zondag 4 augustus 2019

een tegen allen


Een recent fenomeen in de publieke ruimte vooral in de VS is mass shootings, beter gezegd massamoorden door een enkel individu met een grote maatschappelijke impact.


Vandaag werden we weer wakker geschud door een twee incidenten; Een recent fenomeen in de publieke ruimte vooral in de VS is mass shootings, beter gezegd massamoorden door een enkel individu met een grote maatschappelijke impact.


 Van het  incident in Texas weten we nu dat  heteen witte jonge man is, die op het eerste gezicht een racistisch motief had tegen zoals hij het zelf noemde ‘indringers’: Hispanics - voornamelijk afkomstig uit Zuid-Amerika en op het internet zijn sympathie uitte voor de Christchurch-schutter. Deze man schoot in maart bij twee moskeeën in Nieuw-Zeeland 51 mensen dood.

Droogjes schreef de president op z’n twitter account “Today’s shooting in El Paso, Texas, was not only tragic, it was an act of cowardice. I know that I stand with everyone in this Country to condemn today’s hateful act. There are no reasons or excuses that will ever justify killing innocent people.” Zou hij zich wel realiseren wat hij door zijn eigen door sommigen benoemd ‘racistische wit’ beleid bewerkt bij labielen?

De statistieken in de VS spreken voor zich:
2016: een massamoord 50 doden, 53 gewonden in Orlando
2017: drie massamoorden 91 doden en 448 gewonden Fort Lauderdale, Las Vegas, Sutherland Springs
2018: vier massamoorden met, 51 doden en 50 gewonden
2019: reeds vier massamoorden met 47 doden en tenminste en 42 gewonden in Virginia Beach, Gilroy en nu in El Paso en Dayton
Tijdens Trump zijn bewind vanaf januari 2017 zijn de aantallen alleen maar toegenomen.

Los van de feiten is een aspect dat niet zo aan de orde komt, de daden van witte mensen op deze planeet.
Ik las vandaag dat ten tijde van het leven van m’n grootvader het 'witte ras' 33% van de wereldbevolking uitmaakte en nu 9%. Een feit is wel dat de heersende witte mens niet een weldaad was voor deze planeet met z’n christelijke religie, z’n techniek, zijn overheersend gedrag en vooral z’n uitbuiting van deze hele mooie planeet. Momentaan worden een aantal witte landen geregeerd door witte presidenten die niet uitblinken in wijsheid en gedrag: Frankrijk (een gereincarneerde zonnekoning), Engeland, V.S (een oude kruisridder) en Brazilië.
Verlichting, welvaart gebaseerd op materialisme, beperkte feiten technocratie, democratie en een open samenleving staan op springen.

Fenomenen als kleurhaat die plaatsvinden zijn soms beter te begrijpen vanuit een groter perspectief van collectieve krachten en persoonlijke incarnatieve wegen.

Als ik naar mezelf kijk ben ik een wit mens en verwerk in dit leven vooral m’n oude witte levens. Op m’n lange aardse reis heb ik overigens alle kleuren gelijkmatig doorgemaakt.

Herkomst, diversiteit en verschillen hebben in het verleden altijd geleid tot isolement, racisme, uitsluiting, oorlog en moord.  Alleen in tijden van hoogconjunctuur was een menging mogelijk die al snel weer leidde tot discriminatie, oorlogen, pogroms, ed.

Deels wonend aan de grens van Beieren met Tsjechië, herken ik de verschillen tussen beide witte volkeren van Germanen en Slaven die in 1945 tot volledige volkeren scheiding overgingen. Deze twee stammen hebben nog een behoorlijk negatief karma met elkaar door heersers als Hitler zijn Blitzkrieg in het oosten) Napoleon (op naar Moskou), Karel de Grote (strijd tegen de Slaven), de Duitse Orde, dat wel druppelsgewijs wordt hersteld. Maar toch.

Ga je hier op een dorpsfeest zitten dan zit iedereen consumptief in z’n eigen bekende groepje en is menging vrijwel uitgesloten. Ik word ach ja, door sommigen lokaal niet bij m’n naam genoemd maar ‘der Hollander’. Het kan verkeren.
Bezin eens je gedrag naar anders zijnden en herken patronen op je eigen aardse weg en vooral je ontvankelijkheid voor grote collectieve krachten. 
Aktie-reactie patronen zijn op deze planeet heel sterk.

rouwen, negeren, je terug trekken is niet genoeg!!





The Creator gave humans a mission: to bring the spirit down to dwell in them, so that everything in them that was lifeless would be brought to life. They have great obstacles to overcome before they achieve this, but that is their work: to awaken the powers the Creator has placed in them, so that they can fully realize their divine predestination.
So, from now on, everyone knows what they have to do; they just have to be willing to do it. Lazy people will claim they are not clear what spiritual work is, but they are not being honest with themselves, that’s all. Those who truly want to work will receive the necessary teaching and advice; if they refuse it, they will suffer. Of course, those who undertake this work will suffer too – as long as we are on earth, we cannot fail to suffer – but it is not the same kind of suffering. And they accept it, because it feels as though this suffering becomes a blessing for them: they learn how to use it to grow in the light.
 

Omraam Mikhael Aivanhov


donderdag 1 augustus 2019

De ‘lucifer’ die niet uitging doch haar licht richt naar de subtiele natuur


 

Als ik terugkijk herinner ik nog goed het moment dat ik in 1971 in m’n studentenkamer als 19 jarige in het Groningse Haren de film Woodstock, dat grote festival uit 1969 zag en totaal door m’n dak ging. Ik had zo’n hele oude tv-kast en het geluid stond maximaal tot ergernis van de omgeving.

Vooral de song van Canned Heat "Going up the Country" sprak me toen aan en nog steeds met de tekst:

I'm goin' up the country, baby don't you want to go?
I'm goin' up the country, baby don't you want to go?
I'm goin' to some place, I've never been before
I'm goin' I'm goin' where the water tastes like wine
I'm goin' where the water tastes like wine
We can jump in the water, stay drunk all the time
I'm gonna leave this city, got to get away
I'm gonna leave this city, got to get away
All this fussin' and fightin' man, you know I sure can't stay
So baby pack your leavin' trunk
You know we've got to leave today
Just exactly where we're goin' I cannot say
But we might even leave the U.S.A.
It's a brand new game, that I want to play
No use in your runnin', or screamin' and cryin'
'Cause you got a home as long as I've got mine

 

Het was de tijd dat ik als student het platteland in ging om te wonen, een ander leven te leiden als je ouders en vooral eenvoudig in de natuur met nieuwe gewoonten.

 

 

Vanaf m’n 19e gingen we vooral met elkaar buiten de studietijd de natuur in om haar te onderhouden en elkaar te onderwijzen in de gewoonten van natuur, landschap en mens. Mooie tijden daar buiten met de WvK -werkgroep van kampstafleden-van het IVN (Instituut van Natuurbeschermings Educatie). Van ‘Us Mem’, Mem Wedman in Groningen die onze grote moeder was van al die idealistische studenten die het leven gingen ontdekken.

 

Een tijd dat ik in 1971 m’n studie Milieukunde aanvang, de eerste in het land, met grote idealen van een betere omgang met het milieu. En met ‘een lucifer’ de maatschappij in werd gelanceerd om andere omgangsvormen te propageren, af te dwingen etc.

 

Een ontwikkeling vanuit de hippietijd, anti autoritarisme, anarchisme, andere religies en voeding (vegetarisme) en opkomende new age, oosterse mystiek met Bagwan e.a.

 

Nu is het 2019, bijna 48 jaar geleden en ik houd nog steeds van buiten, het land, de natuur, dat is gebleven! Maar heb geen geloof meer dat de Aarde Natuur ons langer zal verdragen en wacht af op haar reactie en ben teleurgesteld in mensen omgang met deze prachtige planeet. Maar ik heb wel m’n luciferdoosje in m’n zak.

 

Doch ik was vandaag weer buiten, in het bos en werd onderwezen in bosbeheer door een bosfee, bezocht een grondwinput waar zeer bijzondere aarde aan de oppervlakte komt en je de sfeer van een voorbije tijd zonder mensen kan ervaren bij deze ‘paradijsaarde’. En vervolgens op een heilige heuvel met stenen met rituele zitplekken en ‘offerschalen’ uit de steentijd in de granieten rotsen, die we gereinigd hebben van het mos. Het kan verkeren in je leven.

 

De ‘lucifer naar buiten is uit’ maar de eigen verbinding met de buiten natuur is nog steeds zeer verlichtend, voor wie dat licht zoeken.

 

Nu trekken de studenten de steden in en gaan van stad naar stad maar niet meer naar het land en zijn los van het Grote in de manie van de materie.