17e eeuws Bouwgroepteken in eigen boerderij gevonden

Rosicrucian Baumeister Gruppe in Schirnding nach Dreißigjährige Krieg; Quadrat mit Dreieck, Kreis nicht sichtbar

Baumeister Zeigen 1670 in Schirnding

dirk van den dool

laat geen Levens sporen achter

Super gedragsverslaving aan smartphones

“Hoeveel uur per dag breng jij door op je smartphone? De helft van ons is verslaafd aan gedrag dat bestaat dankzij technologie, zoals gamen, mailen en sociale media. Dat legt psycholoog Adam Alter overtuigend uit in het boek Superverslavend. En ja, dat is slecht nieuws voor ons functioneren in de echte wereld.

Vliegtuigstand

Sinds 15 juni 2017 kan de Europese toerist kosteloos gebruik maken van internet in andere EU-landen. “Roam like at home”, luidt het Brussels marketingjargon, genoemd in de Volkskrant. Zouden deze verruimde mobiele mogelijkheden meewerken aan de gedragsverslaving in het buitenland, of zetten de vakantiegangers de smartphone toch regelmatig op vliegtuigstand?

Waren in de jaren zestig alleen sommige mensen niet weg te slaan bij sigaretten, alcohol en drugs, tegenwoordig zijn verslaafden geen aparte groep meer. Nu is de grote massa verslaafd. Het gaat dan niet om middelenverslaving, maar om gedragsverslaving aan smartphones, shoppen, internet, sporten of gamen.

De eerste tekenen van een crisis zijn er al, volgens Adam Alter, universitair hoofddocent marketing en psychologie aan New York University. In zijn nieuwe boek Superverslavend zet hij uiteen hoe technologie ervoor ontworpen is om zo verslavend mogelijk te zijn en consumenten in de val te lokken.

De helft van de mensen in de ontwikkelde landen is verslaafd aan iets, meestal een bepaald gedrag.

Drugsdealers

Al in het voorwoord bezorgt Alter je een ongemakkelijk gevoel bij nieuwe technologie. De mensen die de tech produceren prijzen met groot spektakel hun producten aan, maar blijven er zelf bij weg. Iedereen zou een iPad moeten hebben, aldus wijlen Steve Jobs in 2010, toen het apparaat gelanceerd werd. Maar zijn eigen kinderen? Die gebruikten de apparaten niet. Alsof ontwerpers de hoofdregels van drugsdealers hanteren, schrijft Alter. “Word nooit high van je eigen handel.”

Na het voorwoord duurt het even voor technologie weer in beeld komt. Je moet eerst weten hoe verslaving tot stand komt, en daar trekt de auteur een paar hoofdstukken voor uit. Gedragsverslaving lijkt erg op een middelenverslaving. Drugs en gedrag stimuleren hetzelfde beloningscentrum in de hersenen, alleen doen drugs dat krachtiger.

Bij elk genot, zoals seks of eten, komt in verschillende gebieden diep in het brein de chemische stof dopamine vrij, wat een intense golf van genot produceert zodra het bindt aan specifieke eiwitten in de hersenen. Bij bepaalde stoffen of ervaringen, zoals heroïne en gamen, slaat de dopamineproductie op hol. Maar dopamine is niet het enige ingrediënt voor verslaving. Vooral de situatie is bepalend. “Het middel of het gedrag is op zich niet verslavend, wél als we het als zalf voor onze psychologische wonden gaan gebruiken”, legt Alter uit. Zijn punt is dat onder bepaalde omstandigheden, iedereen verslaafd kan raken. Ook jij.

Er wordt veel onderzoek gedaan naar hoe kinderen reageren op overdadig gebruik van technologie.

Afgeleide kinderen

Superverslavend laat je nadenken over je eigen gedrag. Het eerste wat ik ’s ochtends doe als de wekker op mijn smartphone afgaat, is alle berichtjes en notificaties doornemen. Het is ook het laatste wat ik doe voor ik naar bed ga; misschien is er nog mail binnengekomen. Nou en? zou je kunnen inbrengen. Als de helft van de mensen in de ontwikkelde landen verslingerd is aan een bepaald gedrag, zoals sociale media of de game World of Warcraft, dan is dat maar zo. Dan is de smartphone maar een verlengstuk van onze hersenen. Wat is daar erg aan? Het probleem is toch iets groter dan we doorhebben. Aan de hand van een oneindige reeks verhalen van verslaafden, onderzoeksresultaten en interviews met wetenschappers en ontwerpers, schetst Alter een verontrustend beeld van overdadig gebruik van technologie.

Kennismaken met de digitale wereld begint al op jonge leeftijd. Onderzoek laat zien dat ouders die constant hun mobiel checken, schade aanrichten bij jonge kinderen. Zuigelingen volgen instinctief de oogbewegingen van hun ouders. Afgeleide ouders creëren afgeleide kinderen, omdat kinderen via hun ouders leren hun aandacht er niet bij te houden. En aandacht is juist zo belangrijk voor taalverwerving, probleemoplossend denken en andere mijlpalen in de ontwikkeling.

Nog een voorbeeld. Kinderen die er vooral online vriendschappen op nahouden, zijn slechter in het peilen van emotionele signalen. En ook volwassenen betalen een prijs. Netflix laat mensen met zijn cliffhangers eindeloos doorkijken. Trackers zoals Fitbit maken dat de drager al snel obsessief omgaat met het aantal stappen en kilocalorieën op het schermpje. Op die manier ben je altijd bezig met het najagen van doelen, zonder te genieten van het succes.

Alter noemt de like-knop op Facebook ‘de eerste digitale drug die onze cultuur beheerst’.

Legale heroïne

Het begon met de fruitmachine in de gokhal. Niks meer dan elektronische morfine, volgens Alter. Facebook-likes? Ze vormen de eerste digitale drug die onze cultuur beheerst. De auteur windt er geen doekjes om. Al lezend krijg je de indruk dat we afstevenen op een ramp, een wereld waarin mensen niet meer weten hoe ze met elkaar moeten omgaan. Facebook, World of Warcraft en Instagram zijn nog maar het begin. Virtual reality komt eraan. Of zoals de auteur het noemt: ‘legale heroïne, onze volgende harddrug’.

In het nawoord brengt hij gelukkig een nuancerende noot: technologie op zichzelf is niet goed of slecht. Het is eveneens een verrijking van het leven; dankzij Skype kunnen we videobellen met familie aan de andere kant van de wereld, en voor sommigen werkt een tracker motiverend om toch een uurtje per dag te bewegen.

Afzweren van technologie is dus niet de oplossing. Wat wel? Volgens Alter moeten we een goed uitgedachte omgeving creëren om gedragsverslaving te weerstaan. Mailaccounts van het werk platleggen ‘s nachts. Kinderen onder toezicht blootstellen aan beeldschermen. Ethische regels opstellen voor het ontwerpen van technologie. Sociale media ontwerpen zonder cijfermatige feedback zoals ‘likes’. En een hele simpele: niet altijd je telefoon binnen handbereik hebben. Dat advies neem ik vast ter harte. Die telefoon verdwijnt van mijn bureau tijdens het werk.”

 Maven Publishing

Adam Alter, Superverslavend – waarom smartphones, apps en social media zo verslavend zijn en wat je eraan kunt doen, Maven Publishing, 350 blz., €21,00.

Bron; https://www.nemokennislink.nl/publicaties/grote-kans-dat-jij-verslaafd-bent-aan-je-smartphone?utm_medium=email&utm_campaign=Nieuwsbrief%204%20augustus%202017%20-%20Waar%20komen%20jouw%20nachtmerries%20vandaan&utm_content=Nieuwsbrief%204%20augustus%202017%20-%20Waar%20komen%20jouw%20nachtmerries%20vandaan+CID_71899f7bd672807f98ab0fd7dff20b9c&utm_source=Email%20marketing%20software&utm_term=Grote%20kans%20dat%20jij%20verslaafd%20bent%20aan%20je%20smartphone

Geaard Verankerd Wereldwezen dat verder reist.

De VS wordt momenteel geteisterd door een politieke storm geleid door uiterlijk sterk conservatieve gefrustreerde witte mensen. Een voormalig wereld dominant land met een actuele culturele, politieke en niet te vergeten milieucrisis.  Ook een land met een lange strijd tussen de rassen, dat naar het zich nu laat aanzien nog niet is uitgewoed. Het politiek dominante republikeinse kiezen van binnen de eigen grenzen houden van de aandacht en vooral het kapitalistische eigen belang is op zich niet slecht doch geeft wel een nieuw gezicht aan een specifieke eigen landsbelang, de landetniciteit.

Het ware gezicht van de VS cultuur komt dus nu meer aan de oppervlakte en dat is gezond makend. Hier in Europa is te lang geleund aan deze schijnbare grote broer met een totaal andere recente ontwikkelings geschiedenis  dan het veel oudere Moeder Europa.

Mijn hele leven ben ik gefascineerd geweest door de grote lokaliteiten verschillen in dit kleine Nederlandje, geologisch, cultureel, en ook subtiel en ben als het ware nog steeds op ontdekkingsreis in eigen land.

Dit herkennen van de Nederlandse ‘landwortels’ is en blijft voor mij een interesse- en studieveld.

Nu ontkom je er overigens niet aan dat je door geboorte ook tot een bepaalde bloedlijn, ‘ras’, etnische groep/aard, volksgeest  behoort, je ‘aardwortels’.

Studie van familielijnen in fysieke en spirituele zin is ook een belangrijk onderzoekveld dat ik lang heb bewandeld.  Ook de ziel(en) ontwikkelingslijn geeft inzicht in de aard van wie je bent en wat maakt dat je op dat moment, in dat gebied, in die groep, in die familie bent geboren. Het geheel heeft je als het ware daar op dat moment in die omstandigheden geplaatst om met je gegeven talenten te werken.

Als ik jonge mensen vraag  over hun kennis van hun ‘land en aardwortels’ is hun antwoord bedroevend weinig. Meegaan met de actuele dominante algemene culturele wereld stroom is belangrijker dan zelf reflectie, zelf onderzoek naar wat maakt dat ik zo ben en in die omstandigheden op die plek geboren ben.

Elk mens heeft wortels, genetisch, cultureel en spiritueel  en die identiteit kunnen we delen.

Het is voor velen helaas nog te ongemakkelijk om te leven vanuit het geheel en dat te aarden in de lokaliteit, los van de tirannie van de meerderheid.

Tolerantie van pluralisme en respect voor het andere zijn nieuwe waarden.

De Princeton filosoof Kwame Anthony Appiah's  schreef  recent 'The Ethics of Identity': A Rooted Cosmopolitan. Een interessante thema dat ik liever als ‘geworteld Planeetzijn’ verwoord. Immers ons uiterlijk systeem heeft een planeetlichaam, aangepast aan de lokaliteit  doch het innerlijk is meer Universeel geïdentificeerd dan je beseft.

Ik onderschrijf zijn tot slot nog zijn wens: “Making the world better bij making local places better”!

Ik heb in Giessenburg gedaan en nu ook in Schirnding.