alles is anders als we denken

 ‘De goddelijke geest slaapt in de rotsen, ontwaakt in de planten, begint zich bewust te worden in de dieren en komt tot het hoogste bewustzijn in de mens.’ 

oude soefi-uitspraak  

 en de eigen waarneming

‘De goddelijke geest is wakker in de rotsen, de planten, de dieren en het omringende

‘De goddelijke geest is wakker in de rotsen, de planten, de dieren en het omringende

en slaapt in de materiele mens en alles wat de mens aanraakt en is bij velen zelf afgeleid en  in beslag genomen van zijn oorsprong door wat anders dan goddelijkheid’

Wee deze tijden

Vanmorgen een rondwandeling in m’n omgeving gemaakt in een te warm weer. Het eerste dat opviel was een nieuw geplaatste jagers zit om het lokale wild de stuipen op het lijf te jagen.

Dan loop ik langs de lokale bergstroom de Menslo, waterarm en het is pas april.

Het heuvelpad is kraak droog en ik kom bij een geliefde vijver, alle water weg.. In de 13 jaar dat ik hier woon nog niet voorgekomen. Moet de eigenaar snel eens benaderen of ik het waterbeheer kan overnemen.

Verderop valt een berg vuilnis van glas en ander grof afval op. Werk aan de winkel.

Bij de rijksweg is een viaduct brug verbreed maar de weg verbreding is afgelast. Een lokale politieke pressiegroep wilde de weg vierbaans maken, maar in Berlijn staken ze er gelukkig een stokje voor. Nu staan daar onaffe delen in het landschap, tekens van onbehoorlijk pressie bestuur.

Thuisgekomen sprak ik met een vriend over de waarnemingen. ‘We leven in een tijd van verloedering, volgens Rudolf Steiner’. En wie zijn die loeders dan wel?

Niet meer een tijd van verfijning, verdieping maar veroppervlakkiging, vergroving, verduistering, veruiterlijking, egoïsme, weg van de verinnerlijkte mens die mogelijk nog maar 2% uitmaakt.

Dat worden bittere tijden waarin het zonnevuur, het mensenvuur en het aardevuur gaan overheersen. Vorig weekend bezocht ik de Waddenvulkaan bij Harlingen en constateerde een verhoogde activiteit. M’n leermeester zei: alles wordt actiever! En het water trekt zich terug uit het land en balt zich samen.

Geen prettige jaardag vandaag! Overal wordt genoten van het weer maar ik ben droevig van zoveel destructief vuur. Om me heen hangt een vlees lucht van buiten etende vleeseters. Het kan verkeren….

.........en blijf niet op je kont zitten!

een Dakloze Vrouwe: de Parijse Notre Dame

De tempel is niet meer Buiten maar Binnen, zoals het altijd is geweest.

Rond 19.00 uur op de 15^e april 2019 stond het spirituele hart van Frankrijk in brand. De Notre Dame zoals die was is niet meer. Een verwoestende brand heeft een oude markering van het centrum van de

grote Franse dierenriem dakloos gemaakt..

Bij ons onderzoek met Peter Meijerink in de negentiger jaren kwam heel duidelijk naar voren dat deze Oerplek meer is dan een eilandje in de Seine. Het maakte onderdeel van een grote dierenriem met een breedte van Parijs naar Chartres. Een steentijd vorm die de Ouden al herkenden en vormgaven in grote landschappen geoglief tekens en de Seine representerend als centrale straat van de Melkweg. Boven-beneden en horizontaal.

De christelijke mystici gingen met dit oude gegeven weer verder en richten bouwscholen op geïnspireerd door universele internationale levende kennis en bouwden weer op de juiste plekken hun eigentijdse kathedralen als representatie van hun uitgekristalliseerde actuele spirituele kennis ten dienste van de uiterlijke machts religie.

Niet voor niets bezoeken nog steeds miljoenen mensen deze ankerpunten van civilisatie, die Frankrijk eens was deels uit oud gedrag en respect voor.

In deze zeer trans formatieve tijden worden ook schijnbaar deze gotische bouwwerken, die zo kenmerkend zijn voor de hoge middeleeuwen door brand, onvoorzichtigheid en vooral over recreatief bezoek, het zoeken naar uiterlijkheid, bezoedeld.  Doch het is wel het uiterlijk waarachter een veel grotere innnerlijke Waarde leeft.

Ik belde een vriend die zeer begaan is met deze plek en elke keer als hij daar is, de kerk en omgeving subtiel reinigt. De brand raakt hem diep en mogelijk velen.

Laten we zuinig zijn op dit spirituele bouwerfgoed gebaseerd op heel oude principes en dat het deze vernietiging van het Franse dierenriem centrum een nieuwe impuls mag geven in deze Westerse cultuur in haar nadagen, haar extreme materiele wintertijd, die meer dan eens toe is aan een nieuw spiritueel voorjaar van de nieuwe tijd.

De oude kathedraalbouwers waren immer present om hun laatste subtiele kennis te materialiseren.  Natuurlijk wil men dan weer opbouwen, doch mogelijk is in deze tijd een open ruimte nog beter om te herdenken, Vrij van vorm, of in de ruïnes, het geheel aandenken. Niet de vorm maar de werkelijke plaats in het Grote Geheel dient centraal te stellen en niet de toenmalige religieuze interpretatie.

Laat de vlag daarom niet alleen halfstok hangen maar het is ook tijd voor een Nieuwe innerlijke vlag! Heb de aandacht gericht op de grote Stadsengel en het subtiele systeem daarachter met haar Tempel ingewijden. De phoenix kan uit de brand opstijgen.