vrijdag 29 december 2023

Marcel de Boodschapper: keer u om!

Marcel Messing heeft weer een Kerst boodschap, vanuit zijn Waarheid in de dualiteit.  Een Hamerer naar Waarheid, Liefde en Verbondenheid  op het Aanbeeld van deze ogenschijnlijk verworden uiterlijke wereld in de Vele Werelden.

Hoor tussen zijn woordvoorbeelden door zijn roep naar gerechtigheid en ommekeer die elk van ons kan maken, als je wilt.

De filmmaker zegt: "Marcel Messing is terug van weggeweest! Maar bescheiden als hij is, zegt hij: ‘Iedere dag mag en kun je leren. En zeg nooit dat jij het weet, want we weten meer niet dan wel.’"

We trokken met Univibes de bergen in en interviewden hem thuis: in het land van de Katharen. Een spirituele plek op aarde. Hoe hij daar met zijn vrouw Marijke terecht is gekomen en wat de geschiedenis van de Katharen is? Dat zal hij je vertellen.

"Hij vertelt over de moeilijke en zware tijden die in het verschiet liggen, maar volgens Marcel komen echte omwentelingen altijd van kunstenaars, zangers, dichters, schrijvers. Daarbij citeert hij Tolstoi, die zei: ‘De pen is machtiger dan een staand leger. Het collectieve bewustzijn groeit en is niet meer te stoppen. Het is afgelopen! De kinderen van het licht zijn hier op aarde. Heel bewust op aarde, om elkaar niet alleen te steunen, maar te dienen voor liefde, waarheid en licht.’ Een openhartig en persoonlijk gesprek tussen Tim en Marcel. Laat je in vervoering brengen. Deze keer niet vanuit de Vibestalk studio, maar op locatie. Het is weer voeding voor de ziel."

Nou ja, niet voor elke ziel...omdat vele ogen en oren andere angst input zoeken....

en voor Marcel: de waarheid is altijd fluide en zet het niet om in een overtuiging die je vastzet

een ware Eenheids-Strijder en -Hoeder is kwetsbaar en kan niet geplet worden op het Aanbeeld van de dualiteit

en een Ware esothericus heeft namelijk geen exotherische oude waarheden

en het Lam Gods is al geofferd!

Wees Liefde



https://www.youtube.com/watch?v=HlwFwuTSezw


dinsdag 26 december 2023

De grote Natuurmomenten beleven: rond midwinter

 Het Observeren en het schouwen van de Grote Natuur is zo oud als de Mensheid. 

Nu we net Kerstmis hebben mogen vieren en het bewustzijn hebben dat in Noord-Europa het christendom vanaf de vierde eeuw bewust de geboorte van Jezus de Christus hebben geplaatst voorbij de meest mystieke moment in het zonnejaar: de midwinter. Het vieren van dat draaimoment zat heel diep ingesleten in het collectief. Daar vond de wisseling van de Donkere  Winter in de Lichte Winter plaats. De uit het aardecentrum komende Zwarte Lichtimpuls komt rond die periode aan de oppervlakte en verbindt zich met Boven, de Kosmische Impuls. Dat bevruchtende moment was voor heel de Natuur met haar subtiele onderrijken het momentum om wakker te worden met een overstijgende impuls.  Het begin van het nieuwe opbouwende halfjaar systeem en het lossen van het afbrekende halfjaar systeem.

Als je nu onderzoekt hoe deze natuurlijke dynamiek zich in de 21ste eeuw nog manifesteert ben ik niet positief. De afgelopen week heb ik dat wakkermakende gebeuren op vele plekken in Nederland onderzocht. Alleen op werkelijke krachtige Oorsprongspunten kan het zichzelf nog autonoom manifesteren maar op vele Oerpunten kan het niet meer in de middenwereld komen. Vaak door menselijke fijnstoffelijke vervuiling, het niet meer legen van de helledepots en het niet meer eren van de natuur maakt dat de grote natuur in Nederland zich terugtrekt uit het mensenveld. Een gegeven dat ik al meer dan tien jaar waarneem in de opbouwende subtiele natuurrijken van de elementalen. Dat leidt tot een verval aan levenskracht van de natuur, bij de mens zelf  en het overheersen van afbrekende en tegenwerkende krachten in de mensenwereld.

Ik heb ook deze week ervaren dat met aandacht, kennis en inzicht de bezette poorten weer kunnen geopend worden. Niet om de hele omgeving te voeden maar wel locale subtiele rijken te voeden en vooral ook de reactivatie van het eigen energiesysteem. Immers dat natuurlijke gebeuren staat niet los van onze eigen energiehuishouding.

De plaatsing van Kerst rond die datum was een juiste strategie van de energiemeesters in die religieuze stroming. Ze herkenden de energtische uitwerking van dat gebeuren op omgeving, heilige plek  waar ze  hun riten gebouwen plaatsten en op de nog immer natuurverbonden mens. En Christus had in hun leer ook die functie voor de zoekende mens. 

Goed om te ervaren dat de Zwarte Christus, voorbij het Kristallicht, voorbij het aetherlicht nog steeds actief is vanuit het aardecentrum! Een impuls voorbij lichaam, ziel maar voor de Geest.

En het waarnemen van de belangrijke energetische momenten op aarde is zo oud. Hieronder een voorbeeld uit de jager-verzamelaartijd uit Schotland




eten drinken en offeren in oud Noord-Europa

 

So sollen die Wikinger zur Weihnachtszeit gefeiert haben

Während der winterlichen Opferzeremonie »jól« gab es bei den Wikingern üppige Mahlzeiten, der Alkohol floss, sagen Forschende. Gespart wurde dafür an etwas anderem, was das Fest heute für viele besonders macht.
Zusammenkunft am Feuer: Eine Familie posiert für ein Gruppenfoto in einer Wikingersiedlung

Zusammenkunft am Feuer: Eine Familie posiert für ein Gruppenfoto in einer Wikingersiedlung

 Foto: Lorado / Getty Images

Traditionelle Feste zu unserer Weihnachtszeit waren bei den Wikingern eine blutige wie feucht-fröhliche Angelegenheit. Wie die norwegische Universität von Agder (UiA) mitteilt, gehörten Blut, Opfergaben und Trunkenheit zu den Festlichkeiten der Wikinger dazu, ehe die Christianisierung Norwegens den brutalsten Bestandteilen von Festen dieser Art ein Ende bereitete.


»Die Opferzeremonien und Gemeinschaftsfeste mit reichlich Essen und Trinken waren die wichtigsten Aspekte der Festlichkeiten der Wikinger«, sagt die UiA-Professorin Helje Kringlebotn Sødal. Kindertauglich waren diese Feste im Gegensatz zum modernen Weihnachten demnach ganz und gar nicht. Weihnachtsgeschenke wie heute habe es nicht gegeben, auch an Gemütlichkeit habe es gefehlt.

»Die Wikinger betrachteten das Pferd als heiliges Tier, und es war üblich, Pferdefleisch zu opfern«, wird Kringlebotn Sødal in einer Mitteilung ihrer Universität zitiert. Auch sei es üblich gewesen, Schweine zu opfern. Für die Gruppe waren es heilige Tiere, die man mit der Fruchtbarkeitsgöttin Freya verband.

Opferblut wurde bei den Zeremonien an Wände, auf Statuen und die Feiergäste gespritzt. Die Opferzeremonien sind unter dem Namen »blót« bekannt.

Ansonsten sei »jól« ein Fest im eigenen Zuhause und erweiterten Familienkreis gewesen. Es sei auch dort viel angestoßen und getrunken worden – in gewisser Weise also so ähnlich wie bei vielen heutigen weihnachtlichen Familienfeiern.

 

https://www.spiegel.de/wissenschaft/mensch/blutige-gelage-so-sollen-die-wikinger-zur-weihnachtszeit-gefeiert-haben-a-d9d9bc43-ced8-4ec1-8995-f7656fac548d?dicbo=v2-zh7sAjt#ref=recom-outbrain