Dagtekst van zaterdag 21 mei 2016.

"De natuurkrachten zijn op zich goed noch slecht: zij worden goed of slecht al 

naargelang het gebruik dat je ervan maakt. Hetzelfde geldt voor de geesten van de vier elementen: de gnomen, sylfen (luchtgeesten), ondinen (watergeesten) en 

salamanders. Al die wezens die de vier elementen bewonen – aarde, water, lucht en vuur – zijn op zich noch goed noch slecht. Zij aanvaarden zich ten dienste te 

stellen van de mensen, zij appreciëren dat men hun werk geeft, maar zij laten 

zich nooit in met het doel dat men hun voorstelt, of het nu heilzaam of 

noodlottig is. 
Wie ook degene is die hun een taak toevertrouwt, de geesten van de natuur voeren deze uit: zij onderwerpen zich aan de wil van de mens die erin slaagt hen te 

beheersen, en daarom gebruiken zoveel magiërs en tovenaars de geesten van de vier elementen voor misdadige ondernemingen. Men kan deze geesten niet verwijten dat ze gehoorzamen, want zo zitten zij in elkaar, zij hebben geen enkel moreel bewustzijn. Het is dus aan de mensen om zich waakzaam te tonen en te leren hen enkel in te zetten voor een goddelijk werk."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

bron; prosveta.com

Bossubtiliteiten

Het is mei zondag net na volle maan. Een heerlijke warme dag waarin  wel 25 graden voorspelt wordt. De natuur bloeit volop en het is een weldaad om het beekdal in te lopen. Elke dag haal ik in m’n bos dun hout voor het warmtevuur in het huis dat ik over twee jaar zal gebruiken.

Plots als ik even stilzit aan de oude steengroeve verschijnt een kleine elf voor me in de lucht. Fladderend wijst het naar boven en ik zie een elvenkoningin. Die verwijst weer naar boven en een nog lichter wezen verschijnt: een bosfee. Die verwijst ook weer naar boven waar een woud-deva verschijnt, moielijk voor te stellen maar heel licht met vele vleugeldelen De ware bos hiërarchie, beter gezegd de verdeling van taken in de ruimte. Hoe hoger hoe groter de ruimte.

                                                                                   Rolf Büttiker

“Habt Erfurcht vor dem Baum, er ist ein einziges grosses Wunder, und euren Vorfahren war er heilig. Die Feindschaft gegen den Baum ist ein Zeichen der Minderwertigkeit eines Volkes und von niederer Gesinnung des Einzelnen.”

                                                                             Alexander von Humboldt

berseker's gang

Deze week was ik in m’n bos van een gevelde eikenboom aan het opruimen toen ik plots wat naast me zag. Het was een beermens; een groot mens in een berenkleed. Hij wees westelijk naar een holte in de aarde niet ver van me vandaan. Daaruit kwamen in tweetallen ongeveer zes tot acht beermensen. Ze reisden door de lucht naar de nabijgelegen kerkplaats waar het redelijk licht was. Toen verloor ik het contact.

Een scene van vastgezette energie van oude zielen die naar het licht reisden.

Bij nader onderzoek waren het oude Odin-strijders, de meest gevreesde bersekers, de oude bondstrijders van de heersers in de Noord-Europese voorchristelijke middeleeuwen.

Ze zijn ingewijd in de beer door hun riten van het doden van een beer, eten van bepaalde lichaamsdelen zoals hart/lever, het drinken van hun bloed, het afstropen van de huid en dat dragen. Een inwijding , transformatie en identificatie  in de werkelijke berenwereld, het grootste roofdier in de middeleeuwen.

De continentale Germanen hadden ook strijders ingewijd in de wolven  die ook een totale identificatie kenden met het roofdier wolf. 

Bersekers konden wolven of berenkleden dragen en waren in de oudheid gevreesde elitekrijgers die zonder wapens doden zelfs met hun tanden. Gelijk een dier.

De door mij waargenomen strijders wilden naar het licht reizen..

de Natuur eren

Arnold Böcklins: Sacred Grove (1882) nu in de Hamburger Kunsthalle

smoke free area

ik denk dat ik m'n hof maar eens een nieuwe status geef; smoke free area