Het sterven van
m’n vader was voor mij een eerste diepere kennismaking met wat sterven op
subtiel geestelijk niveau plaats vindt.
Het sterven van
de materiele huls, het voertuig, het vleeshempt, kan synchroon lopen .
1. Een Lichtwezen/doodsengel dient zich aan
Dit lichtwezen,
in het westen de doodengel genaamd, komt
en benadert de te overlijden
persoon van achter tot het op het eind achter de persoon staat .
In m’n
aandachtsveld kwam dit wezen tien dagen voor het werkelijke overlijden en gaf
me aan snel naar het ouderlijk huis te gaan.
Het lichtwezen had meer haast dan m’n vaders persoonlijkheid en
zielswezen en ik haastte in de nacht van vrijdag op zaterdag naar de
Alblasserwaard.
Tijdens het
sterfproces bevindt dit lichtwezen zich bij het hoofdeind van de liggende
persoon en het beschermt het, ontkoppeld mede de verbindingen met deze
materiele dimensie en houdt indringers buiten.
Deze bevonden
zich steeds aan het voeteneinde, net als bij ons het onverwerkte onder onze
voeten zich kan bevinden of zoals je wilt in de aarde op een plek.
2. Eerste uittreding van lichtwezen en zweeft
boven lichaam
Zaterdagmorgen
was een aspect van vaders ziel al uit
het lichaam en zweefde boven zijn lijf.
In het projectieveld om hem heen verschenen zijn vader, moeder en reeds
overleden zusters en broers.
De tegenkrachten
waren aan zijn voeteneind gecenterd.
Het ontroerde me
het ontvangstcomité van de overleden ouderfamilie te ervaren dat in deze vroeg
18e eeuwse familie hof was grootgebracht. Iets wat wel bekend is uit de literatuur maar
het is ook de infobubbel om/in de persoonlijkheid van de stervenspersoon heen,
die wakker wordt, waar je je hele leven lang in hebt geïnvesteerd en nu je daarvan moet bevrijden.
Wij hebben zo het
idee dat de ziel opstijgt maar dat is maar één van de vele richtingen in de
derde dimensie en vooral bepaald door geloof, c.q. gedachten. verbinding was hier via hart
In de avond kwam
een groter wezen de tegenkrachten wat op de plek zetten en de ziel ging nu naar onderen. Zondagmorgen
was de ziel al in de bovenaarde en trekt
het verder de aarde in, de materie.
In het proces van
loslaten zie je dus eerst dat de persoonlijkheid zich weert met haar
oppervlakkig geloof om vervolgens te komen in een diepere zielslaag dat het
geloof heeft van richting de aarde in te gaan. Ons diepere wezen is gelukkig
richting/ruimte loos en komt in het non duale terecht, voorbij de derde
dimensie.
3. Hoofziel komt
Maandagmorgen
5.00 uur: Boven het lijf is een
lichtdeel lichaam en schuin daar boven
komt de ‘hoofdziel, zijn
groter lichtlichaam’ terug en legt
verbinding. Dit groter lichtlichaam kan direct wegreizen als het andere ziel aspekt
zijn werk heeft gedaan.
Duidelijk wordt
me dat het een afscheid dag kan zijn. Maar dat proces duurt nog zeker nog twee
dagen, daar m’n vader geen ster is van het loslaten van het materiele.
Dinsdagmorgen
rond 1.00 uur in de nacht. Het
bewustzijn van m’n vader is nu uit het lijf en zijn energielichaam doorleeft
nog het fysieke en zweeft merendeels boven het lichaam. Daarin komen al
projecties vrij van na staande familieleden.
Onder hem en bij
de voeten zijn de tegenkrachten en het onverwerkte dat hij mogelijk in een
andere incarnatie moet oplossen.
Een oud
onverwerkt stuk uit een vorig leven –eind 16e eeuw - zweeft in de boven sferen
die hij hier had met een plek in de buurt. Vaak incarneren mensen in de
omgeving van een onverwerktheid om dat weer onder ogen te zien.
En niet uitgeoefende
talenten, zijn larva (mv larve) blijven hangen en kunnen negatief worden, een
daemon. Bij mijn vader is dat het schrijvers schap, reizen, onder de mensen
zijn.
‘s Morgens zweeft
zijn lichaam boven het stoffelijke met aan beide zijden aan hoofd en voeten
einde een lichtwezen. Verder loslaten wordt tegengehouden door in lichaam
geprogrammeerde programma’s in voelen, emotie en denken.
De doodsengel
geeft aan dat hij alleen moet sterven en begeleiders geven aan dat ik hem kan
hepen bij het lossen. Zelf zegt hij; laat me gaan en help me. Diverse wensen
dus.
- Het fysieke
lichaam is alleen nog verbonden met een koord met het daarboven zwevende
lichtlichaam.
M’n vader durfde
in eerste instantie niet door deze ‘slang’ heen te gaan naar het licht. Hij had
moeite het materiele los te laten. Hij moet nu zelf deze angst overwinnen. Het lijkt op een omgekeerd geboorte proces
waarbij verzet om uit de bestaande situatie te komen een aspect is in het
loskomen. Van buiten moet dit aangestuurd worden daar we niet zelf
meer getraind zijn om bewust te sterven. Als materiele mensenzielen het niet
doen neemt de geestelijke wereld het over en is ook gaarne bereid samen te
werken.
zo makkelijk was het niet als hier wordt voorgesteld...
- Lichtlichaam is geheel los van het fysieke
Woensdagnacht: het lichtlichaam is los van het fysieke
lichaam en wat verder weg van het
stoffelijke huis en in deze ‘dark night of the soul’ moet hij alleen verder.
Dat vond plaats van na middernacht tot zijn sterven ongeveer negen uren later.
Een belangrijke
taak van mensen kan dan zijn dat tegenkrachten het nog tijdelijk levende
lichaam zonder aetherlicham willen overnemen. Kapers zijn er in onze dimensie
altijd op de kust.
alleen het fysieke contact gaf nog de mogelijkheid tot communicatie door bijvoorbeeld knijpen
Het lichaam ligt
er ontzield bij. Het lichaam en lichaam verbonden krachten wil nog blijven
voortleven en dat is ook de taak van
archeus. Doch zonder de goddelijke vonk is dat
relatief van korte duur.
- De laatste adem rond 9.50 uur. Als het wezen
boven is dan wordt het begroet door bekenden, om zo de overgang ‘aantrekkelijk’
te maken.
De doodengel is
nu bij het lichtlichaam
Een deelaspect van hoger zelf blijft bij het
ontzielde lijf
- Boven het
opgebaarde lichaam is een licht aspect met daarin een hoger bewustzijnsdeel van
m’n vader. Hij moet vervolgens nog enige tijd in die periode tot de begrafenis
bij het lichaam blijven om afscheid te nemen van zijn eigen materialiteit, de
‘nabestaanden’ en hen vooral bij te
staan.
Het is ontroerend
hoe anders deze communicatie is.
Het lichaam is
opgebaard in zijn geboortehuis in de voorkamer en kan door het raam worden
uitgedragen.
Thuis opgebaard
zijn heeft het voordeel dat nastaanden afscheid kunnen nemen van de stoffelijke
vorm.
M’n vriend Lantos adviseerde me bij de kist een
bos witte rozen te plaatsen en het eerste hoofdstuk van het Johannes Evangelie
te lezen.
Ook adviseerde hij op een afscheidsrede te maken
van de levensloop met zijn ook minder prettige zijden te verwoorden.
Tijdens de
afscheidsbijeenkomst in de kerk komen grote wezens op bezoek om te bezien hoe
de nagelatenen spreken, denken, voelen over de bekende .
Deze fase is
uitermate belangrijk daar de overleden geest door moet reizen en niet moet
blijven hangen bij nastaanden. Dat
verhinderd zijn verdere ontwikkeling.
De grote reis na de begrafenis
- Net wezen gaat
na de begrafenis op de grote reis. Grond van ons boerenland wordt over de kist
gegooid.
Begrafenissen
zijn voor mij steeds heel ontroerend en het enige doel van daarbij te zijn als
het lichaam zijn nieuwe bestemming krijgt in de aarde .
De ter aarde
legging is het werkelijke afscheid van het fysieke huis en het lichtwezen wordt
weggeleid.
In het geval van m’n vader
was hij ‘geketend’ om onverwerkte ervaringen onder ogen te moeten zien.
Goed afscheid
nemen is noodzakelijk
Om de ziel te
ontbinden en te voorkomen dat de overledene en jij karmisch negatief verbonden
blijft.
Misschien kun je
wat met dit verhaal. Mij is duidelijk dat het afscheid nemen verschillende
lagen heeft. De meeste betrokkenen hebben op persoonlijkheid vlak een moeizaam
proces dat voorkomt dat ze de overledene niet kunnen begeleiden in het subtiele
sterfproces.
Beklaag u niet over de kortheid van
het leven; er zijn meer mensen die te laat dan te vroeg sterven.
