Partner Aarde!

De beeldspraak om je te positioneren t.o.v. iets is oer menselijk. Natuurvolkeren zien zich graag als kinderen van deze Aarde. Ze spreken ook graag van ‘Moeder Aarde’, en vooral wordt dan gesproken over haar zorgende en voedende moederlijke taak.  In de new-age wordt ook veel in dergelijke parentale begrippen gesproken. Maar we zijn nu volwassener en hebben een andere opvatting over de aardeplaneet, de ‘Aarde als Lover’ of de ‘Aarde als partner’ zijn ook opties.  De postpostmoderne  genius Charles Eisenstein spreekt al over deze nieuwe positioneringen. De esoterische geomantie is altijd al bezig geweest met het zoeken van een niet gewelddadig samenleven tussen de natuurlijke kwaliteiten, de subtiele gegevenheden en de menselijke behoeften.

Fact blijft dat velen de aarde nog instinctmatig plunderen en als roofridders haar huidkwaliteiten vernietigen. Het geweld is Alom in grootindustrie plundering natuurlijke bronnen en delfstoffen), landbouw (roof en bestrijden) en vakantiegedrag. Doch ook in het kleine bij giftig tuinieren, en grootindustrieel eetgedrag. Tijd voor bezinning om uit de keten te stappen van de gewelddadige cyclus van 'Conquer-Rise-Peak-Fall-Be Conquered'. Beter kun je spreken over grondhoudingen bij de mens die aan de ene pool de potentaat/dictator hebben en aan de andere zijde de mysticus.

Anders zijn als je ouders

Het boek Far from the Tree van de gelauwerde journalist Andrew Solomon   gaat over de liefde van ouders voor kinderen die radicaal anders zijn dat zijzelf. Een zware en soms louterende ervaring.

Mars van Grunsven  benoemt deze kinderen ‘horizontale identiteiten’, een term waarmee hij zowel alle aandoeningen als ‘waarden en voorkeuren die een kind niet deelt met zijn verwekkers’ wil omvatten. Het kan hierbij gaan om homoseksualiteit, doofheid, dwerggroei, autisme.

-       In feite geeft hij aan een andere lichamelijkheid. Maar hoe zit het met een geestelijk andere geaardheid. Dat je heel andere opvattingen hebt als je ouders. Vegetariër zijn in een vleesnest of een heiden in een oer-christelijk nest. Dit fenomeen benoem ik dan nu ‘verticale identiteiten’. Sommigen noemen het een zwart schaap maar het zijn eigenlijk ‘witte schapen’. Zelf was ik  er ook één maar heb nooit m’n ouderlijk nest om dit anders-zijn verlaten. We spreken nog niet over de diepere betekenis van het anders zijn en de opgaven voor ouder en kind met het anders zijn.

sneeuw winter wezens

Het is guur en minus 7 graden en een beetje wind werkt al snijdend. De weg omhoog naar de markante Steinberg in het Fichtelgebirge

Links in een veldje bevinden zich subtiele sneeuwwezens; 30 cm hoog en gelijkend op sneeuwpopachtigen die zich langzaam bewegen en een gelokaliseerde plaats bewonen. Ze zijn prima in staat om je te reinigen met hun sneeuwlichaam.  Wat verderop lopen sneeuwreuzen, vliegt een sneeuwdraak;  wezens in een seizoenkleed die zich niet terug hebben getrokken in de aarde zelf.. De sneeuwdraak heeft een bestuurder die bovenop het zit. Merkwaardige verschijningen zijn vooral de ‘sneeuwslierten’, luchtwezens die zweven in de lucht en een wit sneeuwlichaamachtig iets aan hebben.

Wie heeft ook sneeuwwezen waarnemingen?

winter en subtiele wezens

Wat gebeurd er nu met de waterwezens als er ijs en zelfs sneeuw op het ijs ligt, vroeg iemand me?  Nog niet eerder hierbij stilgestaan, maar in algemene zin is het zo dat veel subtiele wezens zich terug trekken in een kwaliteitsplek voor de wintertijd. Kabouters in de aarde, elfen in plekken in de aarde of kwaliteitspunten in de atmosfeer en waterwezens in dieper water en soms in de ondergrond. Een soort winterslaap wat ook amfibieën en sommige zoogdieren doen.

Wie heeft hier meer waarnemingen over?

subtilioten

Waarheid is een relatief begrip. Is dat gezien vanuit de ogen van de ‘ouden’ de Verlichting of het postmodernisme?  Waarheid staat tegenover onwaarheid, bedrog, leugen en frauduleus gedrag.

Postmodernisten zijn van mening dat waarheid non-existent is volgens ondermeer Michel  Foucault en Richard Rorty.  In de volksmond verwoord als ‘iedereen  heeft zijn eigen waarheid’.

Maar waarheid, objectiviteit en feiten verdienen  een zeker recht op eerbied of tenminste respect.  Postmodernisten vinden dat volstrekt willekeurig.  Hoogleraar filosofie Harry Frankfurt schrijft in ‘On Truth’ (2006) dat het een kwestie is van hoe je tegen de dingen aankijkt.  Er zou slechts een veelheid aan perspectieven bestaan, zoveel als er mensen zijn.  En waarheid en feiten  komen en gaan zoals de wapenleus is van de postmodernisten; ‘Anything goes’. Het ene perspectief kan geen hoger waarheidsgehalte claimen dan het andere.

Frankfurt  vindt zelf waarheid van onschatbare waarde en boven alle twijfel verheven. Frankfurt noemt ook dat de leugenaar een vorm van verraad pleegt. ’Als hij daarin slaagt, krijgen we een beeld van de wereld waarvan de oorsprong in zijn verbeelding ligt in plaats van dat het rechtstreeks en ondubbelzinnig steunt op de relevante feiten. Als onze wereldbeschouwing is gevormd door de leugen is de wereld waarin we leven een denkbeeldige wereld.’ Een door ons gemaakte constructie. Een andere uitspraak van Frankfurt is: ‘We kunnen de feiten niet veranderen, net zomin als we de waarheid over de feiten kunnen beïnvloeden, louter door er en oordeel over te vellen of er een wens over uit te spreken.’

De Amerikaanse filosoof Richard Rorty  is van mening dat het onmogelijk is om kennis te nemen van de werkelijkheid. Waarheid is volgens de beroemde definitie van Rorty:”What your peers will let you get away with”. (zolang je ergens maar mee wegkomt)

In de geomantie en gaialogie gaat het om subjectieve waarnemingsfeiten vanuit historisch vaak heel vaste denkbeelden van de subtiele werelden die bestaan uit energiestromen, wezensvormen en realiteiten en dimensies en men maakt  gebruik van het eigen waarnemingssysteem.  In feite passen ze in de oude kenleer van het spirituele wereldbeeld. ‘Subtilioten’ moeten zich echter niet teveel beroepen op hun waarheid of dat het werkt en dienen vooral  te beschikken over humor  en relativisme. Ken je gevangenis subtilioten!

Met dank aan Trouw editie van vandaag

Zelfonderzoek via huisonderzoek

Een praktisch voorbeeld van een huisonderzoek met verschillende geomantische aspecten.
 Het betreft een appartement in de binnenstad van Amsterdam op de bovenste verdieping. De eigenaar verblijft er af en toe en heeft dan een hotelgevoel en kan er moeilijk slapen met veel wakker worden in een lichte slaap. Het appartement is zo’n 25 jaar geleden modern verbouwd en nu de derde huidige eigenaar heeft het zeven jaar in gebruik. Gemiddeld een tot twee dagen in de week werkt de mannelijke eigenaar daar.
De slaapetage heeft een aardevuur-kwaliteit en mist de elementen water en lucht. Op de plaats waar het waterelement het huis is uitgegaan was net een waterlekkage ontstaan. De bedplek is de locatie van het negatieve vuurpunt waarin een bedwezen woont en verbinding heeft met andere huizen en plaatsen in de omgeving. Dit bedwezen is ontstaan in de eerste bewoningsfase door relatieproblemen waardoor dit aardevuurwezen is aangetrokken en het zich er blijvend heeft gesetteld. Een trauma op een bepaalde plaats trekt externe beïnvloeders aan die zich daarin heerlijk koesteren. Opmerkelijk was de grote spiegelwand naast het bed. Nu zijn dergelijke wanden af te raden in slaapkamers daar het veel onrust geeft en deuren gaan vormen naar andere werkelijkheden. De reden van het slechte slapen is in dit geval een negatief bedwezen, de spiegelwand en een niet eigen gemaakte slaapruimte.

De eigenaar moet bestemmen wat het definitieve gebruik is, daar tot nu toe ook door verschillende mensen wordt gebruikt die niet altijd de plek verrijken met hun problematieken. Is een woning je eigendom en je gebruikt het privé houdt dan altijd het eerste gebruik en laat gasten niet van je eigen bed gebruik maken. Dan wordt het een hotel en geen eigen huis waar je kwaliteit zich kan ontwikkelen.
Het vrouwelijke huiswezen was duidelijk in zijn mening: deze plek heeft rust en stabiliteit nodig en is een goede plek voor inspiratie en geen doorgangswoning. Het is een plek voor vaste bewoning en maak er en warme eigen plaats van.” De eigenaar gaat het vrijwel zeker als eigen werkplaats gebruiken om zijn creatieve beroep te kunnen uitvoeren.
Hij heeft immers de menselijke stadsenergie nodig voor zijn grootste hobby; films maken.
Thuisgekomen merkte m’n vriend een demon boven m’n hoofd, opgelopen in dat huis. Het was aangetrokken door een slapende vrouwelijke demon onder m’n voeten in mijn aardelichaam die afkomstig is uit vijf levens terug. De mannelijke demon in het onderzoekhuis heeft deze demon in mij als het ware ’wakker gekust’ en is bij me blijven hangen. Het principe van zwaan kleeft aan of zoals het in sprookjes wordt verbeeld; de prins kust iets wakker. In het bewustmakingsproces van deze twee kwaliteiten zie ik de aangekleefde mannelijke demon via een boog diep in m’n aarde afzijgen gevolgd door de aangehechte eigen demon. Ze verdwijnen in de aardkorst in het donker waar ze worden ‘opgegeten’ De aarde geeft, de aarde neemt. En aardewezens weten er wel raad mee ‘hap hap’. Zo zijn drie situaties veranderd in een ontmoetingsproces. Zalig de ontmoetingen die helderder maken en opruimen.