De mystici van
het zuidelijke Christendom waren meester in het om/verdraaien van de
werkelijkheid. Het passen in hun verhaal in die van de oude verhalen en mythen van het Noorden en
deze op te leggen met hun andere
Mindset. aan de lokale culturen.
De eigen sterk
Natuur verbonden wijsheid van het Noorden, gebaseerd op sterke Oer-verbondenheid
van stamplek, voorouder tradities en subtiele natuurverbondenheid werd de eenzijdige (on)mind-wijsheid van het
zuiden, en uitgewerkt in gekunstelde
constructies van mengingen van beiden. Omkeringen zijn bekend bij
cultuurwisselingen. De noordelijke Godheid werd een zuidelijke christelijke
heilige. De lichtreligie van het zuiden werd ingepast in zeer seizoen verbonden
tradities van de duister/donker religie momentum
van het noorden. Het is jammer dat de decentrale Charteriaanse sterk esoterisch
georiënteerde integrerende tradities het verloren hebben van de Rome macht
denkende centralisten met hun exoterisme. Nog steeds is daar in Europa een sterke dualiteit tussen beide
machtspolen met een nog winnende overheersing van het centralisme.
Het is waar dat in de Nikolaas traditie offer
(schoen/klomp), haard (vuur, vrouwelijke plaats van transformatie, schoorsteen;
verticale verbinding van aarde met kosmos) past bij de oude universele riten. Ook de dualiteit van
licht (witte oude ‘goedeman) en zwarte ‘kwade’ jonge ‘helpers’ die de
uitvoerders zijn van het op inzicht gebaseerd
moralistische denkpatronen over menselijk goed en kwaad. Interessant dat de moraliteit echter alleen
voor kinderen van toepassing is en niet voor de andere leeftijdsgroepen!
Echter in deze
periode is de Zwarte kracht wel Waarachtig presenter dan het ogenschijnlijke
kleinere licht en is de leidSter. Hier in mijn landelijke huis in het
Fichtelgebirge merk ik dat al sinds begin November de Oer vrouwelijke Percht boven de aarde is
gekomen en interessant is om te ontmoeten. Niet het licht in de vorm van een
oude wijze christelijke baardheilige staat dan centraal maar de oude wijze Oer
Vrouwe verpersoonlijkt niet in Margaretha maar in Catharina.
Oer is in zoverre
juist dat er sprake is van Natuurgevenheden in de vorm van lange donkere
nachten waarin andere krachten wakker worden. Het najaar’ de tijd van de
afbraak voor de opbouw, de tijd van de wijsheid/transformatie/overgang/loslaten
of zo je wil ‘sterven’, et eren van de zwarte krachten en zwarte plaatsen. De
christelijke jaarcyclus start in december in de nacht, het donker voor de
bevruchting van de 21te December en juist omgezet in de geboorte van een kind.
De traditionele
noordelijke religie stond geheel dichter bij de cyclussen van de Grote Natuur.
Het zuiden stond dicht bij de Mensontwikkeling van het IK wakker worden en werd
wel juist gebracht door het voorbeeld van een wakker geworden
persoonsaanbidding van de ingewijde Jezus, die zijn goddelijkheid herkende en leefde/deelde.
Helaas is de
mensontwikkeling later alleen sterk geMindiniseerd
van verboden met een kleinere eercyclus
vanaf de 21ste December (de geboorte) tot sterven in het voorjaar. Onze cultuur
is nog steeds in de ban van dit groei denken
en vergeet de zomer, herfst. Het Christendom en de daarin be/doorsmette christelijke westerse
witte cultuur heeft de zomer uitgedrukt in materieel hedonisme en het najaar,
hoogtij en sterven en nog steeds moeite
met de Oerkracht destructie, het andere van de dualiteit. Het komt nu op ons Werkelijke pad dat wat we
negeren, veroordelen, controleren; de IS kracht.
Het past bij deze
tijd om Oud en Nieuw wel te herkennen in deze dualiteiten werkelijkheid, te
mengen, en daaraan voorbij de Aller nieuwste stromingen in de grote Natuur te herkennen.
Blijf je hangen in de traditie dan verlies je het contact met het werkelijke
Nu, dat eigenlijk veel interessanter is dan de oude verhalen, de oude
tradities, inclusief de joodse stamreligie dat we nu abusievelijk christendom
noemen. De Grote Natuur leeft voort en heeft steeds nieuwe verassingen en stroom daarin mee! Helaas leeft de meerderheid van de mensen in
stedelijke sferen waardoor het werkelijke contact met de grote Natuur is komen
te vervallen en je deelgenoot blijft zijn van de menselijke poel. Zoek met je
kinderen in deze tijd een stuk natuur op
en ontmoet weer het momentum van het jaar los van de vele menselijke tijden
onzin en leer ze de eigentijdse lessen van komen en gaan.
