Subtiele Hoeders van plekken; wie doet mee?

Jan en Yolanda noem ik de juiste subtiele Hoeders van deze mooie plek in Oosterwijtwerd, een kerkje uit de eerste helft van de 12e eeuw op een Groningse wierde niet ver van de oude Fivel boezem

en vanaf het begin tot 1640 een Maria bedevaartoord

nu initiëren ze een labyrinth aan de westkant

en nu nog een aangepast Maria herkenningspunt!

er wie ere toe komt!

Al sinds 1990 bezoek  ik met mensen krachtplaatsen in binnen- en buitenland. Als voormalig landschapsbeheerder ken ik de waarde van oude landschappen en natuurgebieden. Nieuw was voor mij om te lezen dat “verering natuur helpt’.  Een interessant initiatief is  het internationaal natuurbeschermingsprogramma Sacred Sites Initiative (http://sacrednaturalsites.org/nl/). Vaak gaat het om oude plekken met heilige aspecten die door bewaarders in stand kan worden gehouden.

Deze mail kreeg ik in 2016 “Ik woon in een deels afgegraven veengebied, in Mijdrecht bij Vinkeveen en we onderhouden met een clubje lichtwerkers een lichtkoepel om ons gebied, naast hele fysieke onderhoudswerkzaamheden als zwerfvuil rapen en hooien van natuurgebieden. Daar ons gebied gedragen wordt door water, zijn we vaak met water in ons lichtwerk bezig.

Wij hebben als groep in een ceremonie kristallen gelegd in de veenrivier die ons (veen)gebied omringd. Daarbij hadden we een lange voorbereiding gedaan waarbij we onder meer in contact met de deva van het gebied kwamen en beelden kregen van de zwaarte van de aura en het verleden van de mensen in ons gebied.”

“Wat we doen is de aura van het gebied 1x per maand schoonmaken en via het universele energieveld, de lichtkoepel om het gebied onderhouden (die we in een ceremonie geactiveerd hebben), waarvan de kristallen de ankerpunten zijn en die tevens de omtrek van deze koepel aangeven.”

B.van B.

Hier vlakbij ligt de Heilige Wiese ook wel Engelswiese, Zigeuner Wiese of Judewiese genaamd. Het is altijd een open plek geweest in het bos en je hebt een prachtig uitzicht vanaf de Steinberg in het Boheemse landschap. De weide wordt goed  beheert door de boer.  De plaatsgeest zorgt voor de juiste initiatieven

In Nederland ken ik wel veel mensen die begaan zijn met de krachtplekken in hun omgeving. In Drenthe was dat vooral Jan Evert Musch die de oude Drentse stenen en vooral de hunebedden beschermde.

Laatst was ik in Stavoren waar een heel oud spiritueel punt ligt net buiten de kust.  Een plek waar proto Friezen al hun heiligdom hadden om de Grote Godin te eren, later Frya door de noord Denen die later omgevormd werd in een Iers christelijke gemeenschap. De rooms katholieken hebben vanuit Utrecht de plek later ingenomen met hun twee kloosters.  Daar lag ondermeer een Maria Magdalena klooster en een Benedictijner klooster  wat later door het water is weggespoeld.

 Baggerwerkzaamheden hebben de oude stenen structuren weggehaald maar de oude sferen en het oude punt is nog present en contact vriendelijk.  Resten van de stenen zijn nog aan te treffen langs de kuststreek zoals de noord pier.  Niet lang geleden zijn delen van deze oude cultusstenen door nieuwe steenstortingen deels bedekt.  Jammer.

Wat zijn de benamingen

- Nederlands: bewaarder, hoeder van een plek, contactpersoon

- Engels; morrison; oude hoeder

                keeper

en wie heeft een suggestie voor een meer eigentijdse benaming

Wie wil  er meewerken aan een uitwisselend netwerk opbouwen van plekbeheerders in Nederland en Duitsland met het accent niet alleen op duurzaam fysiek beheer van de natuur diversiteit doch vooral het beheer van de subtiele diversiteit.

En schrijf me om je ervaringen te delen.

Kosmos op aarde verbinding

Verschillende Australische oerbewoners hebben nog een levendig contact met hun sterrenvrienden van Orion en de Plejaden. Wat dat betreft is dat ook iets universeels. Ze beelden dat ook uit in beeld, gedrag en wereldbeeld en zeker ook hadden ze specifieke cultusplekken voor direct contact

A traditional Original Australianrepresentation of Orion and the Pleiades. Astronomical bark painting, at Yirkalla, Arnhem Land,

Traditional Original Australian ‘Bora men’, these were a people with strong ties to Pleiades mythology (Image credit: Customs of the World 1913).

Map of the emu constellation; Tchingal is the emu that can be seen in the Milky Way

In Nederland is alleen in het Gooi een heel mooi voorbeeld van een Plejaden figuur te vinden in de vorm van grafheuvels  en verwijst naar cultussen van een lokale stam die haar herkomst zo herdachten. Een tweede voorbeeld zijn de steentijd bewoners in Drenthe die de Hondsrug zagen als de Melkweg en de heiligdommen  -nu ‘hunebedden’- op speciale contactpunten  aanbrachten voor hun rituelen.

Vele andere prehistorische monumenten, steden en meren hebben vaak meer dan één sterrenverbinding.

Op m’n maandelijkse ervaringstochten onderzoeken we ondermeer ook dat aspect.

Verdwenen staande stenen complex in Australië met hun interpretaties

 

Reconstructiebeeld (
Richard Andrew Patterson)

In 1939  ‘ontdekte’  Frederick Slater, de voorzitter van de Australische  Archaeological and Educational Research Society in Wurdi Youang, 40 kilometres from Mullumbimby in het noorden van New South Wales een betekenisvol monument van de Aboriginals.  Lokale mensen kenden het al langer en vooral de eigenaar Smith.

een instroom (rechts) en een uittroompunt  (links) met een midden – de zeven stenen-  waar de bevruchting plaats vindt.

Het bestond uit een complex van heuvels, steenrijen en twee steenkringen. In totaal waren er 181 rechtopstaande stenen. De enthousiaste beschrijver noemde  dit het Australisch Stonehenge  en zelfs ouder dan Stonehenge. 

De te enthousiaste Slater kwam in aanvaring met andere wetenschappers over de ouderdom en betekenis. De schaduwzijde van al deze ophef was dat tussen 1940 -1945 de landeigenaar, de Smith familie het complex met een bulldozer vernietigde en omploegde .  De overheid had wel contact met hem opgenomen over het complex  van 10 acres of hij dat wilde verkopen, maar dat weigerde hij.

In elk geval was de grond van dit complex voor de Aboriginals heilig maar ze hadden geen rechten meer in het begin van de 19e eeuw toen dat gebied werd ontbost. Oude Aboriginals bezochten het nog heimelijk en noemden de plek nog een heilige ontmoetingsplaats . Vele lokale boeren hebben bewust velen van hun structuren vernietigd.

ander reconstructiebeeld

 Een team van archeologen, astronomen en Aboriginal-adviseurs heeft ontdekt dat de ‘ei-vormige ring’ (?) van stenen van Wurdi Youang wijzen naar waar de zon ondergaat op de kortste en langste dag van het jaar. De middenas wijst naar de equinox, het tijdstip waarop de dag even lang is als de nacht en de zon loodrecht op de evenaar staat. Ook zou uit de positie van de stenen blijken dat de bouwers metingen deden aan de beweging van de sterren. De onderzoekers vermoeden dat het complex  gebouwd is door het Wadda Wurrung-volk, de oorspronkelijke bewoners van het gebied.

De heuvel is het opmerkelijkst. De vinder schrijft er over; “The mound is one of the oldest; I should say the oldest, forms of temples in the world and dates back to the Palaeolithic age with the advent of first man,”

De heuvel is meer dan 100 m lang en heeft de vorm van een boemerang en gebouwd op moerassig gebied. Deze vorm was aan beide einden voorzien van een steenkring die elk opgedeeld waren in vier compartimenten, met in het centrum zes stenen. Tussen deze twee cirkels lag een steenrij pad van staande stenen.

Een bron meldt  dat in het centrum zeven stenen  lagen en verwijzen  naar de Plejaden, die een bijzondere plaats innamen in de Aboriginal cultuur. Maar de originele tekeningen laten daar niets van zienen bestaat het centrum uit zes stenen..

Deze door mensen gebouwde heuvels kwamen  meer voor bij dit  complex: één 100 meter ten westen van de bovengemelde heuvel en in de omgeving bevonden zich er meer.

De stenen bestonden  volgens de vinder uit zandsteen, dat  voorkomt op 20 km van deze locatie 

niet erg aannemlijk

Grote stenen zijn inmiddels weer gevonden op ongeveer 1 km afstand van het complex, maar er is discussie of dit wel de juiste stenen zijn omdat er veel basalt tussen zit. De boeren zijn niet erg mededeelzaam.

De originele stenen waren wel voorzien van bijzondere inscriptie volgens de eerste beschrijver Slater:  “The language is a combination of hand signs, letters, “sacred signs”, and body parts … Slater had compiled over 28,000 words in this language.”

Er is ook veel discussie over de  ouderdom van het complex ende betekenis.  Door de grondige schoonmaak van de boer is dat niet meer te achterhalen.

Een interessant gegeven is wel het feit dat lokale Aboriginals de plaats niet willen bezoeken. En vermoedelijk kunnen ze het ook niet.

Het moedwillig vernietigen door boeren van oude spirituele structuren is een misdaad tegen de mensheid. Nog steeds vernietigen boeren gewasformaties  in Engelandn als die in hun eigendommen optreden.

Aan de andere kant is de verbinding met de kosmos niet aan oude structuren gebonden en in deze tijd kunnen we ook weer nieuwe verbindingen bewerken.

reacties:

"Dank voor je doorzenden van de megalieten uit Australia. Bij het zien van de uit de grond gerukte heilige stenen moest ik huilen. Voel de pijn ook van de Aborininals. Terecht ontwijken deze door de aarde vervloekte plekken.   Veel bewustzijnswerk aan de winkel....  en uitleg aan de overheden.  Stenen zouden opnieuw gesteld en geheiligd  kunnen worden in relatie en harmonie met de Aquariustijd. De nieuwe trilling om met de Aarde de transitie te maken naar de 4e. zieledimensie gerelateerd aan Plejaden, Triaden en Orion dit natuurlijk in grote samenspraak met de Elders van de Aboriginals. Het is immers hun land"

HJ

Maanlichtgaten in Spanje

In Spanje is vandaag  na dertien dagen zoek- en graafwerk het jongetje  Julen gedolven dat in een boorgat gevallen was. Het gat moet ten minste 107 m diep zijn geweest.

Spanje kamt al enige tijd met droogte en de boeren  vooral in het zuiden en midden doen er alles aan om water te vinden in de ondergrond.

Greenpeace schat dat meer dan een miljoen van deze niet goed afgedekte boorgaten  van elk minstens 25 cm doorsnede in het land zich bevinden .Het zijn pogingen om in de diepte water te vinden en de eigenaar moet het boorgat  eigenlijk goed afdekken, wat meestal niet gebeurd.

Het boren gebeurd illegaal in de nacht of mist en daarom  worden deze gaten ook maanlichtgaten genoemd. als het geen water oplevert. Zo’n boring kost al gauw  2 – 4000 euro  door een ervarene “Pocero.”

Het kind dat in zekere zin geofferd is in een niet goed afgedekt boorgat kun je een klimaat slachtoffer noemen.

Wat ik niet begrijp dat deze boorders geen goede wichelroede waterloper in dienst hebben om het juiste punt te vinden.

In elk geval toont aan hoe groot de waternood is in Spanje, dat je zo diep moet boren. Beter is dat de boeren inzetten op bomen planten, want dat houdt het water vast.  Denk aan de bekende apenbroodboom in Afrika die een heel gebeid kan verzorgen.

Gelukkig is de ziel van het jongetje niet meer in de aarde en naar de boven sferen gegaan.  Het heeft de problematiek hopelijk goed naar voren gebracht van deze onjuiste oplossing van lokale klimaatschade.

Waar blijven de visionairs die projecten in de Sahara uitvinden –ik ken er een met een heel goed idee, en waar zijn de aardedurf financiers? Graag contact want het idee in Egypte is heel goed.

‘Als het kalf verdronken is dempt men de put’