Zelfs de jagers keren zich tegen het afschieten van ganzen door ‘natuurbeschermers’
is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Ganzen afschieten, midden in het broedseizoen? Het gebeurt in Zuid-Holland. Met instemming van vereniging Natuurmonumenten.
Vorige week vrijdag, in de trein tussen Utrecht en Gouda: tevreden slingerend door een zonovergoten weidelandschap, werd het uitzicht plots doorsneden door een zwarte labrador die door de droge velden rende. Voor zijn poten plofte een gans neer, recht uit de lucht. En nog een. Wakker geschrokken was ik met een flits van enkele seconden terug in de harde werkelijkheid: twee groen geklede mannen stonden, verstopt achter wat gestapelde hooibalen, met hun geweren ganzen uit de lucht te knallen. Op klaarlichte dag, op zo’n 50 meter van een rijdende trein, suisden de kogels om je oren.
Was dit echt? Ganzen knallen, midden in het broedseizoen? Ja, dit was echt. Sterker: de beschietingen bleken het uitvloeisel van een heuse frontoorlog tussen jagers en natuurbeschermers. Waarbij verrassend genoeg de natuurbeschermers bepaald niet de vredesduiven bleken.
Zelfs de jagersclubs KNJV en NOJG zijn verontwaardigd – dan moet je het bont maken. ‘Op verzoek van de provinciale overheid zullen de komende weken ganzenbestrijdingsteams van Natuurmonumenten broedende ganzen van het nest schieten’, schreven zij in een verklaring. (zie onder)‘Ook worden ganzen die in de rui zijn – wanneer ze hun veren wisselen en niet kunnen vliegen – bijeengedreven en vergast.’
"Op verzoek van de provinciale overheid zullen de komende weken ‘ganzenbestrijdingsteams’ van Natuurmonumenten broedende ganzen van het nest schieten. Ook worden ganzen die in de rui zijn – wanneer ze hun veren wisselen en niet kunnen vliegen – bijeengedreven en vergast. De Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging en de Nederlandse Organisatie voor Jacht en Grondbeheer veroordelen deze methodes. Het is een verkeerde oplossing voor een door de overheid ontstaan probleem; een basaal gebrekkig beheer van de ganzenpopulatie in Nederland. Dit heeft niets met jagen of jagers te maken."
Dat heeft niets met jacht te maken, vinden de organisaties. De ene slachtpartij is kennelijk de andere niet: de jagers spreken van ‘onaanvaardbaar dierenleed, omdat de jongen gewond raken of zonder ouderdieren achterblijven’.
Tot zover de bekommernis, die slechts reikt tot de nazomer, herfst en winter: ‘Dat is de tijd waarin de ganzen geen eieren of jongen meer verzorgen, terwijl de vraag naar wild in restaurants, winkels en bij particulieren op haar jaarlijkse hoogtepunt is.’ Dan is afslachten ineens veel diervriendelijker.
Natuurmonumenten – bekend van poezelige eekhoornplaatjes en paaltjeswandelingen door ‘oerbos’ die naar de pannenkoekenboerderij voeren – voelde zich geroepen tot een uitleg. ‘Als natuurbeschermingsorganisatie willen wij geen dieren doden’, schetst de vereniging de duivelse spagaat waarin ze zichzelf heeft gedwongen. Je voelt de grote ‘maar’ al naderen: ‘Soms is dit nodig om populaties op een bepaald niveau te houden.’ ‘De hoeveelheid zomerganzen in Zuid-Holland is zo groot dat dit schade voor landbouw en onveiligheid voor luchtverkeer tot gevolg heeft’, de populatie moet teruggebracht naar een ‘maatschappelijk aanvaardbare omvang’. Op voorwaarde dat overwinterende ganzen beter worden beschermd ‘en dat dierenwelzijn vooropstaat’.
‘Ogenschijnlijk diervriendelijke maatregelen’ als eieren schudden, rapen of prikken, blijken niet effectief genoeg, volgens Natuurmonumenten. Afschieten is trouwens ook nog nooit een bewezen effectieve methode gebleken, zoals jaarlijks blijkt uit de terugkerende overlast en landbouwschade (waarvoor boeren overigens een vergoeding krijgen), maar dat meldt de club niet.
Je zou zeggen: misschien moet de mens niet miepen wanneer die zijn boerenland volplempt met monotone velden volvet raaigras dat niet alleen koeien voedt, maar ook ganzen lokt. Een natuurlijker landschap met gevarieerder gras (en kruiden) levert minder ganzen op, én meer insecten en weidevogels.
Natuurmonumenten pleit voor voldoende gebieden waar ganzen rust en eten vinden. Prima plan, maar: ‘Daarbuiten kunnen ze verjaagd worden om schade te beperken.’ De domme gans die het nietsvermoedend waagt een grens over te steken, legt het loodje – met de groeten van de natuurbeschermers.
En zo werd je op je vrije avond vredig soezend in de trein op brute wijze een oorlog ingesleurd, vervuld van gedachten die je helemaal niet had willen hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten