Het kan verkeren.
Voor ik vroeg ging slapen ontving ik tijdens het eten buiten de ingeving: Morgen vroeg op en kijk naar de hemel.
Zoals gewoonlijk word ik midden in de nacht wakker en herinnerde me nog een droom: ik wil het bed van m’n vader afbreken en op een andere plaats zetten. Hij wil dat eigenlijk niet in de nieuwe sfeer in het gedeelte wat eens de schuur was. Ik verheug me juist op de vernieuwing daar ik op die plek ga wonen. Mijn moeder is er ook bij en is niet afwerend.
Daarover nadenkend en bezinnend merk ik dat de oriëntering in het huis van de oude slaapplek in het zuidoosten naar de nieuwe zijde, het noordoosten is. De richting waar vanouds het Nieuwe komt. De vader stribbelt wel wat tegen doch niet erg dwingend terwijl de moeder meewerkend is.
De vader als beeldvorming is voor mij als oudste clanzoon de eerste interne programmering en dat loslaten intern is al een heel proces. Doch de vader, die inmiddels al in de andere wereld is, zoekend ook in de ander als spirituele leermeester is ook nodig. Deze beste vriend zit nu in de slotfase van dit leven en nu begint bij mij eigenlijk het loskomen van zijn dominante wereldbeeld en inzichten.
Innerlijke en uiterlijke mannelijkheid, innerlijke en uiterlijke uitvoeringsprogramma’s, uiterlijke en innerlijke verbindingen, alles zorgt er wel voor
waar zijn de opgerichte hoofden, één en al Onderdanigheid aan dat apparaat, als je om je heen kijkt
dat je programmatuur in het hoofd vol komt te zitten en het Werkelijke Nieuwe moeilijk kan indringen.
Vanaf juni ben ik uiterlijkbezig met één van de hoofdbergen in het Fichtelgebirge in Beieren te onderzoeken en kom heel wat oude innerlijke programma’s van me tegen. Naar buiten gaan om binnen te ontmoeten, noem ik dat. In het subtiele waarnemen is een voordeel en het herkennen, onderkennen en al of niet met de wil oplossen of het gewoon aanzien in Bewustzijn is een schone gave.
Het proces op deze hoofdberg dat ontluikte, is dat de oude opbouwende subtiele elementale structuren gedomineerd werden door de afbrekende elementare krachten. Een proces dat je nu ook in de samenleving als geheel ziet als reactie op een vernieuwende Instroom en Lijn positie van deze planeet in de Ruimte. Het volgen en mede ondersteunen van deze Vernieuwingen door het oude onverwerkte bewust aan te gaan bracht interessante bewegingen in gang.
Doch ik kon nu deze nacht de stap maken naar de interne eigen fysieke organisatie, waarbij de ingedaalde eigen Geest nog niet echt in de oude structuur van het hoofd kon functioneren, let wel indalen. De oude bezettingen en codes in het hoofd waren vervast. Nu kon in het subtiele element lucht in het hoofd de bezettingen in de neocortex en grote hersenen met de tussen verbinding as, corpus scolosum, aangezien worden en dat was heel interessant. Links waren het de nemende buitenaardsen, rechts een hele grote zwarte manspersoon en in de verbinding een veelkoppige draak. De vormkracht is niet zo belangrijk maar wel als die sferen uit deze toegeëigende sfeeromgeving -lees bezetting, oneigenlijkheid- gaan is werkelijk een Ware opluchting.
Spiritualiteit is immer ook een intern proces geweest van lossen van de aanwezigheden die niet eigen zijn om te komen in de werkelijke Leegte van het Al, dat dan gevuld kan worden met de Grote Geest, dan wel dat die achter ‘de wolken’ vrij ontmoet kan worden.
Ons hoofd, het kosmische deel van ons en de Grote Ontvanger, die het in de 21ste eeuw het nu meest belaste deel van ons aardse lichaam is, is overvol geraakt met te veel verkeerde info, programmatuur, verkeerde voeding, oude belaste en met niet meer deze Tijds eigene religieuze programma’s en vooral niet eigen aansturingen.
Lossen die hap, dat de werkelijk Nieuwe Geest van deze tijd haar eigen werk kan doen. Het kan dan indalen als het mannelijke oud willende plaats maakt voor het Oer vrouwelijke, het ontvankelijke.
En dat niet gezien in de uiterlijke vorm doch in de dieperliggende kwaliteit.
M’n vaders bed is nu verplaats naar het noordoosten, het nieuwe begin van de kosmische cyclus. De input uit de kosmos is immer in de mensheid geschiedenis belangrijk geweest en daar leven onze werkelijke Grote Vrienden! Ere aan hen!
Vandaag de berg maar eens aflopen van Boven naar beneden afdalen!
