Kristallen verbinden zich tijdens midwinter: boven met beneden rituaal

Het was op een dag zo rond de 21^ste december 2019 dat ik mijn dagelijkse houtverzamelactiviteit volbracht.  Op de terugweg zie ik plots voor me een robuuste eenhoorn en denk gelijk: aha dat wordt reizen! Nee, het steigert bij die gedachte. Het meldt dat ik bij de plek in Sommerhau  snel wordt verwacht.  Ik opper of het ook vanmiddag kan: nee, rond 12.00 uur!  Het is even voor de middag en ik moet me haasten. De eenhoorn is inmiddels weer spiraalsgewijs vliegend omhooggevlogen.

Ik ga een andere looproute naar de zeer oude heilige plek met haar grote granieten rotsen en Schlusselschalen waar ik rond 12.30 uur ben.

Ik zie dat er vele natuurwezens volkeren zich verzameld hebben in een grote kring. Daar vindt een energetisch fenomeen plaats, een versmelting van iets van een boven kristal en een onder kristal uit de aarde. Manifestaties van plasma. Zoiets is lang niet meer gebeurd dat de zegen van boven en de kracht van beneden elkaar ontmoeten.

Na het gebeuren applaudiseren de vele natuurwezens. Kleine Lichtwezens van boven mengen zich tussen de natuurwezens en draken uit de ondergrond komen omhoog. De jonkies wagen zich als eerste uit de ondergrond waar ze in een van de ondergrond werelden leven.

Mijn snelle komst was gewenst om de twee polen bij elkaar te brengen.  

Later zie ik dat de twee kristallen weer uit elkaar gaan, naar boven en naar beneden.  Ik heb een waarlijke verbinding meegemaakt!!

Als ik terugloop wil ik een steen op een plek meenemen. De steen wil wel maar een hele grote draak schudt nee.  Het wijst dan naar boven waar de eenhoorns leven. Zowaar hier is een eenhoorn laag boven in de sferen, die een groot netwerk hebben ook naar de weide in het dal waar ik hout haal.

Gevolgen van teveel nemen in Haulerwijk

De wraak van het veen, het voormalige deels ontoegankelijke ‘onland’ op de Friese oostgrens

Haulerwijk, Ooststellingwerf op de Friese grens met Drenthe en vlak bij de provincie Groningen.

Haulerwijk ontstond in 1756 toen de Haulerwijkstervaart gegraven werd vanaf de Mandewijk.   De Haulerwijkstervaart maakte deel uit van de veencompagnie de Drachtstercompagnie. Het kanaal heeft nu twee zijden: een goede van de hulpvaardige andere wereld en een slechte van de vasthoudende tegenkrachten.

De veenlaag ter plaatse was 2 tot 2.5 m dik en deze 4 -5000 jaar oude ‘zwarte aarde’ is afgegraven waardoor een oudere aarde evolutie laag aan de oppervlakte kwam van de Steentijd. De oude veenlaagsfeer is op bepaalde plekken nog wel aanwezig: ik – de zwarte aarde- ben er niet wel de afdruk en die is goed.

Op een bepaalde plaats geeft de omgeving mij dit relaas:

 “We hebben een verhaal.  Duizenden jaren geleden offerden mensen hun lijken aan het veen. Deze zielen zweefden over het veen en werden door ons meegenomen in de aarde naar het zielenrijk. Noem ons dienaren van de zwarte Godin. Onze taak hebben we lang gedaan tot er ontginning kwam en het veen verdween. De tegenkracht kreeg steeds meer vat aan de grond en verdreef ons in de ondergrond en zij pakten onze taak af en behielden de dode zielen. “

Veenbegravingen (luchtgraf) vonden m.i. plaats van 3500 – 500 BC. Ze kozen daar wel speciale plekken voor uit, op bijvoorbeeld de grens van Een/Haulerwijk waar een ‘goede geest’ woonde/woont met een instroompunt. Positief zwart was eens aan de oppervlakte en negatief zwart in de aarde. Nu is het omgekeerd met alle gevolgen voor de bevolking: stagnatie, jongerenprobleem, splitsing door de vele kerken (7). Een gevolg van te veel nemen en niets meer geven.

Het is weer Winter de tijd van de Percht.

Ik was wat oude aantekeningen aan het doorlopen en kwam dit verhaal tegen opgetekend in  in de nacht van 6 op 7 december 2009.

Ik ben Perchta, de oude zwarte Godin. Ik leef hier sinds onheuglijke tijden en jij bent mijn 'dienaar.' Je maakt mensen weer alert op mijn aanwezigheid in deze berg. Deze berg is mijn woonzits. Einde zomer ga ik naar onder en in de winter kom ik naar boven. Heb mij lief.

Wat is je taak, vraag ik haar? Ik heb tot taak de seizoenen te bekrachtigen, neer te zetten. De winterse Stilte, dat anders is als de zomerse Drukte. Een tijd om nu naar binnen te gaan.

Hoe heet deze berg eigenlijk?  Nu heet het de Berkenheuvel maar oudtijds de Krachtberg. Hier kwam kracht uit de Aarde.

Ik kan je de diepe stilte van het Zijn laten ervaren.

Men noemde mij voorheen wel de zwarte Moedergodin naar het zwarte seizoen, de winter.

Men heeft mij in de kasteeltijd bewust gebruikt als zwart en zuid als Licht.

De hof ligt op de flank basis van de noordzijde van het rivierdal

foto ijsbloemen in een hofvenster in december 2019

Menselijke Natuurmystiek

'Natuurmystiek is zo moeilijk en zo makkelijk tegelijk omdat je jezelf kunt verliezen, je kleine zelf die zo nodig is in deze wereld. Natuurmystiek is een intense verliefdheid met het bestaande, het ALL in de kosmos.'

(foto eerste dochter in 2011)