Weg met de schijn heiligheid

Het is triest gesteld met het subtiele welzijn van christelijke plaatsen. Zag vandaag een reportage over christelijke kloosters en het eerste dat me opviel was de totale afwezigheid van het goddelijke; ‘het open terrein van de grote geest’. Tenminste niet in de gebouwen. Soms is het nog  wel in de omgeving waar te nemen maar de oude gebouwen zijn bezet door heel wat anders en vaak het tegendeel van heiligheid; schijnheiligheid.

De voorgangers hebben ook weinig subtiele heiligheid in hun aura en zijn meer bezet door omgekeerde machtstekens. Triest en driest.

Het wordt weer eens tijd op te komen voor het streven naar zuiverheid i.p.v. (schijn)heiligheid. Wil je dat overigens graag ontmoeten,  dan raad ik af om naar krachtplekken, heiligdommen  te gaan maar gewoon; de vrije Natuur.

En wat die oude cultus gebouwen betreft. Interessant als cultuurhistorie maar geen plekken meer om nieuwetijds religie en spiritualiteit uit te oefenen. Als   geïncarneerde kerk- en kathedraalbouwer herken ik niets meer van de oersferen die we destijds neer zetten. Oorzaak; slecht  tot geen energetisch beheer en een grote naïviteit van de leer-/voorgangers.  Geloof is een zaak geworden van het hoofd i.p.v. een bewogen hart. Dat was toen zo en is ook nu zo.

Het beste spirituele gebouw is ons lichaam en de Natuur. Collectieve gebouwen zijn daar niet meer voor nodig

whishes

Leven met het Geheel; elke dag een ontwikkelingsdag

We zijn omgeven van Leven in ons, om ons, overAl

In de esoterie spreken mensen over ruimteschepen en buitenaardsen die vaak zich verbergen en het is maar de vraag of het echt buitenaardsen voertuigen zijn; projecties, aardse vormen e.d

In de esoterie is het een  gewoon verschijnsel dat buiten onze planeet Aarde vele levensvormen zijn en ze tonen zich natuurlijk niet materieel maar subtiel.

En zijn vooral voorbij ons voorstellingsvermogen.

Om er mee in contact te komen is niet de wens van de persoonlijkheid maar hun maat van contact. En als je op dat pad bent, verbaas je je elk moment weer van hun zijn; gouden voertuigen, mensvormige wezens die het goed met ons voor hebben en ook plekken hebben waar ze in de aarde hun centra hebben en zonodig ingrijpen als het echt Nodig is.

In elk geval kiezen zij en regelen zij ontmoetingen die intens en waardevol zijn en zetten aan tot Ontwikkeling.  Wat wij hoge funkties noemen zijn buitengewoon liefhebbende wezens,  die het tegendeel zijn van de aardse machthebbers. Daar gaat het om, verdere ontwikkeling,

Natuurlijk zijn er ook de ‘kwaden’ maar die trekken naar gelijkgestemden toe.

Dit mag ik van ze schrijven komend van een bepaalde sterrengroep en daaraan voorbij.

Migrantitus; een gedrag waar je niet ‘zielig’ over kan doen.

Een visie: een migrant is iemand die mogelijk terug gaat naar z’n plek waar iets met hem of haar is gebeurd in een ander leven.

Of het is een slappe wijker, die de les van de lokaliteit niet wil aangaan. En dan weer terug moet gaan. De geboorteplek is immers met zorg uitgezocht en immer passend op het persoonlijke pad.

In elk geval is het interessant om een migrant te vragen; wat heb je juist hier te zoeken? Help hem dat te vinden en je helpt hem dan Echt!  En..mogelijk komt die voor jouw persoonlijk.

bescheidenheid

vierde adventsdag

water terug

'begin immer nu zonder eind'

….als je wat wilt dat er nu niet is dat binnen je mogelijkheden ligt,

doe dan, schep  iets dat wel binnen je mogelijkheden valt

En dat wat je maakt, kun je eens weer tegen komen…

In 2006 kocht ik een grote boerderij waar ik plots verliefd op was

voor een luttel bedrag  wat binnen mijn toenmalige budget paste.

Daarvoor wilde ik geen eigendom hebben doch de verliefdheid doorbrak m’n patroon.

In 2018 werd me duidelijk dat ik het gebouw in de tweede helft van de 17e eeuw zelf heb laten bouwen. Het had wel de nodige haken en ogen doch het is nu een fijne plek voor deze tijd!

en ik geef het weer door en wie weet, als het past, kom ik in een andere tijd er weer langs….

going out today for going in

”High up in the mountains live beings that are extremely luminous and powerful. They are attracted by the exceptional purity that reigns at these altitudes. But it is no good climbing three or four thousand metres in order to come into contact with these beings, because they only reveal themselves to those who have already climbed to such heights themselves.

But how many people are capable of making the most of the favourable conditions the mountains offer them to aid their spiritual evolution? Many climb these mountains simply for fun, to be able subsequently to boast about their exploits, or to make a noise. They do not sense the presence of all the beings inhabiting these regions and have no respect for them. And so the mountain, sensitive and intelligent as it is, closes itself to them. There may even come a time when these beings will leave the mountains because they are so bothered by these ‘human’ animals who pollute everything. If you want to ensure these beings remain present, try to behave in such a way that they feel you appreciate their presence and their work.”

Omraam Mikhael Aivanhov