Boerenbedrog weer eens bevestigd

Het beeld dat Nederlandse boeren een fors deel van de wereldbevolking voeden met hun producten klopt helemaal niet. Dat concluderen zeven Wageningse wetenschappers na een uitgebreid onderzoek. Ze stellen vast dat Nederland per saldo juist meer voedsel importeert dan exporteert.

De zeven schrijven dat in een publicatie die is afgedrukt in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Food. Ze komen tot de conclusie dat de nettobijdrage van Nederland aan de wereldwijde voedselvoorziening heel beperkt is.

Dat Nederland per saldo een grote bijdrage aan het voeden van de mensheid zou leveren, is een oud beeld. Het tijdschrift National Geographic omschreef Nederland in 2017 als het ‘kleine land dat de wereld voedt’.

Maar het is volkomen onjuist, constateren de onderzoekers. Dat komt doordat Nederland voor de voeding van zijn vee en bevolking zelf voor een heel groot deel is aangewezen op het buitenland.

De landbouw gebruikt in eigen land 1,6 miljoen hectare grond. Maar daarnaast legt ze beslag op 4,7 miljoen hectare grond in het buitenland. Die is met name nodig voor de teelt van gewassen die als veevoer gebruikt worden.

De publicatie komt op een saillant moment: ze valt vrijwel samen met de aankondiging van een scherper stikstofbeleid door het kabinet-Jetten. Vooral veehouderijen zullen daardoor minder intensief moeten gaan boeren, of worden uitgekocht.

De onderzoekers relativeren die Nederlandse positie. Nederland voert inderdaad veel landbouwproducten uit, maar een derde deel daarvan komt uit andere landen, wordt hier bewerkt, en verder verhandeld. En voor de productie van vlees in Nederland zelf zijn eerst enorme importen nodig.

De uitkomsten zijn wel een steun in de rug van de kabinetsplannen. „Het argument van voedselzekerheid wordt vaak ingezet om het huidige systeem in stand te houden”, zegt De Boer. „Maar uit ecologisch oogpunt is het onvermijdelijk dat we in Nederland minder vee gaan houden.”

bron: https://www.ad.nl/binnenland/beeld-dat-nederlandse-boeren-de-wereldbevolking-voeden-klopt-helemaal-niet~af6f6073/

dank voor je vernieuwende impulsen in de NATUUR Thomas van Slobbe, op een druidische wijze opkomend voor de Oer-Natuur!

 

De bedenker van de Lege Plek van Nederland was als vrijdenker de David Bowie van de natuurbeweging

Ecoloog en schrijver Thomas van Slobbe  (1957–2026), oprichter en jarenlang directeur van de denktank Stichting wAarde, zocht nieuwe manieren om de natuur te beleven. Het beheer van natuurgebieden met strikte regels, fixatie op het behoud van een enkele bijzondere soort en eindeloze discussies binnen de natuurbeweging droegen volgens hem onvoldoende bij aan het beschermen van de natuurlijke omgeving. 'Veel natuurorganisaties voerden een juridische strijd. Thomas kwam met een ander verhaal. Door de verwondering te zoeken bood hij een nieuw perspectief’, zegt Hindrik-Jan Knot, ex-bestuurslid van de Stichting wAarde.

Voor Van Slobbe waren neologismen een middel om het publiek vertrouwd te maken met zijn inzichten. Daarin slaagde hij vooral met het smulbos, een ‘bos waarin autochtonen en allochtonen traditionele lekkernijen als bessen, wilde paddenstoelen en tamme kastanjes kunnen plukken’

Boven een bericht in De Telegraaf verscheen de kop ‘Smulbos speciaal voor allochtonen’, met woedende reacties als gevolg. Van Slobbes tegenwerpingen haalden weinig uit, de boosheid over een bos voor allochtonen was hardnekkig. Toch bleef zijn concept van een ‘lekker landschap’ overeind: Staatsbosbeheer stelde meer natuurgebieden open en begon met het planten van eetbare vruchten. Het wildplukken nam een vlucht.

Met zijn initiatief ‘bomen voor koeien’ kreeg Van Slobbe voor elkaar dat in weilanden tienduizenden schaduwgevende bomen werden geplant. Hij muntte het woord ‘vlechtheg’ om de vrijwel uitgestorven techniek van het vlechten van heggen nieuw leven in te blazen. Met ‘struinrecht’ bepleitte hij het recht om door bossen en velden te dwalen zonder voortdurend verbodsborden tegen te komen. Naar een idee van hem werd bij Alphen aan den Rijn een ‘Avatarbos’ aangelegd, geÏnspireerd op de gelijknamige film en gesponsord door Avatar-regisseur James Cameron.

In 2003 pleegde hij – zijn woorden – de perfecte misdaad. Op een onbekende plek in Nederland omsloot hij een stuk grond, zo groot als een paar achtertuinen, met een ondoordringbare heg van doornstruiken. Hij noemde het de Lege Plek van Nederland. ‘Een plek die van niemand is en waar geen mens iets over te zeggen heeft’, zei hij tegen de Volkskrant. Het was zijn antwoord op het aangeharkte en met regels en voorschriften volgehangen Nederlandse landschap.

bron: https://www.volkskrant.nl/mensen/de-bedenker-van-de-lege-plek-van-nederland-was-als-vrijdenker-de-david-bowie-van-de-natuurbeweging~b0145686/

"Van Slobbe, auteur van ecothrillers, publiceerde recent 'Handvest Antropoceen', een novelle over het verdwijnen van het begrip 'natuurlijk' uit het woordenboek. Het is het thema waarop zijn stichting wAarde zich nu richt. Van Slobbe ziet dat natuur steeds meer in de greep van techniek en maakbaarheid begint te komen. Hij spreekt van natuurvervaging."

Trouw, 21.8.2018

"Ooit was natuur vanzelfsprekend. Tot zijn spijt was natuurbescherming „veranderd in een talkshow waar voor- en tegenstanders elkaar met argumenten bevechten”

De natuur in waarde laten en haar eigen gang laten gaan was voor de eind mei overleden Van Slobbe essentieel. „Iemand wees mij er op dat de woorden vanzelfsprekend en natuurlijk van oudsher synoniemen zijn”, schreef hij in 20221in zijn essay Natuurvervaging. „Natuur was een vanzelfsprekendheid. Maar het feit dat natuur inmiddels bedacht, bestemd, beïnvloed is, maakt dat deze in het domein van meningen en verantwoordelijkheden wordt getrokken. Natuur is niet vanzelfsprekend meer.” In datzelfde boek beschreef hij hoe hij ooit, als proef op de som, een stukje grond wilde kopen met een boom erop „en deze boom vervolgens volledig te onteigenen door, in letterlijke zin, alle eigendomsrechten op te geven, zodat de grond met boom (als enige stukje natuur in Nederland) van helemaal niemand was: niet van een persoon of rechtspersoon, bedrijf, instantie of staat.” Het bleek niet mogelijk, omdat grond altijd eigendom van iets of iemand moet zijn.

Dankzij de initiatieven van Van Slobbe is Nederland weer iets wilder, iets natuurlijker geworden: een erfenis van onschatbare waarde.

bron: NRC, 4.6.2026