de rivier de Eger in Fichtelgebirge

Wil je een sfeerbeeld krijgen van een mooie rivier in dit gebied met haar bewoners/gebruikers, kijk eens naar deze film:

http://www.ardmediathek.de/tv/Unter-unserem-Himmel/An-der-oberfränkischen-Eger/Bayerisches-Fernsehen/Video?bcastId=14912798&documentId=31043926

De rivier de Eger, wiens naam afgeleid is van het Keltische woord 'Agara" betekend:  rauwe wilde

Aarde-priesteres ontmoet haar oude plek weer: Arzberg

Zaterdag. 2 Juli. Arzberg met haar Kirchberg

Een regenachtige zaterdag middag. Ik zit op een bank en een heiligdom dwerg wijst omhoog. Daar is een hele grote reus met een knots die hier al heel lang woont; 50.000 jaar. Ze zijn gehoorzaam aan de eenhoorns die in zestal boven de plek vliegen. Boven de eenhoorn is een plaatsengel en daarboven een speer.  Deze dateert uit de 12^e eeuw en aangebracht door christelijke magiërs om de plek te onderdrukken.

De drie grotten hebben een laat middeleeuwse ouderdom.  De oostelijke begin 14^e eeuw  en de tweede ook maar de meest westelijke is ouder en is eerste helft 13^e eeuw.  De eerste twee hebben een materiele achtergrond voor opslag maar de oudste heeft een spirituele grondslag.  Deze grot is ook nog het meest origineel en later kom ik hier nog op terug.

En de ingeving dat dit een graalplek is.

Als ik wat zit te mijmeren op de bank komt opdat een vrouw die ik ken in Arzberg  hier 500 BC een 'burchtvrouwe' was; een heilige vrouw die de berg bewaakte. Een leidster die door mannen werd gediend.

Tijd om haar eens te bezoeken.

We praten wat over haar verleden. Haar ouders zijn aan het eind van de oorlog uit Silezië naar Arzberg gevlucht.  Geen makkelijke tijd.  Ze heeft het gevoel dat ze door de autochtone niet als gelijkwaardig werd behandeld.

Ze heeft haar werkzame leven hier doorgebracht met veel arbeid. Nog steeds is ze zeer actief, nu met tuinieren.

Als ik haar mijn waarnemingen vertel, gaat er een rilling door haar heen van herkenning. Ze sluit haar ogen en het volgende verhaal komt boven.

Ze vertelt me dat de berg aan de zuidwestzijde   in haar tijd boven een steile vorm heeft en onder een brede basis met ronde vormen.   De berg was voor hen een ‘Lebensquelle” een bron waar de energie uit de aarde komt (aarde uitstroompunt) Op de berg is een punt waar de witte aarde-energie omhoog stroomde. Daar is een steen in een roos vorm, vijfbladig. Op de huidige bronzen west deur van de kerk is nog een roos vorm aangebracht. 

Aan de  zuidoostzijde is een grote halve cirkel met hoge wit marmerenzuilen – 12 of 16 stuks- , met daarop liggend stenen.  Het gehele rituele complex ligt nu onder de kerk.

Westelijk waar nu de grote pastorie staat, was hun eenvoudige woonverblijf. Noordoostelijk op de helling liggen hun tuinen die ze verzorgen. Op het kleine complex staan ook bomen; de vrouwelijke linden bomen. Lindebomen zijn nog steeds op de bergplaats! Het complex was niet afgegrensd door een omheining maar vrij toegankelijk.  Alleen gelijkgestemden mochten hier komen zoals dorps sjamanen en andere bijzondere mensen.

Op de berg leven drie vrouwen, die elk een aspect van het Leven vertegenwoordigen. De jonge witte maagd, de vruchtbare rode vrouw en de oude wijze zwarte vrouw.  De jonge vrouw werd steeds heel mooi opgemaakt en met zon, maan en sterrentekens op het kleed.  Wit en kosmisch. De vrouw die ik spreek was één van hen. Je komt als jong meisje en je groeit naar de zwarte en zo volgt het één het ander steeds op.

Ze herkent de aanwezigheid van eenhoorns en mogelijk zelfs de relatie van de plek met het sterrenbeeld zwaan; heiligheid. R. maakte als kind op de basisschool haar eerste haakwerk . Als enigste kind maakte ze een zwaan. Het haakwerk wordt in het museum bewaard!

Rondom deze drie zijn nog enkele ondersteunende vrouwen.

 De rituelen  op de berg  betreffen het Leven. Vrouwen komen hier naar toe  en er is een geboortegrot en plaatsen waar vrouwen  die moeilijk zwanger kunnen worden , worden bevrucht (Beltane). Sterven gebeurd hier niet  in de aarde daar dat de energie verstoort. De natuurlijke grotten zijn meer om de neder-wereld kwaliteiten te ervaren.

Ze vertelt over zichzelf dat ze in dat leven als jong meisje lang haar droeg en als oudere vrouw het haar werd opgebonden.  Daar leefde ze in volle harmonie met de natuur en de mensen en is zonder trauma hier ook gestorven.

De vrouw heeft in het  dit leven verleden immer hoofdpijn gekregen in de kerk die ze moest bezoeken. Haar systeem was als het ware nog afgestemd op de oude energie en kon niet omgaan met de huidige kerkenergie, die eerder een afsluiting is van de kwaliteiten verbindingen. 

Ook op de lagere school  had ze vanaf het begin het gevoel dat ze anders is  en dingen anders ziet als de anderen. Ze zat als het ware nog in haar oude ervaringen wereld van toen.

Later heeft ze op de zuidelijke gelegen berg in een volkstuin complex een klein paradijsje gemaakt met vele planten. Ook een spiraal en wel van kalkstenen, wel uit de bouwmarkt.

Thuis heeft ze in de tuin stervormige structuren gemaakt. Allemaal activiteiten die passen bij een geïncarneerde priesters van de Aarde.

We gaan op het eind naar de berg toe. Als inwoner is ze nog niet bij de nieuwe terrassen geweest en meed de plek al jaren.  We gaan zitten op één van de banken en in een meditatie ziet ze verschillende kleuren. Beginnen van rood naar wit. Ik zie dat de heiligdommen kabouters naar haar toe komen en haar begroeten en aanraken. Ontroerend, ze vergeten hun oude dienaren niet! Vervolgens gaan we naar de drie grotten. Weer het getal drie en de inrichters hebben het goed gemaakt; ‘der Weg: Lebensfluss.” In de meest originele deels kalkstenen grot  met beginnende stalactieten aan de zolder verbindt ze zich met de godin en het witte licht.  Ik hoor de godin zeggen; ‘je bent een kind van mij, na 66 jaar ben je weer terug bij mij.’

De aarde energie stroomt nu niet meer op één punt naar boven maar kan overal worden ervaren als je wil.

Ik neem wat stenen mee om m’n eigen grot te initiëren. Een Nederlandse vrouw wil daarin drie dagen en drie nachten verblijven voor een persoonlijke inwijding.

Morgen weer terug naar de plek.

Oude incarnaties ontmoeten elkaar en weer belust op macht

Kanuni Sultan Süleyman I of Soleiman de Grote 1494- 1566), was de tiende sultan van het Osmaanse Rijk.  Hij wordt ook wel de Wetgever (in het Turks Kanuni) of de Prachtlievende genoemd.  

Soleiman de Grote ondernam vele militaire acties en breidde de grenzen van het rijk uit naar het noordwesten en wist Wenen gelukkig niet te veroveren. Deze sultan is weer geincarneerd in de huidige Turkse leider Erdohan, door iemand bijgenaamd “Soleiman de Tweede”.

Ivan IV, Ivan de Verschrikkelijke, (1530 - 1584) was grootvorst van Moskou en vanaf 1547 de eerste tsaar aller Russen.

Hij streefde naar gebiedsuitbreiding in het westen, in de Baltische landen, en raakte al gauw in oorlog met Zweden, Polen-Litouwen en de Duitse Orde. Deze zogenaamde Lijflandse Oorlog sleepte zich 22 jaar voort en ruïneerde de Russische economie en het leger, maar leverde verder niets op. (wikipedia)

Hij ruimde met zijn geheime dienst zijn tegenstanders uit de weg, net zoals hij in z’n huidige regime het doet als Poetin.

Twee toenmalige tijdgenoten die beide een agresieve levensstijl onderhielden en het gemunt hadden op Europa. Blijf wakker.

Kerken verkopen zich aan 'arimanische kracht'

“Veel kerken worstelen met de vraag hoe mensen weer naar de kerk te krijgen. In Duitsland heeft de Evangelische Kerk in Berlijn besloten 220 kerken van gratis wifi te voorzien. In de Französischer Dom in Berlijn is dinsdag 21 juni het eerste eigen gratis wifi-netwerk gelanceerd, door de Berlijnse bisschop 'Godspot' genoemd.”

GEPLAATST DOOR TOEKOMST RELIGIEUS ERFGOED

madonna van Arzberg met 'Turkenkopf"

datering; einde 15e eeuws, Frankisch

Maria beeld met 'Turkenkopf' uit de 15e eeuw; de opkomst van het Ottomaanse rijk

Arzbergse Maria beeld met “Turkenkopf”

In het westelijk gelegen stadje Arzberg staat een Maria beeld in de 20te eeuwse katholieke kerk.  Het is afkomstig uit de oude stadskerk die gewijd is aan Maria Magdalena.

Opmerkelijk dat  in de literatuur over dit beeld wordt gezegd: „Maria auf dem

Türkenkopf“. Met het linkerbeen staat Maria op een ’Turks’ hoofd dat naar de aarde kijkt. In de toeristen info’s lees je niets over dit hoofd en men is schijnbaar niet trots op deze verwijzing.

Om te begrijpen waar deze symboliek vandaan komt is enige historische info noodzakelijk. De eerste helft 15e eeuw stond deels in het teken van de religieuze Hussieten oorlogen.  In de tweede helft meer in het teken van de beginnende opmars van de Turken/Ottomanen uit het zuiden, die katholiek Midden-Europa veel angst inboezemden. 

Ottomaanse opmars naar het noorden in de 15^e eeuw Mehmet II

Een kleine opfrissing van ons collectieve geheugen over de tocht van de Ottomanen richting noorden. (bron Wikipedia)

In de 15e eeuw stond het Ottomaanse regime onder leiding van Mehmet II, bijgenaamd de veroveraar(1451-1481) die op oorlogspad ging  en een van  machtigste naties van die tijd, ging met legers naar het noorden. Wat gebeurde er?

1. Constantinopel werd  aangevallen en veroverd in 1453 en de Balkan  en Centraal Europa stonden onder druk.  

Op 24 mei 1453 vond er een verduistering van de maan, het symbool van Constantinopel, plaats. Hiermee werd een voorspelling over de val van de stad werkelijkheid. Vier dagen later was de hele stad in een dikke mist gehuld, een fenomeen dat in dat deel van de wereld niet voorkomt in de maand mei. Toen de mist 's avonds wegtrok, "overspoelden vlammen de koepel van de Hagia Sophia en ook lichten konden worden gezien vanop de muren, glinsterend in het afgelegen platteland ver achter het Turkse kamp (naar het westen toe)"[13]. Dit werd door sommigen gezien als de Heilige Geest die de kathedraal ontvluchtte.

Op de morgen van 29 mei begon de aanval.

Na de val  stroomde een groot deel van de bevolking  samen in de Hagia Sophia in de hoop op bescherming, maar de Ottomaanse troepen wisten het gebouw binnen te komen en verdeelden de aanwezigen op basis van de prijs die ze op de slavenmarkten zouden opbrengen. Mehmet II gaf zijn troepen drie dagen de tijd de stad te plunderen.

Volgens de historicus Philip Mansel werden duizenden burgers gedood en dertigduizend tot slaaf gemaakt of gedeporteerd. De verliezen bij de Otomanen moeten aanzienlijke zijn geweest   

2. In 1456 probeerden ze onsuccesvol Belgrado te veroveren om zo het Hongaarse Rijk onder de. knie te krijgen. 

3.  In de lente van 1456  vond de Tweede slag van Oronichea plaats in de vlakte van Oronichea in Albanië en verloren de Turken ook (10.000 doden  en 1000 bij de verdedigers). 

4. In 1466 in  vond Het Tweede Beleg van Krujë door het Ottomaanse leger plaats in Albanië. Ook daar verloren ze hun aanvalsoorlog en totaal sneuvelden meer dan 100.000 -125.000 Ottomaanse aanvallers  en 750 verdedigers.

5. Een andere niet gelukte Turkse aanval was de Slag bij Vaslui (  (10 januari 1475). Een slag tussen de Moldavische (Roemeense) vorst Stefanus III en de onderkoning Beylerbey van het Ottomaanse Rumelië, onder leiding van Hadân Suleiman Pasha. Het gevecht vond plaats bij Podul Înalt (de hoge brug), nabij de stad Vaslui in het vorstendom Moldavië (nu het oostelijke gedeelte van Roemenië), tussen Barnaba en Racovica. De Ottomanen met 60.000 - 120.000 manschappen stonden tegenover een Moldavische troepenmacht van 40.000 man, plus kleine aantallen geallieerden aan beide kanten.

Stefan versloeg de Ottomanen, waardoor hij "de grootste, door het Kruis gesteunde man tegen de islam" werd genoemd. Er waren veel slachtoffers, zeggen Venetiaanse en Poolse bronnen, met minstens 40.000 doden aan de Ottomaanse kant.

Volgens Długosz, vierde Stefan zijn overwinning niet. In plaats daarvan, vastte hij veertig dagen op water en brood en verbood iedereen de overwinning aan hem toe te schrijven. Dit mocht alleen de "Heer" doen. Een mooi spiritueel gebaar!!

6. De Ottomaanse aanval op Otranto was een aanval van de Ottomaanse marine op de Zuid-Italiaanse stad Otranto van het  Koninkrijk Napels,  in 1480, die leidde tot de Ottomaanse verovering van de stad. In 1481 werd de stad heroverd door een christelijke strijdmacht.

Na de verovering van de stad werden alle mannelijke inwoners van de stad bijeengedreven. Aartsbisschop Stefano Agricoli en anderen werden gedood in de kathedraal, die nu als stal werd gebruikt. Op 14 augustus werden 800 burgers die weigerden zich tot de islam te bekeren naar de Minerva-heuvel (colle della Minerva) gebracht en daar onthoofd. Enkele van de overblijfselen van de 800 martelaren bevinden zich tegenwoordig in de kathedraal van Otranto en in de Santa Caterina a Formiello in Napels.

Later in augustus zetten 70 schepen koers richting Vieste en vielen de stad aan. Op 12 september werd het Monastero di San Nicholas di Casole, met een rijke boekencollectie, vernietigd. De Ottomanen vielen in oktober 1480 de kuststeden Lecce, Tarente en Brindisi aan.

De Ottomaanse verovering van Otranto kwam slechts 27 jaar na de val van Constantinopel in 1453 en zodoende vreesde men in Rome dat de pauselijke hoofdstad hetzelfde lot zou ondergaan. In Rome werden plannen gemaakt om de paus en burgers te evacueren en paus Sixtus IV herhaalde zijn oproep tot een kruistocht uit 1471.

7. Het Beleg van Rhodos in 1480 was een slag tussen het Ottomaanse Rijk van Mehmet II en de Orde van Sint Jan van Jeruzalem onder leiding van grootmeester Pierre d'Aubusson. De slag begon op 23 mei en eindigde na een dramatisch verlopen stormloop op 28 juli.

Op 17 augustus gaven de Ottomanen het definitief op en zeilden met hun vloot naar de Italiaanse oostkust, waar zij Otranto veroverden.

Opmerkelijk dat steeds de Ottomaanse agressors in grote aantallen waren en de verdedigers in kleinere en vaak overwonnen. In dit tijdsbeeld is dit Frankische Mariabeeld gemaakt einde 15e eeuw.

Kanuni Sultan Süleyman I of Soleiman de Grote 1494- 1566), was de tiende sultan van het Osmaanse Rijk.  Hij wordt ook wel de Wetgever (in het Turks Kanuni) of de Prachtlievende genoemd.  

Soleiman de Grote ondernam vele militaire acties en breidde de grenzen van het rijk uit en wist Wenen gelukkig niet te veroveren. Deze sultan is weer geincarneerd in de huidige Turkse leider Erdohan, door iemand bijgenaamd “Soleiman de Tweede”.

Laatste Ottomaanse slag in de 20^ste eeuw

De laatste slag van het Ottomaanse rijk op Europesche bodem was de Slag van Deçiq en het omslagpunt van Albanië in de strijd om onafhankelijkheid. Het was na 442 jaar de eerste keer dat de vlag weer opgehangen was sinds de Ottomaanse bezetting. Voor deze slag hing de Albanese vlag voor het laatst in Shkodra. De slag werd gestreden op 6 april 1911.

Bovenstaand verhaal is nog steeds actueel; aanvallen tegen de christenen, slavernij voor de overwonnene, gedwongen bekeringen en doding. Alleen het grootschalige is gelukkig nog niet aanwezig op het Europese continent. Sommigen beweren dat het Turkenleger al onder ons is, door de grote aantallen Turkse arbeids immigranten, die zich makkelijk laten beinvloeden door de Turkse heerser Erdogan met zijn lange arm in de vorm van zijn sterke geheime dienst.

Uitspraken van  een kind

Laatst kwam ons vijfjarige zoon van Kindergarten en zei dat z’n Turkse zesjarige vriendje tegen hem heeft gezegd; Dein Gott besteht nicht, es gibt allein Ali”. Tijd om eens te praten met de leiding van het Kindergarten. Zij had deze uitspraak nog niet gehoord, maar kent wel de religieuze verharding in de ouder Turkse koppen. Hier in Schirnding staat een Salafistische moskee, die zeer conservatief is en niet bereid is tot overleg. De polarisatie neemt ook in deze grensstreek toe.  De leidster van de Kindergarten vertelde ook dat de verharding het meest voorkomt bij de recent hier gekomen Turken. Het merendeel van de kinderen worden ongelovig opgevoed en vormen een groter probleem voor de Luthers evangelische Kindergarten. Goede voorbeeld leven is de enigste strategie en mogelijk een ochtend religieuze tolerantie als onderricht. 

Oud subtiel gedrag blijft

En wat de moskee betreft ze doen hetzelfde wat christelijke energetici in de Middeleeuwen deden bij de christianisering van dit Europese continent; steunpunten vormen, riten, lijnen uitzetten en velden innemen.  Niet onschuldig dit gedrag voor de bestaande Europese bevolking. Religies komen en gaan en de overheersing wens is nog niet weg.

De historie herhaalt zich iets anders maar wel herhalend

Als je je afvraagt waar het huidige religieuze ‘dodingslust gedrag’ vandaan komt, dien je het verleden te kennen. Onverwerkt sterven, polariteit door levens heen en herhaling zijn immens op deze planeet waar reïncarnatie een spiritueel feit is.

Dat het goede en juiste mag blijven en blijf zelf vooral wakker en waakzaam en doen aan zelfonderzoek, daar in ons de oorzaak van alles ligt.

Meer info over deze Mariafiguur volgt nog

Het gewijde kruis in de stad Arzberg met een oud heiligdom

Arzberg een klein stadje westelijk van Schirnding. Ik rijd er al tien jaar langs of door maar ben het pas nu gaan liefhebben. Leegstaande huizen, verval, en onschoonheid was steeds het beeldbepalende.

Maar nu ben ik na het lezen van een boek over het verleden van de stad eens dieper gaan waarnemen., waardoor mijn kijk is verandert. Wat is namelijk het geval?

- Kruispunt. 

De plek ligt aan een lange noord-zuid route, de Hohenstrasse,  die langs de bergwand loopt. De oude oost-west route liep noordelijk, nu ook door het dorp is de Alte Strasse. Het vormt als het ware een kruispunt, een kruis.

- Oerberg

De 482 m hoge Oerkalk Kirchberg is het oudste deel en bestaat uit een hoogte die aan de noordwest zijde, westzijde en zuidzijde stijl is en aan de noordoostzijde onderdeel van een bergwand. In het dal loopt een beek de Flitterbach die uitkomt is de Roslau.

De berg bestaat uit  gesteente van de Arzberger Serie bestaande uit Wunsiedler marmer, kalksilicaten, grafietschiefer, phyliet, phylutgrafiet en kwarts. Alles zo’n 450 miljoen jaar geleden gevormd. Geomantisch is kalksteen een kwalitatief zeer goede vestigingsplaats voor mensen. Het nabij gelegen Thiersheim is ook op deze grondslag gebouwd en in Schirnding bevindt deze laag zich in de ondergrond, waar het het grondwater goed basisch houdt.

- IJzer

 In de omgeving komen rijke ijzerlagen voor die al sinds de komst van de Franken in begin 9e eeuw de aandacht trokken. Immers deze bevolkingsgroep had ijzer nodig voor de wapen productie.  De naam Arzberg is afgeleid van deze ijzerhoudende grondsoort , die de aarde rood doet kleuren en mengingen geeft met kalk- en kleisedimenten.  De naam Roterweg in Schirnding en Rothenbach en Rothenberg duiden ook op deze ondergrond kwaliteit. 

Het ijzer werd tot het begin van de 2e W.O. hier nog gewonnen en lokaal waren er veel ijzer verwerkende bedrijven.

- De geologie kent hier dus drie kleuren; rood van het ijzer, wit van de marmer en zwart van de phyliet.

- Kerkpatroniem Maria

Op de Kalkberg stond een laat gotische kerk die een voorganger heeft gehad gebouwd in een Grieks kruis. De in 1268 zelfstandig geworden parochie werd door de Duitse Ridderorde uit Eger gewijd aan Maria Magdalena. Hier de patroonheilige van de bergbouwers.. Arzberg met haar kerk was een Maria pelgrimsoord . De kerk werd in 1430 (Hussitenkrieg)en 1632 (30 jarige Oorlog) beschadigt door godsdienstoorlogen. 

Het oudste reliek van deze kerk is een opmerkelijk Maria beeld met kind uit late 15e eeuw.  Maria staat met een voet op een mannelijk gezicht. Nu bevindt het in de 20ste eeuwse lokale katholieke kerk.

Benamingen

 De benaming ‘Arzberg’ is m.i. 11e/12e eeuws en  wordt in 1268 genaamd ‘in Arzperge’.  De oude gebiedsnaam is m.i. ‘Rotes Gebiet’. 

De Franken hadden op de berg  een steunpunt die op belangrijke wegkruisingen hun weerpunt bouwden bestaande uit een houten burcht vanaf de 9e eeuw tot de bouw van de kerk in de 11e  en in versteende kruisvorm in de 13e eeuw. Later kwam daar dus ook een kerk bij zoals in Schirnding. 

De kerk  is nu een relict van een oude kerkburcht waar in de middeleeuwen een bergkerk fortificatie van is gemaakt. De oude weermuur  uit de 13e eeuw is aan de oostzijde nog goed zichtbaar en laat de oude locale stenen in zijn veelvoud zien.  

Gebruik van de berg in de tijd

Ik herken de evolutie van de benaming van de berg is global als volgt

- vanaf 1600 Kerkberg en is de gehele bebouwd. In begin 21ste eeuw is een deel van de zuidkant vrij gelegd. Een nieuw begin van deze heel makende berg en men betrad de berg met zorg, aandacht en wijding.

- vanaf 1270; Schlossberg

- vanaf 1150 Zilverberg

- vanaf 600 Berg van Goed en Kwaad

- daarvoor tot in de oudheid; Heilige Berg, en onbebouwd

Momenteel heeft het in de luchtsferen een nieuwe indalende kwaliteit die aangesproken kan worden. 

Wordt de nieuwe naam: ‘Berg met de nieuwe mogelijkheden’? Creativiteit i.p.v. de hier steeds weer herhaalde Ritterfesten.  Een plaats voor nieuwe spirituele buitenactiviteiten?

Kwaliteiten gebruiksvormen van de ‘Berg der Gottinnen’.

Een van ouds Heilig/heel makend punt waar in verschillende tijden heiligheid werd beleefd:

- In de Godinnentijd  voor de Karolingische tijd, was het niet bewoond en werd haar natuurlijkheid geëerd in de natuurlijke grotten door vrouwengroepen. Hier leefde aan de oppervlakte de Grote Godin met haar  verschijningsvorm de witte, de rode en de zwarte. De Kelten eerden deze plek als zodanig maar de Slaven in mindere mate. Deze grote Godin is nog steeds present en deelt mee; “Deze plek is altijd een vrouwelijke plek geweest

- de Germaanse groepen hadden hier hun Freya heiligdom  met lindenbomen voor vruchtbaarheid riten. Lindebomen staan nog steeds veel in dit stadje en bergopwaarts vooral bij de 20ste eeuwse katholieke kerk.

- de mannelijk georiënteerde Franken eerden hier hun tegenpool, het vrouwelijke in de vorm van  Maria in haar rode vorm, Maria Magdalena. Maar in potentie had dit een zwarte Madonna plek kunne zijn daar de Zwarte Godin/Isis nog steeds heel present is.

- momentaan is de kerkheuvel vrijwel geheel bezet met christelijke bouwwerken en dat voelt niet erg belevendigt aan. In de tuin bij de Pulverturm is nog een gewijde sfeer te beleven.  De grote godin woont diep in de aarde en de zwarte godin is nog het meest tot aan de oppervlakte manifest. Rode en witte godin zitten ook in de ondergrond.  Diep in de aarde leven de Oerdraken en in de luchtsferen zijn eenhoorns.

Verschillende vloeksferen zijn waar te nemen

- in de luchtsfeer een christelijke banvloek uit 1100  omdat mensen nog steeds het oude eerden. Het was toen een of/of en niet een en/en;; het oude en het nieuwe. 

- in de ondergrond uit 600 AD

Ook is een zegen in de ondergrond uit de 7e eeuw van Ierse missionarissen, die hun centrum in Würzburg hadden.

De heiligheid is nog steeds goed ervaarbaar. Het is te prijzen dat aan de zuidzijde

De bebouwing deels is weggehaald en de bergflank is vrij gelegd. Terrassen met grotten zijn zeer aangename belevingsplaatsen ondanks de kunstenaars vervuiling  die het te extra uiterlijkheid hebben gegeven.

Verbindingen

De Kerkberg had een natuurlijke verbinding met de Kristalberg, de zuidelijk gelegen Kohlberg. Dat is een instroompunt. 

De huidige Kerkberg is een oud acupunctuurpunt  en een uitstroompunt en waard om te bezoeken.  De verbinding met boven ken teen drievoudige basislijn en een verticale kosmoslijn. Op de terrassen aan de zuidkant is de oude rots goed te beleven en enkele grotten zijn daar toegankelijk. 

- 

zegenen

Deze week stond het thema zegenen centraal als tegenpool van vervloekingen. Zegenen een prachtige daad voor binnen en buiten. Jammer dat in de materiële tijd het zegenen aan het verloren gaan is. 

Een nieuwe zegenimpuls is nodig nu niet in de uiterlijkheid maar vanuit de innerlijkheid; zegen bijvoorbeeld de supermarkt, je opponenten, de Natuur en vooral alles wat op je pad komt.

het heilige christelijke kruis dat de visvorm opvolgde

uit de 6e/7e eeuw

gelijkbenig

recht of gekruisd

afkomstig van het hemelsteken zwaan

heiligheid uitdrukkend

en heel oud

en uitgevoerd in de orante houding (Origenes)

het hagal rune teken (sneeuwkristalvorm)met haar afleidingen

en later na 1000 het latijnse kruis van lijden

heiliging werd lijden

en de volgende stap is harmonisch, gelukkig, heelzijnd Leven in een zoekende heelwordende mensen wereld

een oudeAfrikaanse zedenspreuk

Der Herr segne dich.

Er erfülle deine Füsse mit Tanz

und deine Arme mit Kraft.

Er erfülle dein Herz mit Zärtlichkeit

und deine Augen mit Lachen.

Er erfülle deine Ohren mit Musik

und deine Nase mit Wohlgerüchen.

Er erfülle deinen Mund mit Jubel

und dein Herz mit Freude.

Er schenke dir immer neu

die Gnade der Wüste:

Stille, frisches Wasser

und neue Hoffnung.

Er gebe uns allen immer neu die Kraft,

der Hoffnung ein Gesicht zu geben.

Es segne dich der Herr.

Aus Afrika 

"Siebenfacher Segen"

Segen der Erde mit dir.

Segen des Meeres mit dir.
Segen des Windes mit dir.
Segen der Bäume mit dir.
Seen des Wassers mit dir.
Segen der Felsen mit dir.
Segen der Sterne mit dir.
Siebenfacher Segen
komme über dein Haus
und über alles, was dir lieb ist.
Keltischer Segensspruch

actueel en oud: het 'perfide Albion'

'“Albion (Grieks: Ἀλβιών) is de oudst bekende naam voor de Britse eilanden of voor Groot-Brittannië. De term slaat echter meestal op Engeland alleen en komt al uit de 6e eeuw v.Chr. De naam zou, met de oudste naam van Ierland (Louernia), het eerst zijn geboekstaafd in de Massiliote Periplus, een kustbeschrijving die uit de Griekse kolonie Massalia (Marseille) stamt. Fragmenten daarvan werden aangehaald in de Ora Maritima van de Romeinse dichter Avienus uit de 4e eeuw n.Chr.

Het Gallo-Latijnse Albiōn is waarschijnlijk afkomstig van een Proto-Keltische stam *Alb-i̯en. De Romeinen brachten het in verband met het Latijnse woord albus (wit), daarmee verwijzend naar de witte krijtrotsen van Dover.

De term Albion leeft nog voort in de negatief te duiden uitdrukking 'het perfide Albion' (het verraderlijke Albion) waarin verontwaardiging doorklinkt over de manier waarop Engeland in het verleden politieke doeleinden trachtte te realiseren. De oorsprong hiervan is waarschijnlijk te vinden in een vers van de Franse dichter Augustin, Markies van Ximenes (1726-1817): 'Attaquons dans ses eaux la perfide Albion', dat ingang vond tijdens de Franse Revolutie.

Verwant met Albion is Alba, de Schots-Gaelische en Ierse naam voor Schotland”

Bron; Wikipedia

Out en tegelijk In

De Britse verdeeldheid in beeld (BBC). Geel is 'Remain', blauw is 'Leave'.

Een duidelijk beeld van de stemming. De oude Britten met de Wales voor en Schotland en Ierland tegen uittreding. Einde van een aere van Engelse 'lucht' en begin van een diversificatie van het continent. 

Europa was en blijft in essentie divers!