subtiele belasting aan agressors

Post-traumatic stress 'evident in 1300BC'

By James Gallagher

Health editor, BBC News website

Evidence of post-traumatic stress disorder can be traced back to 1300BC - much earlier than previously thought - say researchers.

The team at Anglia Ruskin University analysed translations from ancient Iraq or Mesopotamia.

Accounts of soldiers being visited by "ghosts they faced in battle" fitted with a modern diagnosis of PTSD.

The condition was likely to be as old as human civilisation, the researchers concluded.

Prof Jamie Hacker Hughes, a former consultant clinical psychologist for the Ministry of Defence, said the first description of PTSD was often accredited to the Greek historian Herodotus.

Referring to the warrior Epizelus during the battle of Marathon in 490BC he wrote: "He suddenly lost sight of both eyes, though nothing had touched him."

But Prof Hughes' report - titled Nothing New Under the Sun - argues there are references in the Assyrian Dynasty in Mesopotamia between 1300BC and 609BC.

Ghosts

In that era men spent a year being toughened up by building roads, bridges and other projects, before spending a year at war and then returning to their families for a year before starting the cycle again.

Prof Hughes told the BBC News website: "The sorts of symptoms after battle were very clearly what we would call now post-traumatic stress symptoms.

"They described hearing and seeing ghosts talking to them, who would be the ghosts of people they'd killed in battle - and that's exactly the experience of modern-day soldiers who've been involved in close hand-to-hand combat."

A diagnosis and understanding of post-traumatic stress disorder emerged after the Vietnam War. It was dismissed as shell shock in World War One.

Prof Hughes said: "As long as there has been civilisation and as long as there has been warfare, there has been post-traumatic symptoms. It's not a 21st Century thing."

Note;

- het is een bekend gegeven dat als je iemand dood degene die gedood wordt wraak wil nemen , wat het doet vanuit de subtiele wereld. De agressor leidt na zijn daad aan het boze slachtoffer.

- voorheen was oorlogsvoering ook subtiel. Voordat men ten strijde trok was het voor slagveld al bezet met strijdwezens die subtiel de mensen aangrepen. Daar moet je tegen kunnen en kunnen je ook uitschakelen.

Moderne soldaten achter computers kunnen ook getraumatiseerd worden.

Spiegel(n)

Inspirativer Abend im  Fichtelgebirge an  29 Januar in Schirnding.

Der nächste Inspirative Abend im  Fichtelgebirge ist geplant am  Donnerstag  29e Januar  in Schirnding.

Wieder eine Begegnung und jetzt nicht in Rehau aber ein wieder am Hof in Schirnding,Hauptstraße 16.

Die Abende möchte ich als inspirative Abende bezeichnen, um dort Raum für Besinnung, Meditation, persönliche Fragen und spezielle Themen zu geben.

Das Thema ist Spiegel(n). Was ist eigentlich ein Spiegel, was macht es, und wie arbeitet dass mit ‘spiegeln’. In Aberglauben, Märchen, Geomantie und andere Kulturen geht man unterschiedlich mit Spiegel um. Welche Phänomenen können Spiegel haben und wie geht man da in diese Zeit Praktisch und Modern mit um.

B. ist auch da und  ihre Vorfahren haben Spiegel gemacht.

  

              Spiegel sind mehr als ein materielles Objekt. Es kann eine Verbindung haben mit eine andere Welt, eine Durchgang sein und ein

              Persönlichkeitskult Objekt werden.

Am Ende ein Außen Feuer am Hofplatz

Beginn ist um 19.45 Uhr, Dauer bis ca.22.00 Uhr.

Een Hollandse groet 

De stille berg

Gewoon een zondagmiddag in januari met Nadine en de kleinste Josefien de bergen in bij M. Daar wil Nadine met een vrouw meegaan die jonge kinderen laat kennismaken met de natuur; Waldkindergarten.

Vooronderzoek op de kaart gaf me aan dat hier twee bergen worden benoemd: een galgenberg en de Koeberg. De laatste is een hoog punt dat deels wordt omstroomd door de rivier de Eger. Vooral deze berg trekt m’n aandacht daar hier het element goudmetaal overheerst en aether. Minder is de nieuwe tijd energie in de luchtsferen.

De galgenberg trekt minder de aandacht maar kan niet worden omzeilt. Veel steden hebben zo hun eigen terechtstellingen plaatsen die niet goed meer aanvoelen. Beter gezegd ze zochten daar juist de negatieve punten voor op zodat de demonen van de terechtgestelden in de ondergrond werden weggezogen.

Bij de gang naar de andere berg komen eerst reuzen in het vizier, die boos zijn. Boos op mensen wat ze de natuur aandoen, in dit geval de galgen berg. Later wordt me ook duidelijk dat deze reuzen er voor zorg hebben gedragen dat het stadje verschillende malen -1577, 1641, 1691, 1843- door vuur is verwoest.

De andere berg is nog dicht bebost met Fichte en wordt nu door de eigenaren geoogst. Dat geeft vak een troosteloos beeld. De berg op zich voelt goed aan maar is een vervloekte berg. Waarschijnlijk om haar kwaliteit als hoog bewuste aetherberg en de metaalwezens.  Ook leven er specifieke boswezen die we minder aandacht konden geven.

De aetherwezens zijn moeilijk te zien vanwege hun zeer hoog bewustzijn en oplosbaarheid. In feite zijn ze onzichtbaar amorf en lossen op in het geheel maar hebben wel een grote helende functie. Ik heb het gevoel dat ze deels afkomstig zijn van de noordelijker gelegen Kornberg.  Ze zijn in elk geval gewend om met mensen samen te werken en komen voor mij over als vrouwelijke meer androgyne helende wezens.

Wat verder op het pad komt goudvuur aether uit de aarde en dat is heerlijk om te ervaren. In de granieten ondergrond zit goud dat doorkruist wordt door een vuurbaan waar lokaal goudvuur wezens wonen die er uitzien als vlammetjes. Wat later wordt me opeens duidelijk dat dit ook een slangenberg is en zie een reusachtige bergslang met kroon. Een oude religieplek waar de slangen werden geëerd als aspect van de Oergodin.  Het is niet voor niets dat deze berg in de steentijd ‘stille berg’ werd genoemd. Deze stilte is nog steeds voelbaar hoorbaar.

Overigens zag Nadine onderweg steeds slangen in de achteloos langs de weg gelegen stukken plastic, die in het bouwafval zaten om het rijpad op te hoen.

Een mooie plek om verder te onderzoeken.

Die daaropvolgende nacht werd ik wakker met een grote druk op m’n hoofd. Heb ik wat meegenomen van de plek? Bij nader onderzoek was een zielestuk van een veroordeelde op de galgenberg op me overgesprongen. Het wil bevrijd worden.  

Subtiele reptielen in het landschap

Op zondagmorgen bezoek bij draken, salamanders en hagedissen

Zondagmorgen op een mistige vriesachtige morgen in het nabijgelegen ‘toverbos’. Volg de voeten is het devies en loop door de velden en kom bij het grote bos. “een drakenworkshop houden” komt plots bij me op en mijmer over de inhoud. 

Zie plots rechts van me een reusachtige  vrouwelijk draak m’n aandacht trekken.  “Hier leven heel veel draken in dit gebied.” De draak  die zich ver boven de boomkruin verheft loopt schuifelend even met me mee. Het is een aardelucht draak, mooi gevormd met een lange reptielachtige start.

Honderd meter verder in het bos staart een salamander me plots aan. Zoiets heb ik in dit gebied nog niet aangetroffen.  Zijn tong gaat in en uit en houdt enige afstand van me. Het is ongeveer 4-5 meter lang en een halve meter hoog. “Wij zijn een heel bijzonder ras en waren hier al miljoenen jaren. Wij hebben onze eigen paden.” Deze salamander paden lopen op en in de aarde. ”Kom een keer in ons rijk” is de invitatie en loop wat verder het bos is en stop plots. Ze zijn schuchter en niet gewend aan contact en ze maken me daarom eerst schoon’. Hier in de aarde zit veel luchtvuur. Ik vervolg m’n pad door het bos naar de salamander aarde-toegang. Op de toegang ligt een subtiele grote steen en naar binnengaand moet ik een spiraalvormig pad volgen. Ik heb daar even geen zin in en teken een plattegrond; eerst verticaal de grond in, dan horizontaal en weer omlaag waar zijwaarts het salamander nest zit.  Het wordt straalsgewijs gevoed uit een dieper in de aarde lopende vuurbaan.  In het nest bevinden zich 12 salamanders met een 13e koning. “Nog nooit is iemand bij ons langs geweest” zegt de koning. Ik laat ze wat goudvuur ervaren dat ze niet kennen en ze heel blij maakt.

Ik loop terug naar de weg en plots staat achter me een reusachtige hagedis van zo’n 5 m hoog en 10 – 15 m lang.  Ik mag met hem meekomen en volg zijn pad terug het bos is.  Mijn intuïtie meldt me dat dit hagedissenland is. Plots is de grote hagedis in gevecht met een ander vijandige gezind reptiel en verticaal staan ze te vechten. Als het afgelopen is vervolgen we ons pad en komen bij een inzinking in het bos: “dit is onze toegang.” Ik teken de paden; eerst omlaag, dan zijwaarts, weer omlaag en dan bij een heel groot rijk; het hagedissen nest. Ze krioelen daar door elkaar.  “Dit is ons rijk en wij wonen hier ook al miljoenen jaren. Nu leven we ondergronds maar aanvankelijk bovengronds. In de christelijke fase zijn we vervloekt.” Ik maak hun vloek los en ze schieten opeens met zijn allen de lucht in waar ze verder gaan leven.  Ze zijn als het ware in een andere sfeer gekomen wat je ook aantreft bij de godinnen die ook veel in de luchtsferen leven. Dit is het toverbos.

De workshop deze zomer gaat dus over Subtiele reptielen in het landschap. Tijd juli 2015 en van zaterdag tot zaterdag in Schirnding. Wil je meer weten, laat het me weten!

Omgevings energieroof in de kathedraalbouw tijd; een regressie onderzoek

Op zondag 26 februari 1995 ‘interviewde’ ik H. S. over zijn kathedralenbouw-verleden.

Hij kwam in zijn vorig-leven ervaring als kathedralenbouwervan Toulon in Zuid-Frankrijk, vermoedelijk 12e eeuw, ten tijde van wat hij noemt paus Leo.Hij behoorde tot de orde van de  Benedictijnen en leefde tot zijn dertigste in het klooster. Hij werd uitgekozen om en speciale opleiding te volgen in wat ik zou noemen  de voorbereiding  en leiding over de bouw van een kathedraal.  Hij ervaarde dit als een hele eer om uitgekozen te worden om zo het geloof vorm te geven in de materie. Een groep monniken ging onder bescherming van Tempelierridders op pad naar een opleidingscentrum aan de andere zijde van de Pyreneeën in Spanje.

De vijfjarige opleidng vond plaats in een grote groep van circa 100  Benedictijner monikken, die les kregen van m.n. Tempeliers.

Zijn naam  die hij pas later in het onderzoek noemt is 'Adolfi’.

Dit was het begin van een onderzoekavontuur naar de energetsiche en spirituele achtergronden van de lerkenbouw in de twaalfde eeuw op basis van een getuigenverklaring verkregen door regressie.

Wie heeft overigens zin om dit onderzoek te publiceren?

Hun ‘oude dorpen’.

"Ik heb niet meer een  ‘oud’ dorp  van hen in ons eigenlijke werkgebied gezien, maar wel resten daarvan.  Ik denk dat ze de boel gesloopt hebben en alles meegenomen hebben naar hun andere woonlocaties.  In de bossen zijn heel veel plekken waar ze eerst woonden, doch deze plaatsen zijn heel klein. Alleen een paar resten  herinneren aan hun bewoning en de huizen zijn allemaal weg.  Het zijn altijd woonplekken in het bos waarvan ik er meer dan tien heb gezien.  Ze hadden ook een andere structuur dan de dorpen buiten ons territorium. Wat me opvalt is  dat ze liggen aan doorgaande paden  met vaak een weg door het dorpje en het is allemaal wat opener, niet zo beschermt als in hun nieuwe locaties.  Soms is de onderbouw van de palen nog aanwezig en de vervallen emmer-waterputten, maar niet die je in de nieuwe dorpen aantreft.  Ik heb namelijk daar niet zo’n grote put gezien en misschien hebben ze zo’n grote put ook niet nodig.  Stenen vind je daar wel maar geen druïde hut.  Ik geloof niet dat er altijd zo’n druïde bij was, dat kan ik me niet voorstellen.  Ook tref ik hier weer allemaal gelijkwaardige huizen en wel eens een pleintje in het midden.  De structuren zijn daar dus kleiner en er is geen centraal gebouw en ook geen weg op het oosten en een geconcentreerde  bouw.  Ik heb ze niet allemaal gezien, maar wel tientallen.  Daar liggen ook geen heilige plekken in de gemeenschappen zelf  en die lagen er altijd buiten. Die gaan wij juist gebruiken omdat ze vrijwel altijd op onze hoofdbanen liggen.  Dus rondom de hoofdbaan liggen in de bossen deze oude gemeenschappen. De heilige plek was dan een boom- of een steencirkel, doch  niet beide en de nederzettingen liggen er omheen op maximaal een uur loopafstand.  Meer van die kleine samenscholingen gebruiken één zo’n plek en vermoedelijk trekken ze samen naar de nieuwe woonplaatsen.

Ik heb de indruk dat ze bij elkaar horen, heiligdom en dorpen, als we met één zo’n hoofdbaan bezig zijn en een heiligdom inpikken, want de dorpen worden dan verlaten. Als je met een andere baan bezig bent  één of twee jaar later dan zijn die oude structuren daar nog intact.

Kijk als je die plekken gaat gebruiken voor de kathedraalbouw begint de energie naar de kathedraal te stromen en verliezen de cultusplaatsen hun functie omdat ze hun kracht verliezen die daarvoor, daar bleef.  Zo’n bewoning structuur verdwijnt vanzelf is onze indruk. Tijdens de opleiding  is ons niets verteld dat je door dit werk te doen negatief beïnvloed kan worden.

Ik heb hun nieuwe heiligdommen buiten ons gebied niet bezocht want ik heb  ze namelijk nooit kunnen vinden. Ik heb ze verwacht te kunnen vinden  maar ik denk dat ze goed verborgen zijn.  Ondanks dat ik toch ook heel wat wegen afgelopen heb; bij de kruidencomplexen, de weidegronden, maar ik vind geen strukturen die ik ken. Ik denk dat ze het mij niet  mochten laten zien. Ik heb er wel eens naar gevraagd maar zoals gewoonlijk krijg ik  geen antwoord. "

Leugenpers?

Tijdens de bekende optocht in Parijs verzamelen zich vele politici van de hele wereld om mee te lopen. Maar liepen ze wel mee? In Duitsland hoor je zelfs benamingen van 'leugenpers', daar de politici alleen voor zichzelf liepen en niet vooraan. Wat foto's kunnnen doen.  En wat politici ons willen voorhouden..Ja wij waren erbij….

grote Ervaarders: Giordano Bruno

………er zijn ontelbaar vele zonnen, ontelbaar vele aardes draaien om deze zonnen, zoal de planeten om de zon draaien en levende wezens bewonen deze werelden……

Op 2 juni van het jaar 1592 sprak Giordano Bruno tijdens zijn verhoor door de inquisitie in Venetië de volgende woorden uit. Zij klinken als een geloofsbelijdenis. Als een samenvatting van zijn inzichten met betrekking tot heelal en mens. Hij zei:


"Ik geloof in een oneindig heelal als schepping van een oneindige goddelijke almacht, omdat ik het voor onmogelijk houd, dat de goddelijke goedheid en almacht een begrensde wereld zou kunnen creëren, terwijl zij behalve deze wereld ontelbaar veel andere werelden zou kunnen doen ontstaan. Daarom heb ik gesteld dat er onnoembaar vele werelden zijn die op onze wereld lijken. En net als Pythagoras ben ik ervan overtuigd dat de andere planeten en hemellichamen op een of andere wijze op de aarde lijken. Ik geloof dat alle hemellichamen werelden zijn. Hun getal is onbegrensd en samen vormen zij één oneindige natuur binnen één oneindige ruimte - en dat is het oneindige heelal: zowel wat het aantal hemellichamen betreft als wat de uitgestrektheid van het universum betreft.