dinsdag 5 maart 2019

post Roslin


In dit leven herken ik als man het vrouwelijke in me vorm te geven, niet meer in het uiterlijke een relatie te zoeken maar van binnen het kind te laten geboren zijnde, mogelijk elk jaar weer.
En de oude subtiele wegen te lossen, die afgerond worden, met haar sporen in het landschap en die te bevrijden uit haar oude hypnose, door mensen bekrachtigde situaties.

Het proces van herkenning van oude stukken is een mooie weg.

Donderdag wees hij op ‘een mes in m’n keel’ die bestond uit een ‘vrijwillige’ offering op de Roslinplek. Immers deze plek was al een oude cultusplek en oude culturen hebben daar ook hun eigentijdse riten gedaan., zoals de Keltische.
Elk jaar werd in de tempelieren na fase van het 15e eeuwse Roslin tijdens de bouw van hun kapel een mensenoffer uit eigen kring gemaakt van één van de ‘ingewijden’. Een zelfoffering, je geven aan een heiligdom, in dit geval een nieuw bouwwerk, een tempel, is een hele oude traditie.
Plekken kunnen daar ook aan gewend raken, verslaafd en worden zuur/boos als ze het niet meer krijgen. Daarom moest dat nu omgedraaid worden.

In elk geval werden in Roslin bij de bouw, zwarte missen gehouden, de tegenpool van het licht geëerd deels uit eigen belang en deels ook passend in de tijdsgeest om meer in het zwart, het duister te gaan waar je als je niet uit kijkt, in kunt blijven steken incarnaties lang. De bouwgroep zette het lichte neer en de ritualisten verbonden zich met de tegenpool, de anti materie, de anti schepping, het zwarte gat.
Be aware of your path!

met Dank aan de medebroeders
die elkaar elke tijd weer vinden en elkaar ondersteunen
en de plek Roslin: ontdek daar je eigen pad


waar...heen..


zondag 3 maart 2019

‘His Story’ en ‘Her story’ van Roslin tempel in Schotland

De ‘kapel van Rosslyn’ ligt dicht bij Edinburgh in Schotland, vlak naast het kasteel Roslin van de baronnen van Roslin. Het is een van de meest bijzondere bouwwerken in de westelijke wereld en gebouwd na de kathedralenhoogbouw tijd.
Een verhaal over de Roslin kapel in Schotland met wat persoonlijke belevenissen



Bouw en bouwheer
In ongeveer 1441-1484 werd begonnen met de aanvang van de bouw van de kapel om na de dood van de bouwer William St. Clair in 1484,  11e Baron van Roslin  en prins van Orkney nooit meer te worden afgemaakt.
baron van Rosslyn.   De kapel werd in 1446 gewijd aan de apostel Mattheus. Het stift voorzag in toelagen voor een proost, zes kanunniken en twee zangers.
De kapel verviel en niemand had er meer veel aandacht voor behalve de enkele onderzoeker van kerkelijke of esoterische mysteries: Rosslyn kapel was afwijkend gebouwd en niet in overeenstemming met de Gotische patronen van haar tijd. Ook bevonden zich nogal wat raadselachtige afbeeldingen en sculpturen in de kapel.


Bouwheer William overleed in 1484 en werd bijgezet in de onvoltooide kapel –het hoofd van het kruis- dat gepland was als een kruiskapel en volgens sommigen naar het ontwerp van de derde joodse tempel in Jerusalem onder Herodus.  Zijn zoon Oliver volgde hem op als baron van Rosslyn. maar zette de bouw niet voort; hij voorzag enkel het reeds gebouwde koor van een dak. In 1571 kon het stift de proost en kanunniken niet meer onderhouden, omdat de opbrengsten hem werden ontnomen door de aanhangers van de reformatie  De baron uit deze tijd, Oliver St Clair, bleef rooms-katholiek en kreeg meerdere malen de opdracht om de altaren uit de kapel te verwijderen. Eind augustus 1592 waren de altaren verwijderd; de kapel werd niet meer gebruikt voor religieuze vieringen en verviel.

In de kapel zijn tenminste twee ingewijde ridders begraven Willem Sinclair en zijn broer Jan die na de dood van  de Schotse koning  Robert the Bruce (1274-1329  zijn hart naar het Heilige Land moesten brengen maar niet verder kwamen dan Spanje en het mee terugnamen en het begroeven  in te Melrose op de grens van Schotland.


De kapel is meer dan 600 jaar eigendom gebleven van de familie Sin Clair en hun persoonlijke kapel. Het kasteel zelf dateert uit 1504 en was tegelijk ook een scriptorium, voor het schrijven van manuscripten.
Door een brand in  1452 verdwenen vele kostbare manuscripten maar niemand weet waar de geredde boeken zijn gebleven.

De belangrijkste vrouwe in het land, Mary of Guise, de vrouw van koning James V en moeder van de latere Mary, koningin van de Schotten,  heeft het gebouw in 1546 bezocht en  schreef in een bedankbrief aan de gastheer St. Clair: “We bind us and oblige us to the said Sir William and shall be a loyal and true mistress to him. His  Counsel and  his secret shown to us, we shall keep secret.”

De spirituele kennislijn het  meest eerbare geslacht van Groot Brittannië  Sint Clair clan die aan de basis stond van  tempelieren vrijmetselaren organisaties en hun creaties
Hugues de Payens, medeoprichter en eerste grootmeester van de Tempeliers tussen 1118 en 1136, was gehuwd met een Katherine St Clair.  De clan Sint Clairs komen  Saint Clair, uit de buurt van Parijs en de naam betekent ‘Heilig Licht’. Ze verkrijgen eigendommen in  Normandië en leden zijn  met Willem de Veroveraar  gedurende de invasie van Engeland in 1066 gekomen en zijn later de eerste baron van Roslin(1028-1080) de  Schots Hooglandse adellijke-clan van Normandische  oorsprong. Twee leden van de familie St Clair waren later grootmeester in de dertiende en veertiende eeuw.

De kruisridder William St Clair  nam een splinter van het Kruis mee uit het Heilige Land en bracht koningin Margaret terug naar Schotland
In 1263 heeft hoofdman Hendrik Sinclair, 5de Baron van Roslin (1190-1270 met zijn  compagnie soldaten van Koning  Alexander III van Schotland   de laatste invasie van de Noren afgeslagen.
Aan het begin van de veertiende eeuw waren vooraanstaande tempeliers naar Schotland gereisd om de tradities daar voort te zetten na de ogenschijnlijk plotselinge ontbinding van de orde in 1312, waarbij velen zich opofferden aan de in hun ogen verderfelijke RK kerk organisatie om haar karma en oplossing zo nog meer te vergroten.

Tempelorde traditie
Bepaalde hoge ingewijden met hun eigen gemaakte kennis schatten van de tempeliers van het vaste land hebben  in de omgeving van Edinburg lang ondergronds gewerkt via hun schutsfamilie de familie St. Clair, die de geestelijke tradities later in hun familielijn behielden.

Een ingewijde mannenkring van adellijke afkomst heeft de bouw van Roslin voorbereidt en de elke keer weer aangepaste oude kennis in materie gezet, dat wat we nu kapel noemen.  De tempeliers beschermden en eerden het vrouwelijke, Moeder Aarde en de oude wijsheden en vrouwelijke cultfiguren, zoals Maria Magdalena.
Op een toen geomantisch juiste plek van de Graal in relatie met de Plejaden kwam de  huidige kapel-tempel. Nu te benoemen als ‘de oude graal’ daar de nieuwe graal momentaan op een ander punt is te vinden richting Calanesh.

Dat ook nieuwe inzichten werden meegenomen blijkt uit de medewerking van de ontwerper Sir Gilbert Haya, die veertien jaar op reis is geweest  in het verre Oosten, ondermeer in Tibet. Zijn kennis is mede verwerkt in de ornamenten. Je ziet dat aan de basis van de alom bekende pilaar:  vijf Chinese draken en een olifant beeltenis.

Het past in de oude traditie om een heilige ruimte te maken, die beantwoord aan natuurlijke maten, dat weer correspondeert met muziektonen: een rituele ruimte waarin het geheel zich kan manifesteren.

De rechte lijnen
Ik zal het maar niet hebben over lijn oriëntatie op de noordpoolster, in het sterrenbeeld Kleine Beer. En de  grote meridianen als de latere nul meridiaan en de lokale lijn verbinding van de kapel over de nabijgelegen gehoornde berg  Arthurs Seat naar het St. Clairs kasteel op de Orkneys   en  de poolster, de Schotse primaire meridiaan, lang voordat er in Europa één werd uitgevonden.
Het eren van het noorden past in de oude tradities waar de tempelieren trouw aan waren en de naam Roslin kan betekenen: ‘de rechte lijn die een ridder te paard volgt richting poolster’.

Op een rechte lijn, de Clair lijn,  naar het noorden liggen ook bouwwerken van de Sin Clairs familie,  zoals: Roslin Castle, Holyrood Palace, Falkland Palace, Glames Castle, Belmoral Castly( 14e eeuws en nu het Schotse buitenverblijf van de koninklijke familie!) en het meest noordelijkst Castle of Mey.

Maar in  werkelijkheid gaat het niet over materiele schatten maar spirituele kennis die in het gebouw is neergezet en die heel veelzijdig is. En toegankelijk is voor degenen die die taal kent.

Vrijmetselaren
Later ging  de Clair familie op in een andere orde naam, van de vrijmetselaars,  die pas in begin 18e eeuw aan de oppervlakte komt in 1717, toen de Grand Lodge werd opgericht.  Verscheidene hoofden van de familie St Clair in de achttiende eeuw waren Grand Master Mason of Scotland.


Eigen ervaring midden 15e eeuw
Deze nacht 3 maart  werd ik wakker rond middernacht met een druk op m’n hoofd. Gisteren overdag had ik daar ook al last van.  De dag daarvoor was ik met HJ op de Schneeberg en hij zei dat ik een mes nog meedraag in m’n keel. Gelijk kwam het verhaal op van de kapel van Roslin uit Schotland. Deze plek heb ik meerdere malen op reizen bezocht en was niet erg onder de indruk van de staat op dat moment.

Tijd om dieper in deze materie te duiken en ik koppelde de druk direct aan de Roslin affaire. Het wezen bovenin m’n kruin had namelijk een directe relatie met m’n keel.
Wat ook opkwam was het volgende verhaal: ‘me vervloekt omdat ik teveel zag, te helder was. Ik doorzag ze’. Ze zijn in dit geval een groep vrijmetselaars die de Roslin kapel gebruikten als rituele ruimte. ‘Er is daar wat 'cursed'’; ze hebben daar wat afgevloekt. ' Door hun gedrag trokken ze special krachten aan. En dit gedrag had alles met seksualiteit te maken; sodomie, homofilie en wellust seks op of bij het altaar.  Door dit gedrag trokken ze niet al te beste krachten aan en ik zag dat.

Overigens zijn seksuele riten op krachtpunten zeer oud en worden tot op de dag van vandaag uitgevoerd op bepaalde riten dagen, bevruchtingsmomenten in het jaar dat de kosmos de aarde bevrucht. Dat dat ook kan ontsporen,  zoals in deze constellatie,  komt heel vaak voor.

In de kapel zijn heel veel groene mannenkoppen. Deze pre-christelijke symboliek van vruchtbaarheid, die in de materialiteit zo belangrijk is. Niet voor niets waren de tempeliers de eerste bankieren in de westelijke wereld en ‘boerden’ zo goed dat ze koningen jaloers maakten en dat ook  hun ondergang werd.

Ik was wel onderdeel van de cirkel die trouw zwoer aan God, Christus, en aan de anti Christ, de tegenpool,  een bafomed achtig wezen.  Deze laatste kracht aanbad je omdat het je materieel helpt. Een gegeven waar machthebbers nog steeds gebruik van maken.

Ik was in dit geval iemand van de oude adel. M’n toenmalige vrouw heb ik in dit leven weer ontmoet en een korte relatie mee gehad. Ze was culinair specialist en verkeerde in de gegoede kringen. Wat me van de adel toen opviel dat het geen al te beste voorbeelden meer zijn, letterlijk ontaard.

We zijn ook eens naar een kasteel in Schotland gegaan, de eigenaar van het bekende meer Lognes. En ik dank mezelf dat ik nu niet van adel ben; zo vast zit je dan in het verleden dat het bijna onmogelijk is om je daaruit te bevrijden.

In elk geval heeft m’n toenmalige vrouw me daar laten vermoorden  omdat ze gewoon jaloers was vanwege m’n kwaliteiten.
In elk geval kon ik nu het omgekeerde kruis uit m’n systeem halen  en de verbindingen herstellen.Vrijmetselaars zijn niet altijd brave broeders dat ik nog steeds ervaar in de sferen, die zelfs meedogenloos kunnen zijn.

Als je nu Roslin bezoekt, laat je niet overweldigen door de architectuur en beeldhouwkunst,  maar  realiseer je ook dat de makers ook andere doeleinden voor ogen hadden; macht rituelen door gebruik te maken van seksuele magie.

M’n tempelvriend herkend als hij in vele bekende steden in Europa  is de bouwwerken waar de tempelieren hebben gewerkt. Immer een relatief klein bouwwerk in de buurt van een veel grotere kathedraal. In Parijs, La Ont, London, Amsterdam, Deventer en deze bouwwerk zijn ouder dan de grotere kerken. Zijn visie is dat het de basis is geweest van de huidige grote steden. 
Net als de Roslin kapel een relatief kleine kapel is, is het wel een sterk basispunt.

Mythen
Er zijn vele mythen zoals de mythe van dat 12 tempel ridders, die  begraven zijn onder de kapel.
In mijn tijd rond de bouw van de ‘tempel’, beter gezegd ‘rituele ruimte’ of ‘hofkapel’  van de St. Clair familie had je een separate bouwgroep  die de oude tempelierscode nog kenden  en toepasten en een rituele groep waar ik onderdeel van uitmaakte, een groep van twaalf en een dertiende , een Sint Clair telg. Een helderziende man met goede voorschouw  Overigens waren de tempeliers ook betrokken bij de special door hen opgerichte bouwscholen van kathedraalbouwers in Frankrijk.  Hoe een dergelijke school functioneerde heb ik destijds in een lange regressie studie met een kathedraalbouwer  onderzoek vastgelegd, dat nog niet is gepubliceerd.

De riten die we uitvoerde  bestonden ondermeer uit vruchtbaarheid riten van boven-benden verbindingen en zeer specifieke tempelriten, teruggaand van de oude orden met hun eigen inwijdingen; maandelijkse  nachtriten rond volle maan en nieuwe maan één maal in het jaar, de grote feesten rond midzomer en midwinter. Een combinatie van zon- en maanfeesten.

Maiskolf
Het gebouw heeft een overdaad aan ornamenten. Ondermeer  maiskolven,  uitgebeeld  in een tijd dat Amerika nog niet was  bereisd. Een verhaal zegt dat de grootvader van de bouwer van de kapel, prins Henry St. Clair Amerika heeft bereisd, honderd jaar voor Columbus.  Niet onaannemelijk daar de tempelieren zeer nieuwsgierig waren en vooral de vorsten steeds voor waren.

Met dank aan m’n huidige Leermeesters en Wiki



 *In de jaren 2003 en 2004 heb ik geomantische reizen georganiseerd naar Schotland  toen er nog druk werd gerestaureerd,  dat voltooid werd in 2013 In het laatste deel van m’n reis was er en bezoek en verblijf bij Roslin. Ter plaatse was ook een kleine tentoonstelling over vrijmetselaars. 
Pas door de publicatie van de novelle van Dan Brown, de Da Vinci Code (sinds 2003 meer dan 18 miljoen exemplaren zijn verkocht) met een tijden draad  ingaande het huwelijk van Jezus en Maria Magdalenen en hun latere familielijn, werd de kapel echt op de wereld map gezet.


zaterdag 2 maart 2019

natuurwezen ervaring in 2004

18. Ebbrechtstein in het Fichtelgebirge
21.7.2004 Het laatste doel  is Ebbrechtstein waar nog een rest een roofridderkasteel staat op een  hoge oude rots. Aan de basis zijn tot ver in de 19e eeuw talrijke steengroeven geweest. We gaan onze eigen weg en ik bezoek de grote steen waar ik een prachtig uitzicht hebt. "De dwergen wonen nog in de berg wordt me duidelijk. "Ze hebben de steenhouwers altijd geholpen bij hun werk. Ze gaven aan waar de steenhouwers de breuken konden maken , welke stenen wel en niet goed waren. En hoe ze dienden te hakken.  De dwergen hielpen de mensen ook bij inwijdingen op de steen waar je nu op ligt. We zijn echter een duizend jaar geleden bij de bouw van het kasteel door de bouwers verdoemd en onze boven openingen werden gesloten. Gelukkig hebben ze niet alle openingen kunnen vinden en uit deze opening komen  we nu naar je toe." Hun kabouterwoning lag eerst vlak onder het bodemoppervlak en door de bouw van het kasteel zijn ze dieper in de berg getrokken. (zie tek.) Ook de bergdraak zit nog vast op deze plek en mag nu eindelijk weer zijn eigen weg gaan. De kabouters vinden ook weer een weg naar boven, buiten de kasteelruimte. In het kasteel heersen nog andere natuurwetten van oude overheersing van de natuurwezens. Oude sferen die nog in het hier en nu doorwerken.


Menselijke magie heeft in het verleden vele natuurrijken vastgezet. Ik ben me bewust dat ik hier ook niet van verschoond ben geweest.  In het Schotse Roslin werden door de vrijmetselaars kerkbouwers de natuurwezens  geknecht.  " Laten zwoegen voor je om ze vervolgens weer weg te sturen. Dat deed we om een nieuwe kwaliteit neer te zetten en het oude te verdoemen." Het is maar dat je dat weet bij het aanschouwen van oude plekken waar ook later veel machtsmagie werd toegepast.

Meer over Roslin in een volgende blog

maandag 25 februari 2019

'Her'story van de Oerfriezen: vervolg Friese gemeenschap op de kwelder rond de jaartelling

De groep
We wonen in een gemeenschap van ongeveer 100 personen op een wat verhoogd stuk kwelder dat niet opgehoogd is  bij een natuurlijke  zee-inham  aan de westkant wat verder van de kust. Een soort oeverbult waar op de natuurlijke hoogten onze huizen staan. Een kleine nederzetting van houten huizen in een landschap met geen beschutting.  Door het zoute landschap was er geen akkerbouw. Daar was ook geen uitkijkpost daar we relatief ver van de kust af zaten.

Je had in onze groep bewoners van ongeveer 100 personen, een  samenleven van twee groepen:
- de oerbevolking, veeboeren, die ook trager waren, aardetype.  [Saksen van het zand?] Een groep van 20-25 personen. Die leefden aan de zuidkant. Zij waren hier het eerst.  Zij gingen ook niet mee in de strijd en bleven?
Zij waren ook de herders van de schapen die ze ook molken.  Zij noemden deze gemeenschap ‘de hoogte’.

- en strijders, ‘Vikingen’,  noordelingen die sneller waren, daadkrachtiger, vuur type en geen landbouwers waren. Die leefden aan de noordkant en zijn bij de oerbewoners  gewoon ingetrokken en kwamen uit Midden Scandinavië.  Hardvochtige mensen waar vrouwen weinig inbreng in hadden.  Ze noemen hun gemeenschap vertaald uit het Vikings ‘het nieuwe land’.
Ze hielden zich bezig met visvangst en jacht, kapten riet,  bouwden mee als het nodig was en gingen op raid  of met handelaren mee. Viking handelaren waren strijders.  Of ze  werkten aan het herstel van de boten en knokten als een schip voorbij kwam om hun krachten te meten.

Zij hadden een echte leider en de oerbevolking had een groep van oudsten, die meer democratisch was dan onze autocratische leider.
De indringers hadden de macht en de boeren waren ondergeschikt.

Je had als persoon wel eigen beslisrecht, ook als vrouw  over welke man je neemt, of je meegaat en of je wel of niet kinderen wil. Voorbehoedende kruiden zorgden voor date r geen kinderen kwamen als je dat niet wilde.

De Viking hoofdmannen hadden bezit en de rest  was bezitloos. Deze bezitlozen, de oermensen hadden ook weinig kinderen.
Over en weer tussen de groepen werd niet getrouwd maar wel ingetrouwd van buiten de gemeenschap. De man trok in bij de familie van de vrouw.  De Vikingen waren vrijer in de keus dan de oermensen.

Ikzelf ben een vrouw behorend bij de strijders groep, ook  wel Vikingen genaamd, en de grootste groep van ongeveer 75 personen.

Ik kwam uit een groot gezin van zeven kinderen met meer meiden dan jongens.  Men wilde graag jongens in deze mannen maatschappij.  Zo groot als mijn familie was, kwam niet veel voor. Ik was ook strijder geweest en ging uit vrije wil mee en kon goed omgaan met een mes -werpen-  en boogschieten.  De mannen hadden strijdbijlen waar ze goed mee konden mikken. Geregeld was er strijd, handgemeen of met de wapens met veel herrie, maar er zat een rem op, een soort sociale code. (denk aan de Friese wetten dat regelde de vergoeding bij verwondingen en doodslag)

Daar werd door ons wel gezongen maar we hadden geen bard of zo.  Ook geen geestelijke en wat dat betreft waren we een seculiere groep.

We kenden geen bedwelmende middelen  behalve kruidendranken die we lieten vergisten [van gerst of haver?] dat we dronken op feesten en mannen en vrouwen dronken dat en bij rechtspraak voor alleen de mannen.

Regressie onderzoek van een Vreedzaam samenleven in een kleine gemeenschap van 100 personen op een niet opgehoogde kwelderwal  in de omgeving van Bolsward, rond de jaartelling.

@ maart 2019, D. van den Dool.

zondag 24 februari 2019

go ing


oud Fries doodritueel; de zee geeft, de zee neemt

De Vikingen in onze gemeenschap  kregen een zeegraf en hoe was afhankelijk van je rijkdom,  een boot en arm een vlot. Stropoppen -30 cm hoog en als je rijk was om het geklede lijk en  in je beste goed en bij een strijder het wapen.   Het watervoertuig werd naar de zee uitgang gebracht en daar bij ebgang aan de stroom mee gegeven. Het was overigens een lange tocht naar  zee, ongeveer maximaal 10 km. Niet de hele clan ging mee en alleen de voor de persoon belangrijke personen.
Een thuisdood was niet geliefd want je wilde naar het walhalla en strijders werden daarom niet oud en stierven in de strijd. Het was minderwaardig thuis te sterven. Ouderen vroegen daarom mee te gaan op raid wat niet altijd kon.  De strijd aangaan was hopen om te sneuvelen.

Regressie onderzoek van een Vreedzaam samenleven in een kleine gemeenschap van 100 personen op een niet opgehoogde kwelderwal  in de omgeving van Bolsward, rond de jaartelling van strijder/vissers, 70 personen, die uit het noorden kwamen en een oergroep  30 personen-  van boeren uit Drenthe.
@ maart 2019, D. van den Dool.

eten en gegeten worden


In nature, all creatures serve as food for others. This is a law, and this law is true on the psychic plane just as it is on the physical plane. What exactly is the battle between good and evil? It is the clash of two hungry entities. It's very obvious – all they do is devour each other. 
In humans, good and evil are present in the form of their higher nature and their lower nature. The greatest desire of the lower nature is to grab us and devour us. It tries to catch us and feed off us twenty times, thirty times, fifty times a day. And those who were not vigilant sacrifice a few morsels to their lower nature. They then feel weakened, while their still famished lower nature sets off in search of new prey. This is why we must put our higher nature first and, each day, make sure it can get its teeth on a few pieces of our lower nature. After chewing it well and swallowing it, our higher nature transforms it and makes it its own. Psychology of the future will be based on the understanding of this process: absorption, digestion and assimilation of our lower nature by our higher nature.