Je
hoort veel over in het nu zijn -ondermeer Eckhart Tolle- en daar is ook wat
veel over te zeggen. Ons geheugen, Mind zit vol verleden en toekomst waar we de
aandacht hebben. In het subtiele is aandacht in het nu heel belangrijk omdat
dat d everbinding is met het werkelijke bestaan. Interessant is dat uit het
verleden al twee concepten bekend zijn over het werkelijke nu die Ken Wilber
weer eens onder de aandacht brengt. Hij vermeldt dat de christelijke mystici
dat kenden maar mijn bron is alleen Boethius die in de 6e eeuw schreef: “Nunc fluens facit tempus,
nunc stans facit
aeternitatum.
(The now that passes produces time, the now that remains
produces eternity.)” Boethius,
The Consolation of Philosophy
Ken Wilber
geeft daar deze inhoud aan:
nunc fluens: het vloeiende nu, de weinige seconden
van het onbegrensde nu met het verleden
en toekomst in zich
nunc stans;
het eeuwige, tijdloze nu
“Because we demand a future, we live
each moment in expectation and unfulfillment. We live each moment in passing.
In just this way the real nunc stans, the timeless present, is reduced to the
nunc fluens, the fleeting present, the passing present of a mere one or two
seconds. We expect each moment to pass on to a future moment, for in this fashion
we pretend to avoid death by always rushing toward an imagined future. We want
to meet ourselves in the future. We don’t want just now—we want another now,
and another, and another, tomorrow and tomorrow and tomorrow. And thus,
paradoxically, our impoverished present is fleeting precisely because we demand
that it end! We want it to end so that it can thereby pass on to yet another
moment, a future moment, which will in turn live only to pass.”
Je hebt dus tenminste
verschillende vormen van mindset, denken, tijdsets
- uit het nu in de
persoonlijkheid
- in het nu: nunc
fluens en nunc stans
- voorbij het nu
