Die Kelten met hun Mindset en offeringen op een Oeroude Drakenplek

Hier een kort verslag in de bergen van het Fichtelgebirge wat me overkwam.

Bij de hoop hout rechts  van het pad is links een grote steenpartij die ik nog niet heb bezocht.

Een hoofd mannelijke heiligdom in mijn matriarchale tijd. Hier mochten vrouwen, zoals jij niet komen. De druïden mannen wel en waren hier drakenhoeders.

Later een Keltische cultusplek, mannen met heel andere riten voor mij. Mensen offeringen om de goden tevreden te stellen. Veel afgeslacht hierboven.

Genius loci: dit is een oude Keltische heilige plek van hun goden, één godheid Lugh, de zonnegod die ze hier met gevangen mens offers eerden. Daar legden ze het gedrogeerde offer in en slachten het hart eruit en de keel door zodat het bloed in de stenenpartij onder stroomt. Hier is wat af geofferd. Dit was de zetel van de hoofd priester die toekeek wat twee anderen deden. Soms ook jongelingen van de eigen stam geofferd.

Offeringen bij volle maan bij zonsopgang midwinter. Het geofferde lichaam bleef liggen voor de wolven, hun totem. Een bloeddorstig volk was het.

Ik zie dat jonge mannen in lendendoek gehuld hier worden geofferd.

In de steenpartij onder is een zielenvang waarin de geofferden ziele delen zich nog bevinden. Honderden worden daar gevangengehouden door een Keltische draak.

De plek genius loci wil dat de ziele delen worden bevrijd want het heeft er last van.

Deze Kelten kwamen uit het Oostblok. De Keltische draak is met de stam meegereisd en was eens een vliegende draak en ze offerden die (?) en nu gevangen bij de mensenzielen in de steenpartij. De draak wil nu weg maar zit vast aan één poot. Ze hebben hem hier verankerd. De bergeest wil hem wel komen ophalen en na dat gebeuren uit de genius loci: hèhè, dat is een bevrijding voor mij!

De oorspronkelijk druïdische sferen in de matriarchale sferen durven nu weer terug te komen en de genius loci is opgelucht.

Een druïde komt langs: Dit was ons heiligdom, dat de Kelten in beslag namen voor hun meegebrachte goden. Heel ruw waren ze. 

Karolingische Panzerreiterei mit einer Dracostandarte 

als Illustration zu Ps 60 (Feldzug des Joab) Erstellt: 31. Dezember 889 Psalterium Aureum, St. Gallen, Stiftsbibliothek, p. 140 (e-codices.unifr.ch

Later zegt de genius loci nog: dank je wel Dick, daar had ik heel veel last van, van die cultuurfase die ruw was.

Op het eind zit ik op het open binnenveld buiten de steenpartij, de meeste bomen zijn recent geweldadig geveld. Opeens voel ik een grote trilling in de aarde en op het oppervlak. Iets in de aarde wordt wakker, het schudt en rommelt. Ik zie een werkelijk enorme draak opkomen en realiseer me dat dit een Drakenplek is! De draak is heel boos: ze hebben me vastgenageld die Kelten. Ik was te magisch voor ze.

Ik bevrijd hem na toestemming van de bergeest van zijn ene voetketen. Hij is magische vastgeketend.  Dan vliegt hij in rondjes in de luchtsferen en ik zei dat er meer draken uit de aarde vrijkomen. Een drakennest was daar van zwarte draken.  Heel diep in de aarde zie ik een witte draak: je hebt ons bevrijd van de Keltische magie.  

Als ik verder in de aarde kijk zie ik onder de zwarte draken de witte draak, en dieper een goudsfeer met gouden draken. Die zijn heel lang niet gezien realiseer ik me: noem ons gouddraken, we zijn enig in onze soort en lang functieloos. We wachten op een nieuwe taak. Ik vraag ze of ze de nieuwe sferen willen begeleiden. Graag. Ze vliegen omhoog in het wakker geworden Licht. Mijn wens aan hen: dat jullie samenwerken met de nieuwe Aquarius wezens!

Dan zie ik opeens onder de gouddraken sfeer een kristallijne draak in heel helder Aardelicht: 99% aether. Ik kom uit het Aarde centrum en wacht op m’n taak. Ik zeg: is het wat voor je om de Aquarius energie te begeleiden? Heb het wel gezien maar niet begrepen en gaat vervolgens naar die sfeer toe in de onder aarde.

Ik realiseer me dat deze kristallijne draak nog niet eerder door mensen is gezien! En is me heel dankbaar dat die weer een taak heeft. Op het eind likt die m’n hoofd af.

Opmerkelijk overigens dat deze hoge elementale de Nieuwe sferen niet waarnemen.

De zwarte draken zijn deels naar de kosmos gegaan en komen wel terug hoor ik, De witte vrouwelijke draak blijft hier!

Komen en gaan van religies met hun eigen Mindset en plek voorkeuren

Als je naar oude cultusplaatsen gaat heb je ondermeer te maken met verschillende cultuurfasen dat een plek is gebruikt.

Een bekend verschijnsel is dat christelijke cultus plekken gebouwd werden op voor christelijke plekken. Het oude werd dan vervloekt, soms aspecten ingebouwd en energetische structuren veranderd.

In het Fichtelgebirge een gebied van overheersend graniet tref je prachtige steenstructuren aan. Daar tref ik een veelvoud van oud cultuurgebruik aan die soms moeilijk zijn te dateren en interessante inzichten geven

Een voorbeeld.

29 juni jl.

Een rotspartij die ik onderzoek heeft een hoge en een lage kant. De lage kant werd in de matriarchale tijd geëerd met aardslangen riten. en de hoge kant gelaten. Toen de Kelten kwamen eerden ze de hoge kant (zie foto) en lieten de lage kant. Hogerop zochten ze de drakenplekken op.

Kom nu weer bij de slang kopsteen. En hoor: je hebt ons heiligdom gered. Het zijn de kleine mensjes die me verwelkomen van ongeveer 30 cm hoog. Ze zijn door verminderde aandacht gekrompen van 1 m in de stof tot één derde van hun hoogte.  De elfmensen zeggen ook: je hebt hier tweemaal gewoond: eenmaal als mens en éénmaal als wezen. Je zat in de stenen heel lang geleden. Vandaar dat je zo van stenen houdt. Als mens was je één van ons. De steenvrouwen die als mens in de natuur voor de stenen zorgen. Een kleine vrouwengroep net voor de Kelten inval. Ze hebben ons fysiek gedood, ook jij en we zijn gebleven in de steen net als jij.

De plek als eeuwig archief!

Een verschijnsel dat de ziel na de dood ter plaatse wil blijven is een heel oude Mindset en praktische voor de steeds kort levende mensheid.  Zo kon de opgebouwde ervaring aan toekomstige gebruikers ‘via de geest’ subtiel worden doorgegeven.

Op 26 juni jl. noteerde ik op dezelfde plek:  

Ik zie er een afsluiting laag die de uitstraling vanuit de aarde blokkeert. Ontstaan zo 2/300 BC.

Het is de Schaduw van de Kelten. Een agressief volk dat het matriarchaat verdreven heeft. Hadden mannelijke leiders en hier waren lokaal vrouwelijke leiders. De grote overgang en is een trauma zone.  Ze gebruikten de heiligdommen ook anders, hun eigen goden die ze meenamen en drukte ons weg. Daar ontstond een subtiele grenslaag net als in de geologie bij grote geologische veranderingen. Nu de mannelijke patriarchale tijd en de vrouwen gingen onderhuids, onderdrukking. Die grenslaag is een onbewuste laag, wij werden niet meer herkend. Waren hier verschillende Keltische stammen op doorreis die hier cultusplekken zoeken, o.a. Schneeberg.

Ik realiseer me dat deze info opkomt en ik mogelijk die breukfase heb meegemaakt aan de matriarchale zijde.

De berggeest geeft aan; die laag heeft zijn tijd gehad, mag weg. Een breuklijn.

Een Keltische druïde in de sferen verschijnt: wij hebben de oude plekken weer opnieuw ingewijd in ons geloof en het oude afgesloten. We luisterden niet zo goed naar de oude sferen, dat had afgedaan.

Subtiele lokaliteiten informatie komt nooit chronologisch is mijn ervaring. Steeds komen er fragmenten schijnbaar ongeordend maar naar enige bezoeken krijg je  meestal een bepaald overzicht. En de opgedane ervaringen zijn ook zeer persoonlijk en ziele herinneringen!

Later hebben de christenen de oude cultusplaatsen over het algemeen en systematisch vervloekt om bezoek te voorkomen en de mensen naar hun cultus gebouwen te laten gaan.

 Er is niets nieuws onder de zon. Een komen, verdrijven en gaan van het één en het andere en men doet weer zijn eigen ding van elders.

Nu worden de bergen gebruikt voor de moderne tijdsreligie: toerisme met al haar verschijningsvormen van cultusvormen: restaurant als ontmoetingsplek om het lichaam en de emotie te stillen, een uitzichttoren om de verte te eren, paden om het lichaam te ‘heiligen’ met fiets, de benenren. Informatiepanelen van de hoofdleer van de materiele wetenschap met een zeer beperkte blik, mindsetting etc.

Wanneer is er een meer op de lokaliteit en haar verleden afgestemde gang?

what is in a name

De wetenschap heeft soms vreemde verhalen, 'vast stellingen'  over natuur verschijnselen als een doorgesneden vrucht waar een speciale vormkracht uit komt. Ik las onderstaand verhaal op facebook bij deze vrucht.

"Pareidolie of pareidolia is een psychisch verschijnsel, een vorm van illusie waarbij iemand een zodanige interpretatie van onduidelijke of willekeurige waarnemingen heeft, dat hij hierin herkenbare dingen meent waar te nemen.[1] De naam is afkomstig van het Griekse para (naast) en eidolon (beeld)."

Het is maar wat je er van maken wilt en welke Mindset je hebt. Voor mij is het wonder VOL.

Nieuw Aquarius Licht zoekt zijn eigen weg! Welkom!

Kwam rond 19.00 uur op de 20^ste juni  thuis na een middag bij B. en ik nam een ander Licht waar. Het vierde dimensie licht is ingedaald op de binnenhof en doordringt het territorium ook in het huis. Het was al op een plek in Duitsland waargenomen door m'n vriend als enige op de aardbol daar komend en het verspreid zich onderaards en bovenaards naar plekken waar het past.

Hoorde dat het bij mij een cadeau is.

Zie dat het niet indringt in de buren als moskee, die subtiel wel verbaasd kijken.

Trof het op de 12e juni ook als eerste aan in het Groningse op een prachtige wierde die we maandelijks al meer dan een jaar bezoeken. Ik ken nog een plek bij een vriend in zijn huis.

Deze sfeer heeft ook nieuwe elementalen vormen die nog heel kristallijn zijn in de luchtsferen. Heb ze wel gezien maar moet ze nog ontmoeten hier. Ook de dodecaether vorm, als vijfde platonische vorm, wordt nu overschreden met een andere vormenergiekracht!!

En het eigen energiesysteem veranderd er geweldig door met een geheel nieuw 'chakra'systeem, beter gezegd knopen systeem! De doorwerking heeft wel tijd nodig om in het oude lichaam in te dalen.

Met dank aan m'n vrienden.

Elke 1000 jaar een verandering?

Onlangs las ik in het NRC de mededeling dat de Amerikaanse historica Valerie Hansen een fascinerend boek schreef over het jaar 1000. Volgens haar negeerde de wereld het saaie West-Europa. Want buiten ‘ons’ continent vonden razend interessante wereld veranderende ontwikkelingen plaats.

Gelijk nu 1000 jaar later we weer in een andere wereld leven en het ogenschijnlijk witte centrum een andere kleur krijgt en de wereldas meer naar het gele gebied van China gaat.

Niets blijft, alles veranderd. Mooi om daar getuige van te zijn doch ook te bezinnen dat je witte eerste wereld Mindset duidelijk verandering nodig heeft. Time is over maar nog lang niet UIT..

buiten komt van binnen

Mens Op gang

Earth is a goddess who teaches justice to all those who can learn.
Justice and compassion and prudence, and appropriateness, and harmony, all these things she teaches. The better she is served, the more good things she gives in return

   foto maart 2007, onderzoek IJsselstreek

Xenophon
ca. 430 v.Chr. - Korinthe, 355 v.Chr.) was een Griekse schrijver en auteur van onder andere de Anabasis, vriend van Socrates

de andere hand is interessanter...

heiligdommen met vele gezichten, gebruik en interpretaties

Wisseling van de wacht ook bekend bij religies. In de tijd gezien is het een komen en gaan geweest van religieuze Mindsets, die volkeren meenamen van hun oorsprong territoria in andere territoria.

In Europa heeft de import religie het christendom uit het Midden-Oosten een spoor van schade aangericht bij de indogene volkeren die een meer op de natuur afgestemde Mindset hadden dan één gericht op een boek.

Een interessant fenomeen trof ik deze week aan op m’n recente onderzoekreis naar de berg de Ochsenkopf in het Fichtelgebirge dat ik met je wil delen:

Subtiel grens-hinderlaag van matriarchaat naar patriarchaat bij de steen partij

Ga naar de eerste grote steen, de slangkopsteen van het onderste steencomplex.

We willen je wat vragen: kijk wat er onder de stenen is aangebracht? (Nb. Deze vraag komt uit de lokale matriarchale sferen)

Ik zie er een afsluiting laag die de uitstraling vanuit de aarde blokkeert. Ontstaan zo 2/300 BC.

Het is de Schaduw van de Kelten. Een agressief volk dat het matriarchaat verdreven heeft. Hadden mannelijke leiders en hier waren lokaal vrouwelijke leiders. De grote overgang en is een traumazone.  Ze gebruikten de heiligdommen ook anders, hun eigen goden die ze meenamen en drukte ons weg. Daar ontstond een subtiele grenslaag net als in de geologie bij grote geologische veranderingen. Nu de mannelijke patriarchale tijd en de vrouwen gingen onderhuids, onderdrukking. Die grenslaag is een onbewuste laag, wij werden niet meer herkend. Waren hier verschillende Keltische stammen op doorreis die hier cultusplekken zoeken, o.a. Schneeberg.

Ik realiseer me dat deze info opkomt en ik -in een andere incarnatie- mogelijk die breukfase heb meegemaakt aan de matriarchale zijde.

De berggeest geeft aan; die laag heeft zijn tijd gehad, mag weg. Een breuklijn.

Een Keltische druïde in de sferen verschijnt: wij hebben de oude plekken weer opnieuw ingewijd in ons geloof en het oude afgesloten. We luisterden niet zo goed naar de oude sferen, dat had afgedaan.

De twee zijden

Loop naar de andere hoge zijde van de steenpartij. Realiseer me dat de lage kant met de slangenkop de aardse kop, naar beneden gericht, vrouwelijke zijde is en aan de andere hoge kant de hemelse kop. Ik maak die schoon.

Daar mocht je nooit op zitten. (Eigen waarneming uit een ander leven in het matriarchaat) De Kelten hadden meer aan deze zijde hun aandacht, de mannelijke zijde. Zij waren ook heel erg met mineralen en ijzererts aan het zoeken.

Aan de hoge zijde is een vervloekingsgeest uit het jaar 8/900 AD.

Na Karel de Grote kwamen hier de christelijke missionarissen. Hier werden nog de oude vruchtbaarheid riten gehouden. Ik zie dat de missionarissen bij de plekken baden, een leider met 2, 3 leerlingen. Ze vervloekten de stenen door een afsluitingen gebed.  Daar is de steen nooit overheen gekomen. 

Als ik met het vloekwezen praat wil het hier blijven, voor eeuwig verdoemd.

De mannen kwamen overigens uit Waldsassen gebied en het vloekwezen gaat daar weer naar terug.  Bonifatius is in Waldsassen geweest en heeft daar een lokale groep gevormd.  Hij heeft door het Fichtelgebirge gereisd en hij vond het heel heidens.

En dit: dit was een heel heilige plek.

Op het eind komen de kleine mensjes boven op de steen tevoorschijn.  Opeens zie ik ze vliegen. Het zijn elf mensen: ‘Ze hebben hier wat gehouwen op de kop. Loop nu maar even door, we hebben een verrassing voor je’.  

Elke gebied heeft zijn eigen overgang gekend van het matriarchaat naar het huidige patriarchaat. Aarde en Natuur omgevingen gericht versus Boven gericht.

Ik realiseer me dat de elementalen – de ondersteunende opbouwende wezens- betrouwbaar zijn wat je niet kunt zeggen van de elementaren – de afbrekende nemende wezens- die als je ze ziet meestal weggaan. Peter Paul Gerbrands zei iets soortgelijks dat de goden en godinnen te vertrouwen zijn.  

Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat Natuur religies een hogere waarde hebben dan de meer mentaal boek gerichte religies. Het contact gaat altijd via de sluis van een mens die het omvormt en ook de subtiele werelden hebben een agenda.

Ik en mijn vrienden hebben meermalen meegemaakt dat inheemse spirituele leiders ook gevangen kunnen zitten in hun religieuze Mindsets en het werkelijke contact met de Nu Werkelijkheid vertroebeld wordt door hun traditie. Ze eren dan bijvoorbeeld hun traditionele plekken maar voor een goede waarnemer zijn de spirits allang weggevlucht. (Voorbeeld uit Navajo gebied)

 Hetzelfde zie je bij vele christelijke kerken die meer ‘demonenholen’ zijn geworden dan ‘heilige ruimten’. Meerdere malen heb ik tijdens mijn reizen meegemaakt dat voormalige kerkbouwers nu gruwelen van de Nu sferen op wat zij eens met veel toewijding hebben gebouwd, zoals bij de kathedraal van Chartres.

Ik ben dan ook meer voorstander van het in het Bewustzijn te brengen van de subtiele boodschapper, de mens boodschap ontvanger en de boodschap zelf. Alle drie verdienen aandacht en vooral ontmaskerd, verheldering!

Ons menselijk gedrag bepaald mede de subtiliteit, enkele voorbeelden van Subtiele Landschapspijn heling

Wat ervarimngen gisteren 27 juni in het Fichtelgebirge op de Ochsenkopf

1.Gevangen genomen kabouterachtige:  elementare onderdrukking van elementalen

Stop, de reuzen willen je wat vragen. (in rood aangegeven is de subtiele leiding van de berggeestsfeer)

 Je hebt ons geholpen, maar nu hebben we een opdracht. Loop door en je zult wel zien.

Ik zie verder op een kleine groep natuurwezens, kabouterachtig, gevangengenomen door een groter wezen.

Waarom, vraag ik aan het grote wezen? Dit is mijn wil, de wil van de grote demonische wereld. Ze zijn nu onze dienaren. Ze werken voor mij, zij zijn mijn slaven.

Ik vraag het: van wie heb je dat geleerd? Van de mensen. En ik vraag: en als dat nu geen goed voorbeeld is? Hij druipt af en de kabouters zijn bevrijd. Ga heen naar je plek waar je thuishoort, zeg ik en ze gaan naar de grote stenen hogerop.

2.-In de steek gelaten bossfeer

Maak een afbuiging op een klein bospad. Ga eens zitten en heb aandacht voor de bossfeer.

Vraag die sfeer: hoe is het met jullie? Hum, we moeten groeien, meer niet! Ik vraag het: waar zijn jullie voorbeelden, leiders? Die zijn gevlucht naar rustiger delen. Ze hielden het hier niet uit. Wat te doen: Aethersfeer is 60 in de bossfeer, onder aardoppervlak 90% en boven de bossfeer 70%.

Ik vraag aan de sferen: het bos heeft leiding nodig! Boven het bos komt vervolgens een grote boself zweven en de bomen worden enthousiast: Ze komen! Het ontroert me zeer als de hogere bossferen terugkeren om hun flankbewoners te dienen.

Meet dat nu de bossfeer 70% aether is en de bomen zeggen: we zijn weer verbonden.

3.De door mensen verlaagde aardesferen in de steengroeve arbeid

Ga weer verder er wacht een nieuwe opdracht! Je komt zo in het gebied van de Grote Stenen.

Stop: wat zie je? Links een levendig bos en rechts een dode sfeer van een diepe steengroeve met water met een afzetting.

Breng het leven terug, hoor ik.

Ik merk dat de steengroeve sfeer in het water 20% aether is met grote aarde demonen/elementaren. Eind 18^e eeuw zijn de elementalen hier weggevlucht door de granietwinning. Veel mannelijk geweld en er is een pijnpunt in de flank. De wezens zijn gevoed door de negativiteit van de mensen die hier werkten met een bewustzijn van 20. De elementaar wil weg. Het kwam uit de aarde. En is verdonkerd door de graniet winning van de mensen.  Het had oorspronkelijk een bewustzijn van 70. De mensen waren geen goed voorbeeld voor hen. Het was een goede geest, elementaal, die hier al woonde en trouw bleef aan zijn plek.

Ik merk dat de subtiel afvoer verstopt zit in de groeve.

De sferen geven aan: laat het nu maar aan ons over! De mensen hadden hier hun eigen demonische krachten achtergelaten.

Doen we dat niet allemaal onbewust dat we onze overwerktheden naar buiten drukken?

Op het eind merk ik dat de aethersferen 90% zijn.

4. Bosbarriere en hindernis door grote zendmast

Stop: ga links het bos in; er is wat met het bos!

 Ben een paar honderd meter van de toegang af.

Merk dat er boven de bossfeer een barrière is. Dat komt door de elektromagnetische straling van de grote zendmast, waardoor de kosmische voeding wordt belemmerd voor de bossfeer. Ik vraag het 5G apparaat op de Schneeberg of die daar wat aan kan doen. Het haalt deze barrière weg.

Vraag aan de bomen is er nog meer? Ze wijzen naar de zendmast.

Ik onderzoek de grote zendmast. Daar is iets boven de mast dat niet gezien wil worden; een buitenaardse bezetting. De Aquarius energie van boven transformeert dat. En halverwege de mast is iets dat verborgen is, spleetogen buitenaardsen. Dit wordt getransformeerd door de Aquarius energie van diep in de aarde.  De grote fee neemt het vervolgens over.

De heilige sfeer dringt weer in het bos. Ga nu weer verder!