maandag 13 augustus 2012
Een saturnale demonische plaats
Aarde..zwart..door vernietiging opstaand..door de materie heengaand…het licht
Dit weekend was ‘ons gezinnetje’ bij een permacultuur workshop in Lebensgarten Steyerberg, één van de grootste (100 inwoners) en oudste (1984) alternatieve communities in Duitsland. Wel met enige tegenzin daar ik vooraf wist dat er iets is met de nazi’s en een kampement. Het was dan ook niet mijn idee om er heen te gaan.
De toegang van het complex wordt gemonumentaliseerd door een kleurige kunstdraak die de ingang overziet. Het lijkt meer op een salamander dan de geplande draak die hier 25 jaar geleden werd gemaakt.
De naastgelegen complex met permatuin, en ondermeer een prachtige zentempel tuin To Get Ji (geheimnisvolle tuintempel) van de Permacultur-Hof Steyerberg Choka Sangha e.V. heeft voor mij een niet te benoemen kwaliteit; alle vier elementen ontbreken in het gebied en de natuurwezens zijn volledig afwezig. En er is een buitenaardse beïnvloeding. Dat heb ik nog nooit zo meegemaakt. De natuurwezens in de omgeving geven een antwoord: het is hier te magisch donker!” Hum. Ik herken dat hier meer Mind over Matter werkt dan groene handen met matter.
Vlakbij ligt een Januariberg, een andere naam voor een zwarte berg. Zwarte bergen zijn in de geomantie wel bekend als zeer bruikbare afvoerpunten. Op het terrein van de gemeenschap kom ik af en toe vlagen tegen van rioollucht. M’n dochter Janne is buitengewoon geïnteresseerd in het plukken van zwarte bessen en een ontmoeting met een zwarte kat.
Plots herken ik dat hier een uitstroompunt is van zwarte aether en zich in de omgeving drukt. En hier sprake is van het spel van macht en onmacht. Als ik later vraag wat voor thema’s spelen in de gemeenschap hoor ik dat niemand een leider wil.
Ook is de bekende geomant Marco Pogacnik hier eens langs geweest en zijn advies was dat de zenboeddhisten het oorlogsverleden hebben getransformeerd.
De omgeving in Nieder- Sachsen
De gemeenschap Lebensgarten ligt in een grondmorenen landschap waar in de voorlaatste ijstijd keileem en stenen zijn afgezet. Het lijkt wat op Drenthe maar dan horizontaler. Het gebied was in de NS tijd heel ‘bruin’. Het werd als eerste gebied gezuiverd van joden. In de periode van juli 1941 tot 1945 stond hier een bekende kruidfabriek de Pulverfabrik Liebenau waar kruid voor de oorlogsindustrie werd gemaakt. Over de oppervlakte van 12 vierkante kilometer stonden zeer verdekt opgesteld de honderden kruidinstallaties in de bossen. Vanuit deze fabriek werd in totaal 41.000 ton kruid geproduceerd. Het gevaarlijke kruidproces werd grotendeels door dwangarbeiders uitgevoerd. Van de in totaal 11.000 mannen, vrouwen en kinderen zijn er 2700 gestorven/gedood volgens de officiële papieren.
Het terrein waar de gemeenschap Lebensgarten is was gebouwd voor de technische leiding van de fabriek. Na de oorlog stond het onder Engelse leiding en werd nog munitie kruid geproduceerd. De Nederlandse Firma Eurometaal werd eigenaar. In 1980 werden hier zelfs Amerikaanse kernkoppen opgeslagen en werd zelfs radioactief afval opgeslagen. Pas in 1994 werd de wapenfabriek onder druk van protest gesloten en nu ligt het gebied braak
Het zwarte vuur
In het bos achter ontmoet ik plots grote bruinzwarte salamanderachtige wezens. Ze zijn communicatief en vertellen me: wij beschermen een kwaliteit in de aarde onder deze gemeenschap”. Ik zie een ring om de zwarte opening in de aarde. De zwarte opening verbindt met het ‘zwarte vuur’, een alles verterend zwart destructief vuur. Een Kali-achtig vuur. Mensen zijn daar heel bang voor en het dood materie. En het reinigt alle materie. Dood en leven gevend tegelijk. Het is in feite de oerkracht in de materie zelf. Deze kracht werd in het Derde Rijk weer herontdekt en leidde tot de kernatoombom. . Dit zwarte vuur werd in de N.S.tijd gesymboliseerd door de twee SS runen.
In het weekend wordt de samenstelling van de zwarte energetica me steeds duidelijker. Op horizontaal vlak tref je rond de uitstroom-opening -ontladingspunt, uitademingpunt- tenminste vier ringen aan van 100% zwart bij de opening naar 90, 80, 70, 60% zwart.
Onderaards tref je van boven net onder het aardoppervlak tot dieper in de aarde;
- zwarte kabouters
- zwarte salamanders
- nazi wezens met het SS dodekop teken, die de wezens hebben misbruikt Ze hebben het als machtspunt gebruikt: derde chakra en zonder liefde
- een dinoachtig wezen met lange nek die angst schept en in het eerste millennium BC actief is geweest aan de oppervlakte.
- zwarte chaoswezens in het schimmenrijk die daar opgesloten zijn en mogelijk in de toekomst aan de oppervlakte komen
- een zwarte heel verdichte aanwezigheid , heel wakker. Geen zwarte godin of godheid doch iets voorbij ‘de goden’. Noem het ‘zwarte dimensie’ en het is een shape shifter. Het is in de 2e W.O. wel door magische rituelen aangesproken en ingezet.
Door deze laag loopt de lange ‘zwarte baan’ inde aarde die hier een uitstroompunt heeft.
Bovengronds heb je ook een subtiele manifestatie die er als geheel uitziet als een muts.
- de fysieke berg
- het subtiele zwarte afval in het wit
- het subtiele afval in het zwarte negatieve door het NS regiem geactiveerd en misbruikt
- het subtiele afval in het zwart positieve Door deze laag loopt een zwarte luchtbaan heen
- het bekronende plaatswezen; een opengesperde drakenkop met waterlopende tanden. Gevleugeld en een helledier die vuur spuugt en een kromme rug opzet als ik hem contacteer. ‘Ik houd de energie vast en dit is m’n nest’ zegt het kort.
In een nog subtielere laag tref ik een octaëder aan; een dubbele piramide met het vierkant als aardse vaste structuur.
Banen des doods
Bij verder onderzoek van de zwarte ondergrondse baan wordt me duidelijk dat het meerdere ‘zwarte bergen doorkruist Het heeft uitstroompunten, zoals hier die gebruikt werden voor bevruchtingsrituelen door de nazi’s. Hier werden de raszuivere Arische vrouwen ritueel bevrucht door de SS mannen. Zwart met wit. En het heeft instroompunten waar juist de concentratiekampen op werden gepland. Die bevruchten bepaalde krachten in de nederwereld met ‘mensenoffers’. Op rituele plaatsen als de Wewelsburg komen zelfs zes van dergelijke banen bij elkaar voor centrale SS rituelen.
Zwart in religieuze tradities
Op de laatste dag vraag ik aan de lokale zenmeester wat de overeenkomst is tussen de nazi occulte rituelen en de Japanse zen met de militaire staat. Immers in beide culturen werden religieuze praktijken voor macht doeleinden heel bewust toegepast. In Japan vochten Zenmeesters mee in de strijd en in Duitsland hebben Tibetaanse bonmonniken rituelen begeleid. Hij wist me alleen te vertellen dat de kwaliteit zwart in Japan niet zo’n betekenis heeft als in Europa waar meer waarde werd toegekend aan kleuren.
En wat alles daarmee te doen?
Het is me duidelijk dat elke invasie religie een probleem kan vormen voor het bestaande. Zen plaatsen in een bruin gebied vraagt om problemen. De implantbeheerder moet rekening houden met reacties waar het ook voor verantwoordelijk is. Zen is dan mogelijk net zo fascistisch als het NS doctrine of kan alleen Zen omgaan met dit?
Op zo’n terrein zijn is een behoorlijke aanslag op je systeem. Slecht slapen, pijn in het hart en astrale aanvallen in de nacht.
In Europa is sterk verankerd een intensive samenwerking tussen mens en natuur. In de V.S. is na de 2e W.O. m.n. door gebruik te maken van de expertise van de Nasi wetenschappers een samenwerking ontstaan tussen mens en buitenaardse technologie die ontmenselijkt.
Mag ik wat veranderen of niet is m’n slotvraag. De verschillende lagen hebben onderscheiden wensen. Het ego , het grote gebeid en de aardelocatie zijn tegen maar m’n gidsen en begeleiders, het gebeid zelf en de natuurwezens zijn voor. Ik besluit de leiding maar te vragen om een eerplek voor de natuurwezens te lokaliseren naast de vijver waar ook het lokale gerespecteerd kan worden.
En plots waren de elementen weer aanwezig in de tuin. Heb ik m’n eigen illusie doorbroken?
Een inspiratief gebeuren om te ontdekken wat de onderste delen van het aardelichaam in de subtiliteit voor kwaliteiten kan hebben.
Conclusie
Op subtiel vlak zijn bepaalde fenomenen niet te transformeren maar te respecteren. Vooral als het om zwart gaat en demonische Nazimagie. Dat laten en de eigen agenda modern neerzetten in een opener omgeving is een veel betere uitdaging. Daartoe heb ik groot respect voor degenen die in deze levensgemeenschap verblijven. Maar het is niet mijn plek doch wel een leerplek.
Wil je van iets iets maken, dan dien je ook alle aspecten te vooronderzoeken; het materiële (bodem, waterhuishouding e.d.), het energetische (geomantie), het emotionele (de empathie met de omgeving en de mensen), de mentale structuren (lokaal denknivo) en het spirituele (bijvoorbeeld bruin of licht). Dit weekend heb ik ervaren wat de Mind doet met de emotie, energie en materie. Het dictaat van de Mind kan nog steeds fascistoïde zijn.
Someone I love once gave me a box full of darkness. It took me years to understand that this, too was a gift. (Mary Ollivier)
dinsdag 7 augustus 2012
Subtiele milieuverontreining; een voorbeeld
Al enige tijd is het onderwerp subtiele milieuvervuiling een thema voor me om dieper uit te zoeken. Toen ik in de zeventiger jaren milieuvervuiling studeerde kende men vooral nog de verontreiniging van het water. Inmiddels zijn alle elementen wel aan bod gekomen, behalve de subtiele vervuiling, die meer in gnostische kringen bekend is.
Al enige tijden was ik me in Schirnding bewust van een subtiele zwart verontreiniging van ernstige aard. Zelfs in ons hoge huis op de berg treedt het op en pas vanmorgen werd me duidelijk waarvandaan het komt. Niet ver hier vandaan ligt de Tsjechische stad Sokolov, die voor 1948 Falkenau an der Eger [valk aan de Eger) werd genoemd. Een plaats met een oud verleden van stadsbranden en vooral vroege chemische industrie gebaseerd op dagbouw van bruinkool. Deze open wond in de aarde beslaat een groot gebied en werd een uitstroompunt vermengd met de chemische bodemvervuiling van de lokale industrie. Deze subtiele afvalstroom stroomt tegenstrooms naar het westen en loopt dan deels in het Eger- en Roslaudal waarna het bleef hangen in Thiersheim en omgeving. Het zorgt voor een onaangename sfeer. Nu kan het weer terugstromen dieper in de aarde maar heeft wel blijvend m’n aandacht nodig.
Een vriend van me vertelde me pas dat door de veranderde trillingen vanuit het aardecentrum de nederwerelden in beweging komen door voedingsgebrek en verdringing door andere rijken dieper in de aarde. Zo komt als het ware de nederwereld in onze middenwereld met alle gevolgen van dien. Dit is onderdeel van de grote aardeverandering waar we nu mee te maken hebben en is voor degene die daar gevoelig voor zijn zeer onaangenaam. Dat maakt dat subtiele milieuverontreiniging een actueel thema is.
materialisme heeft veel moois gebrachts maar ondraaglijke schaduwen in onze en andere sferen; tijd voor een nieuwe start
scherpe waarnemers
Omgaan met de drie aspekten van deze derde dimensie met materie, ruimte (emotie) en tijd (denken)is een hele opgave. Het hangt nog geheel buiten het hier en nu zijnde. Ik ben het geheel eens met de uitspraak van Edward O.Wilson: “We exist in a bizarre combination of Stone age emotions, medival beliefs and god-like technology.”
En dat het nog onmogelijk is om te gaan met deze aardse realiteit geeft ook Gregory Bateson aan (Brits antropoloog, sociaal wetenschapper, linguïst, visueel antropoloog, semioticus en cyberneticus): “The major problems in the world are the result of the difference between the way nature works and the way people think.” Realisme versus idealisme.
welkom op Schier!
zaterdag 4 augustus 2012
onteerde cultusstenen met boorgaten
In oude cultusstenen van het oude godinnenland, zoals Drenthe, kunnen soms één of meerdere gaten zijn aangebracht om de stenen te ontkrachten.
Totaal: 14 stenen in Drenthe en 2 in Duitsland net aan de grensstreek met Drenthe, totaal 24 gaten en variërend van 1 - 3 gaten/steen. Tien gaten zijn gesprongen en 14 niet. Dus 9 van de 14 stenen zijn niet gesprongen. .
M.u.v. de steen in Zweelo en de Duitse stenen zijn alle stenen gelegen op de Hondsrug. [eigen onderzoek)
Soms werd dat door de overheersende religie gedaan –de katholieke kerk- soms ook door de natuurgelovigen zelf om aan vervolging te ontkomen. Een derde optie die ik vandaag hoorde van een steenhouwer in deze streek; de steen liet zich niet opblazen omdat de boorgaten op een te krachtig punt van de steen zijn aangebracht. Een goede steenhouwer kan aan de klank van de steen horen –aanslag met ijzer- hoe sterk die is en waar de zwakke plekken zitten. Een ondeskundige boorder kan zo in een te sterk stuk rots boren die onspringbaar met buskruid.
Een onteerde multi-funktionele cultussteen - lig-/zit- en offergat- in een mansgeoglief in het hoge Fichtelgebergte
Waterleiding zoeken met de hand
Gisteren was er een grote hektik op de hof. Twee mannen van een grondfirma kwamen een nieuwe waterleiding aanleggen. De oude leiding moest vervangen worden. Een grote kraan groef een diepe geul om eerst de oude leiding te zoeken en te volgen. Bij de straat werd in de voortuin ook een diep gat gegraven om de leiding te traceren. De precieze loop was niet bekend ook al stond het op de kaart wel aangegeven, doch die zijn ook niet altijd nauwkeurig. Ik vroeg Ricardo: hoe weet je nu waar jij moet vragen? Intuïtie door jarenlange ervaring, zei hij, dus ik liet hem zoeken. Na enige tijd en een gat van bijna 2 m diep zei ik tegen hem; laat mij nou eens? En feilloos liep ik de leiding af en zei; hier moet je graven. Na een kwartier ja hoor; op 1.80 m diepte. Hoe doe je dat nou zei de ander? Ben je soms helderziend en hoe kun je meten als het water niet loopt? Tja….In elk geval was zijn volgende praktische vraag; kun je in mijn tuin ook een waterbron zoeken? Wat heerlijk praktisch zijn ze toch hier.
Waar zijn de zingende vogels?
Gisteren hoorde ik van Nadine die bij een vriendin was dat haar vader vertelde; de vogels zingen niet meer. Hij was ’s morgens vroeg om 5.30 uur aan het paddenstoelen zoeken geweest. Deze man is een echt natuurmens en ik respecteer zijn waarneming. Nu is het algemeen wel zo dat in het najaar en die begint hier al in augustus, de vogels minder zingen, maar zo vroeg al? Herkent iemand deze waarneming. Zelfs ben ik ook wat anders in de waarneming. De roofvogels laten zich overdag minder of geheel niet meer horen. Wat is er gaande in het middelgebergte? En...zingen de mensen ook minder in en met zichzelf?
woensdag 1 augustus 2012
Het alchemische hart
Voor dag en dauw stond ik op met een prachtig ochtendgloren in het oosten vanuit Bohemen. De tocht ging naar het Egerdal om enkele plekken te ontmoeten voor verbinding. Een reis door het landschap naar binnengaand.
Op de kosmische weide werd ik gewezen op het zwarte hart in ons, het mystieke hart dat naast het rode fysieke en het witte metafysische of transpersoonlijke hart bestaat. Elk met haar eigen kwaliteiten. Het zwarte hart dat heel erg verbonden is met de aarde en haar processen.
In het najaar begin ik weer een cyclus van inspiratieve avonden en wil nu het menselijk lichaam met haar organen eens centraal gaan stellen. In september gaat het over het alchemische hart met haar drie kleurdifferentiaties; zwart, rood en wit. Deze activiteiten zijn in Zutphen (vrijdagavond), Amsterdam (maandagavond en woensdagmorgen en Giessenburg (donderdagavond) Heb je belangstelling voor één van deze activiteiten, neemt contact met me op.
maandag 30 juli 2012
Staatsbosbeheer houdt in een Drents bos rekening met.. ’Landschapsengelen’ en ’Natuurwezens’.
Bij de herinrichting van een Drents bos..
Bericht uit http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/staatsbosbeheer-en-engelen-en-natuurwezens/ (zie daar ook de video)
Stevig lopen Johanna Jansen en Jeanet Reussink door het Strubben- Kniphorstbosch, zo’n 300 ha bos tussen de Drentse dorpen Anloo, Schipborg en Annen. Overal stapels boomstammen, sommige bomen hebben een kerf als teken dat ook zij gekapt kunnen worden; ze zijn omcirkeld met rood-wit lint. Staatsbosbeheer is druk met de herinrichting van het bos, dat tot voor kort in bezit was van het Ministerie van Defensie. Vlak na het betreden van het bos, midden op het zandpad, houdt Reussink opeens stil. “We moeten even terug, want ik heb de landschapsengel niet om toestemming gevraagd om het bos in te gaan.”
Resoluut loopt ze terug, met Johanna achter zich aan en achter een heuveltje houden de twee stil. Reussink lijkt even in gedachten en knikt dan dat het goed is. Jansen strekt haar handen omhoog en gebaart een boog. „Ik zie een prachtige poort, omzoomd met edelstenen”, zegt ze. “Ja, nu gaat-ie open.” Jeanet Reussink heeft gaialogie gestudeerd, ’een alternatieve ervaringswetenschap die natuur en cultuur met elkaar in verbinding brengt’. Zij ziet de aarde ’als levend wezen’ en kan naar eigen zeggen ’communiceren’ met bossen en de ’natuurwezens’ die daarin volgens haar leven.
Johanna Jansen voert in Hardenberg een ’bewustwordingspraktijk’. Ze voelt zich ’een tolk van energieën’, zegt ze. “Ik kan de hartslag van de aarde voelen, ik maak contact met elfen- en kaboutervolken. Ik kijk dan welke informatie ik mag doorgeven.” Marco Kooijinga luistert aandachtig; hij is medewerker van de Dienst Landelijk Gebied, het agentschap dat het beleid van het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie uitvoert. Kooijinga ziet geen poorten of energiewezens, zo meldt hij. “Maar ik geloof beide vrouwen wél op hun woord.”
Kooijinga was het die in 2008 tijdens een inspraakavond over de toekomst van de Strubben-Kniphorstbosch het woord vroeg om Staatsbosbeheer erop te wijzen dat het bos in zijn beleving méér is dan een verzameling bomen. Hij zei dat hij de indruk had dat Staatsbosbeheer in zijn plannen iets wezenlijks over het hoofd ziet. Kooijinga: “Ik woon naast het bos en weet dat er is iets onzichtbaars is, iets spiritueels. Hoe ik daarbij kom? Ik ervaar het als ’een weten’ dat de laatste jaren is gegroeid.”
Toen Kooijinga die avond was uitgesproken, kreeg hij bijval van Bert Reitzema, gepensioneerd econoom, coach en antroposoof. “Ik weet dat ideeën over natuurwezens en energieën in de natuur- en milieubeweging nog niet algemeen zijn geaccepteerd, maar dat er naast aandacht voor CO2 en soortenbeleid ook oog moet zijn voor de energetische verbinding tussen mens en natuur, is mij al heel lang duidelijk.”
Strubben-Kniphorstbosch, oostelijk van de stad Assen
Van Staatsbosbeheer kregen ze een uitnodiging te komen praten., de 15 mensen die zich zorgen maken om de Strubben-Kniphorstbosch. Ze hebben zich verzamelt zich in de werkgroep ‘Energetische Harmonisatie’. “Ik ben niet iemand die denkt: alleen wat ik zie is waar”, legt Bert Witvoet van Staatsbosbeheer uit. Als districtshoofd Drents Loo en Aa is hij verantwoordelijk voor de uitvoering van de plannen rond de Strubben-Kniphorstbosch.
Witvoet: “Ik sta open voor het idee dat er meer is. Maar we zijn niet van plan het ’beheerplan’ voor het bos van tafel te halen; we hebben een visie, ontwikkeld door tal van deskundigen, en die is leidend. Dat heb ik de spirituele werkgroep meteen duidelijk gemaakt. Maar aan de andere kant: Staatsbosbeheer is een maatschappelijke organisatie die rekening wil houden met de ideeën van anderen. We luisteren ook naar boze hondenbezitters en verontruste mountainbikers. De ene keer kun je een ruiter tegemoet komen, de andere keer een wandelaar. Als je moet kiezen tussen 4 bomen, waarom zouden spirituele mensen die stellen dat ’de ene boom meer kennis over het gebied heeft dan een andere’ dan niet mogen zeggen welke boom moet blijven staan?”
In het begin, zegt Witvoet, begrepen hij en zijn collega’s niet altijd waar de leden van de spirituele werkgroep het over hadden. “Ze zaten ook niet op één lijn. De een was erg begaan met ’bibliotheekbomen’, een ander had het steeds over ’energievolkeren’. Maar ze deelden de zorg dat bepaalde waardevolle elementen voorgoed uit het bos zouden verdwijnen.” Het hielp daarbij dat leden van de spirituele werkgroep de bosbeheerders meenamen naar – wat zij zien als – ’het hart van het bos’, zodat de mannen in de groene pakken konden ’beleven’ wat zij bedoelden. Witvoet: “Ze lieten ons met een wichelroede lopen. Of je daar nu in gelooft of niet, Het is frappant dat zo’n ding steeds op een bepaalde plaats uitslaat.”
Witvoet vergelijkt zijn ervaring van die dag met het gevoel dat hem overvalt als hij kampeert. “Op sommige plaatsen wil je je tent pertinent niet neerzetten. Daar is niets rationeels aan, je voelt gewoon dat die plek voor jou niet goed is. Ik denk dat die spirituele mensen over zulke gevoelens praten. Ik geloof dat zij er alleen meer van hebben dan ik.” Een van de uitkomsten van de wichelroedetocht was dat Staatsbosbeheer met machines wegblijft uit wat de werkgroep Energetische Harmonisatie ’de baarmoeder’ van het bos noemt. In een gebied van zo’n zestig meter doorsnee wordt de ondergroei daarom handmatig gekapt. Witvoet: “Alleen voor twee berken die weg moesten, hebben we daar een motorzaag gebruikt.”
Uit het feit dat in het bewuste bos hunebedden liggen, mag je afleiden dat er een speciale energie door het bos loopt.
Hij is blij met Bert Witvoet, zegt hij, omdat de man van Staatsbosbeheer ’een heel open hart’ heeft, en ’écht wil weten wat de bevindingen van andersdenkenden zijn’. Den Boer schetst de taakverdeling in de werkgroep: Jeanet Reussink en Johanna Jansen doen het veldwerk, Bert Witvoet, Marco Kooijinga en hijzelf praten met Staatsbosbeheer. “Wij maken de vertaalslag. Wij houden ook in de gaten of Staatsbosbeheer zijn beloften nakomt. Ja, er gaat wel eens wat mis. In het bos lopen soms ingehuurde aannemers met kettingzagen rond. Die juichen bij iedere boom die tegen de vlakte gaat. Maar over het algemeen gaat het best goed.”
Convenanten sluiten in plaats van juridische procedures beginnen, overleggen, samenwerken; dat hoort bij ’het nieuwe denken van het Mercuriustijdperk’, zegt Den Boer. “In verzet gaan, boos worden; dat is zó Mars-denken. Wij vinden dat je beheerplannen moet maken op basis van het ervaren en begrijpen van de ziel van een gebied. Je moet niet dwingend een plan of een concept opleggen. Dat geldt niet alleen voor de Strubben-Kniphorstbosch, maar overal.” Den Boer en en zijn geestverwanten proberen te bewerkstelligen is een bewustzijns- en mentaliteitsverandering, zegt hij. Die verandering moet leiden tot anders omgaan met de natuur.
Staatsbosbeheerder Bert Witvoet is al met al heel tevreden. “Aan die spirituele mensen hebben we in ieder geval veel minder werk dan aan actievoerders die ons bestoken met rechtszaken, die de zaak saboteren door slagbomen kapot te rijden en markeringsborden weg te halen. De werkgroep Energetische Harmonisatie is heel open minded.” In het Strubben-Kniphorstbosch zijn inmiddels door houtkap een aantal flink open plaatsen gekomen. Doet dat de werkgroepleden pijn? Jeanet Reussink staat even stil en concentreert zich; dan zegt ze: “Het bos vindt het helemaal niet zo erg.”
zondag 29 juli 2012
een witte bizon is geboren
Zeremonie in Connecticut
Indianer feiern Geburt von weißem Bison
So ein Tier kommt nur in einem von zehn Millionen Fällen vor: Hunderte Indianer haben in den USA die Geburt eines weißen Bisons gefeiert - sie sehen darin ein gutes Omen. Das Jungtier bekam einen lyrischen Namen.
Goshen - Sie sehen darin ein Zeichen der Hoffnung für Einheit und eine bessere Zukunft: Hunderte Indianer haben im US-Bundesstaat Connecticut die Geburt eines weißen Bisons gefeiert. Mitglieder der Stämme der Lakota, Mohawk, Seneca und Cayuga reisten zu der Farm in Goshen, um für das Kalb in einer traditionellen Zeremonie einen Namen zu finden. Es soll "Yellow Medicine Dancing Boy" heißen.
Der weiße Bison wurde am 16. Juni auf dem Bauernhof von Peter Fay geboren. Experten zufolge ist diese Farbe bei Bisons sehr selten, nur eins von zehn Millionen Tieren ist weiß. Laut Fay ist das Tier kein Albino. DNA-Tests hätten zudem ergeben, dass unter den Vorfahren des Tieres auch keine Rinder seien.
Marian White Mouse vom Stamm der Oglala-Lakota, die die Zeremonie leitete, sagte, der weiße Bison sei "ein echtes Wunder". In Amerika gab es einst rund 30 Millionen Bisons. Zwischenzeitig drohte den Tieren die Ausrottung. Inzwischen hat sich ihre Zahl wieder auf etwa eine halbe Million erhöht.
Bron; Spiegel
Abonneren op:
Posts (Atom)