zondag 20 september 2020

"Dit gebied is een kostbaar juweel; eer het zoals de Ouden het deden!"

 





Mystieke ontmoetingen op de Veluwe


                      Zoek het niet in de oude vorm 
       Zoek het in de Een voud 
                    Dat veel voudig Aanwezig Is

                 september bezoek Oud Hout Veluwe

Subtiele omgevings wensen idool van Limburgse heuvellandschap:de korenwolf


Onlangs was ik in Midden Limburg bij de grensberg de Schlounerberg zuidoostelijk van Sittard. Thema was onderzoek naar de subtiele omgevingsfactoren waaraan de korenwolf wil voldoen. De korenwolf is een kleine hamster en geldt als het ‘gebieds totendier’ van Zuid-en Midden Limburg. Dit dier is een heel kwetsbaar en typisch aardedier en weer geheel anders dan de zeehond -waterdier- het dier is van de provincie Groningen. 

 Stelling: kleine zoogdieren hebben ook subtiele omgevingswensen, die hun aanwezigheid duurzaam mogelijk maakt.

Het biotoop van de korenwolf is aan de Kollenbergzijde dat ik subtiel onderzoek:


Korenwolf archetype: Dag mens, nog nooit eerder met een mens gepraat. Luister, wij zijn ongelukkig over de veldomstandigheden. Te druk! Wij zijn hele schuwe wezens die nauwelijks mensen meer kunnen verdragen en daarom nachtactief geworden zijn. Wat is jullie ideale biotoop, vraag ik. De zuidhelling met bomen en ondergroei en boven korenveld zoals hier. De weide mag verruigd zijn en het korenveld wild. Energetische houden we van warme aarde: hele open aarde op de zuidhelling. Als je de aarde hier open kunt maken, graag. 
 Het hoort bij het landschap. Is zo vergroeit ermee en is hier al van ouds een ondersoort in de aarde. Stuur het een Liefdesveld, want dat hebben ze nodig! 
Wij zijn oeroude wezens en bijna verdrongen door de mens. Wij houden wel van mensen maar zij niet meer van ons door hun gedrag. Empathie is niet het juiste woord, maar omgang met de omgeving, zoveel geweld! Laten de mensen ons weer komen bezoeken en liefhebben; dat geeft weer een relatie. (Plots stijgt met groot lawaai een vliegtuig over, waar ze geen last van hebben, daar kunnen we tegen…) Wij zijn een geheel vrouwelijke soort die zich voeden met Lichtaether dat hier genoeg is. En een subtiel energetisch liefdes veld en voldoende open (lees gasvormige) aarde aether. En vooral geen chemicaliën daar dat het leven doodt en afschrikt. 
Wij houden van kabouters daar die in hetzelfde veld leven. En boselven die ons plagen waar we van houden. 



Eerste indruk subtiele biotoopwensen op een rij: 
1. Een voorkeur voor gasvormige aarde aether veld van hoogwaardige aardelicht aether (groter dan 90%) in de ondergrond en in mindere mate aan het aardoppervlak. De wilde soorten zijn fijnstoffelijker, fijngevoeliger dan de cultuur varianten die grover zijn en nu uitgezet worden. Hier leven twee wilde soorten, die dus een hogere subtiele bovengrondse voorkeur hebben dan hun gekweekte vormen (40-50%) 
De korenwolf verblijft meer dan een half jaar in zijn hol en hier is in de aarde voldoende lichtaether aanwezig van de hoogste berg, de Schlounerberg, een voormalige heilige berg. 

2.Je hebt de bosrand van het hellingbos, een potentieel akkerbouwveld biotoop en een overgangszone naar het productie landbouwgebied dat korenwolf vijandig is Ze houden van verruigde bosrand, verwilderd. Bosrand is hun broedhol biotoop met veld ernaast als voeding. 

 3. Een goede kosmische instroom van Venus energie! In de boven sferen kan dat veld niet indringen door blokkades die regelmatig afgeleid dienen te worden. 

4. Ze hebben poelen nodig, waterbekkens. Het zijn zoogdieren die levend water nodig hebben als beken. Nu is het hele landschap verdroogd. Je ziet allen water bij de frambozen kwekerij op de grond doch dat is gifwater dat niet gezond makend is voor de korenwolf. Het bedrijf is ook een water onttrekker van de berg en verlaagd de grondwaterstand. 

5. Rust en ruimte en een positieve levenshouding van mensen. 

6. Geen storende traumata van mensen in de omgeving en subtiele uitlaten van landbouwgif. Het korenwolfbiotoop gebied wordt sterk bedreigd door een grote frambozen kwekerij in het Duitse deel, die opdringerig het landschap inneemt. 


De gedachte komt bij me op of het een passend willen is om in de 21ste eeuw een biotoop uit de Middeleeuwen handhaven in het door industrie sterk vervuilde Limburgse heuvellandschap.

En het is nog een lange weg te gaan dat de harde wetenschappers subtiele wetenschappers accepteren en met ze samenwerken.

Noot:
In het Limburgs dialect wordt de hamster korenwoof genoemd. Dat koren slaat op zijn voedsel en woof of wouf is een bijnaam voor iemand die erg inhalig is (letterlijk: "wolf"). Het is duidelijk dat dit dier een korenhamsteraar is. In vertaling naar het Nederlands is dit letterlijk vertaald als korenwolf.

zaterdag 19 september 2020

vandaag wereld Zwerfvuil Schoonmaak dag

 


één dag in het jaar om het zwerfafval eens in je omgeving zelf op te ruimen. 

Doe mee!

niet voor de andere mens,  maar voor deze prachtige planeet...

de Metanoia van Jezus zonder God


Wat is dat voor innerlijke verandering waar Jezus op uit is? 

"Het gaat bij hem om metanoia, een innerlijke verandering van hart en geest. Daarmee onderscheidt hij zich van veel andere leren en filosofen over het leven. Filosofen als Aristoteles en ook Confucius vinden het bijvoorbeeld heel belangrijk om nieuwe gewoonten te kweken, gebruiken die je helpen om goede dingen te doen. Dat is bij Jezus helemaal afwezig. Hij doet alleen een beroep op het innerlijk.
 
Die verandering die Jezus voorstaat, zegt Baggini, is heel radicaal. "Die radicaliteit van Jezus spreekt me aan, bijvoorbeeld als het gaat over bezit. Jezus is heel anders dan Aristoteles, die ons best een prettig voorstel doet. Bij hem kun je heel goed een aangenaam, comfortabel en zelfs luxe leven leiden en tegelijkertijd een goed mens zijn. Dat kan echt niet bij Jezus. Floreren in wereldlijke zin telt niet, dat belemmert je zelfs bij je innerlijke transformatie. Rijkdom kan nooit samengaan met een goed leven, onder meer omdat al je aandacht dan op je bezittingen is gericht. Jezus, die het vaak had over de moeilijke situatie waarin hij verkeerde, zei ook dat zijn last licht was. Daar bedoelde hij mee, denk ik, dat hij niet werd bezwaard door bezit. Juist voor deze tijd, waarin rijkdom zo alomtegenwoordig is, vind ik die radicaliteit van Jezus een goed correctief." 

Julian Baggini Julian Baggini (1968, Folkestone, Engeland) is een Brits filosoof, journalist en schrijver van meer dan twintig boeken over filosofie. Recent schreef hij 'Een evangelie zonder God. Wat heeft Jezus ons nog te zeggen?', dat volgende week in Nederland verschijnt. Hij is mede-oprichter van The Philosophers' Magazine, een filosofisch tijdschrift voor een breed publiek. Verder schrijft hij regelmatig voor Engelse en Amerikaanse kranten zoals The Guardian en de New York Times en heeft daarmee een belangrijke stem gekregen in het Engelstalige debat over filosofie, binnen en buiten de universiteit.
                                                                                                                                                  Bron: Trouw, 19 september 2020

donderdag 17 september 2020

bezint eer ge begint op oude krachtplekken!

In de week van 19 t/m 26 september hebben liefhebbers de intentie om wat ze noemen onze verbinding met het Licht van Moeder Aarde en het Universele Licht te verdiepen en te luisteren naar de boodschappen van het Licht op leycentra, oude, krachtpunten.......


De realiteit gebiedt me te delen dat wat we nu krachtplaatsen noemen, m.n. gebruikt als kerken, de benaming heiligdom niet meer hebben. Ze zijn vaak in het tegendeel gedraaid en kennen een hoge mate van onheiligheid. De oude verbindingen fenomenen, zoals verbindingslijnen op aarde en boven-beneden verbindingen zijn actueel weg en alleen in het herinneringsveld te detecteren. De oude plekken zijn als het ware versleten en de Grote Natuur kiest voor andere trajecten. Vaak tref je de verbindingen nog wel in de boven- onder- of zijwaartse sferen aan omdat de plaats trouwheid van deze fenomenen heel groot is. In geomantische zin kan daarom beter een ritueel of verbinding worden gehouden niet op de oude plek zelf maar in de nabije omgeving. 
Als ervaring deskundige van Krachtplaatsen in Nederland e.o. sinds 1989 weet ik maar al te goed dat oude krachtplekken niet meer de contactpunten zijn en vooral niet meer Heel, heilig, aangenaam e.d. zijn, doch zwaar belast.

Jongeren Klimaat maffia?


Informationen zur Ausweisung internationaler Risikogebiete durch das Auswärtige Amt, BMG und BMI

Stand: 16.9.2020, 19:00 Uhr

English: Information on the designation of international risk areas (PDF, 95 KB, Datei ist nicht barrierefrei)

For previous versions in English please see "English archive" below

Neu seit der letzten Änderung:

Frankreich: es gelten nun auch die Region Hauts-de-France und das Überseegebiet La Réunion als Risikogebiete.

Kroatien: es gelten nun auch die Gespanschaften Brod-Posavina und Virovitica-Podravina als Risikogebiete.

Niederlande: die Provinzen Nordholland (Noord-Holland) und Südholland (Zuid-Holland) gelten als Risikogebiete. 

Op naar een ander contact met het Omgevende Pluriversum


"Antropoloog Arturo Escobar schrijft dat we daarom toe moeten naar een pluriversum. Daarmee bedoelt hij een wereldbeeld dat rekening houdt met het feit dat er verschillende wereldbeelden zijn. Het dominante westerse wereldbeeld bakent scherp af waar de mens begint en de rest van de wereld eindigt en ziet de rede als zaligmakend. Escobar denkt dat dat wereldbeeld onze problemen veroorzaakt heeft en ze niet kan oplossen. Hij pleit voor een soort voeldenken en wijst erop dat er andere culturen zijn, met andere kennissystemen, waarin de mens niet de hoofdrol speelt. Die bieden wellicht een beter vertrekpunt om het anders te kunnen doen. Zo zijn er ook dierenwerelden en plantenwerelden, soms verbonden met menselijke. Ook daar zijn andere ideeën over samenleven en andere vormen van kennis te vinden. Om erachter te komen wat die zijn en hoe we het anders kunnen gaan doen, moeten we beter gaan luisteren." 
(Eva Meijer) 

https://www.trouw.nl/religie-filosofie/luisteren-is-minder-moeilijk-dan-je-denkt~bf721ba8/?utm_source=link&utm_medium=app&utm_campaign=shared%20content&utm_content=free

foto op stap in het Pluriversum van Midden Limburg naar de oudste Oerwoud bewustzijns velden in Nederland!

Go in!

  


As long as human beings place all their trust in material realizations they will be disappointed because given their nature, these things do not last. So, they should set material preoccupations aside for a while and do their utmost to reach the most inaccessible Being, God himself, or their higher Self, so that it may descend and manifest in them. Then, yes, they will experience true accomplishments, inner realizations in their consciousness that are immediate and lasting. To achieve such realizations, concentrate on a sublime ideal which you know in advance will never materialize on the physical plane. Inwardly however, you will experience this realization; you will live it in that very instant, and it will never leave you.
 


foto: 
Veluwe in een gebied waar de Nieuwe sferen al indringen in het oeros

Omraam Mikhael Aivanhov

Een gedachtenbeeld is niet altijd juist. Vikingen waren bijvoorbeeld niet allemaal blond doch vooral Bruin!

 



 

Klima katastrofe is al realiteit in V.S. vooral aan de westkust: gedenk de OerNatuur in dit Vuur-seizoen

 

Foto: Stephen Lam / REUTERS

https://www.spiegel.de/panorama/feuerwehrmann-aus-kalifornien-wir-haben-nicht-genuegend-leute-a-af674a01-d359-4292-91ea-be92cddb59be


"Es fühlt sich an wie Kettenrauchen rund um die Uhr, denn die ganze westliche Seite des amerikanischen Kontinents ist in eine dicke Decke aus Rauch gehüllt. Ich nenne das den Kohle-Nebel: Er lässt den Himmel orange leuchten. Überall. Tausende von Meilen weit. Es fühlt sich an wie ein tiefes Trauma, das man nicht zu fassen bekommt, das einem aber bewusst ist."

Der kalifornische Filmemacher Jeff Frost hat für seinen eindringlichen Experimentalfilm "California on Fire" jahrelang Brände mit der Kamera begleitet. 


woensdag 9 september 2020

sunbathing

 

The sun is the best restaurant in the world, which is why we go to visit it each morning. But in order to be served food there, you need gold –not gold in your pockets, which is of no use, but gold in your brain. And when the restaurateur, the solar spirit, sees that you have a few gold coins within you, you are immediately sent the most succulent dishes. Otherwise, you remain there yawning, scratching yourself and sighing, ‘I don’t feel anything, I’m not receiving anything, there is no point coming to this restaurant.’ You wait for service, but others are served, and you are not. You are told, ‘Wait! First go and get some gold. When you have it, we will serve you.’ To have some gold means to understand divine wisdom, to appreciate it, love it, and search for it. When the spirits of the sun see that you have this gold, they immediately take care of you. 

Omraam Mikhael Aivanhov

dinsdag 8 september 2020

De afleider verwijst naar datgene dat niet af te leiden is


 

inner alchemy

 

We must be able to transform all the impurities we receive from our surroundings, from food, air and even from people’s thoughts and feelings. Even further still, we must transform all the criticism, hatred, and ingratitude we receive from others. Initiates have had many stones thrown at them from all sides – mountains of them! But they found a way to turn them into precious stones. They worked on the stones that were thrown at them, transforming them into treasures for us. This is true alchemy. If the earth can transform raw material into precious stones, so can we! The key is to think about doing so. Human beings possess every strength, every power – even the philosopher’s stone, which turns everything into gold, is present within them. Until humans accept this philosophy, they will feel unhappy, crushed, and the slightest criticism will floor them.

Omraam Mikhael Aivanhov

maandag 7 september 2020

een visie over de Natuur

 Chris van Leeuwen: de Nederlandse Darwin, 4 sep 2020

 

1969 Terschelling, Chris maakt opnameChris van Leeuwen aan het werk op Terschelling

Van natuurvorsers Jac. P. Thijsse en Eli Heimans hebben de meeste natuurkenners wel gehoord, maar hoe bekend is Chris van Leeuwen? Weinig of niet, maar deze ecoloog verdient wel een voetstuk, vindt boswachter en fan Henk-Jan van der Veen van Staatsbosbeheer. “Ik noem hem de Nederlandse Darwin”, zoals Van Leeuwen halverwege vorige eeuw de natuur in kaart heeft gebracht. “Hij keek op geheel eigen wijze naar de verschillen in de natuur”.

 


Relatietheorie

Dat was niet de enige verdienste van Chris van Leeuwen. Hij werkte bij het toenmalige RIN (Rijks Instituut voor Natuurbeheer) en vervolgens bij Staatsbosbeheer. De processen die hij in de natuur zag, werkte hij uit tot zijn relatietheorie: als je in de natuur het één doet, kun je het ander verwachten. Planten groeien nooit zomaar op een plek, dat heeft altijd een oorzaak. En dynamische natuur levert minder soorten op dan natuur die met rust wordt gelaten. “In het Waddengebied, waar veel dynamiek is, storm en golfslag, en dan zie je aan de planrengroei dat het veel minder is, terwijl in een blauwgrasland in Twente bijvoorbeeld veel meer rust is. In al die rust kunnen planten zich optimaal ontwikkelen.

 

Boswachter Henk-Jan van der Veen

Wet van behoud van ellende

Dat klinkt anno nu vrij logisch, maar dat was 60, 70 jaar geleden echt nieuw”, zegt Henk-Jan van der Veen.”Chris van Leeuwen heeft ervoor gezorgd dat er voor natuurbeheerders een soort handvat kwam om een terrein goed te beheren, tot die tijd was daar weinig van bekend in de praktijk”. Hij was ook de bedenker van de wet van behoud van ellende. “Als je het ene doet, kan dat wel eens ten koste gaan van het andere”, lacht Henk-Jan van der Veen. “Echt een Chris van Leeuwen-uitspraak, zoals Cruijff zei: elk voordeel heb z’n nadeel. Eigenlijk zien we de theorieën van hem overal heden ten dage in de natuur”

 

Bron: https://www.bnnvara.nl/vroegevogels/artikelen/chris-van-leeuwen-de-nederlandse-darwin


Foto: Fichtelgebirge, waar gebieden stukken  zijn met lang onbeheerde vegetaties

zaterdag 5 september 2020

Travel shaming: nieuwe trend?

"Travelers who choose to share what they're getting up to on vacation right now may find themselves beset with a case of 2020's latest plague: travel shaming."

 

bron: https://edition.cnn.com/travel/article/travel-shaming-pandemic/index.html

vrijdag 4 september 2020

zijn we niet alle vissen en vissers?

 


Wie voert wie eigenlijk?

             Beter gezegd wat leidt of verleid?

In geomantisch onderzoek tref je in de subtiele sferen bepaalde hiërarchieën aan. Doch het stop niet op een bepaalde schaal. En het is ongelooflijk “vernetzt”, om het op zijn Duits te zeggen: verbonden, doordrongen, veradert. Trek je aan het ene touw wordt het andere wakker en actief enz.

 

Vandaag werd me het volgende duidelijk. Bijvoorbeeld in een gebied zijn de berggeesten actief, die elk een eigen groot of klein territorium hebben en in hun territorium een zekere standing kennen. Doch ook zij als grote wezens kunnen gemanipuleerd worden door bijvoorbeeld buiten planetaire krachten: kleine macht trekt grotere machten aan etc.

 

Werkelijke autonome vrijheid is niet in externe relatie materieel dan wel subtiel te vinden, maar mogelijk en vooral in zich-/Je Zelf te vinden.

                                                 Bezint voor je begint te interacteren buiten je………

nieuws beeld van gaialogie

In welke landen word de blog momentaan gelezen?


Een overzicht van vandaag:

Italië
261
Nederland
212
Verenigde Staten
108
Duitsland
90
België
18
Verenigd Koninkrijk
17
Portugal
14
Argentinië
12
Oekraïne
10
Frankrijk
7
Verenigde Arabische Emiraten
6
Hongkong
5
Rusland
4
Tsjechië
3
Ghana
3
Oostenrijk
2
India
2
Canada
1
Spanje
1
Overige
40

Steenzee


IJtijdlandschappen tref je hier nog aan in het Fichtelgebirge boven de 8-900 m op de grote bergen. Men noemt dat "Blockmeere" en bestaan uit schots en scheef liggende granietblokken door gletsjerwerking, waar sinds de laatste ijstijd geen vegetatie heeft gegroeid en speciale alpine planten en dieren leven. Pü de linkerfoto zie je lichtgevend mos groeien. 

Op de Schneeberg liggen een aantal van deze vegetatieloze steenformaties en deze is de Platte. 

Mooie plekken met fantastisch uitzicht maar geen plekken om in de winter te bezoeken. IJskoud doch wel zuiver van sfeer.

Amsterdam krijgt weer zijn grote Zeegod, een Zee Oerkracht


Laat het 'monster' weer een Oerwezen worden
   niet onderdanig, overwonnen  maar kop omhoog!

In één dag schilderde de beroemde graffitikunstenaar Keith Haring zijn enorme zeemonster op een bakstenen muur van het vroegere depot van het Stedelijk Museum in 1986.

Haring begon die dag in 1986 ’s ochtends om half elf en was om zes uur ’s middags klaar, zonder een keer van de hoogwerker af te komen, aldus de overlevering in het boek ‘The Dutch Adventures of Keith Haring’.                                                            

 

Het was Harings cadeau aan de stad, waar hij in 1986 zijn eerste solo-expositie had in het Stedelijk Museum. Vier jaar later stierf Haring aan de gevolgen van aids, pas 31 jaar oud.

 

In 1994 is het werk – met 12 bij 15 meter een van de grootste muurschilderingen van Haring – afgedekt met aluminium golfplaten om de hal beter te isoleren. Dankzij de inzet van lokale kunstenaars werd het na bijna 25 jaar in 2018 opnieuw onthuld en wordt in 2020 gerestaureerd.  Het is Harings grootste kunstwerk in Europa. 


“Leviathan, het grote zeedier uit de mythes. Dat kan aardig of eng zijn, net als de menselijke natuur. Haring legde zijn werk nooit uit, zo bleef het mysterieus”, verklaart restaurateur Antonio Rava over de muurschildering.


Vernietiging van Leviathan 1865 door Gustave Doré (1865) 


De Leviathan  is een zeemonster, stammend uit de oertijd, dat wordt genoemd in de Hebreeuwse Bijbel. De Leviathan was reeds bekend in de Fenicische mythologie van het oude Kanaän onder de benaming Lotan of Lothan een slang. Leviathan zou de koning der vissen zijn.

 

Een passend geschenk in de Nederlanden die alle zeeën hebben bevaren en ‘overwonnen’. In de christelijke leer wordt het als een monster gezien maar laten we ook is naar de ware aarde van deze meerkoppige Zeekoning kijken.


In oktober gaan we de Waddenzee op, mogelijk kunnen we het ontmoeten?  En Ere aan de Grote Oerkrachten van de Zee die geeft en neemt!


 Tenminste eenmaal in de week ga ik de Bergen in. Soms meer de afgelopen tijd daar er gasten waren. Niet om te wandelen maar steeds om te ontmoeten. Elke keer is het een reis in een andere wereld van het subtiele.  Het is ook een ontmoeting met persoonlijke vorig leven gebeurens, dat hersteld kan worden en om de blokkerende tijden ervaringen te herstellen en de zegeningen te ontvangen van de wereld die veel grootser is dan de onze.

Een recent voorbeeld op vollemaan dag 2 september 2020.

 

 

Je hebt de steen bevrijd. Nu kan het weer ademen!

De steen lijkt op een drakenkop. Het komt uit de tijd dat mensen die draken nog konden zien.  Zie opeens in de bovensfeer een hele grote draak van 30-40 m hoogte: we zijn er nog steeds!

 

Realiseer me dat de mensen deze steen zelfs beschilderden.  

Functie: stamtotemgrens van bergvolk, dat ik de dag daarvoor heb ontmoet. De hoeders van de draken.

 

De draken zijn je heel dankbaar dat je ze herkend.

Deze steen is gericht -de kop- op de hoofdburcht boven op de Platte.

Het bergvolkje woonde op de flank van de berg in de periode van 37.000 – 12.000 BC: de drakentijd. Ze woonden aan de zuidhellingen die de Bergeest eerden. Toen waren er meerdere berggeesten.

Stop: de draken wachten op je. Je hebt ze wakker gemaakt. Ze zijn wat schichtig als ik ze zie. Waarom vraag ik? Ze hebben ons vervloekt, de christenen in de 9e eeuw en jij was erbij!

Na de verzoening komt er één naar me toe en likt me af: he drakenmens! Merkt het op. Eigenlijk hadden wij niet veel last van die vervloekingen. Die gingen over ons heen. Wel angst voor die mannen, die dat deden!

 

Ga de bosweg links op waar ik gisteren vanaf ben gelopen op de retourweg.

 

Stop: Je komt nu in drakenterritorium!

 

Stop: ga zitten op die steen: een platte steen langs de weg. Ik zie eerst een jonge draak, dan ééntje heel hoog de lucht ingaand; met de thermiek heel hoog opvliegen.

Maar waarom doet die dat, vraag ik me af? Zie dat daar een kosmische instroom is die ze voedt.  Doch de instroom wordt gehinderd door een horizontale blokkade in de bovensfeer en boven de Platte leeft een groot afsluitingen wezen, een elementaar. De drakenberg heeft dus geen kosmische voeding.

Het is een gebieds blokkade; de kosmische instroom is gehinderd. Voorheen was het blockmeer op de Platte het instroompunt.

 

De elementaal die het tegenhoudt zegt: we willen niet dat ze gevoed worden! Van wie is die opdracht vraag ik het. Heel, heel lang geleden. 1e eeuw BC: een volk kwam die draak onvriendelijk was en ze vervloekten en er boven het gebied hun afsluiting elementaar kwam. Het was voor de Kelten. Dat volk kon niet met ze omgaan en wilden ze beheersen en dat lukte nu.

Het elementaar wil wel weg maar weet niet waarnaartoe. De Berggeest weet wel een plek en leidt het daarheen.

Laat de instroom weer voorzichtig op gang komen. Het gaat om een instroom die specifiek is voor de draken en in hun nest komt.

Meer is niet nodig. De draken: Woh, er komt weer Licht in onze wereld!

 

Dit is maar een voorbeeld van zo’n ontmoetingen reeks dat niet gezocht wordt maar op je pad komt. Leerzaam, verhelderend en ook mededogend de lange ontwikkeling van soorten op deze kleine planeet. Soorten die komen en gaan en soms in het subtiele ter plaatse weer verder leven. Waarom? Dat is de loop der dingen. En het is zeker niet saai!!


 

The myth of Bran, an Irishman, embarked on a quest to explore the Otherworld, Sidge, home to immortal ones. It was divided into two realms: the Isle of Joy, where people laughed all day and the Isle of Woman, where life was lived in endless pleasure. When it came time to return to Ireland, Bran and his crew of 30 men realized the journey came with a price for it was impossible to return back home.

 

https://www.facebook.com/groups/AdeptExpeditions/