wees anders dan ...

The Monk Manifesto: Seven Principles for Living with Deep Intention

BY CHRISTINE VALTERS PAINTNER (@ABBEYOFTHEARTS), GUEST CONTRIBUTOR

Monk: from the Greek monachos meaning single or solitary. A monk in the world does not live apart but immersed in the everyday with a single-hearted and undivided presence, always striving for greater wholeness and integrity.

Manifesto: from the Latin for clear, means a public declaration of principles and intentions.

Monk Manifesto: A public expression of your commitment to live a compassionate, contemplative, and creative life.

The Monk Manifesto

1.            I commit to finding moments each day for silence and solitude, to make space for another voice to be heard, and to resist a culture of noise and constant stimulation.

2.            I commit to radical acts of hospitality by welcoming the stranger both without and within. I recognize that when I make space inside my heart for the unclaimed parts of myself, I cultivate compassion and the ability to accept those places in others.

3.            I commit to cultivating community by finding kindred spirits along the path, soul friends with whom I can share my deepest longings, and mentors who can offer guidance and wisdom for the journey.

4.            I commit to cultivating awareness of my kinship with creation and a healthy asceticism by discerning my use of energy and things, letting go of what does not help nature to flourish.

5.            I commit to bringing myself fully present to the work I do, whether paid or unpaid, holding a heart of gratitude for the ability to express my gifts in the world in meaningful ways.

6.            I commit to rhythms of rest and renewal through the regular practice of Sabbath and resist a culture of busyness that measures my worth by what I do.

7.            I commit to a lifetime of ongoing conversion and transformation, recognizing that I am always on a journey with both gifts and limitations.

I wanted people to see that there are companions who also hunger for ways of living with deep intention. I wanted to start a movement of monks. I don’t know exactly what it will look like, but, like most things in my life that are life-giving, it begins by following a thread, a sense of awe at the invitation being offered to me, even if I can only see the edges.

weg van

The winter solstice is not just seeking brightness after the longest night, but it is the Darkness itself: a place of stillness and quit, of reflection, meditation, and incubation. Do not rush into the light: pause in the darkness: breathe 

 Rev. Lisa Wasilkowsky Malik

elke tijd en op een bepaalde plek zijn eigen doel

Ierse torens Een Egyptische ingewijde vertelt over de bouw van enkele Ierse torens. Hij bouwt ze samen met een druïde. Ze zetten de Christuskracht van het hart in het archetype van het eiland neer. Het geheel speelt zich af rond de jaartelling. De openingen in de Ierse toren “De toren waar ik nu ben, heeft vier vensters in de verschillende lagen en ze zijn geplaatst op de hemelrichtingen. Die vier richtingen zijn van de geboorte, van het bruisende leven, van de wijsheid en dan van de dood. De vensters zijn gericht naar de zonsopgangen van de twee equinoxen en de zonnewenden. De geboorte van het licht De hoogte van de vensters heeft in de eerste plaats te maken met de stand van de zon op dat moment, het punt. De geboorte van die nieuwe tijd, waar ook onze feesten aan gebonden zijn. Het is belangrijk om dat punt, dat Licht, te vangen. Soms vind je het in de natuur en hebben de Goden het zelf gemaakt. Zoals een grot met een opening op de plek waar precies bij midzomer het licht naar binnen valt bij zonsopgang. Dat zijn heilige plaatsen en het zijn ook inwijdingsplaatsen. Je vangt het vroegste licht als het geboren wordt. Wij hebben bijvoorbeeld in het voorjaar een schaal met water staan op de plek waar de eerste zonnestraal binnenvalt. Deze schaal staat in de ruimte op de grond en ik gebruik die voor rituelen. Het moment is eigenlijk voordat de zon boven de horizon staat en even later is het te zien dat de volle straal op het water valt. Je hebt de kom en de rode bol maar het gaat om het moment dat ze voor het eerst echt haar volle licht gaat schijnen. Wij hebben voor dit licht geen speciale naam. De richting van het licht De hoek waaronder het licht valt is ook belangrijk. De voorjaarszon staat bijvoorbeeld veel lager, heeft een lagere stand dan in de zomer. In de zomer staat de zon gelijk veel hoger aan de hemel, maar de opstijgsnelheid is steeds hetzelfde. De inval van het Licht is dan gewoon anders. In de zomer staat de zon direct boven de horizon en is de eerste hoek hoog maar in de winter is die veel lager. De straal moet dus op de grond komen waar in het voorjaar bijvoorbeeld het water staat. De gleuf in de muur is afhankelijk van de diepte van de ruimte. Bij de voorjaarszon, de geboorte, is het als die echt gaat stralen en voor het eerst in de waterschaal valt. Dat is ongeveer een half uur, maximaal, na opkomst van de zon. Vier openingen, vier seizoenen De vier openingen zijn allen zeer nauwgezet gepland. De eerste is bedoeld als het geboortekanaal, de navel, en de opening bevindt zich in de tweede laag onder de hoge deur. Het moment dat erbij hoort is de equinox in het voorjaar. De tweede opening is het hart. Daar wordt de zon bij zomerzonnewende opgevangen op een gouden ronde plaat op de muur. Die plaat is ongeveer 10 cm in doorsnede en rondom voorzien van Ogham tekens. De straal valt in het midden erop en dan dansen die tekens er als het ware om heen. Deze tekens zijn een communicatie met de goden. Eigenlijk is het een godentaal die aan ons is doorgegeven. Ze vertellen ook over het Leven en geven bescherming. De derde opening is niet zoveel hoger en ook op de vierde verdieping naast de tweede, maar iets verzet. Het vangt de herfstzon bij de equinox op. De bedoeling is om daar een beeld van onze Moedergodin neer te zetten. Dit beeld heeft heel veel versieringen van onder andere stenen en heet Eya. De vierde opening is in de vijfde laag en heeft met het sterven te maken. Daar valt de zon van de midwinter wende op een plateautje dat in de ruimte is gemaakt. Het is een grote stenen hoek aan de muur, een soort zetel. Daar wordt het licht opgevangen door degene die er op mag zitten. Vanuit die zetel kijk je vrij recht naar buiten. De zesde verdieping is donker en heeft geen openingen. En de zevende etage heeft zijn opening boven naast de bol. Noot: In kastelen en torens tref je vaak nog schietsleuven aan met een taps toelopende opening. Later ook met een ronde opening in het midden zodat het schieten gemakkelijker kan. Ik vermoed dat veel sleuven herinneren aan oudere gebruiken dan schieten en dat het zonlicht op een bepaald moment in de ruimte op de wand scheen. In de tempelierstraditie tref je ondergrondse ruimten aan met sleuven. @dick van den dool intern onderzoek

Lustfeest

Eind middag  op pad en trek de bossen  in noordelijk bij de Godin. In het begin zie ik onderaards heel veel zwarte slangen krioelen.  En op het pad zijn heel veel natuurwezens samengekomen bij de plek van de Godin.  Ze toont me haar volle vrouwelijkheid  en naar het schijnt is het een orgierijke feestelijke bevruchtingstijd voor mens, dier, natuurwezens en andere sferen. Deze energie in die wilde tijden voedt de Oermoeder in de Aarde, die erdoor bevrucht wordt en na een zes maanden durende zwangerschap rond midzomer Het ‘kind’ baart.

Het is nu het orgastische momentum waaraan alles deel neemt.

In oude incarnaties deed je als mens ruim mee, elk in zijn laag.

Een grote reus van 30 m hoogte zie ik opstaan en slaat op zijn trommel.

De neder- en middenwereld vieren duidelijk feest en op een bepaald moment doet de bovenwereld mee.

Het is een tijd dat het oude gaat en het nieuwe komt via dit orgasme.

Wel een heel tweede chakra gebeuren  en ik mis….de liefde…en loop hiervan weg. Is dit nu het mooie van deze  inwijdingsdagen? Tijd voor een spirituele innovatie?

roemrijk

In het kleine grensplaatsje Schirnding waar ik momenteel verkeer is eens de grote denker Friedrich Nietzsche op doorreis geweest. Hij schreef daarover in 1863  toen hij hier overnachtte in zijn dagboek:   "Dorfkneipe, zwischen Fuhrmann und Hausknecht auf der Streu. Schnarcht gewaltig, stinkt nach Pferd".

De Kneipe is  volgens een locale historicus ‘die Goldene traube’ geweest, waar eens het waterslot Schirnding heeft gestaan, en niet de herberg “Goldene Hirsch”, gelegen tegenover mijn hof.

Goethe is hier door gereisd, Napoleon op zijn tocht naar Rusland, Karel de Grote, Frederic Barbarossa en wat is de volgende beweging? 

In mijn toilet hangt een schildje met de tekst: “Goethe war hier” en daaronder in het klein “nie”.

De echte meester zal zijn volgelingen waarschuwen.

Nietzsche

de meester ontleert i.p.v. je wat bij te brengen

het spiegelt, schildert en laat je ervaren

en brengt je daar waar je werkelijk nu bent

the visual invisibility of surroundings

Gif(T)

I like this man Sivarama Swami with his video about the alternative Christmas Gift, van gif een gift maken voor jezelf, de ander, het geheel!

https://www.facebook.com/SivaramaSwami/videos/10156095801578129/UzpfSTEyMjI1NzI1NTk6MTAyMTgxOTgxMjE5MjQxNTM/

in subtiliteit heb je ook 'achter' lopers

Vandaag naar een plek op een lokale berg die ik ken om te zien hoe het met de eindejaar riten is gesteld rond midwinter.  

Boven komend hoor ik; een bijzondere gebeurtenis zal hier plaats vinden. Boven gekomen zie ik op een veld bij de oude riteplaats in een kring dansende grote elfen.  De god Pan met zijn grote swanz staat er ook. Van ver zie ik een vrouw komen tegen haar wil, dwang. En boven zie ik een verkeerd ruimtevaartuig.

Echt een voor mij verkeerd ritueel en voel de druk en loop snel weg. Een oude offering dan wel bevruchting is niet meer van deze tijd om het zo te doen.

In de sferen kunnen ze ook achterlopen, of hele oude programma’s afdraaien, omdat ze niet anders kennen. Net als bij de mens die ook vaak in oude patronen lopen en meer wolf zijn dan waarmens

Morgen weer eens gaan kijken of ze hier iets van geleerd hebben.