welkom 84ste Gaia Zoom zondagavond

testen op zijn chinees....

 

Kop en voeten bij boom en mens

Omgekeerd groeien van onder naar boven indalend

Mijn buurman, een twintiger is een boomverzorger. Hij ging vanmorgen weer op pad en hij zei me: weet je dat een boomwezen met z'n kop in de aarde steekt? Nee, dat gegeven had nog niemand me verteld of was nog niet  in m'n waarnemingen aandacht gekomen. Kijkende klopte het dat de 'benen' bovengronds zijn en in hoogzomer de hele kruin bestrijken. Nu rond 1 november zit het boomwezen meer halverwege de stam en bij vorst zakt het boomwezen-hoofd dieper in de aarde en zitten de 'voeten' net onder bodemniveau.

Hoe zit dat nu bij ons? Zijn we bij een natuurlijke geboorte ook niet eerst met het hoofd naar onderen ingedaald in deze werkelijkheid. En spreekt Steiner ook niet ervan dat we hier op zijn kop op aarde incarneren. Zitten ons wezen dan met zijn hoofd in onze voeten? En is onze mond het geslachtsorgaan?

Wie weet hier meer van?

10e eeuws gebeuren door indrukmakende heerser over een reus

 

zonnebeeld

 

Nase fotografeerde hier de zon in zoals ze dat zeggen 'een glimlachende zon' Een mooi voorbeeld van vermenselijkte interpretatie van een beweeglijke fenomeen in een bepaald lichtspectrum.

welkom zondagavond Gai Zoom.

 

Licht brenger(s): de zon doet dat elke dag weer!

 “As far as we can discern, the sole purpose of human existence is to kindle a light in the darkness of mere being. It may even be assumed that just as the unconscious affects us, so the increase in our consciousness affects the unconscious.”

Carl Jung

als voorproefje van het sterven van het oude jaar

 

"Bereken eens de tijd die je iedere dag besteedt aan eten, slapen – wat uiteraard nodig is – maar ook aan praten in het wilde weg, aan bezig zijn met onbenulligheden. De jaren vliegen voorbij, ver van het echte leven, ver van het leven met God. Wat een verspilling, wat een verkwisting ! En de dag waarop je de aarde verlaat, vertrek je arm en naakt. Wees goed doordrongen van de gedachte dat je bij het verlaten van de aarde als edelstenen enkel je deugden kan meenemen, als goud enkel je kennis en als juwelen enkel de sieraden van je ziel. Jullie zullen zijn zoals die weggejaagde mensen die verplicht waren om al hun landerijen, huizen en meubelen achter te laten : zij reppen zich naar hun brandkast, om het goud en de juwelen mee te nemen, de enige dingen die hen in staat zullen stellen te overleven. Wanneer de dood komt, kan men om dezelfde reden geen bezittingen meenemen naar de andere wereld. Men kan enkel kwaliteiten en deugden meenemen, al de rest moet men achterlaten. Vraag je dus vanaf vandaag af of je goud en echte edelstenen bezit. " Omraam Mikhael Aivanhov

je kinderen hebben hun eigen opdracht en geef ze daarin de tijdsruimte

 “And a woman who held a babe against her bosom said

"Speak to us of children"

Your children are not your children

They are the sons and daughters of life's longing for itself

They come through you but not from you

And though they are with you yet they belong not to you

You may give them your love but not your thoughts

For they have their own thoughts

You may house their bodies but not their souls

For their souls dwell in the house of tomorrow

Which you cannot visit, not even in your dreams

You may strive to be like them

But seek not to make them like you

For life goes not backward, nor tarries with yesterday

You are the bows from which your children

As living arrows are sent forth

The archer sees the mark upon the path of the infinite

And he bends you with his might

That his arrows may go swift and far

Let your bending in the archer's hand be for gladness

For even as he loves the arrow that flies

So he loves also the bow that is stable”

~Khalil Gibran, “On Children”

 

Het gebrek aan kritische reflectie op het verleden gaat gepaard met het ontbreken van een gedeelde visie op de toekomst.