...."de jaarlijkse mondiale productie van afval bedraagt meer dan 2.000.000.000 ton en zal doorgroeien tot 3,4 miljard in 2050, schrijft Paré-Poupart. Zelfs in de ruimte wemelt het al van het afval; zo’n 10.000 ton draait in een baan om de aarde. Deze uiterst sombere cijfers verbindt de auteur aan een kritiek op onze mondiale economie."
een mooi voorbeeld van een doener die zijn beroep in een groter perspectief kan zien.
„De vuilnisophaler is de Sisyphus van de consumptiemaatschappij: een arme drommel die veroordeeld is tot het verwerken van zakken, van plek naar plek, dag in, dag uit, mee met de onafzienbare stroom afval die we produceren. Als hij de last niet zou dragen, zou alles instorten.”
Simon Paré-Poupart: Afval! Het leven van een vuilnisman. Vert. Joris Vermeulen, De Bezige Bij, 157 blz.
De Canadees Simon Paré-Poupart (41), die sociologie studeerde maar voor het vak van vuilnisman koos, schreef er een prachtig verhaal over. Niet alleen beschrijft hij in Afval! het kwetsbare bestaan van een vuilnisophaler, eveneens zoomt hij met een sociologische blik in op de verstrekkende gevolgen van ons consumentisme.
Een vuilnisman die gesprekken voert met een vuilniszak en een kapotte fles. Simon Paré-Poupart, voormalig journalist en vuilnisophaler, zag het tijdens zijn werk gebeuren. Een situatie die hem vooral deed denken aan een scène uit Les Misérables. Het gedrag van deze Michel (bijnaam Spandex vanwege zijn strakke wielerbroekje) vond hij eigenlijk wel begrijpelijk. Misschien is het fijner om tegen vuilnis te praten dan tegen een mens. Want, zo citeert hij Victor Hugo: „Wat voor de hoop vuil pleit is dat deze niets bedrieglijks heeft.” Voor Michel heeft een vuilnisbak geen geheimen meer, schrijft Paré-Poupart, sterker nog, afval heeft ons iets te zeggen.
„Alle derrie die de samenleving produceert is ontdaan van valse hoop zodra die is afgedankt. Dan wordt het sinistere gezicht van alles wat voorbij is zichtbaar.”
Onze samenlevingen, geobsedeerd door vooruitgang, brengen door de constante toename van spullen ook steeds meer buitenstaanders en derrie voort. „De gemondialiseerde economie bezwijkt onder het menselijke afval, want slaagt er niet in om het te recyclen of uit de weg te ruimen”, schrijft Paré-Poupart. Degenen die hiervoor opdraaien zijn volgens hem ‘afvalmensen’: „De kinderen van de sloppenwijken, de migranten (…) die wegteren in kampen aan de grenzen van rijke landen, de vieze, groezelige types, verslaafden, hordes improductieve lieden, kanslozen en al degenen die in de optiek van de kapitalisten geen toegevoegde waarde hebben.”
Hij voelt zich thuis in deze maffe biotoop vol rafelrandjes. „Ik hou van dat wildwestsfeertje in de vuilniswereld”, schrijft hij. „Ik hou van de vage scheidslijn tussen schoon en vies. Ik hou van de vrolijke zooi onder vuilnisophalers. Ik hou ervan dat we in zekere zin wetteloos zijn, enigszins hopeloos.”
https://www.nrc.nl/nieuws/2026/10/07/wat-de-vuilnisman-ziet-alle-derrie-van-de-samenleving-ontdaan-van-valse-hoop-a4938218
Ere aan deze beroepsgroep die het elementare fysieke afval opruimen!
blijf ze Groeten als je ze ontmoet.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten