Wie kent nog herinneringen merkstenen van waterhoogten in de Friese Elfsteden?

Welke structuren herinneren in de Friese landen nog aan het steeds opdringende  ‘Blanker Hans’ (zeemonster) en dan weer het terugtrekkende water?

In de eerste plaats de ondergrond met haar gelaagde getijden afzettingen van klei en zand. Op de hogere delen bouwden de Oer bewoners hun hoogten, terpen of wieren genaamd, van zoden en afval. Ze volgden generatie op generatie  steeds de hoogste waterstanden voor soms meer dan 1500 jaar.

Later werden dijken aangelegd en de littekens van de Waterwolf zijn de grote meer uitbreidingen, dijkdoorbraken, vloedstenen in sluizen of  huizen  - de tanden van de waterwolf- en herinneringen op papier, in het  onbewuste brein van mensen of subtiele wezens voorkomen die zich soms weer verheugen op de nieuwe komst van het  Grote zoute water.

Wie kent nog zichtbare herinneringen merkstenen van waterhoogten in de Friese Elfsteden, of andere zichtbare tekens ? Graag contact!

mondelinge herinnering en waarschuwingstekens

"It takes about three generations for people to forget. Those that experience the disaster themselves pass it to their children and their grandchildren, but then the memory fades," 

Fumihiko Imamura
professor in disaster planning at Tohoku University 
over gevaren van watervloeden

In Nederland kennen we alleen de gevelstenen in boerderijen die de watervloeden markeren. Sommigen noemen het ook wel 'de tanden van de waterwolf'

Tijdens mijn onderzoeken in de Alblasserwaard kwam je ook wel tegen inscripties in houten balken tot hoe hoog het water was gestegen.



(foto uit Graafstroom Alblasserwaard; bovenste steen 1740, onderste 1809)

Het water komt toen

Het overstromingen water kan in de winter komen in de hollandse delta; een Oergegeven in de polder van Giessen-Oudekerk  waar men eeuwenlang op bedacht was.

Vandaag is het weer zoveel jaar geleden dat op 1 februari 1953 een grote watersnoodramp Zuidwest Nederland trof.

Ik zat zelf in de buik van m’n moeder toen het voorviel. De ouderlijke boerderij werd in de slotfase van de overstroming in de Alblasserwaard getroffen. Iedereen moest evacueren en ook de familie, die naar familie in de Betuwe ging, met al het vee.

M’n moeder werd opgenomen in het militaire hospitaal in Gorinchem omdat ze bang waren voor een miskraam want ze was in haar zevende maand. Geen goed begin zou je denken. Klopt!

Gelukkig viel de waterschade bij ons in de polder Bovenkerk  van Oudkerk mee en het water stopte bij de Vlietkade. In het huis stond alleen de stal wat blank maar het voorhuis bleef droog.

Wel werden alle spullen zoals gewoonlijk op de zolder gebracht via het grote luik dat speciaal daarvoor dient. De koeien hadden ook op de bovenstal kunnen verblijven, zoals al eerder is gebeurd . Deze waterstal is nog steeds in het huis uit 1709 aanwezig.

Dit was de vijfde watersnood die m’n ouderlijk huis heeft meegemaakt; 1709/1710, 1740/1741, 1809, 1820 en 1953.

Water heeft  een belangrijke rol gespeeld in m’n leven: m’n eigen leven, m’n familie genen, de herinneringen in het ouderlijk huis dat ik nog deels bewoon, en in m’n zielen verleden.

,,Vergeleken met andere delen van het land viel het hier natuurlijk mee", beseft Boele. ,,Er waren vijf doden te betreuren. Eén volwassene en een kind in Papendrecht, een oudere vrouw in Sliedrecht en twee mannen in Groot-Ammers.

De impact op het dagelijks leven was uiteraard gigantisch. Bij Wijngaarden stond het water dik een meter hoog. En vergeet niet dat er destijds geen waarschuwingssysteem was, mensen werden verrast. Bovendien: het gebeurde nadat men figuurlijk gezien de schaapjes net op het droge had na de oorlog."

Jan Boele, voorzitter van de Historische Vereniging Binnenwaard

Onderaardse inspectie

Vandaag een inspectie gedaan van een deel van mijn buiten kelder die ligt aan een mooie holle weg. In de volksmond heet  dit complex de ‘Hussieten keller’ en dateert uit begin 15e eeuw. De naam is afgeleid van die tijd toen hier een bloedige godsdienst oorlog was tussen aanhangers van de protestant Hus en de katholieken.

In het gebied kwam de delfstoffen winning van ijzer en andere mineralen  door de oorlog tot stilstand  en hebben de berglieden nu vlucht kelders gebouwd,  zoals deze.

Aan het eind van de 2e W.O. toen de Amerikanen hier binnen vielen, heeft het dorp in de grotere gangen toevlucht gevonden en werden waardevolle goederen  in de smalle gang opgeborgen.

De smalle gang heb ik vandaag voor het eerst geïnspecteerd. Voor een kind is het makkelijk toegankelijk maar voor een volwassenen is het veel moeilijker.

Aan het eind van de gang was een kleine ruimte die deels ingestort is.

Werk aan de winkel om het eens op te ruimen en bij de gemeente erop aan te dringen de bovenstaande bomen te verwijderen, die met hun wortels het oude systeem instabiel maken.

Bezoekers en helpers zijn welkom.

Je bidt tot de goden en je ontvangt de demonen

Het is goed vrienden te hebben die je subtiel willen en kunnen waarnemen.

Gisteren was de opmerking van een vriend: wat zit er nu boven je hoofd (in je lucht element)? En hij laat het me raden en zien, daar als het benoemd wordt komt het eerder in de waarneming.

Ik was die dag daarvoor op een besneeuwde berg geweest en dat had iets in me losgemaakt in het aarde-element. Iets was vrijgekomen  in het element dat het minst helder is!

Ons subtiele omgevende lichaam is namelijk de manifestatie, het manifestatieveld,  van ons gehele zielen leven waar tijd en ruimte hun sporen hebben achtergelaten dat zich op voor ons plotselinge momenten zelf kan manifesteren in ons fysieke lijf.

M’n vriend weet het vrijgekomene juist te benoemen en waar het vandaan komt. Dat helpt me, want ik moet het wel zelf oplossen! Het is immers mijn onverwerkte pakje.  

In dit geval was het een Incaleven in het eerste millennia voor de jaartelling,  in de bergen. Daar gold het geloof in de berggoden,  die hoog in de toppen leven leidend zijn. Als je als je daar zo geleerd hebt tot hen bid, krijg je als ongeoefende geen goddelijk inzicht maar het tussenveld dat je raakt; het demonenveld dat die mensen daar zelf collectief geschapen hebben.  Het ontzag voor de ‘goden’ opent je systeem, en floep je bent onder hun invloed, omdat je ze onbewust hebt aanbeden, en geen onderscheid kon maken.

Bij het sterven neem je deze demon mee op je levensreis in een volgende incarnatie en  kan als  gemanifesteerd karma bij geboorte of in dat leven zich manifesterend in relaties, personen die je ontmoet, ziekten, hindernissen, verlies e.d. of in een beperkte wakkerheid.

Wat kun je hier uit leren?  Bijvoorbeeld om je niet te snel over te geven aan een ander, ontzag biedende, in een meditatie, een tijdsgeloof of  een verslavend materiegoed:4G en 5 G systeem, internet, mobiele telefoon e.d. . Voor dat je het weet zit je ‘in de ban’ en verlies je je vrije wil en wordt je ingeperkt: je verliest je helderheid en je voed systemen waarvan het maar goed is dat je niet weet dat die er zijn.

Dus wees helder en geef vooral je autonomie niet uit handen aan iets.

Overigens een helder iemand is niet altijd helder in alle vier elementen. De aangever is bij mij vooral helder in het element Aarde en een ander in het element Water en in mijn geval in het element Lucht waar het losgekomene zich laat merken in het element dat mijn sterkste waarnemer is; het gevoel..

En heb een netwerk dat je helder maakt in het subtiele.

met dank ..

Imbolc 2019, halverwege tussen diep donker en meer licht

@IJsselmeer rond bloedmaan in januari 2019

zelf koude heeft ten minste twee zijden

Boven beneden verbindingen

Bomen en planten hebben net als mensen een specifieke relatie met hemellichamen in ons stelsel en daarbuiten.

Collega  Stefan Brönnle   heeft bijvoorbeeld bijgevoegd schema opgesteld over de relatie van bomen met de hemellichamen in ons eigen zonnestelsel.
Doch een overzicht dat verder gaat is er niet.







Mijn geliefde boom is de wilg,  die ik  met m’n boeren roots in de Alblasserwaard   als een familieclanboom beschouw. Ook al heeft m’n vader meer met de eik gemeen die hij plantte voor de Doolhof langs de Giessen in een aantal van zijn moeders broers en zussen Eijkelenboom. Dat terzijde.













Recent werd me duidelijk dat de Plejaden een verdere verbinding zijn van de wilg en dat houdt niet op. Zo heeft de zon, een vader en die weer  een vader en die weer. In het vrouwelijke is er ook zo'm reeks.


Overigens is het een mooie studie om te onderzoeken met wat je zelf verbonden bent in de kosmos. Noem het maar, waar je vandaan komt dan wel waar je naar toe gaat na dit kortstondige.  Je ‘Wezenroots’!