De vliegende patroonheilige van de luchtreizigers

Jozef van Cupertino (Copertino, 17 juni 1603 — Osimo, 18 september 1663) was een Italiaanse monnik en mysticus.

Ondanks zijn beperkte intelligentie werd hij in 1628 tot priester gewijd. In het Italiaans staat hij bekend als Giuseppe da Copertino, hij werd geboren als Giuseppe Maria Desa, zoon van Franceschina Panaca en Felice Desa.

Jozef  is een voorbeeld van een "heilige onnozele". Als kloosterling was hij niet tot praktische werkzaamheden in staat, maar omdat hij veel wonderen zou hebben verricht werd deze verstandelijk gehandicapte tot heilige verklaard.

Als kind had hij al epilepsie en maakte verder bepaald geen snuggere indruk. Hij was van eenvoudige boerenkomaf en wijdde zijn jeugd aan het bereiken van religieuze extase door zelfkastijding, uithongering en het dragen van boetekleden.

Hij werd Franciscaan. Hij was eerst lekenbroeder, maar werd weggestuurd omdat hij erg onhandig was en alles uit zijn handen liet vallen. In 1621 trad hij echter in bij de Conventuelen, waar hij later ook tot priester werd gewijd. In het klooster La Grottella zouden zich mystieke verschijnselen hebben geopenbaard, zoals levitatie, daarom werd hij de vliegende heilige genoemd. Hij zou zich voor lange tijd van de grond kunnen opheffen. Het verhaal gaat dat hij regelmatig in extase raakte en dan begon te zweven en voorspellingen deed, ook hoorde hij hemelse muziek. Vele mensen zouden hiervan getuige zijn geweest en er werd druk over gesproken.

In de Acta Sanctorum werden van hem tot 70 ‘vluchten’ in heel Italië geregistreerd, waarbij hij in één geval in een boom vloog en daar op een dunne tak bleef zitten wiegen. Vaak keken hele menigten toe. Er zijn meer dan 150 ooggetuigenverslagen gepubliceerd over de ‘vluchten’ van Cupertino, die ook wel de vliegende heilige werd genoemd. Hij kon zich voor lange tijd van de grond opheffen.

De inquisitie bevond hem onschuldig aan tovenarij, maar zond hem eerst naar Assisi en later naar meer afgelegen kloosters om de volkstoeloop en de jaloezie van de medebroeders te ontgaan. Jozef aanvaardde alles met grote blijmoedigheid, zijn religieuze passie zou volgens critici echter betrekkelijk snel zijn verdwenen.

Heiligverklaring

Jozef werd op 24 februari 1753 zaligverklaard door Benedictus XIV, op 16 juli 1767 volgde de heiligverklaring door Clemens XIII, zijn naamdag is 18 september. Hij is de patroonheilige van de luchtreizigers, verstandelijk gehandicapten en leerlingen die magere resultaten behalen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kozen Amerikaanse piloten hem tot patroon.

Terwijl andere heiligen hun rustplaats onder een altaar vonden, wordt zijn schrijn door engelenbeelden tot boven de altaarkaarsen verheven.

De Geest Mens Christina de Wonderbare, de gevleugelde non

De heilige Christina de Wonderbare of Christina Mirabilis (ca. 1150-1224) is een christelijke heilige van wie de naamdag op 24 juli wordt gevierd. Haar heiligheid ontleent zij aan de volgende legende.

Legende

Zij kwam uit een eenvoudig gezin in Brustem en werd wees toen ze vijftien was. Zij bleef met twee zusjes achter in het ouderlijk huis, waar zij zich met zijn drieën aardig wisten te redden. Toen Christina ergens in het begin van de dertig was, stierf ze voor de eerste keer. Zij zou vanuit de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Sint-Truiden begraven worden, maar midden onder de mis bezorgde ze haar familie en vrienden de schrik van hun leven door plotseling rechtop in de kist te gaan zitten en als een vogeltje naar het gewelf van de kerk te fladderen. Pas op het bevel van de priester wilde ze weer naar beneden komen. Daar vertelde ze dat ze door engelen was meegenomen, die haar de hel en het vagevuur hadden laten zien. Ze hadden haar daarna voor de keuze gesteld om naar de hemel te gaan of op aarde te lijden voor de arme zielen. Ze had voor het laatste gekozen.

Ze kon de lucht van de zonde niet verdragen, en ontvluchtte die door zich vliegend naar allerlei hoge plaatsen te begeven. Ooggetuigen meldden onder andere bomen, kerktorens en molenwieken. Soms ook deed ze het tegenovergestelde en kroop in graven. Haar gedrag, hoe wonderbaarlijk ook, werd zelfs haar 12e-eeuwse medeburgers wat te gortig, en die probeerden dan ook haar als krankzinnige op te sluiten, maar zij brak haar ketenen en tralies alsof het strootjes waren en vloog dan telkens weg, psalmen en sequenzen zingend met een hemelse stem. Zij leefde lange perioden alleen op het Allerheiligste, kroop onder het ijs om boete te doen voor de zonden van haar medemensen en sprong dan even later juist weer in een gloeiende oven, waar ze ongedeerd uit tevoorschijn kwam. Zij werd van hekserij beschuldigd en weer opgesloten, maar toen ze haar lichaam, dat door de slechte behandeling in de gevangenis met zweren was overdekt, genas met olie die uit haar eigen borsten vloeide, werd ze erkend als (krankzinnige) heilige.

Mensen die haar welgezind waren, baden dat al die opzienbarende verschijnselen mochten ophouden, en ze werden verhoord nadat Christina zich in het dorpje Wellen in het doopvont had gestort. Daarna woonde ze een aantal jaren bij de kluizenares Jutta in een kluis bij de kapel van het kasteel van Loon. Daar stond zij in hoog aanzien: velen kwamen haar raad vragen en zich door haar laten bevestigen. Zo stuurde zij de heilige Lutgard van Tongeren naar het klooster van Aywières en was ze de vaste raadgeefster van graaf Lodewijk II van Loon, die haar als zijn tweede moeder zag. Hooggeplaatsten kon zij hun misstappen verwijten zonder een blad voor de mond te nemen. (Zie ook: de heilige Catharina van Siëna en de heilige Birgitta van Zweden).

Aan het einde van haar leven woonde ze in het Sint-Catharinaklooster te Sint-Truiden waar ze in 1223 voor de tweede maal overleed. Juist op dat moment zat echter een medezuster van haar in ernstige geestelijke nood, en ze ging haar nood klagen bij de baar van Christina. Die stond toen maar weer op om haar te troosten. Kort daarna overleed ze voor de derde keer, nu voorgoed, in 1224. Haar relieken bevinden zich voor het grootste deel in het Redemptoristenklooster te Sint-Truiden. In Nederland bevindt zich een fragmentje in de Kluizenarij Onze-Lieve-Vrouwe van de Besloten Tuin, waar het bewaard wordt op een toepasselijke plaats in een nisje hoog in de kerk.

Christina afgebeeld als een gevleugelde non.

(bron; wiki)

TURKISH YEW TREES, more than 4000 years old

Who would have guessed, but to this day Turkey, the area once inhabited by the Hittites, and known as Old Anatolia, has some of the oldest yews on earth, some of which are survivors from the days of the ancient civilization of the Hittites. Unlike the yews in Britain’s churchyards, which become hollow after 800 years or so, with a more favourable climate, many of these Turkish yews are dateable through their ring counts which give immense ages of over 4,000 years. Yews are known to become dormant at times and so these yew trees could be even older. In 2016 a 4,112 year old yew tree dating back to the Bronze Age was found flourishing in Turkey at Gumeli, in the northern province of Zonguldak, making it the oldest yew tree known in Anatolia and one of the five oldest trees in the world. It was declared a national monument. The yew was found by Zonguldak Provincial Director of Nature Conservation and National Parks Sezgin Örmeci, who said local people informed them of the tree, prompting scientific examinations. Ercan Oktan from Karadeniz Technical University’s Faculty of Forestry and Murat Yıldız from Anturia Consulting determined the tree to be 4,112 years old after examining its rings in a laboratory. A 2,700 year old Yew Tree, again dated by its ring count, located in Andirin town of Kahramanmaras province and found in 2018 is the second oldest living tree in Turkey. Unlike our British yews these yews have the utmost protection. Isn’t it time ours did?

Janis Fry

Llandybïe, WLS, United Kingdom

MAR 2, 2020 — 

Bronnen: https://www.change.org/p/save-britain-s-ancient-yew-trees-before-we-lose-any-more/u/25830398?cs_tk=AoWVaU7_BpaNBMUXYV4AAXicyyvNyQEABF8BvAH4o5L2QWRHH3zPXdxqQIg%3D&utm_campaign=98ddd89ccad54c4cb24252bf9a5c7e15&utm_content=promoted_petitions_v0_0_1&utm_medium=email&utm_source=petition_update&utm_term=cs

 https://www.hurriyetdailynews.com/oldest-yew-tree-found-in-turkeys-north-100428

vliegende gasten altijd 'onder weg' zijn en niet bovenwegs om te veredelen zichzelf en het Omgevende

Globale uniforme gelovende Stereotype Finance klasse die sociaal, beroeps en cultureel ge globaliseert is.

Deze overheersende mannelijke Finance klasse met als adagium “Follow the money" is maar een tijdelijk fenomeen net als in de late middeleeuwen het katholieke bubbel geloof.

Neoklassieken die aan de onbegrensde helende werking geloven van de helende krachten van de globale markt en geen relatie meer hebben met de lokaliteit, zijn ‘out of time omdat lokaliteit de toekomst heeft.

In deze 3D wereld is geen alleen naar boven gerichtheid (groei) of neergang (depressie), daar is een immer aanwezige cyclus van overlappende lokaliteiten.

Volg hen niet en wees een bewuste 3D mens met verbindingen daaraan voorbij.

   

https://www.spiegel.de/wissenschaft/mensch/investmentbanker-fuer-gesellschaftliche-probleme-immer-weniger-erreichbar-a-d8a35486-f3a1-4c76-a274-d59bc4eb056d

blijf de traditie levend houden

jaarlijks snijd ik de wilgen en nu heb ik van het dunne hout twee zonnekruisen gemaakt

handvlijt pur sang en staan nu op wacht bij de binnenpoort in de hof

in m'n geboortestreek noemen we dat 'breien' of 'vlechten'. We kenden wel meer als 15 gebruiksvormen om van het dikke en dunne hout te maken. Nu gebruik ik het als brandhout, vlechtwerk voor een afscheidings horde en klein vlechtwerk als dit.

Het zal je maar overkomen en dat te duiden!

Deze nacht werd ik wakker met een droomfragment dat een vertaalde indruk was van een reiniging in de toegang tot de 4D wereld (werelden nog in de subtiele materie, ruime en tijd).

Zelfonderzoek  kan ik de  manifesterende blokkaden in de 3D wereld, die in de subtiele 3 D-wereld, de 4 D-wereld en de 4D wereld subtiel lokaliseren. Toen ik dat wilde verder wilde onderzoeken viel ik in een kleine slaap en na afloop waren de hindernissen al door de 4D wereld weggenomen.

Vriend Lantos noemt het woord blokkade anders als een toegangspoort die ze dichthouden en bewaakt wordt door een wachter en het nu voor     vervlochten werelden meerdimensionale werelden, plafond kerk in Krewerd, Groningen

mij de tijd is om meer toegang te hebben tot de 4D werelden, waarin hier als plek ook verbindingen heeft met elders in de ruimte en ook in de tijd van toekomst en verleden.

Welke misinterpretaties zijn er mogelijk als het gaat om 3D, 3D subtiel, 4 D? Een eerste aanzet.

1.In de 3D wereld

-       Fantasie: Waarnemingen die geïnterpreteerd, gekleurd worden door de persoonlijkheid.

-       Een bevrijdende omgevingen sfeer legt persoonlijke verdrongen ervaringen vrij die in het waarnemingsveld komen

In Nederland zijn zeker vierduizend psychologen die zich ook als EMDR-therapeut hebben geregistreerd. Volgens een justitie psycholoog zijn de vrijgekomen waarnemingen van EMDR dat dat kan leiden tot pseudo- of nepherinneringen. Een extra waarheidsvinding is steeds op haar plaats.

(Bron: Trouw van heden)

2. In de subtiele 3D wereld

-       Een waarneming die een lokale spirit je laat beleven

-       Een waarneming uit het externe plaatsgeheugen van plaatsgevonden gebeurtenissen

-       Ervaringen van andere werkelijkheden

-       Een ervaring van je eigen aanhechtingen, die je hebt opgelopen

-       Ervaringen die je overneemt van buiten in algemene zin

-       Ervaringen van aangehechte zielen of spirits. Vele personen hebben één of meerdere zielen bij zich die ook indrukken sturen

-       Indrukken van de schaduw van een ander

-       Ervaringen uit andere werkelijkheden die tegelijk plaatsvinden

Dit zijn vooral subtiele 3D wereld interactie ervaringen die mediamieke mensen meemaken, die ‘dunne lagen hebben’.

3. 4D wereld

Dat je op een plek bent en subtiele waarnemingen hebt van gebeurtenissen die elders en in de tijd plaats vinden of hebben plaats gevonden

4. Een werkelijke ervaring die je ook kan plaatsen, doch altijd maar een aspekt is dat in je bewustzijn mag komen

In algemene zin is als ik op stap ga in het landschap en we waarnemingen delen, breng ik steeds onder de aandacht dat wat je waarneemt meer van jezelf vertelt dan extern, het ogenschijnlijke buiten.

En dat elke waarneming een onderdeel is van een persoonlijk veranderproces.