vrijdag 26 juni 2026

'Apokalypse im Anthropozän' door marxist Kohei Saito: pessimist of realist!?


"Kohei Saito ist ein Superstar der Philosophie und Professor für Philosophie an der renommierten Universität von TokioEr hat in Berlin Hegel und Marx gewälzt und seine Doktorarbeit geschrieben. Deutsche Philosophie hat in Japan immer noch einen sehr guten RufSeines neuesten Buches vorgestellt. „Apokalypse im Anthropozän“ wurde im April 2026 auf Japanisch veröffentlicht und war sofort ein Kassenschlager.
Unter dem Titel „Am Ende des Fortschritts. Überleben in den Ruinen des Kapitalismus“ ist das Buch jetzt – nur wenige Monate später – auf Deutsch erschienen, demnächst folgen die englische, französische und italienische Ausgabe. Von seinem Vorgängerbuch „Kapital im Anthropozän“, 2020 auf Japanisch und 2023 unter dem Titel „Systemsturz“ auf Deutsch veröffentlicht, wurden allein in Japan über eine halbe Million Exemplare verkauft, dazu kamen über 15 Übersetzungen.
Für das Wiener Publikum hat Saito eine überraschende Botschaft mitgebracht. „Es ist zu spät, den Planeten zu retten“, sagt er. „Die Zukunft wird schlimmer.“ Das klang vor sechs Jahren in „Systemsturz“ noch ganz anders. Damals plädierte Saito für einen Klima-Kommunismus, der die Idee des Postwachstums verwirklichen sollte. Frei nach dem Motto: Weniger ist mehr, um den Stoffwechsel zwischen Menschheit und Natur wieder in ruhigere Fahrwasser zu führen. Doch die Corona-Krise, die vielen Kriege und die Wirtschaftskrise haben Saito umdenken lassen.
Heute spricht er von einem irreparablen Riss im Stoffwechsel zwischen Mensch und Natur. Die Formulierung hat Saito beim späten Marx gefunden, der sich weit mehr für ökologische Fragen interessiert hat als gemeinhin bekannt. Saito hat die ökologischen Exzerpte und Schriften von Marx ediert und mit „Natur gegen Kapital“ einen viel beachteten Kommentar zum sogenannten ökologischen Marx verfasst, mit dem er auch die Klimabewegung in ihrer Sackgasse zwischen moralisierender Konsumkritik und blindem Aktionismus erreichen wollte.
Noch überraschender ist, was Saito heute als Lösung vorschlägt: einen „dunklen Sozialismus“. Es ist eine Antwort auf die „dunkle Aufklärung“, wie sie von Denkern wie dem Briten Nick Land oder dem Amerikaner Curtis Yarvin propagiert wird und inzwischen mit Elon Musk oder Peter Thiel prominente Anhänger unter den Big-Tech-Milliardären hat. „Die ‚dunkle Aufklärung‘ versteht genau, was heute passiert“, sagt Saito. Die Moderne sei am Ende. Das Dunkle sei das Reale. Und der Postliberalismus sei das Authentische, das die Verlogenheit des Liberalismus – auch in der Spielart eines „progressiven Neoliberalismus“ – entlarvt.
Er zitiert Alexander Karp mit seinem Manifest „The Technological Republic“ . Der Chef des umstrittenen Software-Konzerns Palantir liege völlig richtig damit, dass der heutige Kapitalismus im Westen nur Konsumspielereien wie Social Media, aber keine wirklichen Innovationen mehr hervorbringe, so Saito. Anders als Karp hält er „Patriotic Tech“ jedoch nicht für den Ausweg aus dieser Sackgasse, sondern plädiert für eine andere Überlebensstrategie.
Und anders als viele Linke hält Saito auch die oft beschworene Gefahr eines gesellschaftlichen Zusammenbruchs nicht für ein rechtes Narrativ, sondern für eine realistische Beschreibung des kommenden Unheils. „Was wir gerade erleben, ist nur der Vorgeschmack darauf, was uns noch erwartet“, sagt Saito. Es breche eine Epoche der „permanenten Mangelwirtschaft“ an, mit brutalen Verteilungskämpfen. Es klingt fast wie in den Filmen von „Mad Max“: eine verwüstete Welt, in der abgeschottete und hochgerüstete Enklaven um wenige Ressourcen kämpfen, während drumherum die Barbarei der Bandenherrschaft tobt. Eine Wirklichkeit, die nur noch eine ideologische Parole kennt: Für alle reicht es nicht.
Für den Gegenentwurf – alle oder keiner – will Saito ein Minimalprogramm entwerfen. Es gehe längst nicht mehr um Sozialismus oder Barbarei, sondern um Sozialismus in der Barbarei. Nicht mehr um Emanzipation, sondern ums Überleben. Um das Aufhalten der apokalyptischen Reiter Seuche, Krieg, Hunger und Tod. Entdeckt nun auch die Linke die politische Theologie des Katechon?"

bron; https://www.welt.de/kultur/literarischewelt/plus6a337a37a7834e0047eeda7d/philosoph-kohei-saito-was-wir-gerade-erleben-ist-nur-der-vorgeschmack-darauf-was-uns-noch-erwartet.html?source=puerto-reco-2_ABC-V50.5.B_schlagzeilen

zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=jYAN6wliLxw

donderdag 25 juni 2026

oproep aan blad Der Spiegel en Die Zeit: Ehre den Mutigen.

 


Grave of the 'Unknown German soldier executed by his own for refusing to set fire to a church' in Ostaszewo, Poland (recently restored)


L.S.


Ehre den Mutigen.

Ich bin kein Militärhistoriker, aber als „Betroffener“ weiß ich persönlich sehr wohl, dass es in der Wehrmacht auch Gegenstimmen gab und vereinzelt Offiziere sich weigerten, Befehle der SS zu befolgen, was für sie selbst tödliche Folgen hatte. Die archetypische Geschichte ist nur in Polen monumentalisiert, dargestellt durch ein einfaches Grab im Ort Ostaszewo.¹


Kann diese Gruppe von Offizieren und Soldaten nicht stärker ins Rampenlicht gerückt werden in einem Artikel, dass es vor allem aus dem preußischen Gebiet noch ein Urvertrauen in christlichen Glauben, Tradition und Kultur gab, die noch den Mut hatten, nicht im Sinne der NS-Ideologie zu handeln? Als Ehrung für diese Männer lege ich Ihnen dies vor, um etwas über sie zu veröffentlichen!


Ein Holländer wohnhaft in Schirnding



Dick van den Dool
info@gaialogie.nl

1.https://www.reddit.com/r/europe/comments/1noepdv/grave_of_the_unknown_german_soldier_executed_by/?solution=cd12ab55559fd0b5cd12ab55559fd0b5&js_challenge=1&token=7afd7253fec22262ff1c52b1703fe9ec8e091be5dda94ee6b4f0ba3828bdc8bb&jsc_orig_r=
 

Hoop-Nieuws uit Canada om bomen rechten en Waarde te geven: trees are “our biggest ally” in fighting climate change.”

 



maandag 22 juni 2026

Amabassade van de Maan en een Ruimte criminoloog


Het kan nog even duren, maar vroeg of laat zal de discussie over de exploitatie van de maan losbarsten. De ‘ambassade van de maan’ wil daarom nu vast een tegengeluid ontwikkelen.

Dit artikel is geschreven door

Yarin Eski spreekt vanavond voor de maan. Op gezette tijden neemt hij het podium over voor een korte toespraak. “Jullie noemen me dood, maar je leeft door mijn adem”, houdt hij het publiek in de Space Expo in Noordwijk voor.

De ambassade van de maan is hier neergestreken voor een eerste publieke zitting. De organisatie wil ‘een plek zijn voor de niet-commerciële waarden van de maan in het verhaal van toekomstige maanactiviteiten’. Hoe, dat moet zich nog uitkristalliseren, maar het uiteindelijke doel is om een duidelijke stem in het debat te worden, zoals ook andere organisaties de natuur een stem proberen te geven, neem bijvoorbeeld de ambassade van de Noordzee.

Een groot verschil is de timing, vertelt Eski. “Al die andere ambassades zijn reactief, wij zijn prospectief.” Hij heeft zijn maanpersonage inmiddels afgelegd. Nu is hij weer ‘gewoon’ ruimtecriminoloog, een academicus die zich bezighoudt met wetsovertredingen buiten de atmosfeer. Die specialisatie heeft hem geleerd vooruit te denken. “Toen ik vier jaar terug met ruimtecriminologie begon, werd het niet heel serieus genomen. Nu is dat wel anders. We hebben gezien hoe bijvoorbeeld ruimtevervuiling is toegenomen door de groei van het aantal satellieten.”

Onvermijdelijk

Al is een grootschalige exploitatie van de maan nu niet aan de orde, vergezocht is het allerminst. Grootmachten als de Verenigde Staten en China tonen volop interesse om nu vast een claim te planten. Voor James Carpenter van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA is het zelfs een gegeven dat die exploitatie er vroeg of laat gaat komen. “Het is onvermijdelijk dat het gaat gebeuren”, houdt hij het publiek voor, “maar we kunnen wel een stem krijgen in hoe het gebeurt.”

Net als Antarctica

Sterrenkundige Lucas Ellerbroek ziet ook gaandeweg meer lijn komen in het gesprek dat de ambassadeleden voeren. “We zijn hier niet alleen maar Kumbaya aan het zingen”, zegt hij. Hij trekt de vergelijking met Antarctica. Over dat continent is gaandeweg een consensus gekomen hoe je je daar verantwoordelijk moet gedragen. Maar dat gaat niet vanzelf. “Zet maar stevig in”, vindt hij daarom. “Pretendeer dat je voor de maan kunt spreken, en dan kom je vervolgens op iets redelijks uit.”

Die discussie is wat de komende jaren moet gaan spelen. Dat is nu belangrijker dan de precieze positie die de maan moet gaan kiezen in het geopolitieke spel. Van Heemstra hoopt ook dat het initiatief navolging krijgt en er meer ambassades van de maan worden opgericht. “Je kunt je bij de beweging aansluiten”, sluit ze de avond af. “Ik weet nog niet hoe, maar het kan.”

zaterdag 20 juni 2026

Wat is je favoriete natuurgebied Greenmapper Friend’? De Ik-Mens staat helaas weer eens centraal.....

Wat is je favoriete natuurgebied? Deze RUG-onderzoeker wil dat heel graag weten. ‘Mensen verlangen naar een eenvoudig bestaan’

Dr. Frans Sijtsma, universitair hoofddocent ruimtelijke economie aan de Rijksuniversiteit Groningen wil weten welke natuurgebieden mensen beminnen. Waarom nu juist díé? Wat maakt zo’n gebied mooi? Die informatie is – zo vindt de onderzoeker – minstens zo interessant als precies weten welk bloemetje waar bloeit en welke functie het heeft in het ecosysteem. Je kunt het de ‘zachte’ kant van de ecologie noemen. F

Sijtsma wil weten welke ‘natuurgerelateerde plek’ binnen 2 kilometer van mijn woning, ‘aantrekkelijk, waardevol of belangrijk’ is voor mij. „En ook welke plek binnen 20 kilometer, en nationaal en wereldwijd?”

De antwoorden stemmen Sijtsma vrolijk. „De liefde waarmee jij over zulke plekken praat, dáár hebben we het in beleid dus veel te weinig over.”En laat het nou Sijtsma’s levensdoel zijn om daarin verandering te brengen. Volgens hem gaan natuurdiscussies nu nog te vaak over dat ene obscure uitstervende kevertje of het ingewikkelde stikstofprobleem. Veel minder gaat het over de ‘zachte kant’ van de beleving: welke natuur waarderen we en welke betekenis geven we eraan?
Terwijl die informatie juist mooie kansen biedt om meer draagvlak voor keuzes te krijgen. Organisaties kunnen een gebied democratisch met meer betrokkenheid besturen en inrichten. Als je weet wie van een gebied houdt, kun je die personen laten meedenken over beslissingen die moeten gebeuren. Je kunt ze zelfs vragen om een financiële bijdrage.
Universitair hoofddocent Sijtsma heeft zijn carrière aan de Rijksuniversiteit aan deze vorm van citizen science gewijd. Sinds deze maand doet hij dat dankzij een speciale ‘Unesco-leerstoel’. Er zijn al 15.000 mensen uit 7 landen die hun favoriete natuur hebben doorgegeven aan Sijtsma en zijn onderzoeksteam. Het gaat om subjectieve ervaringen. Je mag zowel een oerwoud als een stadspark invullen. Het doel is om uiteindelijk 125.000 mensen te bevragen uit 50 verschillende landen.
Op de website ‘Greenmapper’ worden die antwoorden gebundeld. Als ik mijn antwoorden aan Sijtsma in Greenmapper zet, word ik automatisch een ‘Greenmapper Friend’.
Bron; DVHN, 19 juni 2026

vrijdag 12 juni 2026

materialistische visie op Zoutkoepelfunctie nekt onze Leefsfeer

In Noord-Nederland liggen grote voorraden zout in de bodem dat niet alleen geschikt is voor consumenten gebruik en bedrijfsleven. Nu ligt de optie weer open voor opslag van kernafval! Weggegooid geld van een niet dienende overheid die de zorgen van de  mensen daar niet serieus neemt en het Moederland verder demoniseert.

En dat in de Zoutkorst waar heel veel Lichtkwaliteit zit dat uitstraalt in onze Middenwereld waar voorheen krachtplaatsen in het noorden van werden bediend en vele nederwerelden van leven.


"De minister van Klimaat en Groene Groei trekt 185 miljoen euro uit voor de voorbereidingen van de opslag van kernafval in zoutkoepels in Noord-Nederland. Herman Damveld vraagt zich af hoe dit mogelijk is, in de wetenschap dat rapporten in het verleden en ervaringen in Duitsland duidelijk hebben gemaakt dat de betreffende zoutkoepels ongeschikt zijn voor de opslag van radioactief afval."

bron DVDN, 12 juni 2026

https://dvhn.nl/meningen/Opinie/proefboringen-in-zoutkoepels-noord-nederland-na-50-jaar-weer-op-de-agenda-hoe-kan-dat-opinie-49283998.html


"Alle zoutkoepels ongeschikt

Opslag van kernafval onder de grond vraagt bovengronds veel ruimte, stelde de regering in februari 2025. Het gaat om 2,5 vierkante kilometer (dat is 1 kilometer bij 2,5 kilometer). De top van de zoutkoepel Pieterburen ligt pal onder het centrum van deze plaats. Dat centrum zal dus afgebroken moeten worden om ruimte te maken.
Voor de Tweede Kamer was dit voldoende reden om op 25 maart 2025 de zoutkoepels Pieterburen, Onstwedde en Bourtange van de lijst te halen. De zoutkoepel Ternaard ligt onder een Natura 2000-gebied en valt daarmee af.
Volgens de bestaande eisen mag de top van een zoutkoepel hooguit op 550 meter diepte liggen. Daaruit volgt dat die zoutkoepels afvallen, waarvan de top op meer dan 550 meter diepte ligt, zoals Hooghalen en Anloo in Drenthe.
De zoutkoepel Schoonloo ligt onder het centrum van deze plaats en dat zal – net als bij Pieterburen – afgebroken moeten worden. De top van de zoutkoepel Gasselte-Drouwen ligt grotendeels onder een beschermd waterwingebied en valt daarom af. Daarmee zijn alle Drentse zoutkoepels ongeschikt, verklaarden de gemeenten Aa en Hunze, Midden-Drenthe en Borger-Odoorn op 20 oktober 2025.

Inspraak over afbraak?

Omdat de regering toch met de Noord-Nederlandse zoutkoepels door wil gaan, kan dat alleen maar door de criteria zo op te stellen dat ten eerste zoutkoepels toch geschikt lijken en het ten tweede aanvaardbaar is dat plaatsen als Pieterburen of Schoonloo gedeeltelijk afgebroken worden. Blijkbaar durft staatssecretaris Van Veldhoven een dergelijke inspraak wel aan en stelt ze er 185 miljoen euro voor beschikbaar uit nota bene het Klimaatfonds.
Overigens: de Duitse overheid heeft op 17 september 2021, na een onderzoek van 45 jaar dat 1,6 miljard euro kostte, de zoutkoepel Gorleben ongeschikt verklaard."

donderdag 11 juni 2026

Wat veroorzaakt zo ook de demonische sferen op het land en in steden, die de etherische sferen verdrijven? Dodende pesticiden gelijk bommen in oorlogstijd!

 

Opinie: Geen convenant over pesticiden, gewoon de wet naleven

Volgens de Raad van State is er een speciale vergunning nodig om pesticiden te gebruiken. Maar intussen nemen overheden ruim de tijd om boeren om informatie te vragen, zodat het spuiten door kan gaan. Dat is niet meer verdedigbaar; het is tijd om te handhaven.

Volkskrant, 11 juni 2026

Vandaag vergadert de Tweede Kamer over het pesticidenbeleid. In het regeerakkoord is vastgelegd dat er een convenant gewasbescherming met de agrarische sector moet komen, maar er staat niets over het naleven van de wetten die voor iedereen gelden.

Geen schade

Voor het gebruik van pesticiden is een natuurvergunning verplicht, volgens een uitspraak van begin april van de Raad van State. Voor zo’n vergunning moeten boeren aantonen dat zij alleen nog bestrijdingsmiddelen gebruiken die aantoonbaar geen schade aan de natuur opleveren. De staat van de natuur is in Nederland zeer zorgwekkend (biodiversiteit, aantallen insecten) en holt verder achteruit, terwijl de wetgeving geen verdere aantasting meer toestaat.

Risico’s

Verder wordt steeds meer bekend over de verhoogde risico’s voor de gezondheid van zowel boeren als omwonenden, als het gaat om parkinson en ALS. Gemeenten hebben een zorgplicht om de gezondheid van hun inwoners te beschermen. Een recent besluit van de rechtbank Noord-Nederland verplicht de gemeente Westerveld om onderzoek te doen naar de effecten van pesticiden op de gezondheid van haar inwoners.

Meten=Weten en andere maatschappelijke organisaties hebben handhavingsverzoeken ingediend bij provincies en gemeenten om illegale spuitactiviteiten te stoppen, in het belang van de natuur en de gezondheid van boeren en omwonenden. Nergens heeft dat nog geleid tot het verbieden van het gebruik van pesticiden; de overheden nemen ruim de tijd om boeren om informatie te vragen, zodat het spuiten door kan gaan en het gewas van het land kan komen.

Huidig teeltseizoen

Natuurlijk was dat verdedigbaar voor het seizoen 2025, toen alles al gepland en gezaaid was, maar dat geldt niet voor het huidige teeltseizoen. De rechterlijke uitspraken zijn inmiddels wijd en zijd bekend.

Wij vragen de overheden (Rijk, provincies en gemeenten) om de wet na te leven en natuurvergunningen te eisen voor het gebruik van pesticiden en de gezondheid van ons allen te beschermen door pesticiden niet toe te staan in de buurt van woningen, scholen, gezondheidscentra, natuurgebieden en arealen met biologische landbouw. Laat ook in Nederland het recht de basis zijn voor een geweldige samenleving.

Een convenant zou zich bijvoorbeeld aanvullend kunnen richten op het verbeteren van de toelatingseisen van nieuwe pesticiden, op transparantie over het gebruik ervan of op onderzoek naar biologische bestrijdingsmethoden. Maar het kan nooit een vrijbrief zijn om de wetten te negeren.

woensdag 10 juni 2026

wijze koopman Joost Ritman reis in de Eenheid

Joost Ritman: kunstmecenas met diepe liefde voor boeken en mysterie

Joost Ritman (1941-2026) De Amsterdamse zakenman Joost Ritman verzamelde een wereldberoemde collectie filosofische, religieuze en magische boeken, die Umberto Eco en Dan Brown inspireerden.

„Als particulier in een bevoorrechte positie heb je de opdracht om zorg en aandacht te besteden aan cultuur”, zei de vermogende Amsterdamse zakenman en mecenas Joost Ritman in 1997 in NRC. En hij voegde eraan toe: „Contact met kunst en spiritualiteit is voor mij een levensnoodzaak.”

Ritmans grote voorbeeld waren de Venetiaanse ‘wijze koopmannen’ in de renaissance, zoals de Medici, die de kunsten en de wetenschappen stimuleerden. „Het waren bankiers die begrepen dat je meer moet doen dan geld stapelen. […] Ze voegden een spirituele dimensie toe aan de welvaart”, aldus Ritman in 2000.
Dat streven is hij zijn hele leven, vanaf zijn zestiende, trouw gebleven kunnen we vaststellen nu Joost Ruben Ritman op 5 juni op 85-jarige leeftijd is overleden (in Mahón op Menorca, op het vliegveld op weg naar huis na een vakantie). Hij was een hedendaagse Amsterdamse wijze koopman, een mercator sapiens.
Ritman ondersteunde, samen met zijn vrouw Rachel Ritman, veel culturele doelen, van de joodse bibliotheek Ets Haim tot de aankoop van een nieuwe Rembrandt door het Rijksmuseum. Maar zijn levenswerk is de inmiddels wereldberoemde bibliotheek met zo’n 30.000 bijzondere boeken over ketterse filosofie, spiritualiteit, religie, mystiek en alchemie: de Bibliotheca Philosophica Hermetica (BHP) – sinds 2022 erkend als UNESCO Werelderfgoed. Bestseller-auteur Dan Brown opende in 2017 het museum de ‘Embassy of the Free Mind’, in het zeventiende-eeuwse Amsterdamse grachtenpand het Huis met de Hoofden, waar de bibliotheek is gevestigd. Brown deed er ter inspiratie onderzoek, net als eerder schrijver Umberto Eco. Ritman koppelde aan de bibliotheek ook een onderzoeksinstituut dat de geschiedenis van zijn boeken, ook joods en Arabisch, wetenschappelijk bestudeert.

Alles is een

Joost Ritman raakte als zestienjarige jongen in de ban van spirituele boeken toen hij van zijn moeder een boek cadeau kreeg van de zeventiende-eeuwse Duitse mysticus Jakob Böhme, Aurora. Door dat boek kreeg hij het inzicht dat „alles een is”. Ofwel: dat de mens, de kosmos en God verbonden zijn, zo schreef Ritman op de website van de Embassy of the Free Mind. Het maakte hem nieuwsgierig naar de bronnen van die ideeën. Die leidden onder meer naar de geschriften van de oude Egyptische wijsgeer Hermes Trismegistus – centrale figuur in het hermetisme –uit Alexandrië. Die stelde dat in ieder mens een ‘goddelijke vonk’ aanwezig is, en dat de mens zijn eigen lot kan bepalen. (Dat was een ketters inzicht, niet in lijn met de streng katholieke en later protestantse kerkleer). Cosimo de Medici liet in 1463 Hermes’ teksten uit het Grieks vertalen, en diens ideeën over het magische goddelijke in de mens en een bezielde kosmos hadden grote invloed op het autonome mensbeeld van de renaissance, en de wetenschap en cultuur daarna. Shakespeares Hamlet bijvoorbeeld verwijst naar zulke magische opvattingen als het hoofdpersonage zegt: „Er is meer in hemel en op aarde, vriend Horatio, dan in uw wijsbegeerte wordt gedroomd.” Ritman liet Hermes’ teksten in het Nederlands vertalen. Hij was net als de auteurs wier werken hij verzamelde onorthodox, en lid van het magisch-Christelijke Rozenkruisers Broederschap.
In 2002 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Zijn bijzondere bibliotheek hield Ritman bijeen, en in 2017 schonk hij die met bijbehorend onderzoeksinstituut en museum aan een stichting. Het was zijn cadeau aan de stad Amsterdam en de wereld, een schenking „van zo’n 100 miljoen euro” zoals hij begin dit jaar memoreerde in de aanloop naar de expositie Huis met de Hoofden – monument van het vrije denken die t/m 30 augustus in de Embassy of the Free Mind te zien is.

Bron:  https://www.nrc.nl/nieuws/2026/06/10/joost-ritman-kunstmecenas-met-diepe-liefde-voor-boeken-en-mysterie-a4929806

andere bezieling Doolhof in Giessen-Oudekerk


Doolhuis waar ik bijna 70 jaar heb gewoond is grondig gerestaureerd tot een plaatje. Toekomst resistent met een andere bezieling en gebruik. Compliment aan de architect, en vooral de eigenaar Albert van Ommen die het lef had het aan te gaan!

het enige oude is nog onze oude bietenmachine in de zijtuin......

Hoofd koel houden bij demonen trek

 



 


en vandaag schijnt de zon weer, weg laag veld...



Eeuwenoude gouden ring gevonden met hagalteken in beekdal bij Sleen

 Bij archeologisch onderzoek in het beekdal Nieuwe Drostendiep tussen Sleen en Oosterhesselen zijn maar liefst drieduizend vondsten gedaan, waarvan zeshonderd ‘zeer bijzonder’.

Het gaat om gereedschappen uit de steen- en bronstijd, sieraden uit de 2de eeuw voor Christus tot en met de vroege middeleeuwen maar ook voorwerpen uit latere perioden, zoals de Tachtigjarige Oorlog en de Tweede Wereldoorlog.
mooi runeteken Hagal, Heelheid, Heiligheid van een vrouwenring, offergave?
Zo is er een gouden ring gevonden uit de 3de of de 4de eeuw, vermoedelijk geproduceerd in Noord-Gallië. Daaronder valt het huidige België, maar ook het zuidelijke deel van Nederland. Het symbool op de ring komt namelijk vaker voor, op bijvoorbeeld vaatwerk. ‘Een prachtige gouden ring met deze ouderdom vinden we vrij zelden. 


En wat te denken een sierspeld (schijffibula) uit wellicht de 10de of 11de eeuw. ‘Dit gaat dus om de vroege middeleeuwen. Dit is een periode waaruit we in Drenthe relatief weinig vondsten hebben en dus weinig kennis van waar en hoe mensen in deze tijd in Drenthe leefden. Dit is daarom een mooie aanvulling daarop. Het gaat hier om de laatste fase van de vroege middeleeuwen: de Ottoonse tijd (dus vandaar Ottoonse fibula)’, luidt de beschrijving.
Het beekdal wordt opnieuw ingericht om ruimte te maken voor natuur en water. De bovenste grondlaag van het gebied is daarbij nauwkeurig onderzocht door een archeologisch bureau. Vondsten zijn daarbij altijd te verwachten, omdat beekdalen door de eeuwen heen belangrijke plekken zijn geweest. Ze werden gebruikt als route, voedselbron en kenden vaak ook een spirituele betekenis.

‘Alle verwachtingen’

‘De vondsten bij het Nieuwe Drostendiep overtroffen echter alle verwachtingen. Dat komt door het grote aantal, de variatie en vooral de uitzonderlijk goede staat waarin ze verkeren. Die uitstekende conservering hangt samen met de relatief weinig verstoorde bodemlaag waarin de vondsten zijn aangetroffen’, schrijft de provincie.
bron: https://dvhn.nl/drenthe/coevorden/eeuwenoude-gouden-ring-gevonden-in-beekdal-bij-sleen-alsof-die-net-uit-de-winkel-kwam-49282235.html

maandag 8 juni 2026

wat wil een gebied van ons mensen weten?

 communicatie met oostflank Lochemseberg, 3.6.2026:




62 oude Friese kerken verliezen snel hun functie

 In Fryslân staan 62 monumentale kerken die de komende jaren afgestoten worden en herbestemd moeten worden. In de jaren daarna verliezen nog eens 70 kerken hun religieuze status. Van die 132 gebouwen hebben er 30 onvoldoende geld om behoud veilig te stellen. Dat gaat om zeker 10 miljoen euro.

Er zou een fonds moeten komen voor het behoud van religieus erfgoed, aangezien steeds meer kerken uit de eredienst geraken en hun religieuze functie verliezen, betoogde onafhankelijk Statenlid Albert van Dijk in november vorig jaar. Provinciale Staten nam zijn motie aan die opdracht gaf om te onderzoeken of zo’n fonds haalbaar en betaalbaar zou zijn.

Urgent

Voor 56 dorpskerken geldt dat de situatie urgent of redelijk urgent is, dus dat ze op afzienbare termijn uit de eredienst worden genomen. Daaronder vallen 38 rijksmonumenten, tien gemeentelijke monumenten en acht gebouwen zonder monumentstatus. In grotere kerken en steden komen daar nog eens twee rijksmonumenten en vier gemeentelijke monumenten bij. In de jaren daarna volgen nog eens 70 kerken (64 rijksmonumenten en 4 gemeentelijke monumenten in dorpen, plus twee gebouwen zonder monumentstatus in grotere kernen).
Voor dertig van deze kerken geldt dat er geen of onvoldoende geld voorhanden is om het gebouw te verbouwen of het behoud op een andere manier veilig te stellen. Gedeputeerde Staten nemen de schatting van het platform over dat er per kerk gemiddeld een ‘meegeefsom’ van 400.000 euro nodig is. De komende 20 jaar zou dus 12 miljoen euro nodig zijn (6 ton per jaar). De provincie rondt dat naar beneden af tot 10 miljoen euro (5 ton per jaar), omdat er cofinanciering door de (huidige of toekomstige) kerkeigenaar verwacht wordt.
Gedeputeerde Staten leggen Provinciale Staten de keuze voor om, om te beginnen, een tijdelijk fonds van een half miljoen per jaar voor de eerste vijf jaar in te stellen. Er wordt voorgesteld een aantal voorwaarden eraan te koppelen. Zo moet de kerk een zogenoemd topmonument zijn ‘en dient daarom een rijksmonument te zijn’ en ze moet een kerkhof hebben, omdat dat enerzijds de cultuurhistorische waarde verhoogt maar anderzijds de gebruiks- en exploitatiemogelijkheden beperkt. Dat geldt voor 90 van de 132 gebouwen. Van die 90 hebben er 30 dus geen of te weinig geld voor behoud.

Alde Fryske Tsjerken

Gedeputeerde Staten stellen nog meer maatregelen voor om het behoud van monumentale kerken veilig te stellen. Zo zou Stichting Alde Fryske Tsjerken (SAFT) meer personeelsleden kunnen gebruiken. Nu heeft SAFT een kleine 6 fte voor het beheer van de huidige collectie van 58 kerken. Ter vergelijking: Stichting Oude Groninger Kerken heeft 20 fte voor 103 kerken. GS stelt voor om de jaarlijkse subsidie aan SAFT met 65.000 euro te verhogen tot 389.000 euro.
bron 8.6.2026: https://frieschdagblad.nl/geloven/62-oude-kerken-verliezen-snel-hun-functie-49266728.html