zondag 20 mei 2018

Oorspronkelijke inheemse bijen en vee in de NS tijd verdrongen

Het is vandaag de eerste wereld bijendag.


Onlangs hoorde ik van een bijen houder een merkwaardig verhaal. De inheemse Duitse bij is vooral door het Nationaal Socialisme verdwenen en door Balkan bijen vervangen. Deze exotische bijen poetsten zich minder goed dan de inheemse bij en waren daardoor meer gevoelig voor de negatieve beïnvloeding van de faroa mijt.

In Duitsland kwam oorspronkelijk werd de donkere Apis mellifera mellifera gekweekt en is heel bewust vervangen door Apis mellifera carnica.


 In onderstaand artikel wordt het nader beschreven en zo verwoord
   
“Es bleibt festzuhalten, dass die Carnica nicht auf natürlichem Wege die Mellifera in Deutschland verdrängt hat. Verantwortlich für die Ausrottung der einheimischen Honigbiene war eine handvoll rassenideologisch geprägter Zuchtleute, die mit großem Aufwand eine Fremdbiene zur neuen "deutschen" Biene erklärte und auf diese Weise gezielt die ursprünglich einheimische Honigbiene auslöschte. Unter menschlichen Gesichtspunkten könnte man dies als Völkermord bezeichnen.”



Bayern’s Oer vee inwoner
Het Duitse Middelgebergte had hier oorspronkelijk zijn eigen runderras: het ‘Höhenrind’, ook ‘Sechsämter- of Vogtländervieh’ genaamd.  Officieel heet het „Deutsche Rote Höhenvieh“ en kent een bloedlijn die tot ver in de oudheid teruggaat en daarom ook ‘Kelten vee’ als bijnaam heeft.
In het gebied ten zuidwesten van het Fichtelgebirge werd in 1868  geïnventariseerd dat 99% van het vee bestand tot dit ras behoord.  Een dier met vele positieve eigenschappen, als vlees-, melk- en vooral ook trekdier en aangepast aan  het middelgebergte. Door de kalkarme van de bodem bleven de dieren hier klein.
De laatste boer op m’n hof  in Schirnding had nog twee Rotvee trekossen die het zware trekwerk voor hem deden als ploegen en trekken van de lastwagens .

Opmerkelijk dat de nationaal socialisten in 1935 het nu alom bekende ras ‘vlek rund’ introduceerden in het stamgebied Vogtland  en het bestaande stamboek haar zelfstandigheid deed ophouden ten voordele van het beter robuuster ras. Dat maakte dat het oude aangepaste ras in een tijdspanne van 30 jaar vrijwel geheel verdween. Nu is het een bedreigde diersoort en wordt weer teruggefokt en in het Vogtland en Fichtelgebirge teruggefokt.
Zouden  de nationaal socialisten niets moeten hebben van het kleine lokale Keltische ras en een veel robuustere  meer Germaanse diersoort introduceerde als het uit Zwitserland afkomstige ‘Vlekvee’? De introductie begon overigens al in 1835.

Mogelijk dat op m’n  hof weer zo’n UrEinwohner mag leven. De dieren worden actief gepromoot door de Landkreis Wunsiedel en natuurbeschermers




zaterdag 19 mei 2018

Bevrijding komt niet uit de hemel vallen

Marcel Messing lezing van 1 december 2017 te Rosmalen: 'Bevrijding komt niet uit de hemel vallen'. Gepubliceerd op 1 mei 2018
Een lang verhaal met en mooie boodschap van deze bewogen verwijzer.


wat je altijd zocht, heeft je nimmer verlaten
Marcel Messing.




Eer het Oude En omarm het komende

Eer het Oude

En omarm het komende

en grond het op de plek lokaliteit


Wie kent nog de overlevering in zijn eigen familielijn. Bij velen ontbreekt vaak zelfs de vaderlijn en laat staan de kennis en bijzonderheden van zijn eigen familieverleden, dat best traumatisch kan zijn voor de persoonlijkheid maar een oplossing kans geeft voor de ziel.

Als kind groeide ik op op een boerderij waar m’n familie al vanaf begin 1800 in woont, langs het riviertje de Giessen. In het westelijk deel woonden twee zusters van m’n vader’s vader. De ene is 94 en de ander 96 jaar oud geworden. De jongste was nog nooit buiten de locale gemeenschap geweest en altijd bewoonster van haar geboorteplek. Beiden hebben nooit geld verdient en leefden van kost en inwoning. Toen ze AOW kregen wisten ze daar geen raad mee. Deze oudjes wisten alles van hun voorgeslacht. Zelfs dat de boerderij in 1709 was afgebrand. En dat de Fransen hier waren en verdreven werden door de Kozakken en dat de vrouwen achter de polder in moesten vluchten om te ontkomen aan deze ‘wildemannen’ die sliepen buiten aan de zij van hun wilde paarden.

In het dorp had ik veel kontakt met twee oude timmerlieden: de zeer vrome Jantje Antiek en Kees den Toom, die ook strijker was. Jantje Antiek had gouden handen en kon een molen bouwen, een huis bouwen en klokken maken. Hij had een herinneringen vermogen –grote opsluiting-  en kon bijna woordelijk herinneren wat zijn grootvader tegen hem heeft verteld. Zodoende wist ik veel over de lokale gemeenschap die hier aan het eind van de 19e eeuw leefde. Van elk huis wist ik bepaalde ins en outs die ik later in m’n artikelen voor de geschiedkundige vereniging schreef.

In m’n latere vakgebied Gaialogie is kennis van de lokaliteit en het verleden van levensbelang. Immers kwaliteiten van plekken worden bepaald door de oer kwaliteit van de plek maar vooral door de bewoningen geschiedenis. (Onverwerkt)verleden werkt door in het energie lichaam van de plek.

Ook in de familielijn kan het onverwerkte doorwerken in het nu, zoals bepaalde erfelijke ziekten of gedrags patronen zich manifesteren in het nageslacht. 

Kennis van de familielijn met kennis van de lokaliteit geeft een sterke verbondenheid met een plaats. Deze kennis is nodig om mede te begrijpen waarom je hier op aarde op die plek, bij die mensen,  in dat tijdvak bent geïncarneerd in de stof. Vaak heeft dat ook betrekking op wat onverwerkt op die plek.

Laats had ik dat bij een bezoek aan een huis van een heilpraktiker in Wunsiedel. Toen ik door de tuin heen liep, kreeg ik een onaangenaam gevoel in m’n rechtervoet. Daar zat wat in de ondergrond; een vermoorde ziel.  Rond 1500 werd een man daar vermoord en een deel van z’n ziel leefde voort in de ondergrond. . De negatieve vuurplek bewoont door een gevangen gezette draak zorgde  bij de nabij wonende dwergen voor angst. 
De bevrijde ziel ging later uit de grond weg en raad je waarheen; naar de  mannelijke hoofdbewoner van het huis. Die had al meer dan 23 jaar last van slapeloosheid.

Kennis van een plek kunnen de oude bewoners geven, doch ook de subtiele werelden, die daar soms al lager wonen dan de mensen.
Laatst was ik aan het wandelen langs de Roslau en ontdekte een meer dan 200 jaar oude eik met zeer wijde taken aan de stam. Zittend tegen de stam vertelde de boom me dat haar wezen duizenden jaren oud was en het  kon zelfs wat vertellen over de bouwheer van m’n 17e eeuwse boerderij. Ook wist het nog oudere feiten te vertellen over het linden heiligdom waar nu de lutherse kerk staat en dat christenen het hebben omgehakt en verbrand.

Nu wonen veel mensen in stedelijke gebieden verstoken van traditie, lokaliteit., plek en aarde contact.  Een gegeven wat past bij de ontworteling van de modern mens en de vermaterialisering van de tijd; letterlijk gevangenschap Men weet niet meer bewust waarom men hier is en wat te doen.

Gelukkig zijn er nog volkeren die hun woongebieden en heilige plaatsen beheren en behoeden en de oude lokaliteiten kennis doorgeven aan hun kinderen.

Je hebt dus menselijk overgebrachte kennis en subtiel overgebrachte kennis. Het laatste blijft altijd op een plek al of niet verhaald door subtiele wezens. Het  lezen van het subtiele plaatsboek is m’n vak wat zeer spannend is!

Gemeenschappen die zich ergens vestigden hebben immer rekening gehouden met het plaatsgeheugen en daar een bepaalde verhouding mee gezocht.  Dat geldt nog steeds waarbij een extra factor komt van de nieuwe instroom van deze tijd.


Wil je meer weten; kom eens bij een informatieve avond of activiteit  

Schaduwkant Nederland belicht door CBS

“Het Centraal Bureau voor de Statistiek presenteerde deze week de eerste Monitor Brede Welvaart. Daarin wordt de stand van het land voortaan jaarlijks afgemeten, dit keer niet aan de hand van het Bruto Binnenlands Product, maar op basis van andere factoren dan onze nationale financieel-economische prestaties. Het onderzoek levert een schrikbarend beeld op. Uit de optelsom van deze nieuwste CBS-cijfers en -lijstjes blijkt dat de schaduwkant van het Neêrlands welvaren nog donkerder is dan vaak wordt gedacht.”

Nederland bungelt onderaan allerlei groene ranglijsten, volgens de statistici. Een greep daaruit:
1. we zijn binnen Europa een van de grootste uitstoters van broeikasgas per hoofd van de bevolking,
2. Nederlanders produceren vergeleken met andere Europeanen vrijwel het meeste afval,
3. we zijn kampioen voedselverspillen
4. en bijna alle andere Europese landen gebruiken meer duurzaam opgewekte energie dan Nederland.
5. Tenslotte: de zeer succesvolle agrarische sector kent het hoogste aantal dieren per inwoner en veroorzaakt grote mestoverschotten.
Deze bredere blik op de nationale prestaties laat zien: Nederland is een rijk maar allerminst duurzaam land.

En wat is Rutte zijn ranglijstje verhaal?
1. de grote concurrentiekracht van de succesvolle Nederlandse economie
2.  het Nederlandse zorgstelsel één van de beste stelsels ter wereld is.
3. En dat ons pensioenstelsel in de topdrie van de wereld staat.
4. Daarnaast staat Nederland in de topvijf van meest concurrerende economieën van de wereld."
Bron; https://www.trouw.nl/opinie/nederland-een-gaaf-land-waar-duurzaamheid-en-het-milieu-onderaan-staan~a6c87a66/


vrijdag 18 mei 2018

Geomantische basis aspecten: punten/plekken/objecten en velden en enkele ervaringen

1. Oriëntatie in werk in het  tijd/ruimte program

Het lijkt een ander leven terug dat ik voor het eerst me verdiepen ging in dromen. Eind tachtiger jaren begon ik een speciaal jaar droom analyse bij de Elvenbank met diverse interpretatieve methoden. Had enige tijd een droom analyse praktijk en handelde zowaar in droom-cadeaubonnen dat ontvangers me voor uitleg konden bellen.

Als ik m’n dromen nu bekijk, ben ik meer geïnteresseerd in de herkomst dan de betekenis.  Komt het bijvoorbeeld van een bepaald punt –de persoonlijkheid, de hogere (goden/godinnen) of een lagere orde (elementaren/elementalen) of uit de omgeving.  Het laatst is bij mij vaak het geval, dat ik het niet haal uit het eigen veld, de overgangszonen maar uit de grote collectieve ruimte waarin heel veel info is. In mijn werk was ik ook altijd in de grote ruimte, het landschap werkzaam en in de geomantie houd ik me meer met velden bezig en hun info dan met specifieke punten/objecten in materiele of subtiele zin (wezens).

Maar wat is de reden dat ik onbewust kies voor de grote ruimte waarin veel info zich bevindt?
Ik legde het voor aan een collega en hij had het volgende verhaal.

In een lang geleden leven is er een beschadiging opgetreden dat je door gebruik van drugs/paddenstoelen te ijl bent geworden en op een zeker moment door iets bent opgevreten, een geesteswezen, een demon.  Dat kon overigens ook een materieel dier zijn geweest die de opdracht heeft gekregen van dat geestelijke wezen. Een stuk van m’n aarde onder me is nu weg en ik zie dat gat onder links. 
Dat wezen bij me manifesteert zich op twee plaatsen. Het ‘hoofd’ het stuurcentrum, dat m’n geroofde subtiele geestelijke aarde bevat, is boven me en het lichaam onder in m’n subtiele aarde.
Hoe krijg je dat nu terug is de vraag? Wegsturen en dwang heeft geen zin want dat maakt het nog valser.  Wijzen naar een betere voedselbron in de aarde is beter en daar ging het dan ook direct naar toe. In de aarde zijn genoeg voedingspunten die het kan gebruiken.  Als het daar naar toe ging laat het tegelijk mijn gepakte stuk terug dat gezuiverd en wel terugstroomt in het gat en de afdrukken in het aura verdwijnen.  Dit wezen is nu een helper geworden zegt m’n vriend.


2. Onbalans in het derde geomantische huis, de hof en oplossing
Deze morgen analyseerde ik de hof en trof in een deel een onbalans aan  in de elementaire werelden. Daar zag ik bij de buren een negatief  (acupunctuur)punt zich manifesteren en info over fusillade van twee Franse deserteurs kwam boven. De Fransen zijn hier massaal door de omgeving getrokken op weg naar Rusland.  Deze vastzittende menswezens kon ik losmaken en de onbalans op het erf herstelde zich direct.
Maar wat was hier eigenlijk het geval? Was het wel echt hier?

In de geomantie kennen we het verschijnsel van plus en min, positieve gevende plekken en negatieve nemende plekken/acupunctuurpunten.  Dat kunnen natuurlijke plekken  in aardse en kosmische zin zijn, waar je als mens niets aan mag doen maar ook mensen kunnen die maken door bepaalde handelingen. In de oude geomantie handelden mensen in overeenstemming met de natuurlijke kwaliteiten van een plek en zochten bijvoorbeeld voor terechtstellingen de negatieve nemende plekken op. Ze noemden dergelijke gelijksoortige plaatsen  dan later galgenbergen.
Nu zijn plekken, punten met elkaar verbonden in netwerken en via de lijnen kan informatie ook reizen. Dat was nu het hier het geval dat de plek natuurlijk verbonden was met een fusillade plek elders dat zich op dit moment aan mij manifesteerde. Als ik het niet oplos voed ik het weer als ik het met anderen bespreek en het zo groter te maken dan het is en wordt de lading in het netwerk groter en komt het op andere plekken sterker naar voren en wordt het opgepikt in waarnemingen, handelen etc.  Dus wees je bewust als je deelt wat je doet in het geheel; groter maken als je het niet oplost!!

Vandaag was dit  onbalans gegeven van de hof voor mijn trilling aan de orde en persoonlijk. Het kwam als het ware uit het grote collectieve in het persoonlijke bewustzijn.  Wie of wat dat alles regelt laat ik even want dan wordt het nog complexer.
Op naar een volgende leer ervaring!

Met dank aan het Geheel en haar manifestaties

donderdag 17 mei 2018

kathedraalbouw onderzoek

"Mijn opleiding begint in het vroege voorjaar waar ik alleen aan kom. Het is daar een komen en gaan. Als nieuwkomer kom je bij elkaar in groepjes van vier of vijf. Ik ben de eerste. We komen toch allemaal in het voorjaar in een paar weken tijd. Daar zijn al ouderejaars groepen. In de zomer komt weer een nieuwe groep. Onze spreektaal is latijn en de meeste studenten zijn fransen. 

 In het eerste jaar zitten we veel in grote groepen. We doen dan ook veel en lopen veel en gaan naar buiten. Gewoon voelen dat was het doel; het leren kennen, meemaken en opnemen in het systeem. 
 In het tweede jaar is het buiten meten; gewoon oefenen, voelen, waarnemen en proberen dat wat je voelt te beschrijven en dat wordt dan vergeleken met andere ervaringen of met de ervaringen van de leermeester. We krijgen geen beschrijvingsadvies: ieder moet het met zijn eigen gevoel weergeven en dat wordt niet vastgelegd of aangeleerd. 
 We nemen ook waar in kathedralen; één die bijna klaar was en bij een aantal in aanbouw van bouwmensen van onze opleiding. Via deze bouwmeesters die net als wij in een pij, een monnikspij lopen, lopen de kontakten. Die kunnen je ook helpen met de vragen of wat je waarneemt uitleg geven. Wij onderhouden daar alleen kontakten met de monniken. Ook had ik voor mijn opleiding al een nieuwgebouwde kathedraal gezien."

tekst uit eigen regressie onderzoek van een middeleeuwse kathedraalbouwer in een kathedraalbouw opleidings school in Zuid Frankrijk,

aanraders van Levenslessen voor de moedigen



woensdag 16 mei 2018

aarde kind van de zon


« The earth is a child of the sun, from which it emerged billions of years ago, and the sun continues to nourish it and educate it, so that it may learn to give as generously as its father. Up until now, even though it produces enough to feed a great number of creatures, the earth is far from knowing how to give like the sun. It must therefore continue to be instructed, to watch and to listen to the sun which says to it every morning, ‘Take me as your model and one day, you too will be able to give and to shine with the same love.’
And what the sun says to the earth, it says even more so to us, for the earth and humans, who are of the same origin, also share the same destiny. Every human being is a little earth, and each of these earths must one day become like its father, the sun. That is our future. »