Peking – Ein wohl unbeabsichtigter Mitschnitt bringt ans Licht, was zwei der mächtigsten Männer der Welt wirklich beschäftigt: Die Diktatoren von Russland und China sprechen über den Traum vom ewigen Leben! Etwa, um noch länger zu herrschen?
Beim Aufstieg zur Ehrentribüne der Militärparade in Peking, anlässlich des 80. Jahrestags des Sieges über Japan, wird ein privates Gespräch zwischen Chinas Herrscher Xi Jinping und Russlands Diktator Wladimir Putin durch ein offenes Mikrofon übertragen. Der kurze, aber aufschlussreiche Austausch gelangte über die internationale Liveübertragung in die Öffentlichkeit – offenbar ein Versehen. Zuerst berichtete das US-Portal „Bloomberg“.
Was die Welt mithörte, lässt aufhorchen: Xi sagt auf Mandarin laut Übersetzung: „Früher wurde man selten 70, heute ist man mit 70 noch ein Kind.“ Ein russischer Dolmetscher übersetzt für Putin, der – wie auch Xi – 72 Jahre alt ist.
Dann folgt Putins Antwort – ebenfalls über das offene Mikrofon zu hören: „Mit der Entwicklung der Biotechnologie können menschliche Organe kontinuierlich transplantiert werden. Menschen können immer jünger leben – und womöglich sogar Unsterblichkeit erreichen.“
Ein Satz, der wirkt, als sprächen zwei alternde Staatschefs über ihr persönliches Lebensprojekt – das Überdauern an der Macht. Xi ergänzt kurz darauf: „Prognosen sagen, dass man in diesem Jahrhundert vielleicht 150 Jahre alt werden kann.“
Sowohl Xi als auch Putin haben ihre Macht mit Verfassungsänderungen zementiert – theoretisch könnten sie auf Lebenszeit regieren. Dass gerade sie nun laut über ein Leben weit über 70 hinaus nachdenken, wirkt nicht zufällig.
Bemerkenswert ist nicht nur der Inhalt des Gesprächs – sondern auch, dass er überhaupt öffentlich wurde. Denn spontane Szenen zwischen Xi, Putin und dem ebenfalls anwesenden nordkoreanischen Machthaber Kim Jong Un (41) sind äußerst selten. Alle drei kontrollieren ihre Auftritte sonst bis ins Detail.
Het kan: een Nederland waarin de Waddenzee, de Maas en de Veluwe rechten hebben
We moeten niet alleen maar dromen, maar durven, en het vervolgens ook gewoon gaan doen, de rechten van de natuur erkennen en een stem geven, betoogt Jessica den Outer. Zij spreekt dinsdagmiddag de Duurzame Troonrede uit.
Houdt dagelijks afrekening met uzelf, en laat de slaap niet in uw ogen, alvorens gij uw dagwerk tot driemaal toe hebt onderzocht in uw ziel. Vraagt uzelf af: waar ben ik geweest? Wat heb ik gedaan? Wat had ik moeten doen?
Pythagoras Grieks filosoof en wiskundige(580 v. Chr. - 504 v. Chr.)
„Landen die geloven in de belofte van een rechtvaardige samenleving moeten inzetten op behoud. Dan doel ik niet op artefacten, maar op het behoud van het intellect en het hart van een kunstenaar. We moeten nieuwsgierigheid in stand houden. Dat is wat er nu door de overheersende anti-intellectuele sfeer in de VS volgens mij gaande is: nieuwsgierigheid wordt geminimaliseerd en onderdrukt, terwijl nieuwsgierigheid een mensenrecht is.”
Marc Bamuthi Joseph De Amerikaanse podiumkunstenaar Marc Bamuthi Joseph zat in het bestuur van het Kennedy Center. Hij werd ontslagen toen president Trump er voorzitter werd. „Door de erosie van recht en geschiedenis wordt de menselijkheid geminimaliseerd.”
Wir werden in 20 Jahren nicht mehr in den Urlaub fahren – weil die Welt immer bedrohlicher wird. Das meint der Forscher Stefan Gössling. Aber warum betreibt einer, der nicht mehr ans Reisen glaubt, ausgerechnet einen Ferienhof?
30.8.2025, bron: Spiegel.de
Bald, glaubt er, wird es sich einfach nicht mehr lohnen, viel Geld für Urlaub auszugeben, wenn man nicht mehr weiß, was man dafür bekommt. Schon jetzt könneman beobachten, wie das Klima sich ändert, wie das Ferienwetter die großen Trends bestätigt: Allein in diesem Sommer brannte es an vielen Orten Südeuropas, Deutschland versank im Juli im Regen, und Nordsee und Atlantik erreichten in diesem Jahr Rekordtemperaturen.
In Gösslings These fließt auch ein, dass man jetzt schon sehen kann, wie Orte an Attraktivität verlieren, weil es in Skigebieten keinen Schnee mehr gibt und Strände wegen des steigenden Meeresspiegels verschwinden.
»Was wir aber kollektiv als Erstes merken werden, sind die durch den Klimawandel verursachten massiven Kostensteigerungen. Klar, bei Lebensmitteln und Transport. Aber auch bei Faktoren, an die man nicht sofort denkt«, sagt Gössling. In den USA seien etwa die Preise für Versicherungen vor Feuer um zehn Prozent gestiegen, was an die Kunden weitergegeben werde. Manche Orte würden gar nicht mehr versichert, das Leben dort werde zu unberechenbar.
Hoe Nederland een paradijs werd voor exotische vogels
Nederland is het vogelwalhalla van Europa: nergens leven zoveel exotische soorten als hier. Hoe kan dat, en is het reden tot zorg? ‘Als iets exotisch is, wordt het snel geassocieerd met schadelijk.’
Dit artikel is geschreven door
Trouw, 29.8.2025
Het bruist rondom de Kralingse Plas in Rotterdam, en dit keer niet van de menselijke activiteit. Het is tropisch warm, maar een doordeweeks dag. Op de paden begeeft zich daarom slechts een handvol overmoedige wandelaars en hardlopers. Nee, het leven komt vandaag vanuit het groen. Vanaf de grasperkjes rondom het meer klinkt opgewonden gegak en uit de bomen stijgt vrolijk gekwetter op. Het zijn nijlganzen en halsbandparkieten.
Hoewel het (straat)beeldbepaalde vogels zijn in Rotterdam, die er rondvliegen alsof de stad van hen is, horen ze hier eigenlijk niet te leven. Nijlganzen en halsbandparkieten zijn exoten. De gans komt oorspronkelijk uit Afrika, de parkiet uit de Sahel en Zuid-Azië. Toch leven er tienduizenden exemplaren van beide soorten in Nederland.
Vanwege hun aantallen en hun kleurrijke verenkleed springen deze twee exoten nogal in het oog. Maar ze zijn niet alleen. In 2020 concludeerde Sovon Vogelonderzoek dat er in Nederland meer dan 250 soorten vogelexoten in het wild zijn vastgesteld. Een aantal van die exotische vogels is het gelukt om in Nederland te broeden en zo een gevestigde populatie te ontwikkelen, zegt Albert de Jong, woordvoerder bij Sovon.Per jaar kan het verschillen hoeveel soorten er broeden. “Soms zijn het er dertien of veertien, soms zestien. Het schommelt rond de vijftien.”
Ten opzichte van andere Europese landen is dat veel. Daar hebben tussen de een en negen exotische vogelsoorten zich permanent gevestigd, zegt De Jong. Zo is Nederland ruimschoots koploper en min of meer het Avifauna van Europa. Voorbeelden van exotische vogels die Nederland inmiddels als thuishonk claimen zijn de grote en kleine Canadese gans, de rosse stekelstaart en de casarca.
Vogels kunnen meeliften met het vrachtverkeer
Volgens André de Baerdemaeker, stadsecoloog bij Bureau Stadsnatuur, is er een aantal redenen waarom hier zoveel exotische vogelsoorten voorkomen. “Nederland is een knooppunt voor internationaal vrachtverkeer”, zegt hij. Diersoorten kunnen dus meeliften. In ballastwater of gewoon aan boord, zoals huiskraaien uit India deden.
“Die vlogen aan boord van zeeschepen en zaten gewoon in de mast van het schip. Ze lieten zich voeren door de bemanning. Want al die maanden op zee, dan is zo’n vogel die gezellig dichtbij komt ook wel leuk natuurlijk.” Het gevolg was dat enkele tientallen huiskraaien zich in Hoek van Holland vestigden.
Verder stammen veel vaste exotische vogels af van uit gevangenschap ontsnapte dieren. “Dat is eigenlijk de voornaamste route”, zegt De Baerdemaeker. “We zien iedere eerste voorjaarsdag van het jaar overal grasparkieten, valkparkieten en zelfs ara’s rondvliegen. Omdat het raam openstaat, ze de kooi uit vliegen, naar buiten gaan, de weg naar huis niet meer weten en blijven rondvliegen. De meeste vogels komen jammerlijk aan hun eind. Maar een aantal soorten heeft de juiste skills om stand te houden.”
Ontsnapt uit watervogelcollecties
Zoals halsbandparkieten. Die ontsnapten al in de jaren zestig. Ze broedden voor het eerst in 1968 in Den Haag, maar de populatie explodeerde pas in de jaren negentig. Volgens de meest recente telling van Sovon leven er nu zo’n 28.000 halsbandparkieten in Nederland. Daarnaast stijgt het aantal grote alexanderparkieten sinds een aantal jaren rap: van 58 exemplaren in 2010 tot 985 in 2025.
Ook zijn veel exotische vogels afkomstig uit watervogelcollecties, zegt De Baerdemaeker. De nijlgans, bijvoorbeeld. Ook die begon zich vanaf de jaren zestig over Nederland te verspreiden. Inmiddels leven er hier zo’n 40.000. Andere voorbeelden zijn de carolina-eend (uit Noord-Amerika), mandarijneend (China) en Indische gans (Zuid- en Centraal-Azië).
Er is volgens De Baerdemaker nog een laatste verklaring voor het hoge aantal exotische vogels in Nederland: het feit dat dit een waterrijk, vogelvriendelijk land is. “We hebben een klein landje waar ontzettend veel vogels bij elkaar zitten. Je kan geen minuut naar buiten kijken zonder een vogel te zien.” De leefomstandigheden zijn hier voor veel vogelsoorten aangenaam, ook voor exoten.
De halsbandparkiet vervult een ecologische niche
Dan de hamvraag: kan het kwaad dat Nederland zoveel exotische vogels herbergt? Volgens Albert de Jong van Sovon niet per se. “Dat is een beetje mijn frustratie. Als iets exotisch is, wordt het snel geassocieerd met schadelijk. Er zijn eigenlijk weinig voorbeelden van exotische vogels in Nederland die daadwerkelijk een gevaar vormen voor andere soorten.”
Zoiets is overigens zelden zwart-wit. Neem de halsbandparkiet. Die vervult een specifieke ecologische ‘niche’, zegt De Jong. Inheemse parkietachtigen zijn er immers niet in West-Europa. Plus: er is hier genoeg voedsel te vinden. Net als nestholten om jongen in groot te brengen.
Maar uiteindelijk concurreren ze wel met inheemse vogels. “Ik heb gezien dat ze jonge kauwen van het nest trekken en eruit werpen”, zegt Janneke van der Loop, invasieve-exotenexpert bij het Nederlands Expertise Centrum Exoten. “Op een gegeven moment krijgen inheemse soorten daar last van.”
De agrarische sector is niet blij met de nijlgans
Een plant- of diersoort wordt wettelijk gezien als een invasieve exoot als die voor schade zorgt, zegt Van der Loop. “Aan de biodiversiteit, aan de economie of aan de volksgezondheid.” Invasieve exoten kunnen volgens de definitie die de Nederlandse overheid hanteert alleen uit andere continenten komen. “Ook al zijn er ook Europese soorten die zich invasief kunnen gedragen.”
Nijlganzen zijn een invasieve exoot, wat ook betekent dat ze bestreden (afgeschoten) worden. “Dat heeft niet zozeer met concurrentie met andere soorten te maken”, zegt De Jong, “maar met het feit dat de soort voor schade in de landbouw zorgt. Ze eten veel gras, dat vindt de agrarische sector niet leuk.”
Ook de huiskraai is een invasieve exoot: volgens de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit zorgen ze voor overlast voor mensen en ongewenste concurrentie voor inheemse dieren. De tientallen exemplaren uit Hoek van Holland zijn vanaf 2013 uitgeroeid.
Invasieve exoten zijn niet het probleem
André de Baerdemaeker vindt het hypocriet dat invasieve vogels ‘de zwartepiet toegespeeld krijgen’. “Wij brengen de ecosystemen hier aan het wankelen en gaan vervolgens wijzen naar invasieve exoten als probleem”, zegt hij. “Ik snap dat een invasieve indringer niet helpt wanneer je een kwetsbare soort in stand probeert te houden. Maar als men het fanatisme waarmee men exoten bestrijdt aan de dag zou leggen om andere ecologische problemen op te lossen, dan zouden we een stuk verder de goede kant op gaan.”
Bovendien is het arbitrair wát een exoot is. Fazant werden bijvoorbeeld duizenden jaren geleden door de Romeinen vanuit China naar Nederland en Europa geïmporteerd voor de jacht, zegt De Baerdemaeker. Volgens Sovon bedraagt de winterpopulatie nog altijd 50.000 tot 100.000 exemplaren. De fazant is ‘de enige ingeburgerde exoot’, zegt De Jong. De vogel wordt wettelijk beschermd, net als inheemse vogels.
Maar de stadsduif, een gedomesticeerde versie van de rotsduif, afkomstig uit Zuid-Europa en Centraal- en Zuid-Azië, komt ook al sinds de Romeinse tijd voor in Nederland. Volgens De Baerdemaeker werden ze gegeten en jarenlang gehouden voor de duivensport. Alleen wordt de stadsduif niet als inheemse soort beschouwd en dus niet wettelijk beschermd. “Het is een classificering die wij als mensen aanbrengen. Dat is arbitrair”, erkent De Jong.
Klimaatvluchtelingen zetten ons voor een filosofisch vraagstuk
Die vraag wat inheems is en wat is exotisch zal de komende jaren blijven spelen. Volgens De Baerdemaeker is het ‘gouden tijdperk van exotenverspreiding’ voorbij, omdat de aandacht voor natuur, biodiversiteit en exoten is gegroeid. Het tijdperk der ‘klimaatvluchtelingen’ is aanstaande, denkt hij: vogels zullen vanuit Zuid-Europa hierheen trekken, omdat het klimaat ze meer aanstaat.
“Een voorbeeld daarvan is de Cetti’s zanger. Die wordt niet als invasieve exoot bestempeld, omdat-ie op eigen kracht hierheen komt. Die verlegt op natuurlijke wijze zijn leefgebied. De discussie die dan ontstaat is: klimaatopwarming is een door de mens ontstaan effect, dus moeten die nieuwe soorten dan als onnatuurlijk gezien worden of niet? Dat is eigenlijk een heel filosofisch vraagstuk.”
Die vraag zal vermoedelijk pas over jaren worden beantwoord. Maar, logischerwijs, niet door de vogels bij de Kralingse Plas. Die hebben het voorlopig druk met wat anders: het stijgende kwik. De meeste nijlganzen zijn naar de schaduw of het water verplaatst. Zelfs de halsbandparkieten laten zich niet meer zien. Maar horen? Dat wel.
Meer dan een kwart van de koeien loopt kreupel. ‘Hun benen zijn niet gemaakt voor betonnen stalvloeren’
Ruim een kwart van de melkkoeien loopt kreupel, blijkt uit een groot data-onderzoek van verschillende universiteiten. Als koeien meer de wei in kunnen, kan dat veel klachten voorkomen.
Ongeveer 28 procent van de melkkoeien loopt in meer of mindere mate kreupel. Bij ongeveer een derde van die kreupele koeien zijn de klachten zo ernstig dat ze een poot volledig proberen te ontlasten als ze staan of lopen. Dat concluderen onderzoekers van de universiteiten van Utrecht en Wageningen samen met collega’s van de Cornell University in New York.
Steven Radersma • Nieuwsblad van het Noorden, 26.8.2025
Het pilotengat, gefotografeerd vanuit Bedum Foto: Henk Huitsing
Een groot ellipsvormig gat in de bewolking heeft verbazing gewekt bij velen in Noord-Nederland. Nader onderzoek gisteren leerde dat zich maandagavond een bijzonder weersverschijnsel heeft voorgedaan: een zogeheten ‘pilotengat’.
Het was een onnatuurlijk mooi gevormd gat in de bewolking, afgetekend met een scherpe rand. Veel noorderlingen vergaapten zich aan dit verschijnsel en plaatsten er foto’s van op sociale media. ‘Wow bijzonder!’, schrijft de één. ‘Buitenaards leven dat af en toe langs komt’, schrijft een ander met een knipoog. En: ‘Het lijkt wel een immens schotel.’.
‘Paar keer per jaar’
Weerman Peter Kuipers Munneke van de NOS kent het verschijnsel pilotengat. „Je ziet ze niet vaak, in Nederland misschien een paar keer per jaar. Omdat het zo opvallend is worden veel foto’s gemaakt en gaat zo’n gat viral op de sociale media. Dat zie je bijvoorbeeld ook bij waterhozen.”
Volgens Kuipers Munneke ontstaan de pilotengaten door vliegtuigen die door de wolken vliegen. Het heeft te maken met de lucht die door de straalmotoren gaat. Die wordt samengeperst, en zet achter het vliegtuig weer uit. „Door die uitzetting ontstaat kou”, legt de weerman uit. „In die wolk is het al -10 tot -20 graden, en deze kou komt daar bovenop.”
Domino-effect
Die extra kou is net het laatste zetje dat onderkoelde waterdruppels nodig hebben om te bevriezen, zegt de NOS-weerman „Er ontstaan dan ijskristallen die een aanzuigende werking hebben op andere onderkoelde druppels, die ze als het ware weg eten. Je moet het zien als een soort domino-effect, dat gelijkmatig verloopt. Daardoor ontstaat dat mooie, scherp afgetekende gat.”
Zo’n gat kan alleen ontstaan als de omstandigheden precies goed zijn, vandaar dat het een zeldzaam fenomeen is. „Het moeten wolken op 3 tot 4 kilometer hoogte zijn, en de temperatuurdaling moet precies goed zijn”, legt Kuipers Munneke uit. ‘Een graad meer of minder maakt al heel veel uit.”
Ook vanuit Leek was het gat goed zichtbaar Foto: Meta Mulder-Veening
Het ontstaan van pilotengaten was vroeger een raadsel
De pilotengaten treden soms op sinds vliegtuigen uitgerust werden met straalmotoren. Het was lang onduidelijk waardoor ze ontstonden. „Het heeft halverwege de vorige eeuw zo’n tien jaar in beslag genomen voordat ze daar achter kwamen”, weet Kuipers Munneke. „Zo’n pilotengat ontstaat pas tien tot twintig minuten nadat een vliegtuig gepasseerd is. Het duurde lang voordat de link gelegd werd.”
