donderdag 2 april 2026
maandag 30 maart 2026
zaterdag 14 maart 2026
maandag 9 maart 2026
wees vandaag, morgen en overmorgen respectvol naar de Natuur
Er is een oud gezegde dat verhaalt dat God de Aarde, de tuin van Eden heeft geschapen voor de mens en voor de mens alleen. Opdat de mens in respect gebruik leert te cultiveren en zijn grenzen tijdig inziet want niemand zal die tuin kunnen repareren na de mens.
Bron: Vader Aarde en de Aardse Taal, Olof Smit (de bovenstaande gedachte kwam boven tijdens zijn verblijf bij de Surinaamse oerwoud waar gevluchte Afrikanen trouw bleven aan hun traditie en hij van hen leerde.
zondag 8 maart 2026
Waldbaden Ironie hier in Fichtelgebirge, Selb
Waldbaden mit Ironie
Warum im Arzberger Wald Startblöcke aus Beton stehen
Christl Schemm • 07.03.2026 -Frankenpost
Die „Gruppe 318“ nähert sich dem Trend des Waldbadens von der ironischen Seite. Sogar das Nacktbaden ist in Arzberg ausdrücklich erwünscht. Was und wer stecken dahinter?
Thema des Pseudo-Mahnmals ist das Waldbaden, der Gesundheits- und Wellnesstrend, der sich seit den 1980er-Jahren aus der japanischen Therapieform Shinrin-Yoku entwickelt und international verbreitet hat. Viele Menschen ziehen aus dieser Heilmethode, für die sogar Kurse angeboten werden, Energie und Erholung.
Raus aus dem Stress der Stadt
Ein Blatt aufheben und betrachten, den Waldboden berühren, Bäume umarmen: Menschen, die auf der Suche nach Ruhe und „urbanem Detox“ sind, nennen das heutzutage eben Waldbaden. Zentrale Gedanken dabei: das bewusste Erleben des Waldes, das Aufsaugen und achtsame Wahrnehmen der Waldatmosphäre – eine Übung also zum Abschalten und Entschleunigen.
Ein Besuch im Wald hat zweifelsohne eine entspannende, Stress reduzierende und positive Auswirkung auf Stimmung, Bluthochdruck, Herz- und Lungenfunktion, Immunsystem und psychische Parameter wie Angst und Depressionen. Das ist wissenschaftlich erwiesen.
„Ein Gewinn in Zeiten der Selbstoptimierung“
Bodenständige Menschen, für die der Aufenthalt in Wald und Flur eine Selbstverständlichkeit ist, wissen das. Aber sie sagen einfach: „Ich gehe in den Wald.“ Mit dem Modetrend Waldbaden können sie wenig bis nichts anfangen. Für Roland Blumenthaler, seines Zeichens Förster und somit stark mit dem Wald verbunden, ist das Waldbaden ein Trend, auf den er gut und gerne verzichten kann. Er meint: „Sich zweckfrei im Wald aufzuhalten, ist ein Gewinn in Zeiten der Selbstoptimierung.
Die Idee, ein Waldbaden-„Denkmal“ aufzustellen, geht auf die Kappe der sogenannten „Gruppe 318“. Zu ihr gehören neben Roland Blumenthaler der Architekt Gerhard Plaß, der Journalist Dominik von Glass, der beim Bayerischen Fernsehen in der Redaktion für die Sendung „Quer“ arbeitet, und Scherdel-Geschäftsführer Max von Waldenfels. Vier Männer also, die „im richtigen Leben“ als seriöse Menschen bekannt sind. Sie sind seit vielen Jahren befreundet, reden viel miteinander und treffen sich ab und an zum Schafkopfen.
Doch hin und wieder sitzt ihnen der Schalk im Nacken. Dann kommen sie auf so bizarre Ideen, wie zum Beispiel ein Waldbaden-„Denkmal“ in die Landschaft zu stellen. Und da stehen sie nun am Rand des Kohlbergwaldes, der Max von Waldenfels gehört, und lassen manchen Spaziergänger ratlos zurück: drei Startblöcke aus Beton, eigens herbeigeschafft aus einem Schwimmbad in Hamburg.
Froh schätzt sich, wer einen Waldmeister hat
An Bäumen in nächster Nähe hängen Schilder, die – wie in einem Schwimmbad – darauf hinweisen, was verboten ist und erwartet wird: „Nicht vom Waldrand springen“, „Den Anweisungen des Waldmeisters ist Folge zu leisten“, „Nacktbaden erwünscht“. Die Schilder sind in luftiger Höhe angebracht, um zu verhindern, dass sie abgerissen werden. Und: Sie dokumentieren augenzwinkernd, wie „ernst“ das Waldbaden-„Denkmal“ gemeint ist.
Weitere ironische Denkmäler
Gestaltet hat die Schilder Clara Sauerbrey. Sie ist die Tochter von Wolfgang Sauerbrey, dem bereits verstorbenen Mitbegründer der „Gruppe 318“, dessen Vermächtnis seine kunstinteressierten Freunde weitertragen wollen. Auf die Sauerbreys in Braunersgrün geht auch der Name der Gruppe zurück. Denn die 318 ist die Telefonnummer der Familie. Wolfgang Sauerbrey hatte laut Blumenthaler die Idee für die ironischen Denkmäler, von denen es mittlerweile sechs an der Zahl gibt. Unter anderem das „Nussgackl-Denkmal“ am Weidenhof, das an die Arbeit des Eichelhähers beim Waldumbau erinnern, und das „Häit-Denkmal“ im Wald bei Braunersgrün, das den Konjunktiv „hätte“ dokumentieren soll.
Für ihre Denkmäler hat die Gruppe drei Maximen aufgestellt: Ein Denkmal muss schwer und zweckfrei sein sowie einen künstlerischen Anspruch haben – was natürlich wiederum nicht zu wörtlich genommen werden sollte.
Die Einweihung des Waldbaden-„Denkmals“ war ein zünftiges Fest bei schönstem Frühlingswetter mit rund 80 Gästen, launigen Reden, Gesang und Musik. Unter anderem sprachen Gerhard Plaß, Guido Schemm vom Arzberger Schwimmbadförderverein, die Künstlerin Eva Konz und der frühere Vorsitzende des Kunst- und Kulturvereins Tröstau, Wolfgang Hermann. Max von Waldenfels sang zu Musik aus der Konserve „Wochenend’ und Sonnenschein“, und Matthias Nettmann spielte Alphorn sowie Steirische Harmonik.
Ganz der heiter-lebensfrohen Atmosphäre und dem vergnüglichen „Denkmal“-Gedanken geschuldet, wurden die Reden nicht über ein Mikrofon und eine Verstärkeranlage übertragen. Als „Technik“ diente ein Drahtgestell mit zwei aufmontierten Tannenzapfen. Und selbstverständlich waren die Denkmal-Spaßvögel angemessen gekleidet: mit Bademänteln nämlich. Roland Blumenthaler schmauchte dazu eine dicke Zigarre – eine Reminiszenz an seinen Großvater. „Er war ein leidenschaftlicher Waldgänger und Zigarrenraucher. Gemütlich unter einem Baum sitzen und Nikotin gehörten für ihn dazu“, sagt Blumenthaler.
So geht Entspannung im Wald also auch – womöglich sogar als eine frühe Form des Waldbadens. Bloß hat das damals keiner gewusst.
zaterdag 7 maart 2026
Slotendempende boeren maakt nederland meer Grasfalt-land
Nieuwe boerenhobby: het dempen van sloten zodat Nederland ‘Grasfalt’, het gladgetrokken land. Weg kleine ecosystemen, weg cultuurhistorisch landschap, weg kleinschaligheid en wegkijkende overheden!
'Jaarlijks verdwijnen duizenden sloten in Nederland, blijkt uit onderzoek van de Volkskrant, en dat gebeurt deels illegaal. Regels om de waterkwaliteit te verbeteren geven boeren juist een prikkel om sloten dicht te gooien, en gemeenten handhaven nauwelijks. Wie daar kritisch op is, kan soms zelfs op intimidatie rekenen. ‘Als jullie terugkomen, druk ik met een shovel jullie auto in elkaar!’
'Uit het onderzoek blijkt dat er tussen 2017 en 2024 ruim dertigduizend sloten op boerenland zijn verdwenen. Een derde van deze sloten – ongeveer tienduizend – ligt in een gebied waar dempen zonder vergunning niet mag.'
bron: https://www.volkskrant.nl/kijkverder/v/2026/hoe-de-sloten-in-nederland-verdwijnen~v2791210/
zaterdag 28 februari 2026
maandag 16 februari 2026
glyfosaat als wapen in Israelische grenszone
Israël sproeit landbouwgif in grensgebied Libanon en Syrië, rampzalige gevolgen voor de grond
Het Israëlische leger heeft de grensgebieden van Libanon en Syrië besproeid met grote hoeveelheden landbouwgif. Op deze manier probeert de Israëlische regering vermoedelijk semipermanente, onbegroeide bufferzones te creëren waar boeren zich niet langer begeven.
In een rapport van de Nederlandse vredesorganisatie Pax dat maandag verschijnt, wordt de praktijk nauwkeurig beschreven aan de hand van satellietfoto’s en video’s van lokale activisten. De vluchten met enkelmotorige vliegtuigen begonnen drie weken geleden en hebben rampzalige gevolgen voor de landbouwgrond in het gebied. In totaal, zo becijferden de onderzoekers, is een zone van zo’n 55 kilometer breed in Syrië aangetast. In Libanon gaat het volgens Arabische media om een strook van zo’n 18 kilometer breed.
Eerder sprak de Libanese president Joseph Aoun van een ‘milieu- en gezondheidsmisdaad’. Uit onderzoek van Libanese laboratoria bleek dat sommige bodemmonsters twintig tot dertig maal hogere concentraties dan gemiddeld bevatten van het bekende landbouwgif glyfosaat. Hetzelfde gebied werd door Israël eerder bestookt met wit fosfor, met dramatische gevolgen voor de bodemvruchtbaarheid.
Bron en tekst: https://www.volkskrant.nl/buitenland/israel-sproeit-landbouwgif-in-grensgebied-libanon-en-syrie-rampzalige-gevolgen-voor-de-grond~bff93157/
donderdag 12 februari 2026
de spuitindustrie bepaalt en de natuur, inclusief de mens, onder-gaat
Bedrijven schrijven mee aan de regels voor bestrijdingsmiddelen. Ze spannen wetenschappers voor hun karretje en hebben meer invloed dan de overheid zelf. Dat schaadt de democratie, schrijft onderzoeksjournalist Dirk de Bekker in Het Pesticidenparadijs.
De boodschap van De Bekker is hard. “Ons toelatingssysteem voor pesticiden is niet onafhankelijk. De industrie heeft een rol gehad bij de totstandkoming ervan. En ja, dat is problematisch, want het is de industrie zelf die gereguleerd dient te worden. Politicologen noemen dit regulatory capture: de wetgever zet zichzelf vast als hij de mensen die gereguleerd moeten worden uitnodigt om mee te schrijven aan de regels.”
“De overheid benadert de pesticidenproblematiek te veel als een pr-probleem. In mijn boek heb ik het over de pesticidenmuur, het gedeelde narratief waarmee de landbouwlobby, de pesticidenlobby, de toelatingsinstanties én verantwoordelijke ministeries de huidige pesticidenpraktijken verdedigen. Die muur begint steeds meer scheuren te vertonen. Mijn boek schiet daar ook grote gaten in.
“De overheid is bang dat mensen haar niet meer vertrouwen als dit aan de kaak wordt gesteld, maar dat is de verkeerde reflex. Beschadigd vertrouwen in de overheid ontstaat niet door mensen die gaten in een muur schieten, maar door wat mensen zien als ze door die gaten gluren. Dan kun je die muur proberen dicht te plamuren met slimme pr, maar daarmee los je de problemen niet op. Die muur valt op een gegeven moment toch om.”
“De landbouw, en eigenlijk ieders leven, is verweven geraakt met pesticidengebruik. Er is een afhankelijkheid van die middelen ontstaan die veel weg heeft van een verslaving. We hebben ook veel aan die middelen, dat wil ik wel gezegd hebben. Maar we zijn ze gaan overgebruiken, pesticiden zijn zelf uitgegroeid tot plaag.
nb: teksten uit kranten artikel
zondag 8 februari 2026
woensdag 4 februari 2026
we blijven maar doorgaan om deze planeet te versteppen en ....dan kan het zich weer vanzelf herstellen zonder mens
‘We ademen allemaal deze ene lucht, we drinken allemaal hetzelfde water. We leven op deze ene planeet. We moeten de Aarde beschermen. Als we dat niet doen, zullen de grote winden komen en het woud vernietigen. Dan zul je de angst voelen die wij voelen.’
Raoni Metuktire – leider van de Kayapó, die al sinds mensenheugenis in de Amazone wonen
De grootste rivieren op aarde bevinden zich in de lucht. Miljarden tonnen water worden dagelijks op grote hoogte van de ene naar de andere plek vervoerd. Maar dit unieke ecosysteem dreigt dramatisch te veranderen.
Zo’n 18 procent van het Amazone-regenwoud bestaat niet meer; winstbeluste bedrijven hebben er grasland van gemaakt, of sojaplantages. Door die ontbossing en de klimaatcrisis worden droogten nu al langer en heftiger. Een deel van de Amazone verandert daardoor in, zoals wetenschappers het noemen, ‘gatenkaas’, omdat bomen bladeren laten vallen of sterven. Wind en vuur hebben hier vrij spel.
bron: https://www.volkskrant.nl/columns-van-de-dag/vliegende-rivieren-slurpen-dagelijks-miljarden-tonnen-water-op~b978183c/
dinsdag 3 februari 2026
paradigmaverschuiving bewoning friese kuststreek door de zeenomaden Friezen: tweezijdige gebruik, naar zee en landinwaards
Met deze grote ontdekking voegt archeoloog Marco Bakker (43) een nieuw hoofdstuk toe aan de vroegste Friese geschiedenis
zondag, 1 februari 2026 (08:43) - Leeuwarder Courant
In dit artikel:
Archeoloog Marco Bakker (43) ontdekte dat grote delen van Midden‑Friesland veel ouder en intensiever bewerkt zijn dan gedacht: onder de huidige weilanden ligt een uitgebreid cultuurlandschap uit de ijzertijd. Zijn meer dan tien jaar durende onderzoek, dat hij vorige week in Groningen promoveerde, laat zien dat boeren al vanaf de vierde eeuw v.Chr. massaal veen ontgonnen en in gebruik namen voor akkerbouw en veeteelt.
Bakker, opgegroeid in Haskerhorne en opgeleid aan de Rijksuniversiteit Groningen, begon zijn veldwerk als student in 2012 bij een veenterpje in Arkum (Tjerkwerd). Dat leidde tot uitgebreid onderzoek in Midden‑Friesland — onder meer bij Warten, in Harinxmaland (bij Sneek) en de Bullepolder (Blitsaerd) bij Leeuwarden — waar onderzoekers veenterpjes, huisplattegronden (boerderijen van ca. 14–22 m bij 5–7 m), slotenstelsels en vondsten als aardewerk en sieraden aantroffen. Die bewijzen dat bewoners even welvarend waren als de terpboeren langs de kust.
De vondsten tekenen een beeld van grootschalige, georganiseerde ontginning: volgens Bakker onttrokken de boeren wellicht zo’n 57.600 hectare veen langs een boogvormige gordel van ongeveer 80 kilometer lengte, met een breedte van 4–12 kilometer. Ontwatering (sloten, dijken, duikers) was cruciaal en vereiste voortdurend onderhoud; zonder dat onderhoud zakte het land in en ontstond vernatting, waardoor woningen gemiddeld na zo’n 75 jaar werden verlaten en bewoners verder het veen introkken om opnieuw akkers en huizen aan te leggen. Op die manier verschoof het ontginningsgebied door de eeuwen heen, met in de Romeinse tijd een zuidelijke uitbreiding tot aan Akkrum en IJlst.
Economisch waren de boeren veelzijdig: ze verbouwden onder andere vlas, emmertarwe en gerst; later werden de aangeslibde of vernatte akkers ingezet als weiland voor runderen en schapen. Er is aanwijzing voor kleinschalig turfgebruik, maar weinig bewijs voor grootschalige turfwinning. Bij Harinxmaland troffen onderzoekers een locatie voor semi‑industriële pottenbakkerij; bij Wyns werd een 3 kilometer lange kunstmatige wal gevonden, waarvan de omvang op samenwerking en geplande infrastructuur wijst.
De geschiedenis van het gebied kent perioden van bevolkingskrimp en herbevolking. Eind tweede eeuw na Chr. stokte de ontginning, mogelijk door politieke onrust en migratie richting het Romeinse rijk — aanwijzingen zijn potscherven met Friese kenmerken in Vlaanderen en Noord‑Engeland en bronnen over Friezen als grenswachters bij Hadrianus’ muur. Door vertrek vielen dijken en sloten in verval, overstroomde veen, en zette de zee dikke klei af: zo ontstond het huidige klei‑op‑veenlandschap. Pas vanaf de vijfde eeuw en vooral vanaf de tiende eeuw werd het achterland opnieuw grootschalig ontgonnen, nu door immigranten uit Duitsland en Denemarken.
Bakkers onderzoek verandert het traditionele beeld dat Midden‑Friesland pas in de middeleeuwen intensief werd bewoond en bewerkt. Praktische aanbevelingen volgen: voor behoud van het archeologische bodemarchief is blijvend grasland het beste; aanplant van bomen of diepwortelende gewassen kan waardevolle sporen vernietigen. Bakker pleit er ook voor vergelijkbaar onderzoek in Noordwest‑Duitsland, omdat vroegtijdige veenontginning mogelijk breder voorkwam. Zijn resultaten laten bovendien zien dat veel huidige woonwijken in Sneek, Akkrum, Grou en IJlst mogelijk boven vergeten veenterpjes liggen.
Het veengebied tussen de rode lijnen werd in de ijzertijd en Romeinse tijd ontgonnen. Deze gordel langs Leeuwarden en Sneek stond later bekend als het 'lage midden' van Friesland. Bron: rapport Marco Bakker
zondag 25 januari 2026
maak er wat van!
soms is het fysiek zwaar in de wintertijden om het huis te verwarmen
maar ik zie het als een uitdaging
en de voorraden voor magere jaren-lees strenge winters- zijn groots
Wappie-dom van deze zogenaamde wakkere nederlanders
https://www.npodoc.nl/verdieping/artikelen/2026/interview-fleur-amesz-gijs-swantee.html?sfnsn=mo
zaterdag 24 januari 2026
Abonneren op:
Reacties (Atom)