Spiegelend landschap: Plasma aarde onder en Sophia in de boven sferen

Sinds meer dan 25 jaar is het pad van buiten naar binnen. Het landschap is voor mij de Spiegel voor het innerlijk. Ik benoem dat ik naar buiten ga om naar binnen te gaan.

Zo was ik gisteren in een wat ik noem magisch bos , een heel makend gebied en de stenen noemde mijn intuïtie ‘geboortestenen’. Een oud bevruchtingen gebeid waar de twee polariteiten in de subtiliteit en materialiteit bij elkaar komen.   Voor het eigen lichaam een juiste plek om de innerlijke slangen te herkennen en te herordenen.

Ook een vuurplek waar het aardevuur stimulerend kan werken in de creativiteit van het scheppen.

Voorbij de vuursfeer in de aarde is hier een kristalsfeer die ook heel makend, heilig is en me bewust maakt dat het subtiele element aarde niet alleen een aggregatie toestand heeft van gasvorming, via vloeibaar naar vast doch ook  een plasmatisch karakter   Dat aspect van de aarde had ik in Nederland nog niet ontmoet en past in m’n zoektocht naar de diepere kwaliteiten in deze Aardeplaneet. Het reinigde ook de subtiele vleugellichaam.

De zoektocht ging langs vijf punten van de beschermers van dat gebied. Een vijftal mythische dieren –gemengde wezens- die kristallen lichamen hebben van draak en andere dieren, als korhoenhaan, adelaar, paard, buizerd en raaf. Soms moeilijk te zien in de sferen. Wezens die hier sinds de laatste ijstijd de ontwikkeling van dit landschap mede vorm gaven en nu nog bij hun oorspronkelijk opdrachtplek leven en de hogere subtiliteit beheren, dienen.

Een zo’n wezen gaf aan: Waldsassens rivier is wit geweest en is zwart geworden, 1000 jaar geleden. Wij zijn niet door de kerk  te gebruiken en zijn autonoom en zijn beschermers van dit  gebied. We komen uit de diepe aarde voorbij het magma en wij beschermen nog dit oude Oer kristallen gebied.”

Gommelsberg, vulkaankoepel van 20 - 25 miljoen jaar oud

Holzstich aus der Zeit um 1880 bietet eine Ansicht der Kapelle von 1837/38. Zu sehen ist darauf auch der damalige Kalvarienberg.

 

Het overstijgende aspect ontmoet  ik bij het laatste dier en moest eerst naar een uiterst puntje bij de Tsjechische landsgrens. Daar waren de raven heel actief en trok een kleine gedenkplek mijn aandacht; een man is daar rond 1900 overleden en een kruis met tekst en lindeboom markeert het. De tekst is “ Gottesmutter” etc. Even later kwam plots de Moeder Gods in m’n blikveld boven het gehele gebied. De tegenpool van de Grote Moedergodin hier in de aarde is hier de Moeder Gods in de boven sferen. Voor aardlingen is dat Maria, die hier aanbeden wordt als  Maria ten Hemel maar voor mij is dat Sofia, de moeder van God, de Wijsheid.

Het wordt heel stil in m’n hoofd. Een weg van meer dan 30 jaar komt in een nieuwe fase dat de innerlijke vrouw zijn volgende ontwikkelingsfase begint in volledige stilte.

Voorheen zij men dat een man zijn mannelijkheid goed verankerd dient te hebben in zijn lijf en zijn vrouwelijkheid in het hoofd. Dat is ook de reden dat meditatie zo past in mannelijke tradities. Het ontvangende medium hoofd, waar in de Stilte de wijsheid geboren wordt, en de inspiratie komt; het weten zonder te weten.  De meest vergeestelijkte uitdrukking van de anima. In de gnostiek is het de vierde fase: de personificatie van de goddelijke wijsheid.

Een verder gat de reis.

Waldsassen: ‘Waar de zon in de maan is en de maan in de zon en polariteiten met hun schaduwzijde ontmoeten’

Geomantisch onderzoek doen naar een bepaalde oude menselijke vestigingsplaats biedt veel perspectieven. Zo was ik de afgelopen week bezig met de plaats Waldsassen in Noord Beieren. Een stadje met een cisterciënzer abdij die teruggaat tot de 12e eeuw.

Een onderzoek langs afgronden van de historie van vroeg katholiek fakenieuws over de stichtingswijze van het klooster en de herstory van kritische geesten die achter de geschiedenis kijken met eigen onderzoek in de subtiliteit. Immers het landschap met haar subtiele bewoningen kan veel vertellen over de werkelijkheid achter de werkelijkheid.

Het begon met de naam van Waldsassen dat zijn  naam dankt aan ‘Wald-Saksen’. In de negende eeuw toen Karel de Grote een groot Frankisch christenrijk wilde vestigden kwam hij geduchte tegenstanders tegen, ondermeer het volk van de Saksen. Dat volk heeft hij genadeloos geknecht en zo heeft dat hem de bijnaam gegeven: Saksen slachter. Zo heeft hij grote groepen Saksenstammen gedeporteerd  ondermeer een groep naar dit „silvia nortica“ gebied  in het Oer gebied van de Slaven. Een verdeel en heers politiek van  grote potentaten om een gebied te destabiliseren door een stam te ontwortelen en te vestigen in een grensgebied dat zo ook gedestabiliseerd wordt. Schuiven met volkeren deden ook de Inca’s, de Gothen en laats het NS regime in Duitsland die gelukkig niet al zijn plannen kon realiseren. De Nederlanders zouden bijvoorbeeld naar Polen worden gedeporteerd als buffer tegen de Slaven daar we te westelijk –Engels- georiënteerd waren.

Kloosters werden in de 12e eeuw ook door de machthebbers in gebieden geplant om ze te stabiliseren,  te kerstenen, te be-regeren.  

Nog steeds trekt zo’n kloosterplek de mensen als religieuzen en toeristen, omdat het wat te bieden heeft; maar wat!?

Het klooster in Waldsassen werd één van de meest rijke en in aanzien zijnde in Noord-Beieren. En als je er nu komt zie je haar Barokke pracht ten ultima. Doch achter deze uiterlijke prachtschijn  schuilt een gezicht dat minder aantrekkelijk is; de riten van Pasen, het lijden en schuld, de slotfase van de katholieke kerkfase.  De kerk laat hier haar kerkelijke doden in pronk zien en eert ze zowaar officieel.  Zo zag ik laatst dat een nieuwe Schier monnik van zijn oude Sion-klooster een schedel van een abt had meegenomen en in zijn kamer bewaarde. Oud religieus gedrag dat niet meer past in de modern tijd.

In het landschap van het rustieke dal van het stadje Walsassen is een dodenweg waar de doden richting abdij lopen in hun eeuwige carrousel. De abdijplek omgeven door een muur voelt unheimisch aan met een veld van dor –energie; daar wordt je koud van en voedt niet met od kracht.

“Christenen hebben het landschap behoorlijk verpest en naar hun hand gezet. Eerst was dit een heel mooi dal met mooie energiepunten; heilig water dat omhoog komt. In het centrum van Waldsassen was een water heiligdom met een vast punt, dat zichzelf bevruchtte.

Wijs mensen op de ontwikkeling; alles is veranderd. Ik was eerst heel dicht bij de mensen, nu minder en leef afgescheiden””

Landschapsdeva

In archetypische zin is het een plek van sterke uit elkaar getrokken polariteiten en vasthoudendheid van het oude, dat in de tijd heeft geleid tot een groot bewustzijnsverlies.  De polariteiten hebben in de afgelopen 6000 jaar geleid tot meer dan 13 momenten van veel strijd en dood. De grote demonen vragen zo in de tijd hun offers en hier is het Sorath, de demon die Rudolf Steiner niet kon weerstaan en zo nog steeds doorgeeft aan zijn volgelingen.

Dat is de schaduw van de archetypische plek, demonisch in de ondergrond van de nederwereld, die niet bestreden hoeft te worden, alleen aanschouwd.

Bij subtiel onderzoek  zie je dat  de polariteiten ook uit elkaar getrokken zijn  in het landschap, voedend en onttrekkend.  De oude harmoniserende kwaliteiten leven daar verder op goede plekken die in  deze micro kosmos  van het omliggende landschap voortleven buiten het oude centrum; juiste luchtkwaliteit met grote luchtwezens, open aarde met heiligdom kabouters en draken en mystieke beschermende wezens, een bevruchtende vuurplek  op het middelpunt tussen het zon- en maanpunt, met dynamisch vuur dat de innerlijke vruchtbaarheid stimuleert en de innerlijke slang dynamiseert. En water, de zwarte slang met zwart aether doorkruist het minder harmonische centrum van tegenkrachten, het leerveld van deze tijd dat herkent mag worden en niet opgelost om een eigen verhouding daarmee te zoeken.

Ik deel het met degenen die het toekomt en verder mee kunnen werken.

Was eens een heel mooie sfeer in Waldsassen totdat ,mensen zich gingen afwenden vanwege het boek. Laat je inspireren door de natuur!

Een komen en gaan van volkeren; strijd, magie met weinig inzicht…in de tijd richtte het  bewustzijn zich sterk op materialiteit en steeds minder op spiritualiteit.  Door de strijd blijft men in pioniersfase en komt men niet tot hoogste ontwikkeling.

(grote sylf)

Een intrigerend leerplek met veel alchemie in het landschap. Zo was George Angelus daar abt van 1494 – 1512 en stond bekend als een grote alchemistische adept, die volgens een bron meer dan 300 kerken heeft gebouwd.

De plek is voor mij heel boeiend en een interessant leerveld met verder onderzoek naar de heilige stenen in de aarde, de mengwezens die het gebeid beschermen en de ogenschijnlijke negativiteit om je te sterken.  Gelukkig zijn de plekken waar de beide polen samenleven; waar de zon in de maan is en de maan in de zon.

Met dank aan alle bronnen!!

“Dit is nu onze nederzetting. Hier wonen we een 500 jaar nadat we verdreven zijn uit Waldsassen.  De monniken konden niet met ons omgaan. Hun geloof staat dat niet toe.  (vml. heiligdom kabouters in een dal met een oud geoglief van een nu slapende liggende watergodin)

‘You have to swallow the whole fish and then spit out the bones ‘

‘You have to swallow the whole fish,’ Zen Master Taizan Maezumi told his students, ‘and then spit out the bones.’ First absorb the tradition, endure the hardships of Zen training, then you can spend the rest of your life separating the real treasure from the baggage it came in, learning what you can let go of and what is truly yours. Spitting Out the Bones is American Zen Master Genpo Merzel’s story of his exhilarating and humbling journey, including the last five years rising from the ashes of his very public fall from grace, and a candid exploration of the challenge of bringing the essence of the great tradition he inherited to life in the West.

Genpo’s story offers a fascinating case study in the importance of bringing together the paths of Waking Up, Growing Up, Cleaning Up, and Showing Up, 

strange world of ethnic polarized thinking

A supporter of Bangladesh Islami Sashontantra Andolon navigates his way through a gathering during a protest demanding a Lady Justice statue be removed from the Supreme Court complex in Dhaka, Bangladesh, on Friday. The statue of a woman holding a scale and sword in her hands was installed in December outside the court building. The sculpture is wrapped in a sari, a Bangladeshi revision of the usual representation, the Greek goddess Themis blindfolded and clad in a gown. A.M. Ahad/AP

Waar komen de draken vandaan?

“Hoi Dick,  … over drakenvolkeren en reptilians waar in het kort wij vanaf stammen, zij hebben veel genetisch werk gedaan waar ze extreem goed in zijn, Zij waren de Annunaki. Sitchin zat er misschien hier en daar naast maar hij had wel veel goed.  wat verklaart waarom wij een mystiek gevoel voor draken etc. hebben. Ze zijn er nog wel, soms wonen ze onder de oppervlakte meest op hun eigen stelsels in space. “

H.

Waar komen de draken vandaan? In elk geval niet het werk van de Annunaki. De draken waren er eerder en behoren tot de aardse werkelijkheid en komen ondermeer uit diepere lagen van deze planeet. Ze zijn wel geschapen in een eerdere fase maar niet door de Annunaki.  Vele wezens hier op aarde zijn scheppingswezens en gevormd door bevruchtingen met iets van buiten deze planeet. Zo zijn veel godinnen in het landschap een product van een gemeenschap van Venus met Aarde, dus tussen twee planeten. Ook wij mensen of aspecten van ons mens-zijn zijn een product van ‘boven’ en ‘beneden’, aarde.

Dat scheppingsproces gaat nog steeds door en de bevruchting kunnen pas veel later zich manifesteren, in de subtiliteit.

Interessant in deze tijd is de schepping van nieuwe wezens die al waarneembar zijn. Met vrienden hebben we ondermeer langs de kust pas een nieuw waterwezen gezien van deze tijd.

Exoterisch Gif tourisme

Tour buses park near tulip fields surrounding Keukenhof spring garden in Lisse, Netherlands, on Wednesday. Keukenhof attracts about 1 million visitors from all over the world. It has more than 7 million bulbs in bloom this spring, with 800 varieties of tulips, and is open from March 23 to May 21. 

Peter Dejong/AP