franken-heersers goed uitkwam.  En de naam Blausaulenweg duidt mogelijk op een krachtpunt aan het westeind bij de Sieben Lindenberg.  In de laatste oorlog is deze weg versterkt als soldatenmarslinie en loopt door tot in Bohemen.
 In het bos staan nog sparren van meer dan honderd jaar oud.  “We zijn een eeuwig bos. We komen en gaan en komen.” Het oude oerbos was wat onderaards door een middeleeuwse vloek.
In het bos staan de kleine zevensterns  (Trientalis europaea) te bloeien. Witte bloemetjes met zeven kelkbladen hebben deze zuurminnende plant die in de oude sparrenwouden voorkomt. Het zijn aantrekkers van luchtenergie uit de vrije laag en brengen het in de bodem. Ze hebben dus niets met het Zevengesternte te maken. Het is wel het symbool van de natuurliefhebbers in dit Fichtelgebirge.   Een lange spar-ent staart me aan. Het heeft een lange baart. Even later komt een woud-ent langs met een nog langere baard. Het zijn reuzengestalten. Het is heel stil in het bos.
Langs de Blausäulenlinie worden in 2013 vijf hoge windmolens gebouwd met een windraddiameter van 117 meter en een vermogen van 2,4 megawatt per molen. De boskwaliteiten zullen zekere onder dit gesuis gaan leiden. Moderniteiten.

nieuwe belevingen


Het oude beeld dat de aarde aan haar oppervlak kwaliteitspunten heeft, is wijdverbreid in de geomantie. Krachtplekken worden massaal bezocht  in de landbouwfase van de mensheidsontwikkeling; de laatste 10.000 jaar. Maar hoe zit het in deze nieuwe sprongtijd naar een andere mensheidsontwikkelingsfase in deze eindtijd van de vast gesettelde mens? De nieuwe aarde wordt al heel lang gevoed door de kosmos. Op het eigentijds festival in Vierhouten zag ik lange lichtdraden heel diep in de aarde dringen. Heel veel draden die heel diep met veel licht indringen. Wat dat met de aarde doet is moeilijk voorstelbaar. In elk geval bij de mens geeft het vernieuwingschaos; het oude  onverwerkte wordt losgeweekt en komt aan de oppervlakte.  Als het oude is losgeweekt kan het nieuwe daarzijn zijn.

Ook in de kosmos was een oude belevingservaring een universum pallet van vele kwaliteitspunten. Als je nu dieper in de schedelmanifestatie van jezelf duikt kom je als zijnde in de kosmos zelf en ben je de kosmos als geheel. Mogelijk zijn geheelervaringen passend in deze vernieuwende nieuwe tijd.

maandag 11 juni 2012

hoeden voor


Hoed je voor inwijdingen
Ze brengen je in blijvende verbinding met de inwijders demon
Vaak  een afgeleide  demon
Die je zelfs voorbij dit leven  lastig kan blijven vallen bij het vinden van je eigen individualiteit
Het is nu niet de tijd om iemand blijvend te volgen
Laat staan je er aan over te geven
Iemand kan je inspireren, in spirit brengen en dat is it

Waarneming nav Eigentijds festival collectieve inwijding van “sjamanen”

En het bijwonen van een bijeenkomen met spirituele intentie kan ook vervuilend werken
Door oneigenlijke niet zuivere new-age stromingen
Het is mooi open te zijn, maar dan alleen in een zuiverder makende omgeving door mensen die hun beperkingen kennen
De collectieve vampierachtige demon grijpt dan aan, secubus-achtig
Hoe dan om te gaan met ontmoetingen? . Don’t take it to serious en wees een blijvende rebel!
en weer een ervaring rijker en een versterkter systeem

Dank voor m’n vriend die me dit  deelt