Voorouderlijk koloniaal leed boven brengen, verzoenen en opnieuw lokaal opbouwen

Overal op de wereld hebben lokale gemeenschappen geleden van het geweld van 'invaders'. Ook in Nieuw-Zeeland. De bijgevoegde video gaat over het aangedane leed wat de Nieuw Zeelandse overheid in 1916 heeft gedaan met een lokale gemeenschap, die geleid werd door een visionaire Maori man Rua Kenana Hepetipa (1869–1937).

Hij had een visie om  een gemeenschap te stichten daar waar hij een diamant in de lucht zacht aan de voet een heilige berg Maungapōhatu, van Ngāi Tūhoe, in the Urewera. 

In times long ago, when gods walked the earth and men possessed strange powers, there lived a woman called Hine-pūkohu-rangi, the personification of mist and fog. Her younger sister was Hine-wai, the personification of light, misty rain. It was Hine-pūkohu-rangi who enticed Te Maunga (the mountain) to earth. From their union came Pōtiki I, the ancestor of Ngā Pōtiki, one of the tribes occupying the land before the arrival of the Mataatua canoe. And so Tūhoe claim they are descended from their environment: the rugged bush ranges of the Urewera and the white mist clouds that cover them.

Hij noemde zichzelf Te Mihaia Hou, de Nieuwe Messias en nam op zich als opvolger van Hepetipa (Hephzibah) om hun oorspronkelijke land dat hen rechtens toebehoorde, terug te nemen. 

Deze zelfvoorzienende gemeenschap groeide uit tot meer dan 1000 mensen, die hij zag als het nieuwe Jerusalem met zijn eigen tempel.

He was a man well ahead of his time, building his peaceful community on three core values: kotahitanga, environmental wellness and whakapono.

This movement came in the midst of land confiscations, increasing depression, poverty and sickness.

"He was able to shine a light for people and gather them here as a refuge place."

Het zinde de overheid niet een zelfstandige pacifistisch levende gemeenschap in haar midden die geen soldaten voor de oorlog gaf. Op het laatst hebben zeventig politie Officieren deze gemeenschap overvallen die hun gasten in vrede ontvangen wilden maar kogels als cadeau kregen. Twee doden vielen en de gemeenschap werd geterroriseerd en vrouwen verkracht. En de bindende leider afgevoerd en naar een werkkamp verbannen. De gemeenschap viel uiteen en werd gechristianiseerd.

In 2017 heeft de Nieuw Zeelandse overheid een verzoening ritueel geregeld en het is ontroerend om te zien hoe dat goed kan gaan. Nu is het weer de tijd dat deze groep Oerbevolking  hun transgeneratieve traumata verwerken en hun gemeenschap ter plaatse weer kunnen opbouwen gebaseerd op duurzaamheid, saamhorigheid, spiritualiteit en verbondenheid met hun voorouders. Iets wat wij in Nederland niet meer kennen uit eerbetoon aan onze eigen voorouders en te verzoenen het hun aangedane leed door bijvoorbeeld de Hollanders aan de Friezen, Groningers en Drenten. In onze eigen harten kunnen we ons nu wel persoonlijk verzoenen met het door iemand persoonlijk aangedaan leed in het ziele verleden. En het eren van de voorouderlijke heilige plekken die in Nederland in veelheid nog aanwezig zijn en echte subtiele kwaliteit hebben!

Kijk naar deze Nieuw-Zeelandse  documentaire:

https://www.newshub.co.nz/home/shows/2019/12/restoring-t-hoe-prophet-rua-k-nana-s-legacy.html?fbclid=IwAR1xKrjuNZ2ctLdxuLjyQPnxwJmEDnuqkOHUZCZxiEr-A-3q2z2t5w5xYQs  

Met dank aan m’n vriend Matthew Donn!!

 arohanui (love)

eer methode

eens samen

Jagerskampplaats bij Kampen op cultusgrond?

In het kader van het project Ruimte voor de Rivier, dat als doel heeft om de IJssel een groter stroomgebied te geven. Ten zuiden van Kampen vinden hiervoor grootschalige werkzaamheden plaats. Het archeologisch onderzoek valt binnen het project Kampen-Reevediep.

Direct ten zuiden van de stad Kampen ligt een oude stroomvallei van (een voorloper van) de IJssel. Ten westen van deze oude rivierloop ligt een langgerekte zandrug.

Veruit de meeste vondsten zijn te dateren tussen grofweg 9000 en 5000 vóór onze jaartelling. Dat is een periode die archeologen de middensteentijd noemen, ofwel het Mesolithicum.

Op die locatie was een groot dekzandplateau gelegen, een ideale vestigingslocatie. Net ten oosten van het plateau was een laagte waarin een voorloper van de IJssel gestroomd heeft. Daarmee waren op het dekzandplateau in de steentijd voor jagers en verzamelaars alle gunstige omstandigheden aanwezig om juist daar te bivakkeren: hoog en droog, maar wel in de buurt van (drink-)water en diverse milieus waar voedsel verzameld kon worden.

Ruim achthonderd kuilen zijn inmiddels aangetroffen. Deze kuilen worden vaker op Mesolithische vindplaatsen boven de grote rivieren aangetroffen. In het zuiden van ons land komt dit verschijnsel niet voor. De kuilen van vindplaats 9 hebben een afgeronde of ovale vorm, met een gemiddelde diameter van 50 centimeter en zijn circa 80 centimeter diep. Maar uitschieters met een diepte tot 120 centimeter zijn ook opgetekend. De vulling van de kuilen bevat veel houtskool. Om deze reden wordt dit verschijnsel ook wel kuilhaard genoemd. De functie is echter niet zo eenduidig als de naam doet vermoeden. Eerder uitgevoerd onderzoek wijst naar de productie van teer of pek (voor het vastzetten van de vuurstenen werktuigen in speren en pijlen), maar er zijn ook sporen van voedselbereiding aangetroffen in de vullingen van de kuilen.

De dateringen lopen zeer uiteen. Deze kuilen zijn aangelegd vanaf de laatste fase van het Vroegmesolithicum (8800-7100 voor Christus) tot aan de laatste fase van het Laatmesolithicum (6450-4900 voor Christus). Aan de hand van dit chronologisch kader kan worden herleid dat de kuilen over een periode van ruim tweeduizend jaar zijn aangelegd, hetgeen het grote aantal in een ander daglicht plaatst. Sommige kuilen liggen solitair, andere gepaard, of in opvallende configuraties, zoals een halve ronding, driehoek, of rechte lijn. Enkele configuraties komen op meerdere plaatsen op het onderzoeksterrein voor en zijn ook herkend bij andere prehistorische vindplaatsen, ook in de nabije omgeving, zoals de reeds genoemde Hanzelijn of het Dronten-onderzoek. Andere zones bestaan uit een rommelig geheel van dicht opeen geplaatste kuilhaarden.

Commentaar

Jagers-verzamelaars hadden ook hun vaste bezoekpunten in hun grote landschap. Bekend is de Hondsrug in Drenthe  als hemelse voorstelling van de Melkweg .

Schijnbaar lag zo’n bezoekpunt ook bij Kampen dat tenminste meer dan 2000 jaar door de trekkende mens werd bezocht. Deze vrijwel geheel buiten levende mensen hadden ook hun rituelen in relatie met het landschap en de sterren. Mijn stelling is dat de vuurkuilen rituele kuilen zijn en verband houden met offerrituelen bij de komst van prooidieren op de grote trek. Positionering t.o.v. iets en verblijf op subtiele kwaliteitspunten is altijd een belangrijk geomantisch fenomeen geweest bij de mens. De in lijn bevindende vuurkuilen bevinden zich bij Kampen op een belangrijk uitstroom punt van de aarde -zogenaamde warme plekken- en een driehoekige structuur op een instroom punt.

Bijzonder interessant is de aanwezigheid van hutsporen van een semi permanent verblijf dat tijdens de trekfasen bezocht werd. Geomantisch onderzoek ter plaatse kan een geheel nieuw licht geven over de plaatskeuze factoren van de Oermens.

Bron: Nieuw licht op de prehistorie van Kampen, Marcel J.L.T.Niekus, 2018, Kamper Almanak. Cultuurhistorisch Jaarboek.

wat heb je echt nodig in deze super consumptieve Koop-weg-goottijd

eindelijk een land waar de berggeesten niet beklommen mogen worden!

In Bhutan dürfen die Berge ab einer Höhe von 6000 Metern nicht mehr betreten werden. Von da an wohnen die Götter, glaubt man.
Wintersporters in Europa dienen zich meer te houden aan de regels van de bergen!

niets blijft verborgen

Y. schreef me  het volgende:

'Overigens wordt bij gebruik van een smart phone echt alles wat je doet (elke letter die je typt, elke beweging die je maakt, elk woord dat je spreekt, elk belletje, sms'je en mailtje) vastgelegd, door 
1.  providers (die zijn verplicht vanuit de overheid gegevens vast te leggen EN te bewaren), 
2. door de maker van het toestel en via dat kanaal met regering van dat land en overige onbekende instanties  
en 3.door Google en bij iPhone door Apple. 
En 4. bij de makers van aantal apps."

Ze doen eigenlijk niets anders dan de Grote Werkelijkheid waarin al onze daden, gedachten, wensen, worden vastgelegd en we het weer in de tijd zelf tegenkomen.

De werkelijkheid is rauw, was heel rauw maar wat komt op ons af?

"Dit weekeinde verscheen een peiling onder leden van de Duitse anti-immigratiepartij AfD. 87 procent vindt dat er te veel buitenlanders zijn, 75 procent wijst het democratische systeem af, 42 procent wil een sterke man als Führer, 15 procent gelooft dat de geallieerden de 'Auschwitz-leugen' de wereld in hebben geholpen."

Bron: STEVO AKKERMAN, in Trouw vandaag

nb. AFD wordt de tweede sterkste partij in Duitsland

Gisteren was ik bij een Duitse vriend B op bezoek in de hoofdplaats Wunsiedel. Een plaats die schijnbaar voor eeuwig is verbonden met de begraafplaats van de Duitse oorlogsmisdadiger Rudolf Hess, die lange tijd een Nazi pelgrimsplek was toen het graf er nog was.

B is bezig het verleden van zijn vader in kaart te brengen op basis van de spaarzame gegevens in zijn soldatenboekje. Zijn vader heeft de hele N.S.-geschiedenis in Duitsland meegemaakt en was 19 toen de oorlog begon. Als Weermacht soldaat in Frankrijk en vervolgens naar het oostfront. De vader van B. kan vanuit een bepaald perspectief een oorlogsmisdadiger worden genoemd daar hij als officier de gruweldaden onder ogen heeft gezien tegen het Slavische en Joodse ras. Rassen waar het Germaanse zich nog lang niet mee heeft verzoend.  B’s vader heeft de oorlog overleefd en ook nog in een Russisch werkkamp moeten boeten. Ze moesten in de Siberische bossen werken en bij minus 30 graden was het theoretisch ijsvrij. B. zijn vader had een baard die als thermometer diende daar het bij die temperatuur wit uitsloeg. De kampleiding overtrad de temperatuurregel vaak daar de temperatuurmeters bewust kapot werden gemaakt om de agressors dubbel te laten boeten. Hij overleefde deze oostreis en thuis was hij onbenaderbaar voor zijn zoon. Wat hij ook vroeg, hij kreeg geen antwoord van de verstilde man vol onverwerkte herinneringen. Nu zoekt de zoon antwoord op zijn vader agressor en slachtoffer rol en elke dag duikt hij nu in het internet archief om de plaatsen te bezoeken, het persoonlijk te herbeleven en te documenteren in een groot boek. Als dr. In de historie is hem dat wel toevertrouwd. Hij vertelt ook dat hij na zijn herseninfarct anders in het leven is gaan staan. Als reservist had hij in het leger de leiding over duizend man, een brigade, en had de keus om naar Irak te gaan maar deed dat niet. De verhouding met zijn pacifistische zoon veranderde daar ook door.  

Nog steeds valt het hem moeilijk af om emoties als verdriet te tonen en verwerkt schriftelijk integer de gruweldaden van zijn voorgeslacht, het familiekarma. Hoe weinig doen hem dit na?

We praten over de oorlog wat dat deed met mijn familie. Grootvader boer had een varken geslacht en moest naar het SS-kamp in Vugt. Vermagerd en stil kwam hij terug. Mijn vader werd ook in Vugt geplaatst omdat hij als puber een neergestort vliegtuig had bezocht en natuurlijk wat had meegenomen. Zijn broer was in de oorlog ingekapseld geworden en bij de Waffen SS gegaan en nooit is meer iets van hem gehoord, gesneuveld naar men aanneemt of een andere identiteit aangenomen? Het moet mijn voorgeslacht pijn hebben gedaan dat ik wat heb met Duitsland en daar nu deels woon. Dat familie karma heb ik verwerkt en verwerk nu hier oude vorig leven traumatieken.

Daar zitten we dan, een Canadees die enige weken bij me op bezoek is en twee broers van zijn opa heeft verloren bij de Canadian Royal Air Force, een man die het gruwelijke verleden van zijn vader verwerkt en een man die anders dan zijn familie de vijand opzocht en er ging wonen. Alle drie zijn we innerlijk krijgers en verwerken elk op de eigen wijze de gruwelijkheden van het verleden. De Canadees onbewust in zijn dromen, B via zijn vaders soldatenboekje en ik? Mijn beste vriend heeft vorige week een dubbele tia gehad en een herseninfarct. Ik zie dat ik hem in een vorig Viking leven een doodsslag heb gegeven op de TIA-plek van de monnik op Holy Island in Schotland. We hebben elkaar al lang vergeven maar wonder boven wonder mag hij maandag weer naar huis! Ook dat onverwerkte vorig leven trauma heeft hij weer overleefd. Wat bewust maken kan doen!

De oorlogen zijn in het Duitse nog lang, nog lang, nog lang niet verwerkt en de agressorkop duikt weer op. Het wil verwerkt worden en geef ze de tijd maar weet ook dat het grote Krachten zijn die mensen meetrekken.

Als we afscheid nemen lopen we nog even langs de kleine Kerstmarkt in het centrum: gemoedelijk maar achter de stilte rommelt het. Oude rommel in een nieuw jasje.

The principle of life and the principle of death constantly manifest themselves throughout all of nature and, consequently, in human beings too. As soon as a foetus is formed within a mother’s womb, the principle of death begins to fight against the principle of life. Its action is limited at first – it is the spirit that triumphs. But later on, once the spirit has succeeded in carrying out its projects within a person, it gradually leaves their body. Everything that is born must die, this is a law. It is impossible to conquer the principle of destruction, but we are not obliged to submit to it. When old age is upon us, when we lose our strength and our physical means, we must tell ourselves that now, more than ever, is the time to seek out other activities. For there are always other tasks and other sources of joy for those who know how to dig deep within themselves in order to bring forth their spiritual energy, and this energy is boundless. »

Omraam Mikhael Aivanhov