dinsdag 8 september 2020
inner alchemy
We must be able to transform all the impurities we receive from our surroundings, from food, air and even from people’s thoughts and feelings. Even further still, we must transform all the criticism, hatred, and ingratitude we receive from others. Initiates have had many stones thrown at them from all sides – mountains of them! But they found a way to turn them into precious stones. They worked on the stones that were thrown at them, transforming them into treasures for us. This is true alchemy. If the earth can transform raw material into precious stones, so can we! The key is to think about doing so. Human beings possess every strength, every power – even the philosopher’s stone, which turns everything into gold, is present within them. Until humans accept this philosophy, they will feel unhappy, crushed, and the slightest criticism will floor them. |
Omraam Mikhael Aivanhov |
maandag 7 september 2020
een visie over de Natuur
Chris van Leeuwen: de Nederlandse Darwin, 4 sep 2020
Chris van Leeuwen aan het werk op Terschelling
Van natuurvorsers Jac. P. Thijsse en Eli Heimans hebben de meeste natuurkenners wel gehoord, maar hoe bekend is Chris van Leeuwen? Weinig of niet, maar deze ecoloog verdient wel een voetstuk, vindt boswachter en fan Henk-Jan van der Veen van Staatsbosbeheer. “Ik noem hem de Nederlandse Darwin”, zoals Van Leeuwen halverwege vorige eeuw de natuur in kaart heeft gebracht. “Hij keek op geheel eigen wijze naar de verschillen in de natuur”.
Relatietheorie
Dat was niet de enige verdienste van Chris van Leeuwen. Hij werkte bij het toenmalige RIN (Rijks Instituut voor Natuurbeheer) en vervolgens bij Staatsbosbeheer. De processen die hij in de natuur zag, werkte hij uit tot zijn relatietheorie: als je in de natuur het één doet, kun je het ander verwachten. Planten groeien nooit zomaar op een plek, dat heeft altijd een oorzaak. En dynamische natuur levert minder soorten op dan natuur die met rust wordt gelaten. “In het Waddengebied, waar veel dynamiek is, storm en golfslag, en dan zie je aan de planrengroei dat het veel minder is, terwijl in een blauwgrasland in Twente bijvoorbeeld veel meer rust is. In al die rust kunnen planten zich optimaal ontwikkelen.
Boswachter Henk-Jan van der Veen
Wet van behoud van ellende
Dat klinkt anno nu vrij logisch, maar dat was 60, 70 jaar geleden echt nieuw”, zegt Henk-Jan van der Veen.”Chris van Leeuwen heeft ervoor gezorgd dat er voor natuurbeheerders een soort handvat kwam om een terrein goed te beheren, tot die tijd was daar weinig van bekend in de praktijk”. Hij was ook de bedenker van de wet van behoud van ellende. “Als je het ene doet, kan dat wel eens ten koste gaan van het andere”, lacht Henk-Jan van der Veen. “Echt een Chris van Leeuwen-uitspraak, zoals Cruijff zei: elk voordeel heb z’n nadeel. Eigenlijk zien we de theorieën van hem overal heden ten dage in de natuur”
Bron: https://www.bnnvara.nl/vroegevogels/artikelen/chris-van-leeuwen-de-nederlandse-darwin
Foto: Fichtelgebirge, waar gebieden stukken zijn met lang onbeheerde vegetaties
zaterdag 5 september 2020
Travel shaming: nieuwe trend?
"Travelers who choose to share what they're getting up to on vacation right now may find themselves beset with a case of 2020's latest plague: travel shaming."
bron: https://edition.cnn.com/travel/article/travel-shaming-pandemic/index.html
vrijdag 4 september 2020
zijn we niet alle vissen en vissers?
Wie voert wie eigenlijk?
Beter gezegd wat leidt of verleid?
In geomantisch onderzoek tref je in de subtiele sferen bepaalde hiërarchieën aan. Doch het stop niet op een bepaalde schaal. En het is ongelooflijk “vernetzt”, om het op zijn Duits te zeggen: verbonden, doordrongen, veradert. Trek je aan het ene touw wordt het andere wakker en actief enz.
Vandaag werd me het volgende duidelijk. Bijvoorbeeld in een gebied zijn de berggeesten actief, die elk een eigen groot of klein territorium hebben en in hun territorium een zekere standing kennen. Doch ook zij als grote wezens kunnen gemanipuleerd worden door bijvoorbeeld buiten planetaire krachten: kleine macht trekt grotere machten aan etc.
Werkelijke autonome vrijheid is niet in externe relatie materieel dan wel subtiel te vinden, maar mogelijk en vooral in zich-/Je Zelf te vinden.
Bezint voor je begint te interacteren buiten je………
nieuws beeld van gaialogie
In welke landen word de blog momentaan gelezen?
Een overzicht van vandaag:
261
212
108
90
18
17
14
12
10
7
6
5
4
3
3
2
2
1
1
40
Steenzee
IJtijdlandschappen tref je hier nog aan in het Fichtelgebirge boven de 8-900 m op de grote bergen. Men noemt dat "Blockmeere" en bestaan uit schots en scheef liggende granietblokken door gletsjerwerking, waar sinds de laatste ijstijd geen vegetatie heeft gegroeid en speciale alpine planten en dieren leven. Pü de linkerfoto zie je lichtgevend mos groeien.
Op de Schneeberg liggen een aantal van deze vegetatieloze steenformaties en deze is de Platte.
Mooie plekken met fantastisch uitzicht maar geen plekken om in de winter te bezoeken. IJskoud doch wel zuiver van sfeer.
Amsterdam krijgt weer zijn grote Zeegod, een Zee Oerkracht
Laat het 'monster' weer een Oerwezen worden
niet onderdanig, overwonnen maar kop omhoog!
“Leviathan, het grote zeedier uit de mythes. Dat kan aardig of eng zijn, net als de menselijke natuur. Haring legde zijn werk nooit uit, zo bleef het mysterieus”, verklaart restaurateur Antonio Rava over de muurschildering.
In één dag schilderde de beroemde graffitikunstenaar Keith Haring zijn enorme zeemonster op een bakstenen muur van het vroegere depot van het Stedelijk Museum in 1986.
Haring begon die dag in 1986 ’s ochtends om half elf en was om zes uur ’s middags klaar, zonder een keer van de hoogwerker af te komen, aldus de overlevering in het boek ‘The Dutch Adventures of Keith Haring’.
Het was Harings cadeau aan de stad, waar hij in 1986 zijn eerste solo-expositie had in het Stedelijk Museum. Vier jaar later stierf Haring aan de gevolgen van aids, pas 31 jaar oud.
In 1994 is het werk – met 12 bij 15 meter een van de grootste muurschilderingen van Haring – afgedekt met aluminium golfplaten om de hal beter te isoleren. Dankzij de inzet van lokale kunstenaars werd het na bijna 25 jaar in 2018 opnieuw onthuld en wordt in 2020 gerestaureerd. Het is Harings grootste kunstwerk in Europa.
“Leviathan, het grote zeedier uit de mythes. Dat kan aardig of eng zijn, net als de menselijke natuur. Haring legde zijn werk nooit uit, zo bleef het mysterieus”, verklaart restaurateur Antonio Rava over de muurschildering.
Vernietiging van Leviathan 1865 door Gustave Doré (1865)
De Leviathan is een zeemonster, stammend uit de oertijd, dat wordt genoemd in de Hebreeuwse Bijbel. De Leviathan was reeds bekend in de Fenicische mythologie van het oude Kanaän onder de benaming Lotan of Lothan een slang. Leviathan zou de koning der vissen zijn.
Een passend geschenk in de Nederlanden die alle zeeën hebben bevaren en ‘overwonnen’. In de christelijke leer wordt het als een monster gezien maar laten we ook is naar de ware aarde van deze meerkoppige Zeekoning kijken.
In oktober gaan we de Waddenzee op, mogelijk kunnen we het ontmoeten? En Ere aan de Grote Oerkrachten van de Zee die geeft en neemt!
Tenminste eenmaal in de week ga ik de Bergen in. Soms meer de afgelopen tijd daar er gasten waren. Niet om te wandelen maar steeds om te ontmoeten. Elke keer is het een reis in een andere wereld van het subtiele. Het is ook een ontmoeting met persoonlijke vorig leven gebeurens, dat hersteld kan worden en om de blokkerende tijden ervaringen te herstellen en de zegeningen te ontvangen van de wereld die veel grootser is dan de onze.
Een recent voorbeeld op vollemaan dag 2 september 2020.
Je hebt de steen bevrijd. Nu kan het weer ademen!
De steen lijkt op een drakenkop. Het komt uit de tijd dat mensen die draken nog konden zien. Zie opeens in de bovensfeer een hele grote draak van 30-40 m hoogte: we zijn er nog steeds!
Realiseer me dat de mensen deze steen zelfs beschilderden.
Functie: stamtotemgrens van bergvolk, dat ik de dag daarvoor heb ontmoet. De hoeders van de draken.
De draken zijn je heel dankbaar dat je ze herkend.
Deze steen is gericht -de kop- op de hoofdburcht boven op de Platte.
Het bergvolkje woonde op de flank van de berg in de periode van 37.000 – 12.000 BC: de drakentijd. Ze woonden aan de zuidhellingen die de Bergeest eerden. Toen waren er meerdere berggeesten.
Stop: de draken wachten op je. Je hebt ze wakker gemaakt. Ze zijn wat schichtig als ik ze zie. Waarom vraag ik? Ze hebben ons vervloekt, de christenen in de 9e eeuw en jij was erbij!
Na de verzoening komt er één naar me toe en likt me af: he drakenmens! Merkt het op. Eigenlijk hadden wij niet veel last van die vervloekingen. Die gingen over ons heen. Wel angst voor die mannen, die dat deden!
Ga de bosweg links op waar ik gisteren vanaf ben gelopen op de retourweg.
Stop: Je komt nu in drakenterritorium!
Stop: ga zitten op die steen: een platte steen langs de weg. Ik zie eerst een jonge draak, dan ééntje heel hoog de lucht ingaand; met de thermiek heel hoog opvliegen.
Maar waarom doet die dat, vraag ik me af? Zie dat daar een kosmische instroom is die ze voedt. Doch de instroom wordt gehinderd door een horizontale blokkade in de bovensfeer en boven de Platte leeft een groot afsluitingen wezen, een elementaar. De drakenberg heeft dus geen kosmische voeding.
Het is een gebieds blokkade; de kosmische instroom is gehinderd. Voorheen was het blockmeer op de Platte het instroompunt.
De elementaal die het tegenhoudt zegt: we willen niet dat ze gevoed worden! Van wie is die opdracht vraag ik het. Heel, heel lang geleden. 1e eeuw BC: een volk kwam die draak onvriendelijk was en ze vervloekten en er boven het gebied hun afsluiting elementaar kwam. Het was voor de Kelten. Dat volk kon niet met ze omgaan en wilden ze beheersen en dat lukte nu.
Het elementaar wil wel weg maar weet niet waarnaartoe. De Berggeest weet wel een plek en leidt het daarheen.
Laat de instroom weer voorzichtig op gang komen. Het gaat om een instroom die specifiek is voor de draken en in hun nest komt.
Meer is niet nodig. De draken: Woh, er komt weer Licht in onze wereld!
Dit is maar een voorbeeld van zo’n ontmoetingen reeks dat niet gezocht wordt maar op je pad komt. Leerzaam, verhelderend en ook mededogend de lange ontwikkeling van soorten op deze kleine planeet. Soorten die komen en gaan en soms in het subtiele ter plaatse weer verder leven. Waarom? Dat is de loop der dingen. En het is zeker niet saai!!
The myth of Bran, an Irishman, embarked on a quest to explore the Otherworld, Sidge, home to immortal ones. It was divided into two realms: the Isle of Joy, where people laughed all day and the Isle of Woman, where life was lived in endless pleasure. When it came time to return to Ireland, Bran and his crew of 30 men realized the journey came with a price for it was impossible to return back home.
https://www.facebook.com/groups/AdeptExpeditions/
donderdag 3 september 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)