Planetaire zorglevenschap

In zijn voorwoord bij de donderdag gepresenteerde Natuurverkenning 2010-2040 verwoordt de directeur van het Planbureau voor de Leefomgeving Maarten Hajer: „Natuurbeleid was de laatste decennia sterk gericht op het behoud van biodiversiteit [...] Aandacht voor de achteruitgang van vooral kwetsbare plant- en diersoorten heeft een sterk procedureel en juridisch karakter gekregen. De aandacht voor beleving en benutting van natuur is op de achtergrond geraakt.”

Bas Heijne schrijft vandaag: “Zoals de wereld van kunst en cultuur met zichzelf in discussie moet om een nieuwe verhouding tot de samenleving te vinden, zo moeten vertegenwoordigers van het natuurbeleid nieuw elan vinden om betrokkenheid te wekken bij de burger voor zijn natuurlijke omgeving. Geen procedures – hartstocht.”

D.w.z. niet meer een elite regelt wat voor hen van (eigen)belang is maar een emotie of feiten van een groep of enkelen.   We zijn  aan het afdalen uit het ideaal, het denken, naar de materialiteit van de emotie en de gecontroleerde selectieve feiten. 

Het wordt m.i. tijd voor een nieuw verantwoordelijkheidsbesef van het individu, die geen controle meer nodig heeft van een beambte of ‘democratische’ politicus maar gedreven wordt door zijn eigen moraal die niet meer wordt aangestuurd door religieuze dogma’s, maar ingegeven door universele waarheden en waarden van Aardeburgerschap; een doorleefde medezorg voor al datgene wat leeft!

Een nederwereld op reis

In de subtiliteit kan men verschillende lagen herkennen. De spiegel naar

a.     binnen innerlijk materieel of  innerlijk subtiel

b.     buiten , uiterlijk materieel of uiterlijk subtiel

c.      voorbij binnen buiten in een andere dimensie

d.     voorbij de dimensies

Bij het schouwen werd  m’n aandacht plots weer gericht op een stoet subtiele wezens in de uiterlijke subtiele wereld van m’n huis.  Een lagere astrale wereld uit de berg bij het huis kwam massaal op bezoek en elk wezen had een afzonderlijke subtiele donkere niet duidelijk zichtbare vorm. “We hebben veel gevangengenomen en we willen nu bevrijd worden”, zegt er één.  “We zijn met honderden. Verderf en macht zijn genoeg geweest”. Wie is jullie leider, vraag ik nieuwsgierig? “Ik zie er één en hij ziet er heel donker uit, dat ik de vorm bijna niet kan zien.  “Ik ben heel slecht geweest en we hebben hier oorlog gevoerd”. Dus jullie willen naar een andere realiteit verder leven, vraag ik weer? Ja, ja, ja” zeggen ze instemmend.

Een grote Geest komt langs en brengt ze meer mee naar boven, elk afzonderlijk, waar elk een nieuwe plek krijgt. Dan zie ik dat de leider weer teruggaat en eigenlijk niet weg wil. ‘Die wordt later gehaald’, wordt geantwoord en gelijk gebeurd het en ik zie dat krachten in de Aarde dit rijk in de aarde geheel oplossen. Ik zie vervolgens de leider de kosmos inschieten en hij zegt nog in die beweging: ‘je mag nog een wens doen.’

Dit voorbeeld  in het  uiterlijke subtiele gebied toont aan dat door de veranderingen in en met de Aarde ook de subtiele lagen veranderen. Al lang is bekend dat de nederwerelden, datgene wat we verborgen houden, de poorten geopend zijn geworden. Ook dat is niet vast meer!

Herken in welke spiegels je goed bent en leer je ‘beeld’ te verruimen. 

Binnenkort start weer een nieuwe leergang Gaialogie/Natuurwezenrijken. Heb je interesse laat het me weten.

inscriptie in steen boven staldeur

Boven m'n staldeur zit deze inscriptie uit de 18e eeuw. Wat kan dat betekenen?

Deze boerderij is eeuwen bezit geweest van de familie Jäckel en de 'J' is de afkorting van deze familie. De boerderij werd ook lang Jäckelhof genoemd.

Een aantal opmerkingen over deze inscripties:

"Ik denk 17 Jahrhunderd 72. Eerste teken is geen direkt runeteken. Meer een steenhoudersteken aangevende gebouwd in... "(JH)

"Het zijn tekens van het familiehuis en niet de initialen van de bouwheer.

Het teken vooraan is er voor de bescherming van het huis (stal) aangebracht.

Dezelfde tekens vind je ook op het platteland in Spanje en Frankrijk." (DdC)

"Hier helemaal bovenaan de kruisafbeelding bij de Externsteine plus een geknakte zgn. Irminsul, duidelijker afgebeeld onder het kruisreliëf.

Bij de Externsteine zou de Irminsul als een symbool van de Saksische heidense oerreligie geknakt afgebeeld zijn om de “overwinning” van het Christendom op die oerreligie te laten blijken.

De beide “takken” van de Irminsul duiden op de trilling van stoffelijkheid met de geestelijk-magnetische contrakracht.

Overigens heb ik daar veel over geschreven en zie maar bij : http://www.runningfox.nl/Speciaal/speciaal91.html

Het voorste teken bij de staldeur in je huis zou kunnen wijzen op een variant van de geknakte Irminsul. Men is zelfs nog duidelijker geweest en heeft de Irminsul compleet op z’n kop gezet waarbij de pijl naar boven wijst naar boven, naar de hemel waar de Christen voor eeuwig naar toe excarneert bij zijn sterven.

Dus het Christendom is het geloof van het eenmaal op aarde leven en dan het eenmalige excarneren., sterven ofwel hemelgang.

Dus dat is duidelijk een ander inzicht dan dat van de oerreligie, van de Saksen, van de Mongolen, van de Vikingen (die ooit Mongolen waren), waar men begrip heeft over de trilling van stof met geest en waar ook reïncarnatie als een sinusoidaal stof-geest-stof-geest-stof-geest enz enz  trillingsverschijnsel gezien wordt.  

De familie Jaeckel is vermoedelijk Rooms Katholiek geweest.

Tot zo ver mijn ideeën voor wat ze misschien waard mogen zijn."

(Ton)

A taoist poem

The path to light seems dark

The path forward seems to go backward 


True powers seems weak


The greatest love seems indifferent


The greatest wisdom seems childish


The direct path seems long

 A taoist poem: 
The path to light seems dark
The path forward seems to go backward
True powers seems weak
The greatest love seems indifferent
The greatest wisdom seems childish
The direct path seems lon

Wat is er toch gaande met de uiterlijke vorm van deze planeet Aarde?

ik lees:  “Aan het begin van de jaren zestig werd het oppervlak van de Aarde 4 tot 6 procent schemeriger. Tegen 1994 begon het aardoppervlak juist lichter te worden.”

(Bron; Fundalize.com)

 “Je eigen leefomgeving kun je moeilijk objectief beschrijven. Maar wat wetenschappers nog altijd niet hebben kunnen verklaren is dat de Aarde voor 1997 niet helemaal rond maar enigszins eivormig was en daarna meer de vorm van een watermeloen begon aan te nemen. Het gebied rond de polen was eerst langgerekt maar werd na 1997 afgevlakt tot een rondere vorm.”

 dr. Peter Toonen [http://www.natuurlijketijd.nl]

Volgens Toonen zijn de veranderingen een gevolg van buitenaardse veranderingen van uitstoot door de zon en door de uitstoot vanuit het galactische centrum van het melkwegstelsel.  

En is er een verband met de veranderende stralingsnivo rond de aarde en de verdikking van mensen. Ons aardelichaam zwelt en mensen dan ook? Kortom ruimtevormveranderingen.

Wat is waar en wie weet hier meer over?


reacties:


Interessant stukje weer vandaag over de aarde. Een poging tot een
antwoord: Wat mij opvalt aan de vorm van mensen is dat het gezicht van
Eskimo's en mensen uit Mongolië vooral rond is terwijl dat van
Italianen en mensen rond de evenaar vaak langwerpig is. Ik weet niet of
dit bij volkeren rond de polen en bij de evenaar verder door te trekken
is.
Antoinette

welkom wolf!

Zo er is weer eens een 'doortrekkende' wolf gesignaleerd in het Fichtelgebirge. Op 30 december is op de hoofdberg, de Schneeberg, een wolf door een automatische camera gefotografeerd. Een jong mannetje die lange afstanden kunnen afleggen. Gelukkig zijn wolven zwaar beschermd in Duitsland en ze zijn wat mij betreft welkom!

eso-waarheidsmeter

NCR Next wil een nieuwe standard toepassen bij haar berichtgeving.

De redactie schrijft vandaag de interessante uitspraak : “Ons recept, dat ook politifact hanteert, is simpel: beweringen van politici, reclamemakers, opinieleiders en andere prominenten in het publieke debat zullen consequent op onderbouwing worden getoetst.

De beweringen worden vervolgens gerangschikt op feitelijkheid: ‘Waar’, ‘Grotendeels waar’, ‘Betwistbaar’, ‘Grotendeels onwaar’, ‘Onwaar’ en, als uitsmijter: ‘Pas op: feitenvrij!’

Daarbij willen we de suggestie vermijden dat (politieke) beweringen maar op één manier te interpreteren zouden zijn. Integendeel, de wereld is extreem dubbelzinnig – en daardoor ook zo interessant. Nee, de opzet is om het simplistische  ‘eens’ versus ‘oneens’, ‘links’ versus ‘rechts’, ‘

schandalig’ versus ‘niks aan de hand’.”

Eindelijk eens een genuanceerde kijk in dit polarisatieland. In het denken zijn meer keuze’s te maken dan in de polariteiten van het emotieland.

De website  Politfacts hanteert een ‘Thruth-O-Meter’ bij uitspraken. Ik ben benieuwd wat voor  vorm van de ‘meter’ de NRC wil gebruiken!

Het wordt tijd dat ook esoterici zich ook eens meer bezinnen over de door hen gedane uitspraken. 

Tijd voor een eso-waarheidsmeter,  een voorproeve: "Waar volgens die heldere eigentijdse bron", “Oudwaar en diep fundamentalistisch”, ‘Waar volgens het zijnde of die en die oude bron’, ‘Grotendeels waar’, ‘Betwistbaar’, ‘Grotendeels onwaar’, ‘Onwaar’ en, als uitsmijter: ‘Pas op: feitenvrij! En een inspiratie volgens die en die al of niet onbetrouwbare bron’.

Evangelie van Thomas, 113 "Zijn leerlingen zeiden tot hem: "Wanneer zal het Koninkrijk komen?" Jezus sprak: "Het komt niet als je er op gaat wachten. Het is geen kwestie van zeggen 'Hier is het' of 'Daar is het'. Integendeel, het Koninkrijk van de Vader is uitgespreid op de aarde en de mensen zien het niet.""

bio-energie

Een krachtige persoon zijn met veel levensenergie, was oudtijds een overlevingsoptie, vooral als je tot de elite wilde behoren. Een slapjanus die niet kon inspireren, initiëren of leiden had dan geen schijn van kans. De koning werd dan gewoon geofferd als hij een laag vitaliteitquotiënt had.

Levensenergie oefeningen kenden men en  vooral hoe extern op te laden door bijvoorbeeld bepaalde plekken, krachtplekken te bezoeken. Wigholt Vleer waar ik een drietal jaren mee heb samengewerkt in de aanvang van zijn werk was zo’n krachtplaatsenzoeker. Op Kreta had hij een hotel gevonden waar hij graag verbleef dat lag op een ‘leycentrum’  Zijn definiëring voor leycentrum was niet altijd duidelijk, maar in elk geval geeft het kracht, is verbonden met de grote omgeving en het  is vooral een cultusplek.

Om levensenergie te versterken is voeding ook een belangrijk aspect, krachtige vrienden en vooral veel lichamelijke bewegingen.  Ook religieuzen wisten wat levenskracht betekende en hoe je dat bewerkte door te zorgen voor goede afvalstromenbeheer, de juiste meditaties en afstemmingen.

Deze week stond het thema bio-energie centraal en opmerkelijk dat in menselijke systemen vele codes uit de ziel verankerd liggen die je gevangen houden in oude levensenergiestromen. De Oerziel,  zoals een vriend me zo mooi zei wacht op bevrijding en dat is de enige grote bron van levensenergie. Stromen uit andere dimensies en je Bron voeden de nieuwe mens meer dan de in de omgeving gevangen materie-ruimte-tijd-mens.  En vooral je te ontlasten van de belastende energievreters om te heen door een juiste positionering. Tijd voor een nieuwe optiek als het gaat om levensenergie en je te bevrijden van je lagere en hogere ziel. Wees dus niet ‘zielig’ meer.

paardenvuurdoop

In het Spaanse San Bartolome de Pinares zijn op 16 januari, de dag van Antonius,  honderden ruiters met hun paard door een zee van vuur gereden. Het is een traditie ter ere van de beschermheilige Sint Antonius Abt, is de katholieke beschermheilige van de dieren.  

De inwoners  van San Bartolome  menen dat paarden elk jaar één keer moeten worden gezuiverd. Dat doen zij door hun dieren door vuur te laten springen. ‘Las Luminarias de San Antón’ heet het feest waarbij de paarden door het vuur springen. In het Nederlands heet het feest: Het licht van Sint Antonius Abt.

Het feest en het ritueel zouden al zeker 500 jaar oud zijn. Maar niemand weet precies wanneer de gewoonte in zwang is geraakt. De rook moet de dieren beschermen tegen ziekten en kwalen en maakt de dieren sterker in het nieuwe jaar. 

Enkele honderden mannen en paarden deden mee dit jaar  aan het openingsritueel. En dat terwijl er nog geen 700 mensen wonen in het dorpje zeventig kilometer ten westen van Madrid.

De oorsprong van dit mannelijke gebeuren ligt in de reinigingsriten en moedriten van man en paard. Oude inwijdingsriten van speciaal samengesteld houtvuur. Vuur is bij uitstek een medium voor schoonmaak, voeding en inspiratie. Man, paard, vuur die de vuurwezens ontmoeten. Nu is wel de diepere essentie van het dierenvuurloop verdwenen en is het een folklore.  Een menselijke variant is de vuurloop, vaak verworden tot  een ‘moedprobe’.