Een interessante ontmoeting bracht me tot een
ander inzicht. Ongeveer vijftien
tot twintig jaar geleden was ik in
Brabant bij mensen voor een huisonderzoek. Een lokale wichelroedeloper kon een
wat hij waterader noemde niet ‘stilleggen’. Ik herinner me nog dat het niet
ging om een waterader maar om een krachtiger fenomeen, een watervoerende
aardbreuk. Toen al had ik de strategie om het niet ‘stil te leggen’ maar om er
mee te communiceren en dat lukte in positieve zin, dat de stralingsbron zich
verplaatste.
Nu
kwam ik weer in contact met deze ‘waterzoeker’ die als 81 jaar oude man
nog af en toe ‘wateraders stillegt, weghaalt door op een voor hem juiste plek
een koperen ring te leggen met de opening naar het noorden’ Oude magie. Hij
vermeldt er wel bij dat het hem energie kost en hij al een hartinfarct heeft
gehad. Bekend is dat als je je bezig houdt met subtiele natuurkrachten het je ‘besmet’; het raakt je
energetisch en je raakt levensenergie kwijt, of het gaat je zelfs geheel bezetten. Deze oudere
waterzoeker heeft het zo rond 1952 geleerd van een Roosendaalse kaasboer en het
leggen van ringen weer van iemand
anders. Steeds zag hij het en kon
het ook. Je hoort dat veel in
bepaalde kringen dat ze het kunstje van iemand in een korte tijd hebben geleerd. En deze wateraderzoeker heeft vele
levens aangenamer gemaakt door het stilleggen; kinderen konden weer slapen,
ziekten verdwenen en dieren werden weer gezond.
Nu was ik bij z’n schoonzoon die “geweldig
last had van een waterader; elke keer als je wat beweegt in het huis komt de
stilgelegde waterader weer terug.”. In het huis waren volgens de waterzoekers
twee kruisende wateraders en hij had op beide al een koperen ring gelegd. Verdorie hij is nog steeds aan het bestrijden,
dacht ik en zag dat het weer ging om twee kruisende watervoerende breuklijnen,
die elkaars tegenpool zijn In de
ene zat een waterdraak en in de andere een vuurdraak die behoorlijk boos was
omdat hij werd gecontroleerd. Ik
adviseerde de waterzoeker ondermeer om de beide koperen ringen weg te halen en
dat gedaan hebbende gingen de uitstralingen weg. De strijd aangaan met
natuurkrachten is het slechtste advies.
De schoonzoon die ‘last had van de wateraders had een emotioneel
probleem en intern vocht hij ook met z’n emoties. Zo subtiel buiten zo subtiel binnen. Het zal nog langs duren voordat in de
volksmond herkent wordt dat de aarde meer straalt dan ‘aardstralen’ en dat
wateraders niet alleen negatief kunnen zijn.
